Gênesis 41
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka Josephanya rawa nyinangi tjailangka. Ka ngula kuḻi kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka Itjipaku mayatja Piiṟalu munga kutjupangka ngarira tjukurmanu, munu nyanga alatji paluṟunku walytjangku nyangu karu puḻka uṟu ini Nayilta kantilytja ngaṟanytja.
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 Munu paluṟu nyangu puluka 7 uṟunguṟu ngalya-pakannyangka uṟungka unngu ngaṟanytjatjanu. Paluṟu tjana kuka palya kaṉpi puḻka. Munu paluṟu tjana uṟunguṟu pakantjatjanungku karu kantilytja ngaṟala ukiṟi ngalkuningi.
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 — ausente —
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 — ausente —
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Munu palulanguṟu maḻaku kunkunarira piṟuku tjukurmanu nyanga alatji, panya ukiṟi mai wiita ngaṟangi miṉa 7-tjara mai uṉinypa puḻkatjara. Ka mai uṉinypa panya paluṟu tjana piḻṯiringkula wiṟu ngaṟangi urantjaku.
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Ka palula maḻangka ukiṟi kultu panya palulaṯu piṟuku pakaṉu miṉa 7 kutjupa mai uṉinypa kurakuratjara kutju-kutjutjara panya waḻpa waṟungku kampara kurantja.
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Ka mai nyanga kuḻingku kampara kurantjitjangku mai panya ngaṉmanypa puḻka pakantja ngalkula wiyaṉu.
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Munu paluṟu mungawinki pakaṟa nyinara puṯulta kuliningi, “Yaaltji-yaaltjiṉa panyatja tjukurmanu?” Munu palulanguṟu aḻṯingu palumpa panya wati nintipuka tjuṯa munu ayinayini palyalpai tjuṯa munu ngangkaṟi tjuṯa kuḻu. Kaya pitjangu Piiṟalakutu. Ka paluṟu tjanala tjakultjunu tjukurmankunytjatjanungku tjana kuliṟa palula utiṟa wangkanytjaku. Palu tjana puṯu kuliningi utiṟa wangkanytjikitjangku, “Nyaala wangkaku? Puṯula kulini?”
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 — ausente —
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 — ausente —
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 — ausente —
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Ka wati Iipuṟu nyara palula ngalila tjungu nyinangi. Paluṟu panya yangupala tjaultji tjuṯaku mayatjaku waṟkaripai. Kali tjukurmankunytjatjanungku palula tjakultjunu. Ka ngalila utiṟa wangkangu tjukaṟurungku.
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Ka paluṟu panya wangkanytja mulapaṯu maḻangka utiringu. Panya nyuntu ngayunya pakaltjingaṟa maḻakungku tjunu nyuntumpa waṟkarinytjaku, munun wati panya kutjupa mai paulpainya iluntanu.”
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 — ausente —
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 — ausente —
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Palu Josephalu mayatja panya palula wangkangu, “Uwa palya, kulilaltaṉi! Ngayulu kutjungku tjukurmankunytja uwankara puṯu walytjangku utiṟa wangkapai. Palu Godalu ngayula nintinnyangka kutjuṉa utiṟa tjakultjunkupai. Kuwariṉi Godalu ngayula nintini tjukurpa nyanga nyuntumpa utiṟa wangkanytjaku nyuntula, kan nyara palulanguṟulta kuliṟa pukuḻariku.”
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Ka Piiṟalu tjakultjunu Josephala, “Nyanga alatjiṉa tjukurmanu. Ngayulu karu panya puḻka uṟu ini Nayilta kantilytja ngaṟangi.
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 Munuṉa nyangu kuka puluka kaṉpi puḻka tjuṯa tjapanpa uṟu unngu ngaṟanytjatjanu ngalya-pakannyangka. Kaya puluka paluṟu tjana pakaṟa karu kantilytja ngaṟala ukiṟi ngalkuningi.
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Kaṉa piṟuku nyangu uṟu palulanguṟuṯu puluka 7 kutjupa ngalya-pakannyangka nyurka-nyurka tjuṯa. Kaṉa nyara palulanguṟu nyakula urulyaraningi, panya ngura nyanga Itjipala ngayulu ngaṉmanytju nyakunytja wiyaṯu puluka kantilypa uti nyanga palu puṟunypa.
