Gênesis 41
Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ
1 Ka Josephanya rawa nyinangi tjailangka. Ka ngula kuḻi kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka Itjipaku mayatja Piiṟalu munga kutjupangka ngarira tjukurmanu, munu nyanga alatji paluṟunku walytjangku nyangu karu puḻka uṟu ini Nayilta kantilytja ngaṟanytja.
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 Munu paluṟu nyangu puluka 7 uṟunguṟu ngalya-pakannyangka uṟungka unngu ngaṟanytjatjanu. Paluṟu tjana kuka palya kaṉpi puḻka. Munu paluṟu tjana uṟunguṟu pakantjatjanungku karu kantilytja ngaṟala ukiṟi ngalkuningi.
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 — ausente —
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 — ausente —
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Munu palulanguṟu maḻaku kunkunarira piṟuku tjukurmanu nyanga alatji, panya ukiṟi mai wiita ngaṟangi miṉa 7-tjara mai uṉinypa puḻkatjara. Ka mai uṉinypa panya paluṟu tjana piḻṯiringkula wiṟu ngaṟangi urantjaku.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Ka palula maḻangka ukiṟi kultu panya palulaṯu piṟuku pakaṉu miṉa 7 kutjupa mai uṉinypa kurakuratjara kutju-kutjutjara panya waḻpa waṟungku kampara kurantja.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Ka mai nyanga kuḻingku kampara kurantjitjangku mai panya ngaṉmanypa puḻka pakantja ngalkula wiyaṉu.
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Munu paluṟu mungawinki pakaṟa nyinara puṯulta kuliningi, “Yaaltji-yaaltjiṉa panyatja tjukurmanu?” Munu palulanguṟu aḻṯingu palumpa panya wati nintipuka tjuṯa munu ayinayini palyalpai tjuṯa munu ngangkaṟi tjuṯa kuḻu. Kaya pitjangu Piiṟalakutu. Ka paluṟu tjanala tjakultjunu tjukurmankunytjatjanungku tjana kuliṟa palula utiṟa wangkanytjaku. Palu tjana puṯu kuliningi utiṟa wangkanytjikitjangku, “Nyaala wangkaku? Puṯula kulini?”
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 — ausente —
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 — ausente —
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 — ausente —
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Ka wati Iipuṟu nyara palula ngalila tjungu nyinangi. Paluṟu panya yangupala tjaultji tjuṯaku mayatjaku waṟkaripai. Kali tjukurmankunytjatjanungku palula tjakultjunu. Ka ngalila utiṟa wangkangu tjukaṟurungku.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Ka paluṟu panya wangkanytja mulapaṯu maḻangka utiringu. Panya nyuntu ngayunya pakaltjingaṟa maḻakungku tjunu nyuntumpa waṟkarinytjaku, munun wati panya kutjupa mai paulpainya iluntanu.”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 — ausente —
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 — ausente —
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Palu Josephalu mayatja panya palula wangkangu, “Uwa palya, kulilaltaṉi! Ngayulu kutjungku tjukurmankunytja uwankara puṯu walytjangku utiṟa wangkapai. Palu Godalu ngayula nintinnyangka kutjuṉa utiṟa tjakultjunkupai. Kuwariṉi Godalu ngayula nintini tjukurpa nyanga nyuntumpa utiṟa wangkanytjaku nyuntula, kan nyara palulanguṟulta kuliṟa pukuḻariku.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Ka Piiṟalu tjakultjunu Josephala, “Nyanga alatjiṉa tjukurmanu. Ngayulu karu panya puḻka uṟu ini Nayilta kantilytja ngaṟangi.
