Gênesis 3
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Palu kutju liru Godalu palyantja ayinayini mulapa nyinangi kutjupa uwankarangka waintarinytja. Ka tjiṉṯu kutjupangka liru paluṟu pitjala kungka panya palula tjapinu ngunti kurantjikitjangku, “Yaaltjin kulini? Panya kaana nyangangka puṉu maitjara tjuṯa ngaṟanyi. Ka wanyu mulapa Mayatja Godalu nyupalinya painu puṉu nyanga uwankaranguṟu mai ngalkuwiyangku wantinytjaku?”
1 Mas a serpente, mais sagaz que todos os animais selváticos que o Senhor Deus tinha feito, disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Ka kungkangku wangkangu palula, “Wiya, Godalu palyanmanu ngali puṉu tjuṯanguṟu mai mantjiṟa ngalkuntjaku.
2 Respondeu-lhe a mulher: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 Palu mulapa puṉu kutjunguṟulinya painu ngalkuwiyangku wantinytjaku, puṉu nyara kaanangka nguṟurpa ngaṟanyi, nyara palulanguṟu. Alatji paluṟu ngalinya painu, ‘Mai palunya pampulwiyangku wantima ilunytjaku-tawara.’”
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Dele não comereis, nem tocareis nele, para que não morrais.
4 Ka lirungku wangkangu, “Wiya, palatja ngunti wangkanytja. Nyuntu ngalkula ilunytja wiya.
4 Então, a serpente disse à mulher: É certo que não morrereis.
5 Godalu alatji wangkara painu panya paluṟu nintingku kulini nyuntu mai palunya ngalkula nintiringkuku munu Godalu puṟunytju nintingku kulilku palya munu kura. Pala palu puṟunyarinytjaku-tawara Godalu nyuntunya painu.” Alatji lirungku wangkangu ngunti kurantjikitjangku.
5 Porque Deus sabe que no dia em que dele comerdes se vos abrirão os olhos e, como Deus, sereis conhecedores do bem e do mal.
6 Ka lirungku wangkanyangka kungka panya paluṟu puṉu panya nyakula kuliningi, “Ai! Mulapa nyangatja wiṟu mulapa ngaṟanyi. Ka nyanga wiṟuṯu ngaṟanyi ngalkuntjaku.” Munu paluṟu mukuringkula kuliningi, “Ngayulu kuwari mai nyanga palunya ngalkula Godanya puṟunypa ninti mularariku.” Munu alatji kulintjatjanungku paluṟu mai panya mantjiṟa ngalkuṉu. Munu palumpa kuri ungu, ka pula tjungungku mai palunya ngalkuṉu. |src="GT_Gen0306 Eve Tempted.tif" size="col" ref="3:6"
6 Vendo a mulher que a árvore era boa para se comer, agradável aos olhos e árvore desejável para dar entendimento, tomou-lhe do fruto e comeu e deu também ao marido, e ele comeu.
7 Munu pula ngalkula mapalku kulinu kura palyantjatjanungku munu pulanku nikiti ngaṟanytjatjanungku nyakula kuṉṯaringu. Palulanguṟu pula nyaḻpi puḻka tjuṯa puṉu iḻinguṟu mantjinu munu wakaṟa tjunguṟa mantara puṟunypa kutjara palyaṉu munu pulanku kaṟilpa karpiṟa angatjunu.
7 Abriram-se, então, os olhos de ambos; e, percebendo que estavam nus, coseram folhas de figueira e fizeram cintas para si.
8 Munu pula mungartjirinyangka kulinu Mayatja Godanya kaanangka unngu para-ngaṟanyangka, munu pula nguḻu kumpinu puṉu tjaṯangka.
8 Quando ouviram a voz do Senhor Deus, que andava no jardim pela viração do dia, esconderam-se da presença do Senhor Deus, o homem e sua mulher, por entre as árvores do jardim.