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Kaya nyurka-nyurka tjuṯangku pakaṟa ngalkula wiyaṉu puluka panya palya tjuṯa.
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Kaṉa ngayulu nyangangi paluṟu tjana ngalkuntjatjanu tjuni paḻtjaringkunytja wiya nyurkaṯu ngaṟangi. Munuṉa nyara palunya nyakunytjatjanu wankaringu.
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 — ausente —
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 — ausente —
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Ka mai panya kuḻingku kampara kurantjitjangku mai panya ngaṉmanypa puḻka pakantja ngalkula wiyaṉu. Alatjiṉa nyangu, munuṉa tjukurmankunytjatjanungku ngayuku wati nintipuka tjuṯa aḻṯira tjakultjunu. Kaya puṯu kuliningi ngayula utiṟa wangkanytjikitjangku.”
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 — ausente —
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 — ausente —
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 — ausente —
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Nyangatjaṉa mulapa wangkanyi, Piiṟa, panya Godalu nyuntula nintini ngula nyanga alatjirinytjaku.
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 “Palu panya kuwari nyanga nganaṉa manta nyanga Itjipala winkingka pukuḻpa nyinaku mai puḻkatjara yiya 7.
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 — ausente —
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 “Ka nyuntu panya kutjara-aṟa tjukurmanu panya kutju pulukatjara munu kutjupa mai wiitatjara. Pala palula pulalanguṟu tjukurpa kutjuringu, panya kuwariṉanta utiṟa wangkangu yiya palya tjuṯa ngaṉmanypa ngaṟaku munu palula maḻangka yiya kura tjuṯa ngaṟaku. Ka nyuntu tjukurpa kutjara tjukurmankunytjatjanungku alatji kulinma, ‘Munta mulapa nyangatja Godalu palyalku kuwari nguwanpa.’ Paluṟunta mulamulangku nintini tjukaṟurungku.” Alatji Josephalu utiṟa wangkangu mayatja Piiṟala.
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 — ausente —
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 — ausente —
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 — ausente —
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Ka mai paluṟu tjana paṯaṟa ngariku ngulaku ailuru puḻkaringkunyangka ngalkuntjaku. Alatji nyuntu palyannyangkampa aṉangu tjuṯa paḻtjatjiratjariwiya nyinaku, wanka tiṯutjara.” Alatji Josephalu tjakultjunu mayatja panya Piiṟala paluṟu kulintjaku.
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 — ausente —
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 — ausente —
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 — ausente —
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 — ausente —
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Uwa, kuwari nyuntu ngura nyanga Itjipaku mayatja puḻka nyinanyi aṉangu winkiku.”
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Munu palulanguṟu Piiṟalu Josephanya mayatja tjunkula maṟanguṟu ringi araṟa Josephala maṟangka tanpaṉu. Ringi nyanga paluṟu panya mayatja puḻkangku kutju kanyilpai. Munu palunya ungu tjarpanytjaku mantara wiṟu mulapa. Munu liringka kuḻu tjunu nikilitja gold-nguṟu palyantja wiṟu mulapa aṉangu tjuṯangku panya liritja kanyinnyangka nyakula mayatja ngurkantankunytjaku.|src="CO00726B.TIF" size="col" loc="p" ref="41:42"
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Palulanguṟu Piiṟalu Josephanya ungu tjinka wiila kutjaratjara panya mayatja tatiṟa para-ngaṟapai. Munu paluṟu kuranyuringu tjinka palumpangka, ka Josephalu palumpa tjinkangka tatiṟa maḻawanungku waṉaningi. Ka Piiṟaku wati tjaultji tjuṯangku kuranyu ankula aṉangu tjuṯangka mirara wangkangi, “Wati-kitikitiriwaya aḻangka pula ankunytjaku.” Alatji pula anangi aṉangu tjuṯangku mirara Josephanya mayatja kulintjaku, “Ngangarku! Nyawaya mayatja kuwaritjaṟara pala pula Piiṟanya para-ngaṟanyi.” Alatjiya nyakula kuliningi Piiṟalu panya Josephanya ngura Itjipaku manta winkiku mayatja tjunkunyangka.
