Gênesis 31

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kaya palulanguṟu Laipanku katja tjuṯangku Jacobanya kampangkaṯu wangkangi alatji, “Ai! Jacobanya kuka tjuṯatjararingu nganampa mamanguṟu. Paluṟu uwankara katingu nganampa mamaku kuka tjuṯa.” Ka Jacobalu kulinu tjana kampangkaṯu wangkanyangka.
1 E ele ouviu as palavras dos filhos de Labão, dizendo: Jacó tomou tudo que era de nosso pai; e do que era do nosso pai ele obteve toda a sua glória.
2 Ka Laipannga kuḻu Jacobaku kuraringangi nguwanpa. Ka Jacobalu kuliningi, “Ai! Nyangatja ngayuku maḻpa panya ma-wiyaringanyi. Ngali panya ngaṉmanypa mukulya nyinangi Kulypalnga ngali.”
2 E Jacó viu o semblante de Labão, e eis que não era para com ele como antes.
3 Ka Mayatja Godalu wangkangu Jacobala, “Maḻaku ara nyuntumpa mamaku ngurakutu nyuntumpa walytja tjuṯakutu kuḻu, kaṉanta ngayulu nyuntunya katiṟinkuku.”
3 E o SENHOR disse a Jacó: Volta à terra de teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Ka Jacobalu wati kutjupa iyaṉu Raitjilnga pulanya Liyanya aḻṯira ngalya-katira nguṟurpa lurtjuringkunytjaku ngura nyara paluṟu kuka kanyintjala.
4 E Jacó enviou e chamou Raquel e Lia para o campo para o seu rebanho,
5 Munu pulala pitjanyangka wangkangu, “Ai! Nyuntumpa mama ngayuku maḻpa wiyaringu panya ngaṉmanypali mukulya nyinangi. Palu Godanya ngayula tjungu tiṯutjara nyinangi, god panya Mamalu Tjamulu tjana waḻkuntjanya.
5 e lhes disse: Eu vejo o semblante do vosso pai, que não é para comigo como antes, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ka nyupali kutjaraṯu ninti panya ngayulu nyuntumpa mamaku puḻkaṟa mulapa waṟkaringi rawa mulapa.
6 E vós sabeis que, com todas as minhas forças eu tenho servido a vosso pai.
7 Palu paluṟu ngayunya ngunti kuraningi munutju paluṟuṯu kalkuntjatjanungku rawangku kampa kutjupanangi. Palu Godalu ngayunya anga-kanyiningi kurantjaku-tawara.
7 E vosso pai me enganou, e mudou meu salário dez vezes; Deus, porém, não lhe permitiu ferir-me.
8 Panya wati panya paluṟu ngayunya kalkuṉu kuka walka nyintaṉ-nyintaṉtjara tjunkunyangka ungkunytjikitjangku, ka palulanguṟu kuka tjuṯangku tjunangi walka nyanga palu puṟunypa kutju. Kaṉi piṟuku kampa kutjupaṟa wangkangu walka waṟatjara tjuṯa kutju ungkunytjikitjangku. Ka palulanguṟu kuka tjuṯangku tjunangi walka waṟatjara tjuṯa kutju nyintaṉ-nyintaṉtjara wiyangku.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias salpicadas. E se ele dizia: Os listrados serão teu salário, então todo o rebanho dava crias listradas.
9 Ka nyanga alatji Godalu nyuntumpa mamaku kuka tjuṯanguṟu mantjiṟa ungangi ngayunya. Ka ngayuku tjuṯaringu, ka nyuntumpa mamaku ma-maṉkuraringu.
9 Então Deus tomou o rebanho de vosso pai, e o tem dado a mim.
10 “Panya mungaṯuṉa tjukurtjunangi nanikuta kuḻunypa tjuṯa tjunkunytja aṟangka, munuṉa tjukurpa nyangu nanikuta nyiṯayira nyintaṉ-nyintaṉpa munu walka waṟatjara paluṟu tjana kutju inkara tjitji walka palu puṟunypa tjuṯa utinnyangka.
