Gênesis 43

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Palu ngura pala palula ailuru puḻka rawa ngaṟangi.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Kaya mai panya Itjipalanguṟu katinytjitja ngalkula wiyaṉu, ka ailuru panya ngaṟangi alatjiṯu. Ka mai wiyaringkunyangka Jacobalu katja panya tjuṯangka wangkangu, “Araya piṟuku ngura nyara Itjipalakutu mai payamilantjikitja munuya mantjiṟa ngalya-kati.”
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Ka katja kutjungku Judah-lu wangkangu, “Uti nganaṉa nganampa maḻanypa maḻatja Pintjimannga ma-katima. Panya Itjipaku mayatjangkulanya wangkangu alatji, ‘Nyurampa maḻanypa panya maḻatja katiwiyangku wantinyangkaṉa nyuranya piṟuku mai ungkunytja wiyangku wantiku.’
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Ka nyuntu nganampa maḻanypa nganaṉala iyannyangka kutjula palya ankula mai nyuntumpa payamilalku.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Palu nyuntu iyalwiyangku wantinyangkala wantira nyinanyi, panya wati mayatjangku wangkangu nganaṉala, ‘Nyura nyurampa maḻanypa ngalya-katiwiyangku wantira ngayula puṯu ngatjini maiku.’”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Ka Jacobalu wangkangu, “Nyaaku nyura wanyu tjakultjunangi nyurampa maḻanypa wati nyara mayatja palula? Uti nyura wantima wangkawiyangku. Nyura tjakultjunkunytjanguṟu nyarangku aḻṯingu nyangatja nyura ma-katinytjaku. Kaṉa puḻkaṟa kuliṟa tjituṟu-tjituṟurinyi.”
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu nganaṉala rawangku tjapiningi wangkanyangka kuliṟa nintiringkunytjikitjangku. Nyanga alatji tjapiningi, ‘Nyurampa mama nyinanyi? Ka nyurampa maḻanypa kutjupa nyinanyiṯu?’ Kala palula watarkungkuṯu tjakultjunu. Panya nganaṉa ngaṉmanytju kulintja wiyaṯu paluṟulanya maḻanypa katinytjaku wangkanytja. Palu nganaṉa tjakultjunkunyangka kutju wangkangu maḻanypa katinytjaku.”
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 — ausente —
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Panya nganaṉa rawa paṯaṟa nyinangi maiku ankunytja wiyaṯu. Tjinguṟula ngaṉmanytju ungkul'iyannyangkampa ngura iriti ankula mai mantjiṟa ngalya-katima, munula piṟukuṯu ankula mantjiṟa ngalya-katima.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Ka palulanguṟu Jacobalu kuliṟa wangkangu, “Uwa, tjinguṟu palya Pintjimannga kati. Palu ngura nyanganguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa kati kiṯi munu tjuratja munu tjau munu mai taṯu, kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu. Munu katira mayatja panya palunya pukuḻmankunytjikitjangku ma-uwa.|src="tnGEN43V06.tif" size="col" loc="p" ref="43:11"
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Munu mani panya yakutjitja kuḻu maḻakungku katira ma-uwa. Tjinguṟu nyarangku ngunti tjunu mani panyatja. Munu piṟuku mani nyanga kutjupa kati mai kutjupa payamilantjikitjangku.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Palyaya warpungkula ara, munuya Pintjimannga kuḻu ma-kati mayatja panya palulakutu.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Ka ngayulu kuwari Godala tjapini mayatja nyara palumpa nyurampa ngaḻṯuringkunytjaku. Ka palulanguṟu tjinguṟu ngaḻṯuringkula Pintjimannga pulanya Tjimiyannga ngayulakutu maḻakungku iyalku nyurala tjungu. Palu tjinguṟu pula nyurala tjungu pitjanytja wiyangkampa ngayulu ngaḻṯutjara katja-tjiratja puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuriku.”
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Kaya palulanguṟu katja tjuṯangku kutjupa kutjupa panya Kainannga nguraṟa tjuṯa mantjiṟalta ma-pakaṉu ngura panya Itjipaku mani puḻkatjara, munuya Pintjimannga kuḻu katingu. Munuya rawa ankula wirkanu ngura nyara palula munuya Josephala pupakatira mayatjanmanu kuliṟa wati Itjipanya nguraṟa-palku.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Ka Josephalu Pintjimannga tjanala tjungu ngaṟanyangka nyakula wangkangu wati waṟka panya palumpa waḻi kanyilpaingka, “Wati nyanga tjananya kati ngayuku waḻikutu. Munu kuka pungkula paula, panya kaḻaḻa nyanga kuwari ngayulu ma-pitjala tjanala tjunguringanyi mai kuka ngalkuntjikitja.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Ka palulanguṟu wati waṟka paluṟu tjananya katingu Josephaku waḻikutu.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Palu tjana katinyangka nguḻuringu panya alatjiya kulinu puḻkaṟa, “Nyaakulanya palumpa waḻikutu nyangatja iyaṉu? Mani panyanguṟu-mantilanya. Paluṟu tjinguṟu alatji kulinu nganaṉa kutitjuṟa katinytja-palku panya yakutja tjuṯatja. Palulanguṟulanya kuwari pitjala mirpaṉarira wangkaku munu tangkiyi tjuṯa nganampa mantjiṟa ma-katiku. Munulanya tjunkuku palumpa rawa waṟkarinytjaku mani wiyakitja unytju kutju.”