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 Munuṉa nyangu kuka puluka kaṉpi puḻka tjuṯa tjapanpa uṟu unngu ngaṟanytjatjanu ngalya-pakannyangka. Kaya puluka paluṟu tjana pakaṟa karu kantilytja ngaṟala ukiṟi ngalkuningi.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Kaṉa piṟuku nyangu uṟu palulanguṟuṯu puluka 7 kutjupa ngalya-pakannyangka nyurka-nyurka tjuṯa. Kaṉa nyara palulanguṟu nyakula urulyaraningi, panya ngura nyanga Itjipala ngayulu ngaṉmanytju nyakunytja wiyaṯu puluka kantilypa uti nyanga palu puṟunypa.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Kaya nyurka-nyurka tjuṯangku pakaṟa ngalkula wiyaṉu puluka panya palya tjuṯa.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Kaṉa ngayulu nyangangi paluṟu tjana ngalkuntjatjanu tjuni paḻtjaringkunytja wiya nyurkaṯu ngaṟangi. Munuṉa nyara palunya nyakunytjatjanu wankaringu.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 — ausente —
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 — ausente —
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Ka mai panya kuḻingku kampara kurantjitjangku mai panya ngaṉmanypa puḻka pakantja ngalkula wiyaṉu. Alatjiṉa nyangu, munuṉa tjukurmankunytjatjanungku ngayuku wati nintipuka tjuṯa aḻṯira tjakultjunu. Kaya puṯu kuliningi ngayula utiṟa wangkanytjikitjangku.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 — ausente —
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 — ausente —
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 — ausente —
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Nyangatjaṉa mulapa wangkanyi, Piiṟa, panya Godalu nyuntula nintini ngula nyanga alatjirinytjaku.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 “Palu panya kuwari nyanga nganaṉa manta nyanga Itjipala winkingka pukuḻpa nyinaku mai puḻkatjara yiya 7.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 — ausente —
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 — ausente —
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 “Ka nyuntu panya kutjara-aṟa tjukurmanu panya kutju pulukatjara munu kutjupa mai wiitatjara. Pala palula pulalanguṟu tjukurpa kutjuringu, panya kuwariṉanta utiṟa wangkangu yiya palya tjuṯa ngaṉmanypa ngaṟaku munu palula maḻangka yiya kura tjuṯa ngaṟaku. Ka nyuntu tjukurpa kutjara tjukurmankunytjatjanungku alatji kulinma, ‘Munta mulapa nyangatja Godalu palyalku kuwari nguwanpa.’ Paluṟunta mulamulangku nintini tjukaṟurungku.” Alatji Josephalu utiṟa wangkangu mayatja Piiṟala.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 — ausente —
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 — ausente —
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Ka mai paluṟu tjana paṯaṟa ngariku ngulaku ailuru puḻkaringkunyangka ngalkuntjaku. Alatji nyuntu palyannyangkampa aṉangu tjuṯa paḻtjatjiratjariwiya nyinaku, wanka tiṯutjara.” Alatji Josephalu tjakultjunu mayatja panya Piiṟala paluṟu kulintjaku.
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 — ausente —
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 — ausente —
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 — ausente —
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 — ausente —
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Uwa, kuwari nyuntu ngura nyanga Itjipaku mayatja puḻka nyinanyi aṉangu winkiku.”
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Munu palulanguṟu Piiṟalu Josephanya mayatja tjunkula maṟanguṟu ringi araṟa Josephala maṟangka tanpaṉu. Ringi nyanga paluṟu panya mayatja puḻkangku kutju kanyilpai. Munu palunya ungu tjarpanytjaku mantara wiṟu mulapa. Munu liringka kuḻu tjunu nikilitja gold-nguṟu palyantja wiṟu mulapa aṉangu tjuṯangku panya liritja kanyinnyangka nyakula mayatja ngurkantankunytjaku.|src="CO00726B.TIF" size="col" loc="p" ref="41:42"
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Palulanguṟu Piiṟalu Josephanya ungu tjinka wiila kutjaratjara panya mayatja tatiṟa para-ngaṟapai. Munu paluṟu kuranyuringu tjinka palumpangka, ka Josephalu palumpa tjinkangka tatiṟa maḻawanungku waṉaningi. Ka Piiṟaku wati tjaultji tjuṯangku kuranyu ankula aṉangu tjuṯangka mirara wangkangi, “Wati-kitikitiriwaya aḻangka pula ankunytjaku.” Alatji pula anangi aṉangu tjuṯangku mirara Josephanya mayatja kulintjaku, “Ngangarku! Nyawaya mayatja kuwaritjaṟara pala pula Piiṟanya para-ngaṟanyi.” Alatjiya nyakula kuliningi Piiṟalu panya Josephanya ngura Itjipaku manta winkiku mayatja tjunkunyangka.
