Gênesis 3
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Palu kutju liru Godalu palyantja ayinayini mulapa nyinangi kutjupa uwankarangka waintarinytja. Ka tjiṉṯu kutjupangka liru paluṟu pitjala kungka panya palula tjapinu ngunti kurantjikitjangku, “Yaaltjin kulini? Panya kaana nyangangka puṉu maitjara tjuṯa ngaṟanyi. Ka wanyu mulapa Mayatja Godalu nyupalinya painu puṉu nyanga uwankaranguṟu mai ngalkuwiyangku wantinytjaku?”
1 Ora, a serpente era o mais astuto de todos os animais do campo, que o Senhor Deus tinha feito. E esta disse à mulher: É assim que Deus disse: Não comereis de toda árvore do jardim?
2 Ka kungkangku wangkangu palula, “Wiya, Godalu palyanmanu ngali puṉu tjuṯanguṟu mai mantjiṟa ngalkuntjaku.
2 Respondeu a mulher à serpente: Do fruto das árvores do jardim podemos comer,
3 Palu mulapa puṉu kutjunguṟulinya painu ngalkuwiyangku wantinytjaku, puṉu nyara kaanangka nguṟurpa ngaṟanyi, nyara palulanguṟu. Alatji paluṟu ngalinya painu, ‘Mai palunya pampulwiyangku wantima ilunytjaku-tawara.’”
3 mas do fruto da árvore que está no meio do jardim, disse Deus: Não comereis dele, nem nele tocareis, para que não morrais.
4 Ka lirungku wangkangu, “Wiya, palatja ngunti wangkanytja. Nyuntu ngalkula ilunytja wiya.
4 Disse a serpente à mulher: Certamente não morrereis.
5 Godalu alatji wangkara painu panya paluṟu nintingku kulini nyuntu mai palunya ngalkula nintiringkuku munu Godalu puṟunytju nintingku kulilku palya munu kura. Pala palu puṟunyarinytjaku-tawara Godalu nyuntunya painu.” Alatji lirungku wangkangu ngunti kurantjikitjangku.
5 Porque Deus sabe que no dia em que comerdes desse fruto, vossos olhos se abrirão, e sereis como Deus, conhecendo o bem e o mal.
6 Ka lirungku wangkanyangka kungka panya paluṟu puṉu panya nyakula kuliningi, “Ai! Mulapa nyangatja wiṟu mulapa ngaṟanyi. Ka nyanga wiṟuṯu ngaṟanyi ngalkuntjaku.” Munu paluṟu mukuringkula kuliningi, “Ngayulu kuwari mai nyanga palunya ngalkula Godanya puṟunypa ninti mularariku.” Munu alatji kulintjatjanungku paluṟu mai panya mantjiṟa ngalkuṉu. Munu palumpa kuri ungu, ka pula tjungungku mai palunya ngalkuṉu. |src="GT_Gen0306 Eve Tempted.tif" size="col" ref="3:6"
6 Então, vendo a mulher que aquela árvore era boa para se comer, e agradável aos olhos, e árvore desejável para dar entendimento, tomou do seu fruto, comeu, e deu a seu marido, e ele também comeu.
7 Munu pula ngalkula mapalku kulinu kura palyantjatjanungku munu pulanku nikiti ngaṟanytjatjanungku nyakula kuṉṯaringu. Palulanguṟu pula nyaḻpi puḻka tjuṯa puṉu iḻinguṟu mantjinu munu wakaṟa tjunguṟa mantara puṟunypa kutjara palyaṉu munu pulanku kaṟilpa karpiṟa angatjunu.
7 Então foram abertos os olhos de ambos, e conheceram que estavam nus; pelo que coseram folhas de figueira, e fizeram para si aventais.
8 Munu pula mungartjirinyangka kulinu Mayatja Godanya kaanangka unngu para-ngaṟanyangka, munu pula nguḻu kumpinu puṉu tjaṯangka.
8 E, ouvindo a voz do Senhor Deus, que passeava no jardim à tardinha, esconderam-se o homem e sua mulher da presença do Senhor Deus, entre as árvores do jardim.
