Gênesis 41
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Ka Josephanya rawa nyinangi tjailangka. Ka ngula kuḻi kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka Itjipaku mayatja Piiṟalu munga kutjupangka ngarira tjukurmanu, munu nyanga alatji paluṟunku walytjangku nyangu karu puḻka uṟu ini Nayilta kantilytja ngaṟanytja.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 Munu paluṟu nyangu puluka 7 uṟunguṟu ngalya-pakannyangka uṟungka unngu ngaṟanytjatjanu. Paluṟu tjana kuka palya kaṉpi puḻka. Munu paluṟu tjana uṟunguṟu pakantjatjanungku karu kantilytja ngaṟala ukiṟi ngalkuningi.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 — ausente —
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 — ausente —
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Munu palulanguṟu maḻaku kunkunarira piṟuku tjukurmanu nyanga alatji, panya ukiṟi mai wiita ngaṟangi miṉa 7-tjara mai uṉinypa puḻkatjara. Ka mai uṉinypa panya paluṟu tjana piḻṯiringkula wiṟu ngaṟangi urantjaku.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Ka palula maḻangka ukiṟi kultu panya palulaṯu piṟuku pakaṉu miṉa 7 kutjupa mai uṉinypa kurakuratjara kutju-kutjutjara panya waḻpa waṟungku kampara kurantja.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Ka mai nyanga kuḻingku kampara kurantjitjangku mai panya ngaṉmanypa puḻka pakantja ngalkula wiyaṉu.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Munu paluṟu mungawinki pakaṟa nyinara puṯulta kuliningi, “Yaaltji-yaaltjiṉa panyatja tjukurmanu?” Munu palulanguṟu aḻṯingu palumpa panya wati nintipuka tjuṯa munu ayinayini palyalpai tjuṯa munu ngangkaṟi tjuṯa kuḻu. Kaya pitjangu Piiṟalakutu. Ka paluṟu tjanala tjakultjunu tjukurmankunytjatjanungku tjana kuliṟa palula utiṟa wangkanytjaku. Palu tjana puṯu kuliningi utiṟa wangkanytjikitjangku, “Nyaala wangkaku? Puṯula kulini?”
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 — ausente —
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 — ausente —
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 — ausente —
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Ka wati Iipuṟu nyara palula ngalila tjungu nyinangi. Paluṟu panya yangupala tjaultji tjuṯaku mayatjaku waṟkaripai. Kali tjukurmankunytjatjanungku palula tjakultjunu. Ka ngalila utiṟa wangkangu tjukaṟurungku.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Ka paluṟu panya wangkanytja mulapaṯu maḻangka utiringu. Panya nyuntu ngayunya pakaltjingaṟa maḻakungku tjunu nyuntumpa waṟkarinytjaku, munun wati panya kutjupa mai paulpainya iluntanu.”
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 — ausente —
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 — ausente —
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Palu Josephalu mayatja panya palula wangkangu, “Uwa palya, kulilaltaṉi! Ngayulu kutjungku tjukurmankunytja uwankara puṯu walytjangku utiṟa wangkapai. Palu Godalu ngayula nintinnyangka kutjuṉa utiṟa tjakultjunkupai. Kuwariṉi Godalu ngayula nintini tjukurpa nyanga nyuntumpa utiṟa wangkanytjaku nyuntula, kan nyara palulanguṟulta kuliṟa pukuḻariku.”
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Ka Piiṟalu tjakultjunu Josephala, “Nyanga alatjiṉa tjukurmanu. Ngayulu karu panya puḻka uṟu ini Nayilta kantilytja ngaṟangi.