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Ka Piiṟalu palula wangkangu Josephala, “Ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa, palu nyuntu mayatja ngayula ititja munun aṯunymaṟa kanyilku uwankara ngura Itjipala. Kaya aṉangu tjuṯangku nyuntula kulilku wangaṉarangku.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Munu Piiṟalu ini kutjupa tjunu Josephanya ini Itjipanya nguraṟa panya “Tjapina Paniyanya”. Munu palunya kungkawaṟa kuri ungu ini Atjinatjanya. Paluṟu panya wati tjukurtjaraku uṉṯalpa wati panya ini Patipaṟaku ngura panya Anannga nguraṟaku.
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 Nyanga palula-aṟangka panya Josephanya yangupala yiya nampa 30 iṯinguṟu nyinanytjatjanu. Munu paluṟu mayatjarira Piiṟaku ngura wantikatira anu ngura kutjupa kutjupa tjuṯa para-nyakunytjikitja manta pala Itjipala.
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 Ka kuḻi panya palya tjuṯa ngaṟakatinyangka mai puḻka mulapa pakaningi paama tjuṯangka Itjipala yiya kutjupa yiya kutjupa.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 Ka Josephalu wati waṟkaripai tjuṯa wangkangu mai uṉinypa paama tjuṯanguṟu mantjintjaku, kaya mantjiṟa katira tjunangi waḻi panya puḻka tjuṯangka ngura tjuṯatja.
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Paluṟu tjana mai panya puḻka mulapa mantjiṟa piti tjuṯangka katira tjunangi paama kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu. Ka Josephalu panya piti maitjara tjuṯa katira tjunkunyangka ngaṉmanytju kantamilaningi. Palu tjana ngura tjuṯanguṟu winki mulapa ngalya-katingi, ka pakuringkula wantingu puṯu kuliṟa.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Ka ailururingkunytja kuwaripangka Josephaku kuringku Atjinalu katja kutjara kanyinu.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Ka Josephalu katja inintjikitjangku wangkangu, “Ngayulu panya ngura nyangaku pitjangu walytja tjuṯanguṟu kawankatira, ka panyaṉiya tjailangka tjarpatjunu wiyanguṟu alatjiṯu. Palu palya, panya Godaluṉi tjailanguṟu pakaltjingaṉu munuṉi pukuḻmanu, kaṉa watarkuringu ngayulu panya kurangka ngaṉmanypa nyinanytjitjaku, munuṉa walytja tjuṯaku kuḻu watjilarinytja wiyaringu. Palulanguṟuṉa kuwari katja nyanga ngaṉmanyitja inilku ‘Manatjanya.’”
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Munu piṟuku katja maḻatja inintjikitjangku alatji wangkangu, “Ngura nyanga palula panya ngayunya tjailangka tjarpatjunu watjilpa nyinanytjaku. Palu palya, panya Godaluṉi ngayunya katja kutjara ungu. Palulanguṟuṉa katja nyanga maḻatja inini Ipuṟaimanya.”
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 Palulanguṟu yiya panya palya tjuṯa mai puḻkatjara ngaṟala wiyaringu.
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 Ka ailururingulta. Munu ailuru puḻka mulapalta ngaṟangi rawa yiya 7. Panya Josephalu ngaṉmanytju wangkanytjitja mulapaṯu utiringu. Ka ailuru panya paluṟu manta Itjipala kutju wiya ngura aḻa lipingka ngaṟangi. Palu Itjipalaya mai puḻkatjara nyinangi ngaṉmanytju uṯuḻuṟa tjunkunytjatjanu panya waḻi puḻka tjuṯangka.
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 — ausente —
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 — ausente —
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu rawa pitjangi ngura panya kutjupa tjuṯanguṟu Itjipalakutu mai Josephala payamilantjikitja, panya ailuru manta winkingka ngaṟanyangka. |src="tnGEN41V57.tif" size="col" loc="p" ref="41:57"
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.