Gênesis 25

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka Aipuṟamalu kuri kutjupa aḻṯingu minyma ini Kituṟanya.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ka paluṟu katja tjuṯa kanyiningi Aipuṟamaku ini nyanganpa – Tjimaṟannga, Tjakitjannga, Mitannga, Mitiyannga, Itjipakanya, Tjuwanya tjananya.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Ka Tjakitjannga wati Tjiipaku pulampa Titanku mama nyinangi. Ka wati panya Titantanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringu maḻatja maḻatja, aṉangu panya ini nyanga tjana Atjurkunu tjuṯa, Litutjikunu tjuṯa, Liyumkunu tjuṯa.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Ka Aipuṟamaku katjangku ini Mitiyantu katja tjuṯa utinu ini nyanganpa – Ipanya, Ipunya, Aanakanya, Apitanya, Iltayanya tjananya.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 — ausente —
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 — ausente —
7 Abraão viveu 175 anos
8 — ausente —
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 — ausente —
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 — ausente —
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Ka Isaacanya palumpa mama tjuṉutjunkunytjatjanu piṟuku ankula nyinangi ngura nyara mina piṯitjarangka, panya mina nyara palunyaya wangkapai nyanga alatji, “Ngura nyanga palula panya palunya nyangu Tiṯutjara Nyinapailu”. Ka Godalu Isaacanya pukuḻmanu kutjupa kutjupa tjuṯa palumpa palyaṟa.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Ka nyangatja Aipuṟamaku katja Itjumailku walytjapiti palulanguṟu ma-tjuṯaringkunytja maḻatja maḻatja. Itjumailnga panya Aipuṟamalu minyma ini Aikala utinu Tjiiṟaku panya waṟkangka.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 — ausente —
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nyanga paluṟu tjana uwankara Itjumailku katja tjuṯa nampa panya 12. Ka katja nyanga 12-nguṟu puḻka-aṉangu ma-tjuṯaringkula maḻatja maḻatja ma-nyinangu palu puṟunypaṯu. Munuya paluṟu tjana walytjaṟara walytjaṟara nyinara waṉaningi ngura kutjupa kutjupangka. Kaya Itjumailku katja panya 12 walytjapiti kutjupa kutjupaku mayatja nyinangi ngura walytjangka walytjangka. Munuya tawunu tjananku walytjangku walytjangku ininu.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Ka Itjumailnga tjiḻpi mulararira ilungu yiya tjuṯa mulapa nyinanytjatjanu nampa panya 137.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Kaya Itjumailku walytjapiti ma-tjuṯa mulararingu maḻatja maḻatja munuya manta lipiwanu nyinara waṉaningi nyanga alatji panya Itjipala kakaraṟa ngura ini Tjuulanguṟu ma-nyinara waṉaningi kakaraṟakutu ngura ini Apilalakutu. Munuya paluṟu tjana Aipuṟamaku walytja kutjupa tjuṯaku tiṯutjara mirpaṉtju nyinangi kalypa wiya.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Ka nyangatja Aipuṟamaku katja Isaacaku walytjapiti palulanguṟu ma-tjuṯaringkunytja maḻatja maḻatja.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Panya Isaacalu puḻkaringkula yiya nampa 40 nyinanytjatjanungku Laipanku maḻanypa Ripikanya aḻṯingu panya wati Pitjuwilku uṉṯalpa. (Pitjuwilnga ngura panya Aṟamanya nguraṟa, manta nyara Mitjupu-taimiyala nyinapai.)
