Gênesis 43
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Palu ngura pala palula ailuru puḻka rawa ngaṟangi.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Kaya mai panya Itjipalanguṟu katinytjitja ngalkula wiyaṉu, ka ailuru panya ngaṟangi alatjiṯu. Ka mai wiyaringkunyangka Jacobalu katja panya tjuṯangka wangkangu, “Araya piṟuku ngura nyara Itjipalakutu mai payamilantjikitja munuya mantjiṟa ngalya-kati.”
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Ka katja kutjungku Judah-lu wangkangu, “Uti nganaṉa nganampa maḻanypa maḻatja Pintjimannga ma-katima. Panya Itjipaku mayatjangkulanya wangkangu alatji, ‘Nyurampa maḻanypa panya maḻatja katiwiyangku wantinyangkaṉa nyuranya piṟuku mai ungkunytja wiyangku wantiku.’
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Ka nyuntu nganampa maḻanypa nganaṉala iyannyangka kutjula palya ankula mai nyuntumpa payamilalku.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Palu nyuntu iyalwiyangku wantinyangkala wantira nyinanyi, panya wati mayatjangku wangkangu nganaṉala, ‘Nyura nyurampa maḻanypa ngalya-katiwiyangku wantira ngayula puṯu ngatjini maiku.’”
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Ka Jacobalu wangkangu, “Nyaaku nyura wanyu tjakultjunangi nyurampa maḻanypa wati nyara mayatja palula? Uti nyura wantima wangkawiyangku. Nyura tjakultjunkunytjanguṟu nyarangku aḻṯingu nyangatja nyura ma-katinytjaku. Kaṉa puḻkaṟa kuliṟa tjituṟu-tjituṟurinyi.”
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu nganaṉala rawangku tjapiningi wangkanyangka kuliṟa nintiringkunytjikitjangku. Nyanga alatji tjapiningi, ‘Nyurampa mama nyinanyi? Ka nyurampa maḻanypa kutjupa nyinanyiṯu?’ Kala palula watarkungkuṯu tjakultjunu. Panya nganaṉa ngaṉmanytju kulintja wiyaṯu paluṟulanya maḻanypa katinytjaku wangkanytja. Palu nganaṉa tjakultjunkunyangka kutju wangkangu maḻanypa katinytjaku.”
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 — ausente —
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Panya nganaṉa rawa paṯaṟa nyinangi maiku ankunytja wiyaṯu. Tjinguṟula ngaṉmanytju ungkul'iyannyangkampa ngura iriti ankula mai mantjiṟa ngalya-katima, munula piṟukuṯu ankula mantjiṟa ngalya-katima.”
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Ka palulanguṟu Jacobalu kuliṟa wangkangu, “Uwa, tjinguṟu palya Pintjimannga kati. Palu ngura nyanganguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa kati kiṯi munu tjuratja munu tjau munu mai taṯu, kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu. Munu katira mayatja panya palunya pukuḻmankunytjikitjangku ma-uwa.|src="tnGEN43V06.tif" size="col" loc="p" ref="43:11"
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Munu mani panya yakutjitja kuḻu maḻakungku katira ma-uwa. Tjinguṟu nyarangku ngunti tjunu mani panyatja. Munu piṟuku mani nyanga kutjupa kati mai kutjupa payamilantjikitjangku.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Palyaya warpungkula ara, munuya Pintjimannga kuḻu ma-kati mayatja panya palulakutu.
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Ka ngayulu kuwari Godala tjapini mayatja nyara palumpa nyurampa ngaḻṯuringkunytjaku. Ka palulanguṟu tjinguṟu ngaḻṯuringkula Pintjimannga pulanya Tjimiyannga ngayulakutu maḻakungku iyalku nyurala tjungu. Palu tjinguṟu pula nyurala tjungu pitjanytja wiyangkampa ngayulu ngaḻṯutjara katja-tjiratja puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuriku.”