10 E aconteceu nesse tempo que o rebanho deu cria, eu levantei meus olhos, e vi em um sonho, e eis que os carneiros que montavam sobre o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ka ngayulu tjukurmankunyangka angeltu Godalanguṟu ngayunya ini wangkara wangkangu, ‘Jacob!’
11 E o anjo de Deus falou comigo em um sonho, dizendo: Jacó; e eu disse: Aqui estou.
12 “Ka wangkangu, ‘Nyawa! Nyanga nanikuta nyiṯayira nyintaṉ-nyintaṉpa walka waṟatjara tjuṯangku kutju inkara tjitji walka palu puṟunypa tjuṯa utini. Palu ngayuluṉa nyanga alatjirinytjaku palyaṉi nyuntunya ngunti kalkunnyangka Laipantu.
12 E ele disse: Levanta teus olhos agora e vê; todos os carneiros que montam sobre o rebanho são listrados, salpicados e malhados; pois eu tenho visto tudo o que Labão faz contigo.
13 Ngayulu panya God nyuntumpa, ngura panya Pitjulta utiringkunytjanya. Panya nyara palulan nyuntu puḻi muṟutjunkula uwilangka kurpiṟa miḻmiḻmanu, munu panyaṉin kalkuṉu. Ka kuwari nyanga nyuntu ngura nyangatja wantikati munu maḻaku ara ngura panya nyuntu iṯi ngarinytjitjakutu.’ Nyanga alatjiṉi tjukurmankunyangka angeltu tjakultjunangi.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu ungiste o pilar, e onde juraste um juramento para mim. Agora, levanta-te, vai-te desta terra e volta à terra de tua parentela.
14 Ka Raitjiltu pula Liyalu nyanga palunya kuliṟa wangkangu Jacobala, “Nyangatja ngalimpa wiyaringu mama ilunyangka ngula ngali mantjintjaku.
14 E Raquel e Lia responderam e lhe disseram: Ainda há alguma porção de herança para nós na casa de nosso pai?
15 Mamangku ngalinya wiṟuṟa kanyintja wiya kutjupitja puṟunypa wantinyi. Munu nyangalinya nyuntunya ungu panya nyuntu palumpa waṟkarinytjaku. Kan palulanguṟu waṟkarira palumpa puḻkaningi mamaku, ka panya nyuntu waṟkarira palumpa puḻkantja paluṟu ma-ungkula wiyaṉu.
15 Não somos por ele consideradas como estrangeiras? Pois ele nos vendeu, e devorou também o nosso dinheiro.
16 Ka panya uwankara Godalu mamanguṟu mantjiṟa nyuntunya ungkunytja nyaratja ngalimpa, munu ngalimpa tjitji tjuṯaku kuḻu. Ka nyuntu nyanganguṟu Godalu wangkanyangka wangaṉarangku kulinma ankunytjikitjangku ngura walytjakutu.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tomou de nosso pai é nossa, e de nossos filhos. Agora, então, tudo quanto Deus te disse, faze-o.
17 — ausente —
17 Então, Jacó se levantou, e pôs seus filhos e mulheres sobre camelos,
18 — ausente —
18 e ele levou todo o seu rebanho, e todos os seus bens que havia obtido, o rebanho de sua possessão, que havia obtido em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, na terra de Canaã.
19 — ausente —
19 E Labão foi tosquiar suas ovelhas; e Raquel havia furtado as imagens que eram de seu pai.
20 — ausente —
20 E Jacó ocultou a Labão, o sírio, a notícia de sua partida.
21 Munuya paluṟu tjana uwankara ulytja tjuṯa mantji-mantjiṟa warpungkula ma-pakaṉu munuya karu uṟutjara ini Yupuṟaitila ma-itipirira ma-pitjangi puḻi murpu tjuṯatjarakutu ngura ini Kiliyatalakutu. |src="hk00037c.tif" size="col" loc="p" ref="31:21"
21 Assim ele fugiu com tudo o que tinha, e se levantou e cruzou o rio, e pôs a sua face em direção ao monte Gileade.
22 Ka tjiṉṯu maṉkurpa wiyaringkunyangka aṉangu kutjupangku Laipanta wirkaṟa wangkangu Jacobanya nguḻu-nguḻu ankunytja.
22 E ao terceiro dia, foi declarado a Labão que Jacó havia fugido.
23 Ka Laipantu nyangatja kuliṟa wati palumpa walytja tjuṯa aḻṯira kutju-kutjungkaṟa tjunguringkula ma-waṉaṉu. Munuya waṉaṟa waṉaṟa tjiṉṯu 7-arira wirkaṟa nyangu tjananya ngura puḻi murpu tjuṯatjarangka ini Kiliyatala nyinanyangka.
