João 11

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Ka pula kangkuṟurangku wituṟa iyaṉu wati kutjupa Jesula ankula ma-tjakultjunkunytjaku. Ka ankula ngura panya Jordanta muṉkara Jesunya nyakula wangkangu, “Mayatja, nyuntumpa panya maḻpa wiṟu pika puḻka ngarinyi.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ka paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wiya, pika nyara palulanguṟu paluṟu ilunytja wiya. Palu nyangatja ngaṟanyi aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya mirawaṉinytjaku witulya puḻkanya munu ngayunya kuḻu waḻkuntjaku palumpa katja.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Panya Jesunya Marthaku pulampa Mary-ku puḻkaṟa mukuringkupai palumpa pulampa kuṯaku kuḻu,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 palu pikatjara ngarinyangka kuliṟa paluṟu wantira ma-nyinangi ngura palulaṯu tjiṉṯu kutjara.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Munu palulanguṟu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Palya, kuwarila maḻaku ara manta panya Judealakutu.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Kaya nintintja tjuṯangku wangkangu, “Wiya, Nintilpai wanyu kulila, panya kuwarintaya Jewku mayatja tjuṯangku nguriningi atuntjikitjangku, kan nyaaku piṟuku maḻaku ananyi?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, wanyuya kulila, panya tjiṉṯuringkunyangka kaḻaḻa waṟa ngaṟapai. Ka nyura kaḻaḻa para-ngaṟapai punkantja wiya, panya kaḻaḻangku irnyannyangka nyura uti nyanganyi.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Palu mungangka para-ngaṟala nyura tili wiyangka punkalku.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Alatji Jesulu tjanala wangkara piṟuku wangkangu, “Nganampa panya maḻpa Lazarusanya kunkunaringu, kaṉa kuwari ankula palunya wankalku.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Kaya nintintja tjuṯangku wangkangu, “Wiya Mayatja, tjinguṟu paluṟu kunkunarirampa palyaringama paluṟu kutju.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Palu panya Jesulu kunkunarinytja wangkara Lazarusanya ilunytja wangkangi, kaya nintintja tjuṯangku kuliningi kunkunpa mulapa-palku.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ka Jesulu utingku tjanala wangkangu, “Wiya, Lazarusanya kunkunpa wiya ilungu alatjiṯu.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Palu palyaṉa tjiṉṯu kutjara paṯaṟa nyinangi palulakutu ankunytja wiya, panya nyanga palulanguṟu nyura nintiringkula ngayuku mulamularingkuku. Panya nyura nintiringkunytjakuṉa rawa nguwanpa paṯaṟa nyinangi. Palu kuwarila ara nyara palulakutu.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ka nintintja kutju ini Thomasanya nyinangi tjanala tjungu. Paluṟu ini kutjupa Titimatjanya. Nyanga paluṟu wangkangu nintintja kutjupa tjuṯangka, “Palyala ankula nganampa nintilpaingka tjungu uwankara iluma.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Kaya palulanguṟu Jesunya tjana ma-pitjangu Piitjanilakutu, munuya wirkaṟa kulinu Lazarusanya miri ngaṉmanytju kuḻpingka tjarpatjunkunytja. Ka wati paluṟu miri ngaringi tjiṉṯu kutjara kutjara kuḻpingka.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ka ngura nyanga Piitjaninya panya Jerusalemala itingka,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 kaya nyara palulanguṟu Judeanya nguraṟa tjuṯa pitjangu Marthanya pula Mary-nya piṉkuringkula tjituṟu-tjituṟu nyinanyangka pukuḻmankunytjikitja.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ka Marthanya Jesunya ngalya-ilaringkunyangka kuliṟa pakaṟa anu palumpa ngaparikatinytjikitja, ka Mary-nya waḻingka nyinangi ankunytja wiya.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ka Marthalu Jesula ngaparikatira wangkangu, “Mayatja, nyuntu tjinguṟu ngura nyangangka nyinanyangkampa Kuṯanya ilunytja wiya wanka nyinama.