João 11
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ka pula kangkuṟurangku wituṟa iyaṉu wati kutjupa Jesula ankula ma-tjakultjunkunytjaku. Ka ankula ngura panya Jordanta muṉkara Jesunya nyakula wangkangu, “Mayatja, nyuntumpa panya maḻpa wiṟu pika puḻka ngarinyi.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ka paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Wiya, pika nyara palulanguṟu paluṟu ilunytja wiya. Palu nyangatja ngaṟanyi aṉangu tjuṯangku nyakula Godanya mirawaṉinytjaku witulya puḻkanya munu ngayunya kuḻu waḻkuntjaku palumpa katja.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Panya Jesunya Marthaku pulampa Mary-ku puḻkaṟa mukuringkupai palumpa pulampa kuṯaku kuḻu,
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 palu pikatjara ngarinyangka kuliṟa paluṟu wantira ma-nyinangi ngura palulaṯu tjiṉṯu kutjara.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Munu palulanguṟu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Palya, kuwarila maḻaku ara manta panya Judealakutu.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Kaya nintintja tjuṯangku wangkangu, “Wiya, Nintilpai wanyu kulila, panya kuwarintaya Jewku mayatja tjuṯangku nguriningi atuntjikitjangku, kan nyaaku piṟuku maḻaku ananyi?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, wanyuya kulila, panya tjiṉṯuringkunyangka kaḻaḻa waṟa ngaṟapai. Ka nyura kaḻaḻa para-ngaṟapai punkantja wiya, panya kaḻaḻangku irnyannyangka nyura uti nyanganyi.
9 Jesus respondeu:
10 Palu mungangka para-ngaṟala nyura tili wiyangka punkalku.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Alatji Jesulu tjanala wangkara piṟuku wangkangu, “Nganampa panya maḻpa Lazarusanya kunkunaringu, kaṉa kuwari ankula palunya wankalku.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Kaya nintintja tjuṯangku wangkangu, “Wiya Mayatja, tjinguṟu paluṟu kunkunarirampa palyaringama paluṟu kutju.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Palu panya Jesulu kunkunarinytja wangkara Lazarusanya ilunytja wangkangi, kaya nintintja tjuṯangku kuliningi kunkunpa mulapa-palku.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ka Jesulu utingku tjanala wangkangu, “Wiya, Lazarusanya kunkunpa wiya ilungu alatjiṯu.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Palu palyaṉa tjiṉṯu kutjara paṯaṟa nyinangi palulakutu ankunytja wiya, panya nyanga palulanguṟu nyura nintiringkula ngayuku mulamularingkuku. Panya nyura nintiringkunytjakuṉa rawa nguwanpa paṯaṟa nyinangi. Palu kuwarila ara nyara palulakutu.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ka nintintja kutju ini Thomasanya nyinangi tjanala tjungu. Paluṟu ini kutjupa Titimatjanya. Nyanga paluṟu wangkangu nintintja kutjupa tjuṯangka, “Palyala ankula nganampa nintilpaingka tjungu uwankara iluma.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Kaya palulanguṟu Jesunya tjana ma-pitjangu Piitjanilakutu, munuya wirkaṟa kulinu Lazarusanya miri ngaṉmanytju kuḻpingka tjarpatjunkunytja. Ka wati paluṟu miri ngaringi tjiṉṯu kutjara kutjara kuḻpingka.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ka ngura nyanga Piitjaninya panya Jerusalemala itingka,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 kaya nyara palulanguṟu Judeanya nguraṟa tjuṯa pitjangu Marthanya pula Mary-nya piṉkuringkula tjituṟu-tjituṟu nyinanyangka pukuḻmankunytjikitja.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ka Marthanya Jesunya ngalya-ilaringkunyangka kuliṟa pakaṟa anu palumpa ngaparikatinytjikitja, ka Mary-nya waḻingka nyinangi ankunytja wiya.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ka Marthalu Jesula ngaparikatira wangkangu, “Mayatja, nyuntu tjinguṟu ngura nyangangka nyinanyangkampa Kuṯanya ilunytja wiya wanka nyinama.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Palu ngayulu kuwari nyanga nyuntula kuliṟa mulamularinganyi nyuntu Godala tjapinnyangka, ka paluṟu kuwari witulya puḻkangku kutjupa kutjupa palyalku nyuntumpa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Nyuntumpa kuṯa piṟuku ilunytjatjanu wankaringkula pakalku.”
