Gênesis 43
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Palu ngura pala palula ailuru puḻka rawa ngaṟangi.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Kaya mai panya Itjipalanguṟu katinytjitja ngalkula wiyaṉu, ka ailuru panya ngaṟangi alatjiṯu. Ka mai wiyaringkunyangka Jacobalu katja panya tjuṯangka wangkangu, “Araya piṟuku ngura nyara Itjipalakutu mai payamilantjikitja munuya mantjiṟa ngalya-kati.”
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Ka katja kutjungku Judah-lu wangkangu, “Uti nganaṉa nganampa maḻanypa maḻatja Pintjimannga ma-katima. Panya Itjipaku mayatjangkulanya wangkangu alatji, ‘Nyurampa maḻanypa panya maḻatja katiwiyangku wantinyangkaṉa nyuranya piṟuku mai ungkunytja wiyangku wantiku.’
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Ka nyuntu nganampa maḻanypa nganaṉala iyannyangka kutjula palya ankula mai nyuntumpa payamilalku.
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Palu nyuntu iyalwiyangku wantinyangkala wantira nyinanyi, panya wati mayatjangku wangkangu nganaṉala, ‘Nyura nyurampa maḻanypa ngalya-katiwiyangku wantira ngayula puṯu ngatjini maiku.’”
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Ka Jacobalu wangkangu, “Nyaaku nyura wanyu tjakultjunangi nyurampa maḻanypa wati nyara mayatja palula? Uti nyura wantima wangkawiyangku. Nyura tjakultjunkunytjanguṟu nyarangku aḻṯingu nyangatja nyura ma-katinytjaku. Kaṉa puḻkaṟa kuliṟa tjituṟu-tjituṟurinyi.”
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Kaya wangkangu, “Wiya, paluṟu nganaṉala rawangku tjapiningi wangkanyangka kuliṟa nintiringkunytjikitjangku. Nyanga alatji tjapiningi, ‘Nyurampa mama nyinanyi? Ka nyurampa maḻanypa kutjupa nyinanyiṯu?’ Kala palula watarkungkuṯu tjakultjunu. Panya nganaṉa ngaṉmanytju kulintja wiyaṯu paluṟulanya maḻanypa katinytjaku wangkanytja. Palu nganaṉa tjakultjunkunyangka kutju wangkangu maḻanypa katinytjaku.”
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 — ausente —
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Panya nganaṉa rawa paṯaṟa nyinangi maiku ankunytja wiyaṯu. Tjinguṟula ngaṉmanytju ungkul'iyannyangkampa ngura iriti ankula mai mantjiṟa ngalya-katima, munula piṟukuṯu ankula mantjiṟa ngalya-katima.”
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Ka palulanguṟu Jacobalu kuliṟa wangkangu, “Uwa, tjinguṟu palya Pintjimannga kati. Palu ngura nyanganguṟu kutjupa kutjupa tjuṯa kati kiṯi munu tjuratja munu tjau munu mai taṯu, kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu. Munu katira mayatja panya palunya pukuḻmankunytjikitjangku ma-uwa.|src="tnGEN43V06.tif" size="col" loc="p" ref="43:11"
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Munu mani panya yakutjitja kuḻu maḻakungku katira ma-uwa. Tjinguṟu nyarangku ngunti tjunu mani panyatja. Munu piṟuku mani nyanga kutjupa kati mai kutjupa payamilantjikitjangku.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Palyaya warpungkula ara, munuya Pintjimannga kuḻu ma-kati mayatja panya palulakutu.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Ka ngayulu kuwari Godala tjapini mayatja nyara palumpa nyurampa ngaḻṯuringkunytjaku. Ka palulanguṟu tjinguṟu ngaḻṯuringkula Pintjimannga pulanya Tjimiyannga ngayulakutu maḻakungku iyalku nyurala tjungu. Palu tjinguṟu pula nyurala tjungu pitjanytja wiyangkampa ngayulu ngaḻṯutjara katja-tjiratja puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuriku.”
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Kaya palulanguṟu katja tjuṯangku kutjupa kutjupa panya Kainannga nguraṟa tjuṯa mantjiṟalta ma-pakaṉu ngura panya Itjipaku mani puḻkatjara, munuya Pintjimannga kuḻu katingu. Munuya rawa ankula wirkanu ngura nyara palula munuya Josephala pupakatira mayatjanmanu kuliṟa wati Itjipanya nguraṟa-palku.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Ka Josephalu Pintjimannga tjanala tjungu ngaṟanyangka nyakula wangkangu wati waṟka panya palumpa waḻi kanyilpaingka, “Wati nyanga tjananya kati ngayuku waḻikutu. Munu kuka pungkula paula, panya kaḻaḻa nyanga kuwari ngayulu ma-pitjala tjanala tjunguringanyi mai kuka ngalkuntjikitja.”