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Palu ngayulu kuwari nyanga nyuntula kuliṟa mulamularinganyi nyuntu Godala tjapinnyangka, ka paluṟu kuwari witulya puḻkangku kutjupa kutjupa palyalku nyuntumpa.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Nyuntumpa kuṯa piṟuku ilunytjatjanu wankaringkula pakalku.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ka Marthalu wangkangu, “Uwa, mulapa paluṟu ilunytjatjanu ngula pakalku tjiṉṯu maḻatjangka miri tjuṯa pakannyangka.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ka Jesulu wangkangu, “Ngayuluṉa ilunyangka wankaṟa pakaltjingalpainya, ka aṉangu ngayuku mulamularingkulampa ilunytjatjanu wankaringkula wanka mulapa nyinaku.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Munu aṉangu wanka nyinara ngayuku mulamularingkulampa ilunytja wiya Godala tjungu wanka tiṯutjara nyinaku ngayulu puṟunypa. Kan tjukurpa nyangatja kuliṟa mulamularinganyi?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ka wangkangu, “Uwa Mayatja, kuliniṉa. Ngayulu mulamularinganyi nyuntumpa panya nyuntu Christanya Godaku katja, panya paluṟu iriti kalkuṉu nyuntu mantakutu pitjala aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjaku.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mununku nyangatja wangkara ankula aḻṯingu palumpa maḻanypa Mary-nya munu palula kutju purkaṟangku tjakultjunu, “Awa! Nintilpainya panya pitjangu mununku nyuntumpa ngurini wangkanytjikitjangku.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ka Mary-nya nyangatja wangkanyangka kuliṟa pakaṟa warpungkula anu Jesunya nyakunytjikitja.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ka Jesunya panya palulaṯu kuwaripa ngaṟangi panya Marthalu palunya ngaparikatira nyakunytjala.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Kaya aṉangu tjuṯangku waḻingka tjungu nyinanytjatjanungku nyangu Mary-nya mapalku pakaṟa ankunyangka munuya pakaṟa waṉaṉu kuliṟa, “Kuḻpikutu-manti ananyi ulanytjikitjampa.”
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ka Mary-nya Jesula ma-wirkanu munu tjinangka waṯungaṟakatira ulara wangkangu, “Mayatja, nyuntu tjinguṟu ngura nyangangka nyinanyangkampa Kuṯanya ilunytja wiya wanka nyinama.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ka Jesunya Mary-nya tjana palumpa maḻpa tjuṯa ulara waṉinyangka nyakula kurunpa tjituṟu-tjituṟuringu.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Munu wangkangu, “Yaaltjingka nyura tjuṉutjunu?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ka Jesunya ulangu.
35 Jesus chorou.
36 Kaya aṉangu tjuṯangku ulanyangka nyakula wangkangu, “Nyawaya, paluṟu palumpa maḻpaku puḻkaṟa mukuringanyi.” |src="tnJHN11V35.tif" size="col" loc="p" ref="11:3"
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Palu tjarangkuya wangkangu, “Nyanga paluṟu panya wati kuṟu pati aḻalpai. Uti nyangangku ngaṉmanytjulpi panya pitjala pampuṟa palyaṟungunma ilunytjaku-tawara.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ka alatji wangkanyangka Jesunya piṟuku puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munu kuḻpikutu ilaringkula nyangu tjaangka apu tjiwa puḻka angatjunkunytja.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Munu paluṟu wangkangu, “Apu palaya kitikitila.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, panya wangkanguṉanta, nyuntu mulamularingkula nyakuku Godalu witulya puḻkangku palyannyangka.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Kaya mulapaṯu apu panya tjaangka angatjunkunytja kitikitiṉu. Ka Jesulu ira-nyakula wangkangu, “Mama, wiṟungkun ngayulu wangkanyangka tiṯutjarangku kulilpai.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ngayulu ninti panya nyuntuṉin tiṯutjarangku kulilpai. Palu nyanga tjapiniṉanta aṉangu nyanga tjungu ngaṟanytjalu tjana kuliṟa mulamularingkunytjaku nyuntu panya ngayunya iyantjitjaku.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Munu nyangatja wangkara puḻkaṟa mirangu, “Lazarus! Ngalya-pakala!” |src="tnJHN11V44.tif" size="col" loc="p" ref="11:43"
