Gênesis 49
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Depois chamou Jacó a seus filhos, e disse: Ajuntai-vos para que eu vos anuncie o que vos há de acontecer nos dias vindouros.
2 — ausente —
2 Ajuntai-vos, e ouvi, filhos de Jacó; ouvi a Israel vosso pai:
3 — ausente —
3 Rúben, tu és meu primogênito, minha força e as primícias do meu vigor, preeminente em dignidade e preeminente em poder.
4 — ausente —
4 Descomedido como a água, não reterás a preeminência; porquanto subiste ao leito de teu pai; então o contaminaste. Sim, ele subiu à minha cama.
5 — ausente —
5 Simeão e Levi são irmãos; as suas espadas são instrumentos de violência.
6 — ausente —
6 No seu concílio não entres, ó minha alma! com a sua assembléia não te ajuntes, ó minha glória! porque no seu furor mataram homens, e na sua teima jarretaram bois.
7 — ausente —
7 Maldito o seu furor, porque era forte! maldita a sua ira, porque era cruel! Dividi-los-ei em Jacó, e os espalharei em Israel.
8 — ausente —
8 Judá, a ti te louvarão teus irmãos; a tua mão será sobre o pescoço de teus inimigos: diante de ti se prostrarão os filhos de teu pai.
9 — ausente —
9 Judá é um leãozinho. Subiste da presa, meu filho. Ele se encurva e se deita como um leão, e como uma leoa; quem o despertará?
10 Panya nyuntumpa walytja tjuṯa mayatja puḻka nyinaku maḻatja maḻatja kuḻu mayatjaṯu wanapari wanapari nyinaku tiṯutjara, ka aṉangu ngura kutjupitja kutjupitja tjuṯangku tjanampa nguranguṟu wiṟu tjuṯa katira tjananya ungkuku mayatja puḻka nyinanyangka.
10 O cetro não se arredará de Judá, nem o bastão de autoridade dentre seus pés, até que venha aquele a quem pertence; e a ele obedecerão os povos.
11 — ausente —
11 Atando ele o seu jumentinho à vide, e o filho da sua jumenta à videira seleta, lava as suas roupas em vinho e a sua vestidura em sangue de uvas.
12 — ausente —
12 Os olhos serão escurecidos pelo vinho, e os dentes brancos de leite.
13 Palulanguṟu Jacobalu Tjipulanta ngapartji wangkangu nyanga alatji, “Katja, nyuntumpa ngura ma-ngaṟaku ngura ini Tjaitantakutu, ka nyuntumpa walytjapiti uṟu puḻkangka itingka nyinaku. Ka nyara palulakutu pauta puḻka tjuṯa waḻpa puḻkangka-tawara pitjala nyinaku.”
13 Zebulom habitará no litoral; será ele ancoradouro de navios; e o seu termo estender-se-á até Sidom.
14 — ausente —
14 Issacar é jumento forte, deitado entre dois fardos.
15 — ausente —
15 Viu ele que o descanso era bom, e que a terra era agradável. Sujeitou os seus ombros à carga e entregou-se ao serviço forçado de um escravo.
16 — ausente —
16 Dã julgará o seu povo, como uma das tribos de Israel.
17 — ausente —
17 Dã será serpente junto ao caminho, uma víbora junto à vereda, que morde os calcanhares do cavalo, de modo que caia o seu cavaleiro para trás.
18 Munu katja panya 7 wangkara wiyaringkula Jacobalu Godala tjukutjuku wangkangu alatji, “Mayatja, ngayulu nyuntumpa paṯaṉi nganaṉanya ngalkiṟa wankaṟunkunytjaku.”
18 A tua salvação tenho esperado, ó Senhor!
19 Munu palulanguṟu Jacobalu katja kutjupa tjuṯangka kuḻu wangkangi Kaatala-waraṟa nyanga alatji, “Katja, wati mirpaṉtju tjuṯa warmaḻarira pitjaku nyuntumpa walytjapiti pungkunytjikitja, palu paluṟu tjana witulya puḻkangku tjananya pungkula nguḻuṟa wililytjingalku.”
19 Quanto a Gade, guerrilheiros o acometerão; mas ele, por sua vez, os acometerá.
20 Munu palulanguṟu katja kutjupangka Atjala ngapartji wangkangu nyanga alatji, “Katja, nyuntumpa walytjapiti mai wiṟu mulapa pakaltjingalku, kaya mayatja puḻka tjuṯangku tjanala payamilalku.”
20 De Aser, o seu pão será gordo; ele produzirá delícias reais.
21 Munu palulanguṟu Napatalila ngapartji wangkangu nyanga alatji, “Katja, nyuntumpa walytjapiti maḻu inuṟa puṟunypa pukuḻpa para-ngaṟaku munuya tjitji wiṟu tjuṯa kanyilku.”