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 Munuṉa nyangu kuka puluka kaṉpi puḻka tjuṯa tjapanpa uṟu unngu ngaṟanytjatjanu ngalya-pakannyangka. Kaya puluka paluṟu tjana pakaṟa karu kantilytja ngaṟala ukiṟi ngalkuningi.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Kaṉa piṟuku nyangu uṟu palulanguṟuṯu puluka 7 kutjupa ngalya-pakannyangka nyurka-nyurka tjuṯa. Kaṉa nyara palulanguṟu nyakula urulyaraningi, panya ngura nyanga Itjipala ngayulu ngaṉmanytju nyakunytja wiyaṯu puluka kantilypa uti nyanga palu puṟunypa.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Kaya nyurka-nyurka tjuṯangku pakaṟa ngalkula wiyaṉu puluka panya palya tjuṯa.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Kaṉa ngayulu nyangangi paluṟu tjana ngalkuntjatjanu tjuni paḻtjaringkunytja wiya nyurkaṯu ngaṟangi. Munuṉa nyara palunya nyakunytjatjanu wankaringu.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 — ausente —
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 — ausente —
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Ka mai panya kuḻingku kampara kurantjitjangku mai panya ngaṉmanypa puḻka pakantja ngalkula wiyaṉu. Alatjiṉa nyangu, munuṉa tjukurmankunytjatjanungku ngayuku wati nintipuka tjuṯa aḻṯira tjakultjunu. Kaya puṯu kuliningi ngayula utiṟa wangkanytjikitjangku.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 — ausente —
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 — ausente —
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 — ausente —
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Nyangatjaṉa mulapa wangkanyi, Piiṟa, panya Godalu nyuntula nintini ngula nyanga alatjirinytjaku.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 “Palu panya kuwari nyanga nganaṉa manta nyanga Itjipala winkingka pukuḻpa nyinaku mai puḻkatjara yiya 7.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 “Ka nyuntu panya kutjara-aṟa tjukurmanu panya kutju pulukatjara munu kutjupa mai wiitatjara. Pala palula pulalanguṟu tjukurpa kutjuringu, panya kuwariṉanta utiṟa wangkangu yiya palya tjuṯa ngaṉmanypa ngaṟaku munu palula maḻangka yiya kura tjuṯa ngaṟaku. Ka nyuntu tjukurpa kutjara tjukurmankunytjatjanungku alatji kulinma, ‘Munta mulapa nyangatja Godalu palyalku kuwari nguwanpa.’ Paluṟunta mulamulangku nintini tjukaṟurungku.” Alatji Josephalu utiṟa wangkangu mayatja Piiṟala.
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 — ausente —
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 — ausente —
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Ka mai paluṟu tjana paṯaṟa ngariku ngulaku ailuru puḻkaringkunyangka ngalkuntjaku. Alatji nyuntu palyannyangkampa aṉangu tjuṯa paḻtjatjiratjariwiya nyinaku, wanka tiṯutjara.” Alatji Josephalu tjakultjunu mayatja panya Piiṟala paluṟu kulintjaku.
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 — ausente —
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 — ausente —
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 — ausente —
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 — ausente —
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Uwa, kuwari nyuntu ngura nyanga Itjipaku mayatja puḻka nyinanyi aṉangu winkiku.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Munu palulanguṟu Piiṟalu Josephanya mayatja tjunkula maṟanguṟu ringi araṟa Josephala maṟangka tanpaṉu. Ringi nyanga paluṟu panya mayatja puḻkangku kutju kanyilpai. Munu palunya ungu tjarpanytjaku mantara wiṟu mulapa. Munu liringka kuḻu tjunu nikilitja gold-nguṟu palyantja wiṟu mulapa aṉangu tjuṯangku panya liritja kanyinnyangka nyakula mayatja ngurkantankunytjaku.|src="CO00726B.TIF" size="col" loc="p" ref="41:42"
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Palulanguṟu Piiṟalu Josephanya ungu tjinka wiila kutjaratjara panya mayatja tatiṟa para-ngaṟapai. Munu paluṟu kuranyuringu tjinka palumpangka, ka Josephalu palumpa tjinkangka tatiṟa maḻawanungku waṉaningi. Ka Piiṟaku wati tjaultji tjuṯangku kuranyu ankula aṉangu tjuṯangka mirara wangkangi, “Wati-kitikitiriwaya aḻangka pula ankunytjaku.” Alatji pula anangi aṉangu tjuṯangku mirara Josephanya mayatja kulintjaku, “Ngangarku! Nyawaya mayatja kuwaritjaṟara pala pula Piiṟanya para-ngaṟanyi.” Alatjiya nyakula kuliningi Piiṟalu panya Josephanya ngura Itjipaku manta winkiku mayatja tjunkunyangka.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Ka Piiṟalu palula wangkangu Josephala, “Ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa, palu nyuntu mayatja ngayula ititja munun aṯunymaṟa kanyilku uwankara ngura Itjipala. Kaya aṉangu tjuṯangku nyuntula kulilku wangaṉarangku.”