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ka wati panya miri paluṟu ngalya-pakaṉu maṟa tjina kuḻu mantarangka karpintja, yunpa kuḻu patintja mantarangka. Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Araltjaraya mantara pala munu walatjura.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Kaya aṉangu panya Judealanguṟu Mary-la pitjala nyinanytja tjuṯangku nyangu Jesulu palyannyangka munuya palumpa mulamularingu.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Palu tjarangkuya mulamularingkuwiyangku wantingi munuya Paṟatji tjuṯakutu maḻaku ankula tjanala ma-tjakultjunu panya Jesulu Lazarusanya pakaltjingantja.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Kaya Paṟatji tjuṯangku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu tjiḻpi tjuṯa aḻṯingu Jewku mayatja tjuṯa, munuya wangkara kuliningi, “Yaaltjingalkula wati nyangatja? Paluṟu panya miracle tjuṯa witulya puḻkangku palyaṉi, kaya tjuṯa palumpa mulamularinganyi.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ka tjinguṟu nganaṉa palunya paintja wiyangku wantinyangkampa aṉangu winki palumpa mulamularingkuku, ka Rome-aku mayatja tjuṯangku kuliṟa warmaḻa iyalku, kaya pitjala nganampa timpula piḻuntaṟa wiyalku, munu nganaṉanya kuḻu iluntankuku.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ka wati Kayapatjanya tjukurtjara tjuṯaku mayatja puḻka tjanala tjungu nyinangi munu alatji tjanala wangkangu, “Nyura ngurpa alatjiṯu.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Nyaaku nyura rawangku puṯu kulini? Uti nyura nyanga alatji kulinma panya wati kutju palya ilunyi nganampa ngalkilpa aṉangu Jew uwankaraku, nganaṉa uwankara wiyaringkunytjaku-tawara.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Nyanga alatji paluṟunku walytjangku kuliṟa wangkanytja wiya. Palu Godalu palula nintinnyangka kutju paluṟu tjukurtjara puḻkangku tjukaṟurungku tjakultjunu panya Jesunya ngalkilpa anga-ilunytjaku aṉangu Jew tjuṯaku.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Palu tjanampa kutju wiya Godaku walytja uwankaraku aṉangu manta winkitjaku Jesunya anga-iluku, paluṟu tjana uwankara kutjuringkula walytjaṟara walytjaṟara nyinanytjaku.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Kaya tjiṉṯu nyara palulanguṟu Jewku mayatja puḻka tjuṯangku tjana kutjuringkula kukanymanangi Jesunya iluntankunytjikitjangku.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Ka nyangatja kuliṟa Jesunya ngura Jerusalemala tjanala ngura ititja tjuṯangka piṟuku uti para-ngaṟanytja wiya panya tjana nyakunytjaku-tawara. Munu ngura nyara palunya tjananya wantikatira anu tawunu panya ini Ipuṟaimalakutu ilytjingka tjangaṯi, munu ngura nyara palulalta nyinangi palumpa nintintja tjuṯangka tjungu.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ka Jew tjuṯaku inma Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanytjaku ilaringu, kaya aṉangu tjuṯa ngura winkinguṟu Jerusalemalakutu ma-pitjangu inma kuwaripangka puntu munu mantara kuḻu paltjiṟa inmaku ritiringkunytjikitja.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kaya nyara palula aṟa Jewku mayatja tjuṯangku Jesunya nguriningi munuya timpulangka tjunguringkula Jesunya puṯu nyakula tjananku ngaparku wangkangi, “Yaaltji nyura kulini? Paluṟu tjinguṟu inmaku pitjanytja wiya ma-nyinanyi.”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Palu panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Paṟatji tjuṯangku kuḻukuḻuya aṉangu tjuṯangka wangkangu, “Jesunya nyakulampaya nganaṉala pitjala tjakultjura.” Alatji tjana wangkangu kutjupangku Jesunya nyakula tjakultjunkunyangka ankula palunya witintjikitjangku.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.