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Kaya palulanguṟu katja tjuṯangku kutjupa kutjupa panya Kainannga nguraṟa tjuṯa mantjiṟalta ma-pakaṉu ngura panya Itjipaku mani puḻkatjara, munuya Pintjimannga kuḻu katingu. Munuya rawa ankula wirkanu ngura nyara palula munuya Josephala pupakatira mayatjanmanu kuliṟa wati Itjipanya nguraṟa-palku.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Ka Josephalu Pintjimannga tjanala tjungu ngaṟanyangka nyakula wangkangu wati waṟka panya palumpa waḻi kanyilpaingka, “Wati nyanga tjananya kati ngayuku waḻikutu. Munu kuka pungkula paula, panya kaḻaḻa nyanga kuwari ngayulu ma-pitjala tjanala tjunguringanyi mai kuka ngalkuntjikitja.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Ka palulanguṟu wati waṟka paluṟu tjananya katingu Josephaku waḻikutu.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Palu tjana katinyangka nguḻuringu panya alatjiya kulinu puḻkaṟa, “Nyaakulanya palumpa waḻikutu nyangatja iyaṉu? Mani panyanguṟu-mantilanya. Paluṟu tjinguṟu alatji kulinu nganaṉa kutitjuṟa katinytja-palku panya yakutja tjuṯatja. Palulanguṟulanya kuwari pitjala mirpaṉarira wangkaku munu tangkiyi tjuṯa nganampa mantjiṟa ma-katiku. Munulanya tjunkuku palumpa rawa waṟkarinytjaku mani wiyakitja unytju kutju.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 — ausente —
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 — ausente —
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 Munula ankula nguṟurpa ngarira yakutja maitjara tjuṯa aḻaṟa nyangu mani panya nganaṉa maiku ungkunytjanya ngarinyangka. Munula kuwari nyanga mani palunya maḻakungku ngalya-katingu nyuntunya ungkunytjikitjangku.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Palu mani kutjupala katingiṯu mai piṟuku payamilantjikitjangku. Palu nganaṉa maingka katu mani ngarinyangka nyakula puṯu kuliningi, ‘Nganalu nyangatja wanyu tjarpatjunu?’”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ka wati panya Josephaku waṟkangku wangkangu tjanala, “Wiya palya, nguḻuringkunytja wiyaya! Panya nyurampa mamaku godangku mani panyatja yakutjangka tjunu nyurampa. Ngayulu panyaṉa mantjinu mani panya nyura ngayunya ungkunytja.” Munu palulanguṟu wati panya waṟkangku ankula Tjimiyannga mantjiṟa ngalya-katingu tjailanguṟu, ka paluṟu kuṯangka, maḻanypa tjuṯangka kuḻu tjunguringu.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Ka wati paluṟu tjananya tjarpatjunu waḻi unngu munu wangkangu, “Kaḻaḻa kuwari ngayuku mayatjangku pitjala nyurala tjungungku ngalkuṉi.” Munu paluṟu pitingka mina tjutiṉu tjananku tjina paltjintjaku. Munu paluṟu pakaṉu uṟilkutu palumpa tjanampa tangkiyi tjuṯa mai ungkunytjikitja.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Kaya paltjiṟa wiyaringkula ngaṉmanytju uraṟa tjunangi kiṯi, tjuratja, tjau, mai taṯu kutjupa kutjupa uwankara Kainantanguṟu katinytjatjanungku Josephanya ungkula pukuḻmankunytjikitjangku.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Munuya pitjanyangka nyakula palulakutu katingu munuya ungkula tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Ka Josephalu tjananya tjapinu, “Palya nyura? Ka nyurampa mama palyaṯu nyinanyi? Panya nyura mungaṯu palunya ngayula tjakultjunangi. Ka paluṟu wanyu wankaṯu nyinanyi?” Alatji paluṟu tjanala ngunti tjapiningi mamaku ngurpangku-palku.
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Kaya wangkangu palula, “Uwa, nganampa mama wankaṯu nyinanyi pukuḻpa.” Munuya piṟuku tultjungaṟakatira tjaṟu mulapa ngampaḻngaṟala palunya waḻkuṉu.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Ka Josephalu nyangu palumpa maḻanypa Pintjimannga panya pula ngunytju kutjutja, munu wangkangu watarkitjangku-palku, “Munta-uwa, nyangatja nyurampa maḻanypa maḻatja panya mungaṯu nyura ngayula wangkangi.” Munu paluṟu Pintjimanta wangkangu, “Godalu nyuntunya pukuḻtjungku kanyinma.”
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Munu alatji wangkara Josephanya mapalku pakaṟa anu tjananya wantikatira ruuma kutjupakutu palumpa maḻanypaku ulanytjikitja kuṯa tjuṯangku nyakunytjaku-tawara. Panya paluṟu maḻanypaku puḻkaṟa mukuringkupai munu nyakula puḻkaṟa pukuḻarira kuṯa tjuṯangka miṟangka nguwanpa ulangi.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Munu ulara wiyaringkula yunpa minangka paltjiṉu tjana ulanytja iḻanypa nyakunytjaku-tawara. Munu wiyaringkula maḻaku pitjala wati panya waṟkangka wangkangu mai kuka kuḻu ngalya-katira taipulangka tjunkunytjaku.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 Munu Josephalu taipula kutjungka nyinara ngalkuningi kutjungku. Kaya palumpa kuṯa tjuṯangku munu maḻanypa kutjungku kuḻu taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi. Kaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi, panya tjaka paluṟu tjana aṉangu Iipuṟu tjuṯaku kuraringkupai nguwanpa munuya tjanala mai tjungungku ngalkupai wiya.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Palu Josephaku panya waṟkangku tjananya kuṯaṟara kuṯaṟara taipula kutjungka nyinatjuṟa waṉaṉu wanapari wanapari kuṯanguṟu maḻanypakutu. Kaya wanapari wanapari tjunkunyangka nyakula urulyaraṉu puḻkaṟa, “Ai, tjukaṟurungkulanya tjunu kuṯanguṟu maḻanypakutu.” |src="tnGEN43V34.tif" size="col" loc="p" ref="43:30"
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Ka Josephalu palumpa taipulanguṟu mai kuka waina mantjiṟa ungkul'iyaṉu tjanalakutu ngalkula tjikintjaku. Palu paluṟu mai kuka puḻka mulapalta Pintjimanku ungkul'iyaṉu. Alatjiya paluṟu tjana kuṯaṟara kuṯaṟarangku Josephala tjunguringkula ngalkula tjikiṟa paḻtjaringu, munuya puḻkaṟa pukuḻaringu.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.