9 Palu Mayatjalu wati panya palunya tjapiṟa nguriningi, “Yaaltjingkan nyinanyi?”
9 Mas chamou o Senhor Deus ao homem, e perguntou-lhe: Onde estás?
10 Ka wangkangu, “Wiya, nyuntu kaanangka para-ngaṟanyangkaṉa kuliningi, munuṉa nguḻuringkula kumpinu panya ngayulu nikiti ngaṟanyi.”
10 Respondeu-lhe o homem: Ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque estava nu; e escondi-me.
11 Ka Godalu wangkangu, “Nganalunta wangkangu nyuntu nikiti ngaṟanytja? Nyuntu wanyu puṉu panya palulanguṟu mai panya mantjiṟa ngalkuṉu? Panya ngayulu painu ngalkuwiyangku wantinytjaku.”
11 Deus perguntou-lhe mais: Quem te mostrou que estavas nu? Comeste da árvore de que te ordenei que não comesses?
12 Ka wangkangu, “Wiya, kungka nyanga nyuntu ngayunya ungkunytjaluṉi ungu, kaṉa ngalkuṉu.”
12 Ao que respondeu o homem: A mulher que me deste por companheira deu-me a árvore, e eu comi.
13 Ka Godalu kungka panya palunya wangkangu, “Nyaakun nyuntu alatjingaṉu?”
13 Perguntou o Senhor Deus à mulher: Que é isto que fizeste? Respondeu a mulher: A serpente enganou-me, e eu comi.
14 Ka palulanguṟu Godalu lirungka wangkangu alatji, “Nyuntu kungka nyangatja ngunti kurannyangkaṉa nyuntunya ngapartji kuraṉi. Pala mantangka para-ngaṟapai kutjupa kutjupa tjuṯa nyinanyi, palu ngayulu nyuntunya kutju kuralku kutjupa tjuṯa wiya, kankuya aṉangu tjuṯangku nyuntumpa mukuringkunytja wiyangku alatjiṯu wantiku. Ka nyanganguṟu nyuntu tiṯutjara tjuninguṟu kutju para-pitjalinkuku kata ulpuru-ulpuru manta tjuningka pampuṟa.
14 Então o Senhor Deus disse à serpente: Porquanto fizeste isso, maldita serás tu dentre todos os animais domésticos, e dentre todos os animais do campo; sobre o teu ventre andarás, e pó comerás todos os dias da tua vida.
15 Kaṉa nyanganguṟu liru kungkaṟarangku nyupalinku rawa kuraringkula pikaringkunytjaku palyalku, ka nyuranku liru tjuṯangku munu aṉangu tjuṯangku rawangku pikangku pungkuku. Panya aṉangungku nyuntunya kata kantuṟa puṟuntankuku, ka nyuntu palunya paalpa patjalku.” Alatji Godalu liru panya wangkara kuranmanu.
15 Porei inimizade entre ti e a mulher, e entre a tua descendência e a sua descendência; esta te ferirá a cabeça, e tu lhe ferirás o calcanhar.
16 Munu paluṟu kungkawaṟangka ngapartji wangkangu alatji, “Nyuntun ngayula tungunpungkula mai ngalkuṉu, ka pala palulanguṟu ngayulu nyuntunya iṯitjararingkunyangka paku puḻka palyalku, ka nyuntu iṯi kanyiṟa pika puḻkaringkuku. Palu nyuntu wati kuriku puḻkaṟa mukuringkuku, ka paluṟu nyuntunya mayatjangku kanyilku.” Alatji Godalu kungkangka wangkangu.
16 E à mulher disse: Multiplicarei grandemente a dor da tua conceição; em dor darás à luz filhos; e o teu desejo será para o teu marido, e ele te dominará.
17 Munu paluṟu watingka ngapartji wangkangu alatji, “Ngayulu panya nyuntunya wangkangu puṉu panya palulanguṟu mai ngalkuwiyangku wantinytjaku. Palu nyuntu ngayula tungunpungkula kuringka kulinu munu mantjiṟa ngalkuṉu. Pala palulanguṟu kuwari manta uwankara kuraringanyi, ka ukiṟi, puṉu tjuṯa wiṟuṟa pakantja wiyaringkuku. Ka nyuntu mai ngurintjikitja puḻkaṟa mulapa waṟkariku tiṯutjara alatjiṯu ilunytjakutu-wangkara. Kuwari mantangku nyuntunya puḻkaṟa pakuṉi mai ngalkuntjikitja waṟkarinyangka.