23 Jesus disse a ela:
24 Ka Marthalu wangkangu, “Uwa, mulapa paluṟu ilunytjatjanu ngula pakalku tjiṉṯu maḻatjangka miri tjuṯa pakannyangka.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ka Jesulu wangkangu, “Ngayuluṉa ilunyangka wankaṟa pakaltjingalpainya, ka aṉangu ngayuku mulamularingkulampa ilunytjatjanu wankaringkula wanka mulapa nyinaku.
25 Então Jesus declarou:
26 Munu aṉangu wanka nyinara ngayuku mulamularingkulampa ilunytja wiya Godala tjungu wanka tiṯutjara nyinaku ngayulu puṟunypa. Kan tjukurpa nyangatja kuliṟa mulamularinganyi?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ka wangkangu, “Uwa Mayatja, kuliniṉa. Ngayulu mulamularinganyi nyuntumpa panya nyuntu Christanya Godaku katja, panya paluṟu iriti kalkuṉu nyuntu mantakutu pitjala aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjaku.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mununku nyangatja wangkara ankula aḻṯingu palumpa maḻanypa Mary-nya munu palula kutju purkaṟangku tjakultjunu, “Awa! Nintilpainya panya pitjangu mununku nyuntumpa ngurini wangkanytjikitjangku.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ka Mary-nya nyangatja wangkanyangka kuliṟa pakaṟa warpungkula anu Jesunya nyakunytjikitja.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ka Jesunya panya palulaṯu kuwaripa ngaṟangi panya Marthalu palunya ngaparikatira nyakunytjala.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Kaya aṉangu tjuṯangku waḻingka tjungu nyinanytjatjanungku nyangu Mary-nya mapalku pakaṟa ankunyangka munuya pakaṟa waṉaṉu kuliṟa, “Kuḻpikutu-manti ananyi ulanytjikitjampa.”
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ka Mary-nya Jesula ma-wirkanu munu tjinangka waṯungaṟakatira ulara wangkangu, “Mayatja, nyuntu tjinguṟu ngura nyangangka nyinanyangkampa Kuṯanya ilunytja wiya wanka nyinama.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ka Jesunya Mary-nya tjana palumpa maḻpa tjuṯa ulara waṉinyangka nyakula kurunpa tjituṟu-tjituṟuringu.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Munu wangkangu, “Yaaltjingka nyura tjuṉutjunu?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ka Jesunya ulangu.
35 Jesus chorou.
36 Kaya aṉangu tjuṯangku ulanyangka nyakula wangkangu, “Nyawaya, paluṟu palumpa maḻpaku puḻkaṟa mukuringanyi.” |src="tnJHN11V35.tif" size="col" loc="p" ref="11:3"
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Palu tjarangkuya wangkangu, “Nyanga paluṟu panya wati kuṟu pati aḻalpai. Uti nyangangku ngaṉmanytjulpi panya pitjala pampuṟa palyaṟungunma ilunytjaku-tawara.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ka alatji wangkanyangka Jesunya piṟuku puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, munu kuḻpikutu ilaringkula nyangu tjaangka apu tjiwa puḻka angatjunkunytja.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Munu paluṟu wangkangu, “Apu palaya kitikitila.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, panya wangkanguṉanta, nyuntu mulamularingkula nyakuku Godalu witulya puḻkangku palyannyangka.”