21 Naftali é uma gazela solta; ele profere palavras formosas.
22 Munu Josephala ngapartji wangkangu nyanga alatji, “Katja, nyuntumpa walytjapiti nyaa puṟunypa, panya puṉu kiṟipitji karu uṟutjarangka itingka pakaṟa puḻkaringkula mai puḻkatjararingkupai, palu puṟunypa nyuntumpa walytjapiti ma-tjuṯaringkuku maḻatja maḻatja.
22 José é um ramo frutífero, ramo frutífero junto a uma fonte; seus raminhos se estendem sobre o muro.
23 — ausente —
23 Os flecheiros lhe deram amargura, e o flecharam e perseguiram,
24 — ausente —
24 mas o seu arco permaneceu firme, e os seus braços foram fortalecidos pelas mãos do Poderoso de Jacó, o Pastor, o Rochedo de Israel,
25 God nyara paluṟu nyuntumpa walytjapitingka tiṯutjara tjungu nyinara tjananya aṯunytju kanyilku, panya paluṟu witulya puḻka mulapa uwankarangka waintarinytja. Paluṟu rawangku palyalku tjananya minangku puyintjaku, munu paluṟu mina waḻa tjuṯa kuḻu manta unngunguṟu pakantjaku palyalku uṟu kuḻu karu tjuṯangka tiṯutjara ukalingkunytjaku. Ka ngura nyara palula nyuntumpa walytjapiti ma-tjuṯaringkuku maḻatja maḻatja pakaḻipiti puḻiripiti kulypalpiti ngunytjupiti kuṯapiti tjuṯa mulararinytjaku.
25 pelo Deus de teu pai, o qual te ajudará, e pelo Todo-Poderoso, o qual te abençoara, com bênçãos dos céus em cima, com bênçãos do abismo que jaz embaixo, com bênçãos dos seios e da madre.
26 Uwa, tjukurpa nyanga ngayulu nyuntula wangkanytja wiṟu mulapa ngaṟanyi kutjupa tjuṯangka waintarinytja puḻka mulapa, kaṉa Mayatja Godala tjapini tjukurpa nyanga paluṟu nyuntula utiringkunytjaku nyuntumpa walytjapitingka kuḻu. Ka paluṟu nyuranya wiṟu tjuṯa ungkula pukuḻmankuku, panya nyuntu katja wiṟu mulapa, nyuntumpa kuṯa tjuṯa puṟunypa wiya.”
26 As bênçãos de teu pai excedem as bênçãos dos montes eternos, as coisas desejadas dos eternos outeiros; sejam elas sobre a cabeça de José, e sobre o alto da cabeça daquele que foi separado de seus irmãos.
27 Munu palulanguṟu katja maḻatjangkalta ngapartji wangkangu Pintjimanta nyanga alatji, “Katja, nyuntumpa walytjapiti panya papa inuṟa pikaṯi tjuṯa puṟunypa nyinaku munuya rawangku aṉangu tjuṯa pungkukatira tjanampa mantara munu kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa mantjiṟa katiku.”
27 Benjamim é lobo que despedaça; pela manhã devorará a presa, e à tarde repartirá o despojo.
28 Alatji Jacobalu wangkangi katja tjuṯangka wati panya 12-ngka. Kaya kuliningi kutju kutjungku, “Munta-uwa nyanga alatjiriku ngayukukunu tjuṯa.”
28 Todas estas são as doze tribos de Israel: e isto é o que lhes falou seu pai quando os abençoou; a cada um deles abençoou segundo a sua bênção.
29 — ausente —
29 Depois lhes deu ordem, dizendo-lhes: Eu estou para ser congregado ao meu povo; sepultai-me com meus pais, na cova que está no campo de Efrom, o heteu,
30 — ausente —
30 na cova que está no campo de Macpela, que está em frente de Manre, na terra de Canaã, cova esta que Abraão comprou de Efrom, o heteu, juntamente com o respectivo campo, como propriedade de sepultura.
31 — ausente —
31 Ali sepultaram a Abraão e a Sara, sua mulher; ali sepultaram a Isaque e a Rebeca, sua mulher; e ali eu sepultei a Léia.
32 — ausente —
32 O campo e a cova que está nele foram comprados aos filhos de Hete.
33 Munu Jacobanya katja tjuṯangka wangkara wiyaringkula palulanguṟu kankara ngarikatira wiyaringu.
33 Acabando Jacó de dar estas instruções a seus filhos, encolheu os seus pés na cama, expirou e foi congregado ao seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 49, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.