17 E ao homem disse: Porquanto deste ouvidos à voz de tua mulher, e comeste da árvore de que te ordenei dizendo: Não comerás dela; maldita é a terra por tua causa; em fadiga comerás dela todos os dias da tua vida.
18 Ka mantangka pakalku ukiṟi kurakura tjuṯa tjilkatjara tjuṯa, ka nyuntu mai ilytjitja kutju ngalkuku.
18 Ela te produzirá espinhos e abrolhos; e comerás das ervas do campo.
19 Munu nyuntu mantangka mai pakaltjingantjikitja puḻkaṟa mulapa waṟkariku akuṟi-akuṟi puḻka. Palu nyuntu puḻkaṟa waṟkarinytja wiyangku wantira mai tjukutjuku mantjilku munun puṯu nguwanpa paḻtjaringkuku. Nyuntu tiṯutjara alatjiṯu waṟkariku ilunytjakutu-wangkara, munun ilura manta pala palula tjunguringkula piṟuku mantaringkuku. Panya ngayulu nyuntunya mantanguṟu palyaṉu, ka nyuntu ilura piṟuku mantaringkuku.” Alatji Godalu watingka wangkangu.
19 Do suor do teu rosto comerás o teu pão, até que tornes à terra, porque dela foste tomado; porquanto és pó, e ao pó tornarás.
20 Ka Adamalu palumpa kuri ininu Eve-anya, panya minyma nyanga palulanguṟu aṉangu uwankara utiringkula wanka nyinaku maḻatja maḻatja.
20 Chamou Adão à sua mulher Eva, porque era a mãe de todos os viventes.
21 Ka Mayatja Godalu kuka miṟinguṟu mantara palyaṉu Adamaku pulampa Eve-aku, ka pula tjarpangu.
21 E o Senhor Deus fez túnicas de peles para Adão e sua mulher, e os vestiu.
22 Palulanguṟu Mayatja Godalunku kuliningi, “Kuwari aṉangu paluṟu pula mai panya ngalkuntjatjanungku nganaṉa puṟunytju nintingku kulini palya munu kura. Kala nyara palulanguṟu nganaṉa kuwari palunya pulanya kaananguṟu paini maḻakungku pitjala puṉu panya kutjupanguṟu mai ngalkula tiṯutjara wanka nyinanytjaku-tawara.”
22 Então disse o Senhor Deus: Eis que o homem se tem tornado como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Ora, não suceda que estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma e viva eternamente.
23 Munu Godalu pulanya kaana panya ini Edentanguṟu paiṟa iyaṉu ankula ngura kutjupangka manta tjawaṟa runyuṟa waṟkarinytjaku. Panya Godalu wati mantanguṟu palyaṉu, munu pulanya kuraringkunyangka paiṟa iyaṉu manta panya palulaṯu maikitja waṟkarinytjaku.
23 O Senhor Deus, pois, o lançou fora do jardim do Éden para lavrar a terra, de que fora tomado.
24 Munu pulanya paintjatjanungku kaanangka kakaraṟa-pitinypa angelpa nyaḻpitjara tjuṯa ngaṟatjunu munu tjuḻa waṟa puḻka kuḻu tjunu, kaya anga-ngaṟangi aṉangungku puṉu panya palulanguṟu maḻakungku pitjala mai ngalkula wanka tiṯutjara nyinanytjaku-tawara. Ka tjuḻa puḻka panya paluṟu ayinayini tili winkitjara uri-uripai aṉangungku nyakula nguḻuringkunytjaku. |src="CO00610B.TIF" size="col" loc="p" ref="3:24"
24 E havendo lançado fora o homem, pôs ao oriente do jardim do Éden os querubins, e uma espada flamejante que se volvia por todos os lados, para guardar o caminho da árvore da vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.