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Munu Piiṟalu ini kutjupa tjunu Josephanya ini Itjipanya nguraṟa panya “Tjapina Paniyanya”. Munu palunya kungkawaṟa kuri ungu ini Atjinatjanya. Paluṟu panya wati tjukurtjaraku uṉṯalpa wati panya ini Patipaṟaku ngura panya Anannga nguraṟaku.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Nyanga palula-aṟangka panya Josephanya yangupala yiya nampa 30 iṯinguṟu nyinanytjatjanu. Munu paluṟu mayatjarira Piiṟaku ngura wantikatira anu ngura kutjupa kutjupa tjuṯa para-nyakunytjikitja manta pala Itjipala.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Ka kuḻi panya palya tjuṯa ngaṟakatinyangka mai puḻka mulapa pakaningi paama tjuṯangka Itjipala yiya kutjupa yiya kutjupa.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Ka Josephalu wati waṟkaripai tjuṯa wangkangu mai uṉinypa paama tjuṯanguṟu mantjintjaku, kaya mantjiṟa katira tjunangi waḻi panya puḻka tjuṯangka ngura tjuṯatja.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Paluṟu tjana mai panya puḻka mulapa mantjiṟa piti tjuṯangka katira tjunangi paama kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu. Ka Josephalu panya piti maitjara tjuṯa katira tjunkunyangka ngaṉmanytju kantamilaningi. Palu tjana ngura tjuṯanguṟu winki mulapa ngalya-katingi, ka pakuringkula wantingu puṯu kuliṟa.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Ka ailururingkunytja kuwaripangka Josephaku kuringku Atjinalu katja kutjara kanyinu.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ka Josephalu katja inintjikitjangku wangkangu, “Ngayulu panya ngura nyangaku pitjangu walytja tjuṯanguṟu kawankatira, ka panyaṉiya tjailangka tjarpatjunu wiyanguṟu alatjiṯu. Palu palya, panya Godaluṉi tjailanguṟu pakaltjingaṉu munuṉi pukuḻmanu, kaṉa watarkuringu ngayulu panya kurangka ngaṉmanypa nyinanytjitjaku, munuṉa walytja tjuṯaku kuḻu watjilarinytja wiyaringu. Palulanguṟuṉa kuwari katja nyanga ngaṉmanyitja inilku ‘Manatjanya.’”
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Munu piṟuku katja maḻatja inintjikitjangku alatji wangkangu, “Ngura nyanga palula panya ngayunya tjailangka tjarpatjunu watjilpa nyinanytjaku. Palu palya, panya Godaluṉi ngayunya katja kutjara ungu. Palulanguṟuṉa katja nyanga maḻatja inini Ipuṟaimanya.”
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Palulanguṟu yiya panya palya tjuṯa mai puḻkatjara ngaṟala wiyaringu.
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 Ka ailururingulta. Munu ailuru puḻka mulapalta ngaṟangi rawa yiya 7. Panya Josephalu ngaṉmanytju wangkanytjitja mulapaṯu utiringu. Ka ailuru panya paluṟu manta Itjipala kutju wiya ngura aḻa lipingka ngaṟangi. Palu Itjipalaya mai puḻkatjara nyinangi ngaṉmanytju uṯuḻuṟa tjunkunytjatjanu panya waḻi puḻka tjuṯangka.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 — ausente —
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 — ausente —
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu rawa pitjangi ngura panya kutjupa tjuṯanguṟu Itjipalakutu mai Josephala payamilantjikitja, panya ailuru manta winkingka ngaṟanyangka. |src="tnGEN41V57.tif" size="col" loc="p" ref="41:57"
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.