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 — ausente —
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 — ausente —
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Munula ankula nguṟurpa ngarira yakutja maitjara tjuṯa aḻaṟa nyangu mani panya nganaṉa maiku ungkunytjanya ngarinyangka. Munula kuwari nyanga mani palunya maḻakungku ngalya-katingu nyuntunya ungkunytjikitjangku.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Palu mani kutjupala katingiṯu mai piṟuku payamilantjikitjangku. Palu nganaṉa maingka katu mani ngarinyangka nyakula puṯu kuliningi, ‘Nganalu nyangatja wanyu tjarpatjunu?’”
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ka wati panya Josephaku waṟkangku wangkangu tjanala, “Wiya palya, nguḻuringkunytja wiyaya! Panya nyurampa mamaku godangku mani panyatja yakutjangka tjunu nyurampa. Ngayulu panyaṉa mantjinu mani panya nyura ngayunya ungkunytja.” Munu palulanguṟu wati panya waṟkangku ankula Tjimiyannga mantjiṟa ngalya-katingu tjailanguṟu, ka paluṟu kuṯangka, maḻanypa tjuṯangka kuḻu tjunguringu.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Ka wati paluṟu tjananya tjarpatjunu waḻi unngu munu wangkangu, “Kaḻaḻa kuwari ngayuku mayatjangku pitjala nyurala tjungungku ngalkuṉi.” Munu paluṟu pitingka mina tjutiṉu tjananku tjina paltjintjaku. Munu paluṟu pakaṉu uṟilkutu palumpa tjanampa tangkiyi tjuṯa mai ungkunytjikitja.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Kaya paltjiṟa wiyaringkula ngaṉmanytju uraṟa tjunangi kiṯi, tjuratja, tjau, mai taṯu kutjupa kutjupa uwankara Kainantanguṟu katinytjatjanungku Josephanya ungkula pukuḻmankunytjikitjangku.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Munuya pitjanyangka nyakula palulakutu katingu munuya ungkula tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Ka Josephalu tjananya tjapinu, “Palya nyura? Ka nyurampa mama palyaṯu nyinanyi? Panya nyura mungaṯu palunya ngayula tjakultjunangi. Ka paluṟu wanyu wankaṯu nyinanyi?” Alatji paluṟu tjanala ngunti tjapiningi mamaku ngurpangku-palku.
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Kaya wangkangu palula, “Uwa, nganampa mama wankaṯu nyinanyi pukuḻpa.” Munuya piṟuku tultjungaṟakatira tjaṟu mulapa ngampaḻngaṟala palunya waḻkuṉu.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Ka Josephalu nyangu palumpa maḻanypa Pintjimannga panya pula ngunytju kutjutja, munu wangkangu watarkitjangku-palku, “Munta-uwa, nyangatja nyurampa maḻanypa maḻatja panya mungaṯu nyura ngayula wangkangi.” Munu paluṟu Pintjimanta wangkangu, “Godalu nyuntunya pukuḻtjungku kanyinma.”
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Munu alatji wangkara Josephanya mapalku pakaṟa anu tjananya wantikatira ruuma kutjupakutu palumpa maḻanypaku ulanytjikitja kuṯa tjuṯangku nyakunytjaku-tawara. Panya paluṟu maḻanypaku puḻkaṟa mukuringkupai munu nyakula puḻkaṟa pukuḻarira kuṯa tjuṯangka miṟangka nguwanpa ulangi.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Munu ulara wiyaringkula yunpa minangka paltjiṉu tjana ulanytja iḻanypa nyakunytjaku-tawara. Munu wiyaringkula maḻaku pitjala wati panya waṟkangka wangkangu mai kuka kuḻu ngalya-katira taipulangka tjunkunytjaku.
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Munu Josephalu taipula kutjungka nyinara ngalkuningi kutjungku. Kaya palumpa kuṯa tjuṯangku munu maḻanypa kutjungku kuḻu taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi. Kaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi, panya tjaka paluṟu tjana aṉangu Iipuṟu tjuṯaku kuraringkupai nguwanpa munuya tjanala mai tjungungku ngalkupai wiya.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Palu Josephaku panya waṟkangku tjananya kuṯaṟara kuṯaṟara taipula kutjungka nyinatjuṟa waṉaṉu wanapari wanapari kuṯanguṟu maḻanypakutu. Kaya wanapari wanapari tjunkunyangka nyakula urulyaraṉu puḻkaṟa, “Ai, tjukaṟurungkulanya tjunu kuṯanguṟu maḻanypakutu.” |src="tnGEN43V34.tif" size="col" loc="p" ref="43:30"
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Ka Josephalu palumpa taipulanguṟu mai kuka waina mantjiṟa ungkul'iyaṉu tjanalakutu ngalkula tjikintjaku. Palu paluṟu mai kuka puḻka mulapalta Pintjimanku ungkul'iyaṉu. Alatjiya paluṟu tjana kuṯaṟara kuṯaṟarangku Josephala tjunguringkula ngalkula tjikiṟa paḻtjaringu, munuya puḻkaṟa pukuḻaringu.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.