23 E ele tomou seus irmãos consigo, e o perseguiu numa jornada de sete dias; e eles o alcançaram no monte Gileade.
24 — ausente —
24 E Deus veio a Labão, o sírio, em um sonho à noite, e lhe disse: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 — ausente —
25 Então Labão alcançou Jacó. Ora, Jacó havia armado sua tenda no monte, e Labão com seus irmãos armaram no monte Gileade.
26 Ka mungawinkilta Laipantu ankula Jacobanya wangkangu, “Ai, nyaaringun? Nyaakuṉin panyatja ngunti kuraṉu, munutjun ngayuku uṉṯalpa kutjara warmaḻa puṟunytju katingu?
26 E Labão disse a Jacó: O que fizeste, para fugir às escondidas e conduzir minhas filhas, como cativas à espada?
27 Nyaakuṉin wangkanytja wiyangku wantikatira kampangkaṯu kumpiṟa anu? Utiṉin tjakultjunama nyuntu ankunytjikitjangku, kaṉa nyuntunya pukuḻmaṟa inma inkara iyanma.
27 Por que tu fugiste em segredo e escondeste de mim, e não me contaste, para que eu pudesse te enviar com alegria, e com cânticos, com tamboril, e com harpas?
28 Palu nyuntun warpungkula anu, ka ngayulu kami tjamu tjuṯa uṉṯalpa kutjara kuḻu nyunytjuṟa wangkara iyantja wiyaṯu. Alatji kura nguwanpa, utin nyuntu alatjingantja wiyangku wantima.
28 E não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Agiste como um insensato ao fazer assim.
29 Palu tjinguṟuṉanta ngayulu pungama nyuntunya wati tjuṯatjarangku, palu mungangkaṉi nyuntumpa mamaku Godalu anga-wangkangu nyuntunya wangkanytja wiyangku wantinytjaku.
29 Está no poder da minha mão te fazer mal; mas o Deus de teu pai falou comigo ontem à noite, dizendo: Fique atento para que tu não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Uwa, ngayulu kuliningi nyuntu watjilarira ankunyangka nyuntumpa mamaku ngurakutu, palu nyaakun ngayuku panya god tjuṯa kutitjuṟa katingu?”
30 E agora, se decidiste ir-te pelo muito que anelas pela casa de teu pai, contudo por que tu furtaste meus deuses?
31 Ka Jacobalu wangkangu, “Wiya, ngayuluṉa nguḻuringkula kulinu nyuntu ngayulanguṟu nyuntumpa uṉṯalpa kutjara mantjintjaku-tawara. Palulanguṟuṉa kampangkaṯu anu wangkanytja wiya.
31 E Jacó respondeu e disse a Labão: Porque eu tive medo. Pois eu disse: E se porventura tomasses à força tuas filhas de mim?
32 Palu nguriṟanku nyawa nyanga ngayuku aṉangu tjuṯangka. Tjinguṟu kutjupangku mantjinu nyuntumpa god puṉunguṟu palyantja tjuṯa. Ka nyuntu nguriṟa mantjinnyangkampa ngayulu aṉangu nyara kutitjuṟa katinytjanya nyakuku munuṉa palunya pungkula iluntankuku. Nganaṉa nyanganyi, nyuntumpa wati tjuṯangku kuḻu nyanganyi. Ka nyanga nganaṉala miṟangka nyuntu para-nguriṟa nyawa munu nyuntunku nyakulampa mantjiṟa kati.” Alatji Jacobalu rapangku alatjiṯu wangkangu, panya paluṟu nyakunytja wiya Raitjiltu palumpa mamaku god tjuṯa kutitjunkunyangka.