9 Palu Mayatjalu wati panya palunya tjapiṟa nguriningi, “Yaaltjingkan nyinanyi?”
9 E chamou o Senhor Deus ao homem e lhe perguntou: Onde estás?
10 Ka wangkangu, “Wiya, nyuntu kaanangka para-ngaṟanyangkaṉa kuliningi, munuṉa nguḻuringkula kumpinu panya ngayulu nikiti ngaṟanyi.”
10 Ele respondeu: Ouvi a tua voz no jardim, e, porque estava nu, tive medo, e me escondi.
11 Ka Godalu wangkangu, “Nganalunta wangkangu nyuntu nikiti ngaṟanytja? Nyuntu wanyu puṉu panya palulanguṟu mai panya mantjiṟa ngalkuṉu? Panya ngayulu painu ngalkuwiyangku wantinytjaku.”
11 Perguntou-lhe Deus: Quem te fez saber que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Ka wangkangu, “Wiya, kungka nyanga nyuntu ngayunya ungkunytjaluṉi ungu, kaṉa ngalkuṉu.”
12 Então, disse o homem: A mulher que me deste por esposa, ela me deu da árvore, e eu comi.
13 Ka Godalu kungka panya palunya wangkangu, “Nyaakun nyuntu alatjingaṉu?”
13 Disse o Senhor Deus à mulher: Que é isso que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente me enganou, e eu comi.
14 Ka palulanguṟu Godalu lirungka wangkangu alatji, “Nyuntu kungka nyangatja ngunti kurannyangkaṉa nyuntunya ngapartji kuraṉi. Pala mantangka para-ngaṟapai kutjupa kutjupa tjuṯa nyinanyi, palu ngayulu nyuntunya kutju kuralku kutjupa tjuṯa wiya, kankuya aṉangu tjuṯangku nyuntumpa mukuringkunytja wiyangku alatjiṯu wantiku. Ka nyanganguṟu nyuntu tiṯutjara tjuninguṟu kutju para-pitjalinkuku kata ulpuru-ulpuru manta tjuningka pampuṟa.
14 Então, o Senhor Deus disse à serpente: Visto que isso fizeste, maldita és entre todos os animais domésticos e o és entre todos os animais selváticos; rastejarás sobre o teu ventre e comerás pó todos os dias da tua vida.
15 Kaṉa nyanganguṟu liru kungkaṟarangku nyupalinku rawa kuraringkula pikaringkunytjaku palyalku, ka nyuranku liru tjuṯangku munu aṉangu tjuṯangku rawangku pikangku pungkuku. Panya aṉangungku nyuntunya kata kantuṟa puṟuntankuku, ka nyuntu palunya paalpa patjalku.” Alatji Godalu liru panya wangkara kuranmanu.
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, entre a tua descendência e o seu descendente. Este te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Munu paluṟu kungkawaṟangka ngapartji wangkangu alatji, “Nyuntun ngayula tungunpungkula mai ngalkuṉu, ka pala palulanguṟu ngayulu nyuntunya iṯitjararingkunyangka paku puḻka palyalku, ka nyuntu iṯi kanyiṟa pika puḻkaringkuku. Palu nyuntu wati kuriku puḻkaṟa mukuringkuku, ka paluṟu nyuntunya mayatjangku kanyilku.” Alatji Godalu kungkangka wangkangu.
16 E à mulher disse: Multiplicarei sobremodo os sofrimentos da tua gravidez; em meio de dores darás à luz filhos; o teu desejo será para o teu marido, e ele te governará.
17 Munu paluṟu watingka ngapartji wangkangu alatji, “Ngayulu panya nyuntunya wangkangu puṉu panya palulanguṟu mai ngalkuwiyangku wantinytjaku. Palu nyuntu ngayula tungunpungkula kuringka kulinu munu mantjiṟa ngalkuṉu. Pala palulanguṟu kuwari manta uwankara kuraringanyi, ka ukiṟi, puṉu tjuṯa wiṟuṟa pakantja wiyaringkuku. Ka nyuntu mai ngurintjikitja puḻkaṟa mulapa waṟkariku tiṯutjara alatjiṯu ilunytjakutu-wangkara. Kuwari mantangku nyuntunya puḻkaṟa pakuṉi mai ngalkuntjikitja waṟkarinyangka.