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Ka Piiṟalu palula wangkangu Josephala, “Ngayuluṉa mayatja puḻka mulapa, palu nyuntu mayatja ngayula ititja munun aṯunymaṟa kanyilku uwankara ngura Itjipala. Kaya aṉangu tjuṯangku nyuntula kulilku wangaṉarangku.”
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Munu Piiṟalu ini kutjupa tjunu Josephanya ini Itjipanya nguraṟa panya “Tjapina Paniyanya”. Munu palunya kungkawaṟa kuri ungu ini Atjinatjanya. Paluṟu panya wati tjukurtjaraku uṉṯalpa wati panya ini Patipaṟaku ngura panya Anannga nguraṟaku.
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Nyanga palula-aṟangka panya Josephanya yangupala yiya nampa 30 iṯinguṟu nyinanytjatjanu. Munu paluṟu mayatjarira Piiṟaku ngura wantikatira anu ngura kutjupa kutjupa tjuṯa para-nyakunytjikitja manta pala Itjipala.
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Ka kuḻi panya palya tjuṯa ngaṟakatinyangka mai puḻka mulapa pakaningi paama tjuṯangka Itjipala yiya kutjupa yiya kutjupa.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Ka Josephalu wati waṟkaripai tjuṯa wangkangu mai uṉinypa paama tjuṯanguṟu mantjintjaku, kaya mantjiṟa katira tjunangi waḻi panya puḻka tjuṯangka ngura tjuṯatja.
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Paluṟu tjana mai panya puḻka mulapa mantjiṟa piti tjuṯangka katira tjunangi paama kutjupa kutjupa tjuṯanguṟu. Ka Josephalu panya piti maitjara tjuṯa katira tjunkunyangka ngaṉmanytju kantamilaningi. Palu tjana ngura tjuṯanguṟu winki mulapa ngalya-katingi, ka pakuringkula wantingu puṯu kuliṟa.
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Ka ailururingkunytja kuwaripangka Josephaku kuringku Atjinalu katja kutjara kanyinu.
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ka Josephalu katja inintjikitjangku wangkangu, “Ngayulu panya ngura nyangaku pitjangu walytja tjuṯanguṟu kawankatira, ka panyaṉiya tjailangka tjarpatjunu wiyanguṟu alatjiṯu. Palu palya, panya Godaluṉi tjailanguṟu pakaltjingaṉu munuṉi pukuḻmanu, kaṉa watarkuringu ngayulu panya kurangka ngaṉmanypa nyinanytjitjaku, munuṉa walytja tjuṯaku kuḻu watjilarinytja wiyaringu. Palulanguṟuṉa kuwari katja nyanga ngaṉmanyitja inilku ‘Manatjanya.’”
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Munu piṟuku katja maḻatja inintjikitjangku alatji wangkangu, “Ngura nyanga palula panya ngayunya tjailangka tjarpatjunu watjilpa nyinanytjaku. Palu palya, panya Godaluṉi ngayunya katja kutjara ungu. Palulanguṟuṉa katja nyanga maḻatja inini Ipuṟaimanya.”
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Palulanguṟu yiya panya palya tjuṯa mai puḻkatjara ngaṟala wiyaringu.
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 Ka ailururingulta. Munu ailuru puḻka mulapalta ngaṟangi rawa yiya 7. Panya Josephalu ngaṉmanytju wangkanytjitja mulapaṯu utiringu. Ka ailuru panya paluṟu manta Itjipala kutju wiya ngura aḻa lipingka ngaṟangi. Palu Itjipalaya mai puḻkatjara nyinangi ngaṉmanytju uṯuḻuṟa tjunkunytjatjanu panya waḻi puḻka tjuṯangka.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 — ausente —
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 — ausente —
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻu rawa pitjangi ngura panya kutjupa tjuṯanguṟu Itjipalakutu mai Josephala payamilantjikitja, panya ailuru manta winkingka ngaṟanyangka. |src="tnGEN41V57.tif" size="col" loc="p" ref="41:57"
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.