32 Com quem encontrares os teus deuses, que este não viva. Diante de nossos irmãos, discerne o que é teu comigo, e toma-o a ti. Porque Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Ka Laipantu Jacobaku tiintangka-waraṟa tjarpara puṯu nyangu, munu palulanguṟu Liyaku tiintangka tjarpara piṟuku puṯu nyangu, munu palulanguṟu Liyaku pulampa Raitjilku minyma waṟkaripai kutjaraku tiintangka tjarpara puṯuṯu nyangu. Munu palulanguṟu Raitjilku tiintangkalta tjarpangu.
33 E Labão foi à tenda de Jacó, e à tenda de Lia, e às tendas das duas servas, mas não os encontrou. Então ele saiu da tenda de Lia, e entrou na tenda de Raquel.
34 Palu Raitjiltu panya god nyara palunya tjananya kutitjuṟa kamulaku tjatalangka unngu yakutjangka tjunu ngaṉmanytjulpi. Munu paluṟu kuwari nyanga tjatala palula katu tatiṟa puuntaṟa nyinangi tiinta unngu. Ka palumpa mamangku tiinta unngu puṯu para-nyangu.
34 Ora, Raquel havia tomado as imagens, e as tinha colocado na albarda de um camelo, e estava sentada sobre elas. E Labão buscou em toda a tenda, mas não as encontrou.
35 Ka alatji Raitjiltu wangkangu palula tjaalymaṟa, “Mama! Nyuntu ngayuku mirpaṉ-mirpaṉarira wangkanytja wiyangku wantima, panya minymaku tjaka ngaṟanyi, kaṉa palunyatjara pakantja wiya nyinanyi. Palya?” Ka panya puṯu mulapa ngurinu wati panya Laipantu.
35 E ela disse a seu pai: Não se aborreça o meu senhor que não posso levantar-me perante ti, pois o costume das mulheres está sobre mim. E ele procurou, mas não encontrou as imagens.
36 Ka palulanguṟu Jacobanya puḻkaṟa mirpaṉaringu Laipanku munu palula wangkangu, “Nyaaṉanku katingu? Kura yaaltji-yaaltjiṉa nyuntumpa palyaṉu kaṉin mirpaṉarira waṯaparaṉu ngayunya?
36 E Jacó irou-se e contendeu com Labão. E Jacó respondeu e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Nyuntu wanyu tiinta ngayukungka tjarpara kutjupa kutjupa nyuntumpa nyangu? Wiya alatjiṯu. Nyuntu puṯu mantjiṟa uṟilta tjunanyi nyuntu nganaṉa uwankarangku uti nyakunytjaku, panya wiya alatjiṯu ngaṟanyi. Ala! Nyuntu nganaṉanya kura puṯu alatjiṯu ngurkantananyi.
37 Enquanto buscaste em todas as minhas coisas, o que achaste de todas as coisas da tua casa? Põe-no aqui diante de meus irmãos e teus irmãos, para que eles possam julgar entre nós dois.
38 Palu ngayulu rawa mulapa nyuntula nyinara waṟkaringi 20 yiya. Ka tjiipi, nanikuta nyuntumpa tjuṯangku rawangku tjunangi kuḻunypa tjuṯa, kaṉa kuka rama nyuntumpa kuka tjuṯanguṟu pungkula ngalkuwiyangku wantingi.
38 Estes vinte anos eu tenho estado contigo; tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram suas crias, e eu não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ka panya kuka inuṟangku tjiipi patjannyangka ngayulu nyuntulakutu katira miṟi nintilwiyangku wantingu nyuntu nyakula papangku patjantja kulintjaku ngayunya ngunti ngukantjaku-tawara. Palu ngayulu ankula tjiipi kutjupa mantjiningi ngayuku maningka munuṉa katira tjunangi tjiipi panya palula aṟangka. Panya ngayunyaṉin wangkangu mungangka kaḻaḻa kuḻu tjiipi nanikuta kutitjunkunyangka ngayulu payamilaṟa tjunkunytjaku panya palumpa aṟangka, tjiipiṯu munu nanikuta kuḻu.
39 O que foi despedaçado pelos animais eu não trouxe a ti; eu carreguei a perda disso. Da minha mão o requerias, se furtado de dia ou furtado de noite.