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Palu Ripikanya panya puṯu tjitjitjararingangi, ka Isaacalu Mayatja Godala tjapiningi palunya tjitji ungkunytjaku. Ka Mayatjalu paluṟu tjapinnyangka kulinu, ka palulanguṟu Ripikanya iṯitjararingu munu paku nyinangi.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Palu Ripikala tjuningka iṯi kutjara nyinangi, munu pulanku wirkankunytja kuwaripangka tjuni unngu pikaringkupai. Ka ngunytjungku wangkangu, “Nyaaku pula tjuni unngu pikaringanyi?” Munu paluṟu puṯu kuliṟa Mayatja Godala tjapinu palula wangkara utintjaku.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Ka Mayatjalu tjapinnyangka kuliṟa palula wangkangu nyanga alatji,
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Ka palulanguṟu iṯi wirkankunytjaku ilaringu ka Ripikalu katja kutjara kanyinu.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Ka kuṯanya miṟi tjitin-tjitinpa nguwanpa inyu puḻka, ka palunya ininu Iitjunya.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Ka katja maḻatja mapalku wirkanu wanapari kuṯa paalpa maṟangku witiṟa, ka palunya ininu Jacobanya. Ka katja nyanga pula wirkankunytja-aṟa Isaacanya yiya nampa 60 nyinangi.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Ka tjitji paluṟu pula puḻkaringu, ka Iitjunya kukaputju mulapa nyinangi, munu paluṟu ilytjingka pukuḻpa para-ngaṟapai kukaku ankula. Palu Jacobanya wati piluntju munu ngurangka kutju nyinara waṟkaripai.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Ka Isaacanya Iitjuku puḻkaṟa mukuringkupai panya paluṟu pukuḻṯu ngalkupai Iitjulu kuka katinyangka. Palu Ripikanya Jacobaku puḻkaṟa mukuringkupai.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Ka tjiṟirpi kutjupa Jacobalu mai tjuu waṟungka kutjannyangka Iitjunya kukatjanu wirkanu paḻtjatjiratja puḻka.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Munu paluṟu Jacobanya wangkangu, “Ai! Ngayulu puḻkaṟa paḻtjatjiratjaringu. Ungamaṉi mai pala tjuu tjitin-tjitinpa.” (Kaya nyanga palulanguṟu palunya ini kutjupa wangkapai “Iitamanya” panya “Iitima” wangkanyi “Tjitin-tjitinpa” tjanampa wangkangku.) |src="CO00674B.TIF" size="col" loc="p" ref="25:30"
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Ka Jacobalu wangkangu, “Uwa palyantiṉanta ungkuku, palu wanyuṉi ngayunya kalkula, kaṉa nyara palulanguṟu kutju nyuntunya uwa. Panya nyuntu ngayuku kuṯa kuranyu iṯi wirkankunytja, munun palulanguṟu nyuntu kuṯa ngaṉmanyitja mamangka aṟangka ngaṟaku paluṟu wiyaringkunyangka. Munu nyuntu panya mayatja nyinaku nganampa walytja uwankaraku munun mamalu kanyintja uwankara mantjilku paluṟu ilunyangka. Ka nyuntunya Godalu pukuḻmankuku mununta kalkulku, panya paluṟu tjamu Aipuṟamanya mama Isaacanya kuḻu kalkuntja puṟunypa. Nyangatja uwankara nyuntu mantjilku kuṯa puḻkangku. Palu nyuntu nyanga ngayuku maiku mukuringkulampa ngayula-waraṟa wangkara palyanmara ngayulu nyuntumpa aṟangka ngaṟanytjaku kuṯa puṟunypa.”
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Ka Iitjulu wangkangu, “Wiya palya! Ngayulu panyaṉa kuwari paḻtjatjiratja puḻka nguwanpa ilunyi, munuṉa wanyu ilurampa mamangka aṟangka ngaṟaku? Wiya, ungamaṉi mai kaṉa palya nyuntumpa kuṯa nyinanytja wiyariwa mununku maḻanyari.”
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Ka Jacobalu wangkangu, “Wiya mulamulangkuṉi kalkula ngayunya kuṯanmankunytjikitjangku, kaṉanta palulanguṟu ungkuku.”
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Ka Iitjulu mulapaṯu kalkuṉu palunya kuṯanmankunytjikitjangku, ka Jacobalu palunya mai tjuu ungu nyuma kuḻu. Ka ngalkula tjikiṟa paḻtjaringkula pakaṟa anu. Uwa, Iitjunya kuṯa nyinangi, palu paluṟu ngunti maikitja maḻanyaringu.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.