Hebreus 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 — ausente —
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 — ausente —
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Uwa, wanyula tjukurpa kutjupa tjuṯaku kuḻu rawa nintiringama Godalu nintintjikitja mukuringkunyangka.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 — ausente —
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 — ausente —
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 — ausente —
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 — ausente —
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Palu nyanganpaṉa nyurala ngaṉmanytju tjakultjunanyi nyura Godanya wantinytjaku-tawara. Ka walytja wiṟu tjuṯa, ngayulu nyuranya kulini panya nyura iwara palyangka kutju ananyi wantinytja wiya.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Ka panya Godanya palya mulapa tjukaṟuru ngaṟanyi, munu nyuranya nyanganyi palumpa wiṟuṟa waṟkarinyangka munu paluṟu nyurampa pukuḻarinyi. Paluṟu nyanganyi nyuranya palumpa mukuringkunyangka, panya nyura palumpa walytja tjuṯaku mukuringkupai munu tjananya alpamilalpai. Munu nyura kuwari nyanga alatjiṯu nyinanyi.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 — ausente —
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 — ausente —
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 — ausente —
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 — ausente —
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Ka Aipuṟamanya rawa alatjiṯu Godaku mulamularingangi nguṟurpa watarkurinytja wiya alatjiṯu. Ka Godalu palunya mulapaṯu ungu panya paluṟu kalkuntjatjanungku.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Kaya panyatja kulinma, panya kutjupangku kalkunnyangka aṉangu kutjupa tjinguṟu puṯu mulamularingkupai, ka aṉangu nyara paluṟu mulamularingkunytjaku wati puḻkaku ini wangkapai, ka aṉangu puḻka ini wangkanyangka kuliṟa mulamularingkupai.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Ka palu puṟunypaṯu Godalu tjananya ini puḻka mulapa wangkara kalkuṉu ini paluṟunku tjana palumpa mulamularingkunytjaku. Panya paluṟu mukuringangi tjana nintingku kulintjaku paluṟu panya kalkuntja kutjuparinytja wiya ngaṟanytjaku. Munu paluṟunku ini wangkangu kalkuntjatjanungku tjana mulapa kulintjaku.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Uwa, panya Godalu mulapa tjukaṟurungku kalkulpai ngunti wangkanytja wiyangku, munu paluṟu kalkuṟa paluṟunku ini wangkanytjatjanungku kampa kutjuparinytja wiyangku ungkupai. Kala nyanga palulanguṟu nganaṉa puḻkaṟa raparingkula pukuḻṯu aḻa-aḻangku paṯaṉi paluṟu nganaṉanya kalkuntjatjanungku ungkunytjaku, panya nganaṉa Godala tjunguringu palula wankaṟu nyinanytjikitja.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 — ausente —
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 — ausente —
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.