40 Panya tjuṯa-aṟaṉa ngayulu nyuntumpa waṟkaringi kuḻi puḻkangka munu munga wari puḻkangka kuḻu munuṉa puṯu kunkunaripai.
40 Assim fui eu. Durante o dia a seca me consumia, e a geada de noite, e o meu sono fugia dos meus olhos.
41 “Panya alatji rawa ngayulu nyuntumpa waṟkaringi kuḻingka waringka yiya panya 20. Ngayulu nyuntumpa uṉṯalpa kutjarakitja waṟkaringi yiya panya 14, yiya 7 Liyanyakitja, yiya 7 Raitjilngakitja. Munuṉa palulanguṟu piṟuku yiya nampa 6 waṟkaringi nyuntumpa tjiipi nanikuta tjuṯanguṟu ngayulu mantjintjikitja. Ka panyan nyuntuṯu kalkuntjatjanungku rawangku kampa kutjupanangi.
41 Assim eu estive vinte anos na tua casa. Eu te servi catorze anos pelas tuas filhas, e seis anos pelo teu rebanho, e tu mudaste o meu salário dez vezes.
42 Palu Godanya ngayula tjungu ngaṟangi God panya ngayuku tjamuku munu mamaku, Aipuṟamaku pulampa Isaacaku. Tjinguṟu Godanya ngayula ngaṟanytja wiyangkampaṉin ngura iriti maṟalpa iyanma. Palu Godaluṉi nyangangi ngayulu puḻkaṟa nyuntula waṟkarinyangka pakuringkunytja wiya, munu palulanguṟu nyuntunya mungangka painu ngayunya wangkanytja wiyangku wantinytjaku.” Alatji Jacobalu palumpa kulypalta wangkangu wati panya Laipanta.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, e o temor de Isaque não estivesse comigo, certamente tu me terias enviado embora vazio. Deus viu a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e te repreendeu ontem à noite.
43 Ka Laipantu Jacobala wangkangu, “Minyma nyanga kutjara ngayuku uṉṯalpa, ka palumpa pulampa tjitji tjuṯa ngayuku pakaḻi tjuṯa. Ka nyanga tjiipi nanikuta tjuṯa nyuntu katinytja kuḻu ngayuku. Ala! Nyanga uwankara nyuntu para-nyakula nyanganyi ngayuku uwankara. Kaṉa ngayuku uṉṯalpa kutjara kanyintjikitja mukuringanyi, ngayuku pakaḻipiti kuḻu, palu Godalu panya ngayunya painu nyuranya markuntja wiyangku wantinytjaku. Kaṉa yaaltjiriku? Puṯuṉa kulini.
43 E Labão respondeu e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e esse rebanho é meu rebanho, e tudo o que tu vês é meu. E o que eu posso fazer hoje a essas minhas filhas, ou aos seus filhos que elas geraram?
44 Palu wanyuli nyinakatira piṟuku wangkara kalkula, munuli ngura nyanga palula pitjilpa palyala kalkuṟa rawangku kulintjikitjangku.”
44 Portanto, vem agora e façamos um pacto, eu e tu, e que isto seja por testemunha entre mim e ti.
45 Ka Jacobalu palya kulinu ngaparku kalkuntjikitjangku munu apu kutju mantjiṟa muṟutjunu kalkuntja rawangku kulintjikitjangku.
45 E Jacó tomou uma pedra, e a colocou por pilar.
46 Munu palumpa walytja tjuṯangka wangkangu apu kutjupa tjuṯa mantjiṟa pitjilpa tjunkunytjaku. Ka pitjilpa tjunkula wiyannyangka Jacobalu pula Laipantu pala palula itingka nyinakatira mai kuka ngalkula wangkara kalkuningi.
46 E Jacó disse a seus irmãos: Ajuntai pedras; e eles tomaram pedras e fizeram um montão; e eles comeram ali sobre o montão.
47 Ka pitjilpa panya palunya Laipantu wangka palumpangku ininu nyanga alatji, “Tjika Tjaatutjanya”. Palu Jacobalu ini tjunu palumpa wangkangku nyanga alatji, “Kalitanya”.