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Ka palulanguṟu wati waṟka paluṟu tjananya katingu Josephaku waḻikutu.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Palu tjana katinyangka nguḻuringu panya alatjiya kulinu puḻkaṟa, “Nyaakulanya palumpa waḻikutu nyangatja iyaṉu? Mani panyanguṟu-mantilanya. Paluṟu tjinguṟu alatji kulinu nganaṉa kutitjuṟa katinytja-palku panya yakutja tjuṯatja. Palulanguṟulanya kuwari pitjala mirpaṉarira wangkaku munu tangkiyi tjuṯa nganampa mantjiṟa ma-katiku. Munulanya tjunkuku palumpa rawa waṟkarinytjaku mani wiyakitja unytju kutju.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 — ausente —
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 — ausente —
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 Munula ankula nguṟurpa ngarira yakutja maitjara tjuṯa aḻaṟa nyangu mani panya nganaṉa maiku ungkunytjanya ngarinyangka. Munula kuwari nyanga mani palunya maḻakungku ngalya-katingu nyuntunya ungkunytjikitjangku.
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 Palu mani kutjupala katingiṯu mai piṟuku payamilantjikitjangku. Palu nganaṉa maingka katu mani ngarinyangka nyakula puṯu kuliningi, ‘Nganalu nyangatja wanyu tjarpatjunu?’”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ka wati panya Josephaku waṟkangku wangkangu tjanala, “Wiya palya, nguḻuringkunytja wiyaya! Panya nyurampa mamaku godangku mani panyatja yakutjangka tjunu nyurampa. Ngayulu panyaṉa mantjinu mani panya nyura ngayunya ungkunytja.” Munu palulanguṟu wati panya waṟkangku ankula Tjimiyannga mantjiṟa ngalya-katingu tjailanguṟu, ka paluṟu kuṯangka, maḻanypa tjuṯangka kuḻu tjunguringu.
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Ka wati paluṟu tjananya tjarpatjunu waḻi unngu munu wangkangu, “Kaḻaḻa kuwari ngayuku mayatjangku pitjala nyurala tjungungku ngalkuṉi.” Munu paluṟu pitingka mina tjutiṉu tjananku tjina paltjintjaku. Munu paluṟu pakaṉu uṟilkutu palumpa tjanampa tangkiyi tjuṯa mai ungkunytjikitja.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Kaya paltjiṟa wiyaringkula ngaṉmanytju uraṟa tjunangi kiṯi, tjuratja, tjau, mai taṯu kutjupa kutjupa uwankara Kainantanguṟu katinytjatjanungku Josephanya ungkula pukuḻmankunytjikitjangku.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Munuya pitjanyangka nyakula palulakutu katingu munuya ungkula tultjungaṟakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Ka Josephalu tjananya tjapinu, “Palya nyura? Ka nyurampa mama palyaṯu nyinanyi? Panya nyura mungaṯu palunya ngayula tjakultjunangi. Ka paluṟu wanyu wankaṯu nyinanyi?” Alatji paluṟu tjanala ngunti tjapiningi mamaku ngurpangku-palku.
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Kaya wangkangu palula, “Uwa, nganampa mama wankaṯu nyinanyi pukuḻpa.” Munuya piṟuku tultjungaṟakatira tjaṟu mulapa ngampaḻngaṟala palunya waḻkuṉu.
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Ka Josephalu nyangu palumpa maḻanypa Pintjimannga panya pula ngunytju kutjutja, munu wangkangu watarkitjangku-palku, “Munta-uwa, nyangatja nyurampa maḻanypa maḻatja panya mungaṯu nyura ngayula wangkangi.” Munu paluṟu Pintjimanta wangkangu, “Godalu nyuntunya pukuḻtjungku kanyinma.”
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Munu alatji wangkara Josephanya mapalku pakaṟa anu tjananya wantikatira ruuma kutjupakutu palumpa maḻanypaku ulanytjikitja kuṯa tjuṯangku nyakunytjaku-tawara. Panya paluṟu maḻanypaku puḻkaṟa mukuringkupai munu nyakula puḻkaṟa pukuḻarira kuṯa tjuṯangka miṟangka nguwanpa ulangi.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Munu ulara wiyaringkula yunpa minangka paltjiṉu tjana ulanytja iḻanypa nyakunytjaku-tawara. Munu wiyaringkula maḻaku pitjala wati panya waṟkangka wangkangu mai kuka kuḻu ngalya-katira taipulangka tjunkunytjaku.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Munu Josephalu taipula kutjungka nyinara ngalkuningi kutjungku. Kaya palumpa kuṯa tjuṯangku munu maḻanypa kutjungku kuḻu taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi. Kaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku taipula kutjupangka nyinara ngalkuningi, panya tjaka paluṟu tjana aṉangu Iipuṟu tjuṯaku kuraringkupai nguwanpa munuya tjanala mai tjungungku ngalkupai wiya.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Palu Josephaku panya waṟkangku tjananya kuṯaṟara kuṯaṟara taipula kutjungka nyinatjuṟa waṉaṉu wanapari wanapari kuṯanguṟu maḻanypakutu. Kaya wanapari wanapari tjunkunyangka nyakula urulyaraṉu puḻkaṟa, “Ai, tjukaṟurungkulanya tjunu kuṯanguṟu maḻanypakutu.” |src="tnGEN43V34.tif" size="col" loc="p" ref="43:30"
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Ka Josephalu palumpa taipulanguṟu mai kuka waina mantjiṟa ungkul'iyaṉu tjanalakutu ngalkula tjikintjaku. Palu paluṟu mai kuka puḻka mulapalta Pintjimanku ungkul'iyaṉu. Alatjiya paluṟu tjana kuṯaṟara kuṯaṟarangku Josephala tjunguringkula ngalkula tjikiṟa paḻtjaringu, munuya puḻkaṟa pukuḻaringu.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.