17 E a Adão disse: Visto que atendeste a voz de tua mulher e comeste da árvore que eu te ordenara não comesses, maldita é a terra por tua causa; em fadigas obterás dela o sustento durante os dias de tua vida.
18 Ka mantangka pakalku ukiṟi kurakura tjuṯa tjilkatjara tjuṯa, ka nyuntu mai ilytjitja kutju ngalkuku.
18 Ela produzirá também cardos e abrolhos, e tu comerás a erva do campo.
19 Munu nyuntu mantangka mai pakaltjingantjikitja puḻkaṟa mulapa waṟkariku akuṟi-akuṟi puḻka. Palu nyuntu puḻkaṟa waṟkarinytja wiyangku wantira mai tjukutjuku mantjilku munun puṯu nguwanpa paḻtjaringkuku. Nyuntu tiṯutjara alatjiṯu waṟkariku ilunytjakutu-wangkara, munun ilura manta pala palula tjunguringkula piṟuku mantaringkuku. Panya ngayulu nyuntunya mantanguṟu palyaṉu, ka nyuntu ilura piṟuku mantaringkuku.” Alatji Godalu watingka wangkangu.
19 No suor do rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, pois dela foste formado; porque tu és pó e ao pó tornarás.
20 Ka Adamalu palumpa kuri ininu Eve-anya, panya minyma nyanga palulanguṟu aṉangu uwankara utiringkula wanka nyinaku maḻatja maḻatja.
20 E deu o homem o nome de Eva a sua mulher, por ser a mãe de todos os seres humanos.
21 Ka Mayatja Godalu kuka miṟinguṟu mantara palyaṉu Adamaku pulampa Eve-aku, ka pula tjarpangu.
21 Fez o Senhor Deus vestimenta de peles para Adão e sua mulher e os vestiu.
22 Palulanguṟu Mayatja Godalunku kuliningi, “Kuwari aṉangu paluṟu pula mai panya ngalkuntjatjanungku nganaṉa puṟunytju nintingku kulini palya munu kura. Kala nyara palulanguṟu nganaṉa kuwari palunya pulanya kaananguṟu paini maḻakungku pitjala puṉu panya kutjupanguṟu mai ngalkula tiṯutjara wanka nyinanytjaku-tawara.”
22 Então, disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tornou como um de nós, conhecedor do bem e do mal; assim, que não estenda a mão, e tome também da árvore da vida, e coma, e viva eternamente.
23 Munu Godalu pulanya kaana panya ini Edentanguṟu paiṟa iyaṉu ankula ngura kutjupangka manta tjawaṟa runyuṟa waṟkarinytjaku. Panya Godalu wati mantanguṟu palyaṉu, munu pulanya kuraringkunyangka paiṟa iyaṉu manta panya palulaṯu maikitja waṟkarinytjaku.
23 O Senhor Deus, por isso, o lançou fora do jardim do Éden, a fim de lavrar a terra de que fora tomado.
24 Munu pulanya paintjatjanungku kaanangka kakaraṟa-pitinypa angelpa nyaḻpitjara tjuṯa ngaṟatjunu munu tjuḻa waṟa puḻka kuḻu tjunu, kaya anga-ngaṟangi aṉangungku puṉu panya palulanguṟu maḻakungku pitjala mai ngalkula wanka tiṯutjara nyinanytjaku-tawara. Ka tjuḻa puḻka panya paluṟu ayinayini tili winkitjara uri-uripai aṉangungku nyakula nguḻuringkunytjaku. |src="CO00610B.TIF" size="col" loc="p" ref="3:24"
24 E, expulso o homem, colocou querubins ao oriente do jardim do Éden e o refulgir de uma espada que se revolvia, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.