47 E Labão o chamou Jegar-Saaduta, mas Jacó o chamou Galeede.
48 Ka Laipantu Jacobala wangkangu, “Pitjilpa nyanga paluṟu ngaṟanyi ngali nyakula watarkurinytjaku-tawara ngalinku panya kalkuntja.” Ka pala palulanguṟu Jacobalu ngura palunya ininu “Kalitanya”.
48 E Labão disse: Este montão é uma testemunha entre mim e ti neste dia. Por isso, foi o nome dele chamado Galeede,
49 Munu Laipantu wangkangu, “Kaṉa Mayatja Godala tjapini ngalinya aṯunymaṟa kanyintjaku ngura nyanganguṟu tjararingkula paṯupaṯu nyinanyangka.” Kaya palulanguṟulta ini kutjupa tjunu “Mitjapanya”.
49 e Mispá, pois ele disse: O SENHOR observe entre mim e ti, quando nos apartarmos um do outro.
50 Munu Laipantu Jacobala wangkangu nyanga alatji, “Tjinguṟu nyuntu ngayuku uṉṯalpa pungkuku, munta tjinguṟun minyma kutjupa aḻṯiku, kaṉa paṯu nyinara kulintja wiya nyinaku. Palu kulinma panya Godalulinya nyanganyi. Palulanguṟu alatjiriwiyangku wantima munu ngayuku uṉṯalpa kutjara wiṟuṟa kanyinma.
50 Se tu afligires minhas filhas, ou se tomares outras mulheres além das minhas filhas, nenhum homem está conosco. Vê, Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Nyanganpa nyawa, nyanga pitjilpa tjunkunytja munu apu panya muṟutjunkunytja.
51 E Labão disse a Jacó: Vê este montão, e olha para este pilar, que tenho erigido entre mim e ti.
52 Nyanga paluṟu pula ngaṟanyi ngalinku nyakula kulintjaku. Ka nyanga palulanguṟu nyuntu apu nyanga kutjarangka ngalya-waintarira ngayunya pikangku waṯaparantja wiyangku wantima, ka ngayulu palu puṟunypaṯu ma-waintarira nyuntunya pikangku waṯaparantja wiyangkuṯu wantiku. Palya?
52 Este montão seja testemunha, e este pilar seja testemunha, de que eu não passarei deste montão a ti, e que tu não passarás deste montão e deste pilar até mim, para o mal.
53 Ka Godalu ngalinya kalkunnyangka nyanganyi, God panya ngalimpa tjamu Aipuṟamaku munu ngayuku mama Nayuku kuḻu, munu paluṟu kalkuntja panya palunya wiyantjaku-tawara ngalinya nyanganyiṯu kalkuntjatjanungku wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku.” Alatji Laipantu Jacobala wangkara kalkuṉu. Ka Jacobalu palu puṟunypaṯu wangkara Laipannga ngapartji kalkuṉu mulamulangku Mayatja Godala miṟangka, panya palumpa mama Isaacalu God panya palunya waḻkulpai Mayatja witulya puḻkanya.
53 O Deus de Abraão, e o Deus de Naor, o Deus do seu pai julgue entre nós. E Jacó jurou pelo temor do seu pai Isaque.
54 Munu palulanguṟu Jacobalu kuka mantjiṟa pungu munu puḻi murpu pala palula waṟungka tiliwakaṟa Godanya ungu palunya waḻkuntjikitjangku, munu palulanguṟu palumpa walytja tjuṯa aḻṯingu palula tjunguringkula ngalkuntjaku mai kuka. Munuya ngalkula wiyaringkula munga kutju ngaringu puḻi pala palula katu.|src="CO00688B.TIF" size="col" loc="p" ref="31:54"
54 Então, Jacó ofereceu sacrifício sobre o monte, e chamou seus irmãos para comer pão, e eles comeram pão, e ficaram a noite toda no monte.
55 Ka mungawinki mulapa Laipantu pakaṟa palumpa puḻiri, pakaḻi tjuṯa, uṉṯalpa kutjara kuḻu nyunytjuṟa wangkara wantikatira ma-pakaṉu maḻaku palumpa ngurakutu.
55 E cedo de manhã Labão levantou-se, e beijou seus filhos e suas filhas, e os abençoou, e Labão partiu, e retornou ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.