40 Jesus respondeu:
41 Kaya mulapaṯu apu panya tjaangka angatjunkunytja kitikitiṉu. Ka Jesulu ira-nyakula wangkangu, “Mama, wiṟungkun ngayulu wangkanyangka tiṯutjarangku kulilpai.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ngayulu ninti panya nyuntuṉin tiṯutjarangku kulilpai. Palu nyanga tjapiniṉanta aṉangu nyanga tjungu ngaṟanytjalu tjana kuliṟa mulamularingkunytjaku nyuntu panya ngayunya iyantjitjaku.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Munu nyangatja wangkara puḻkaṟa mirangu, “Lazarus! Ngalya-pakala!” |src="tnJHN11V44.tif" size="col" loc="p" ref="11:43"
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ka wati panya miri paluṟu ngalya-pakaṉu maṟa tjina kuḻu mantarangka karpintja, yunpa kuḻu patintja mantarangka. Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Araltjaraya mantara pala munu walatjura.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Kaya aṉangu panya Judealanguṟu Mary-la pitjala nyinanytja tjuṯangku nyangu Jesulu palyannyangka munuya palumpa mulamularingu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Palu tjarangkuya mulamularingkuwiyangku wantingi munuya Paṟatji tjuṯakutu maḻaku ankula tjanala ma-tjakultjunu panya Jesulu Lazarusanya pakaltjingantja.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kaya Paṟatji tjuṯangku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu tjiḻpi tjuṯa aḻṯingu Jewku mayatja tjuṯa, munuya wangkara kuliningi, “Yaaltjingalkula wati nyangatja? Paluṟu panya miracle tjuṯa witulya puḻkangku palyaṉi, kaya tjuṯa palumpa mulamularinganyi.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ka tjinguṟu nganaṉa palunya paintja wiyangku wantinyangkampa aṉangu winki palumpa mulamularingkuku, ka Rome-aku mayatja tjuṯangku kuliṟa warmaḻa iyalku, kaya pitjala nganampa timpula piḻuntaṟa wiyalku, munu nganaṉanya kuḻu iluntankuku.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ka wati Kayapatjanya tjukurtjara tjuṯaku mayatja puḻka tjanala tjungu nyinangi munu alatji tjanala wangkangu, “Nyura ngurpa alatjiṯu.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Nyaaku nyura rawangku puṯu kulini? Uti nyura nyanga alatji kulinma panya wati kutju palya ilunyi nganampa ngalkilpa aṉangu Jew uwankaraku, nganaṉa uwankara wiyaringkunytjaku-tawara.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nyanga alatji paluṟunku walytjangku kuliṟa wangkanytja wiya. Palu Godalu palula nintinnyangka kutju paluṟu tjukurtjara puḻkangku tjukaṟurungku tjakultjunu panya Jesunya ngalkilpa anga-ilunytjaku aṉangu Jew tjuṯaku.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Palu tjanampa kutju wiya Godaku walytja uwankaraku aṉangu manta winkitjaku Jesunya anga-iluku, paluṟu tjana uwankara kutjuringkula walytjaṟara walytjaṟara nyinanytjaku.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kaya tjiṉṯu nyara palulanguṟu Jewku mayatja puḻka tjuṯangku tjana kutjuringkula kukanymanangi Jesunya iluntankunytjikitjangku.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ka nyangatja kuliṟa Jesunya ngura Jerusalemala tjanala ngura ititja tjuṯangka piṟuku uti para-ngaṟanytja wiya panya tjana nyakunytjaku-tawara. Munu ngura nyara palunya tjananya wantikatira anu tawunu panya ini Ipuṟaimalakutu ilytjingka tjangaṯi, munu ngura nyara palulalta nyinangi palumpa nintintja tjuṯangka tjungu.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ka Jew tjuṯaku inma Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanytjaku ilaringu, kaya aṉangu tjuṯa ngura winkinguṟu Jerusalemalakutu ma-pitjangu inma kuwaripangka puntu munu mantara kuḻu paltjiṟa inmaku ritiringkunytjikitja.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kaya nyara palula aṟa Jewku mayatja tjuṯangku Jesunya nguriningi munuya timpulangka tjunguringkula Jesunya puṯu nyakula tjananku ngaparku wangkangi, “Yaaltji nyura kulini? Paluṟu tjinguṟu inmaku pitjanytja wiya ma-nyinanyi.”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Palu panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku Paṟatji tjuṯangku kuḻukuḻuya aṉangu tjuṯangka wangkangu, “Jesunya nyakulampaya nganaṉala pitjala tjakultjura.” Alatji tjana wangkangu kutjupangku Jesunya nyakula tjakultjunkunyangka ankula palunya witintjikitjangku.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.