Gênesis 25
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka Aipuṟamalu kuri kutjupa aḻṯingu minyma ini Kituṟanya.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Ka paluṟu katja tjuṯa kanyiningi Aipuṟamaku ini nyanganpa – Tjimaṟannga, Tjakitjannga, Mitannga, Mitiyannga, Itjipakanya, Tjuwanya tjananya.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Ka Tjakitjannga wati Tjiipaku pulampa Titanku mama nyinangi. Ka wati panya Titantanguṟu aṉangu ma-tjuṯaringu maḻatja maḻatja, aṉangu panya ini nyanga tjana Atjurkunu tjuṯa, Litutjikunu tjuṯa, Liyumkunu tjuṯa.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Ka Aipuṟamaku katjangku ini Mitiyantu katja tjuṯa utinu ini nyanganpa – Ipanya, Ipunya, Aanakanya, Apitanya, Iltayanya tjananya.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 — ausente —
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 — ausente —
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 — ausente —
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 — ausente —
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 — ausente —
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 — ausente —
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Ka Isaacanya palumpa mama tjuṉutjunkunytjatjanu piṟuku ankula nyinangi ngura nyara mina piṯitjarangka, panya mina nyara palunyaya wangkapai nyanga alatji, “Ngura nyanga palula panya palunya nyangu Tiṯutjara Nyinapailu”. Ka Godalu Isaacanya pukuḻmanu kutjupa kutjupa tjuṯa palumpa palyaṟa.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Ka nyangatja Aipuṟamaku katja Itjumailku walytjapiti palulanguṟu ma-tjuṯaringkunytja maḻatja maḻatja. Itjumailnga panya Aipuṟamalu minyma ini Aikala utinu Tjiiṟaku panya waṟkangka.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 — ausente —
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 — ausente —
14 Misma, Dumá, Massá,
15 — ausente —
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Nyanga paluṟu tjana uwankara Itjumailku katja tjuṯa nampa panya 12. Ka katja nyanga 12-nguṟu puḻka-aṉangu ma-tjuṯaringkula maḻatja maḻatja ma-nyinangu palu puṟunypaṯu. Munuya paluṟu tjana walytjaṟara walytjaṟara nyinara waṉaningi ngura kutjupa kutjupangka. Kaya Itjumailku katja panya 12 walytjapiti kutjupa kutjupaku mayatja nyinangi ngura walytjangka walytjangka. Munuya tawunu tjananku walytjangku walytjangku ininu.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Ka Itjumailnga tjiḻpi mulararira ilungu yiya tjuṯa mulapa nyinanytjatjanu nampa panya 137.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Kaya Itjumailku walytjapiti ma-tjuṯa mulararingu maḻatja maḻatja munuya manta lipiwanu nyinara waṉaningi nyanga alatji panya Itjipala kakaraṟa ngura ini Tjuulanguṟu ma-nyinara waṉaningi kakaraṟakutu ngura ini Apilalakutu. Munuya paluṟu tjana Aipuṟamaku walytja kutjupa tjuṯaku tiṯutjara mirpaṉtju nyinangi kalypa wiya.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Ka nyangatja Aipuṟamaku katja Isaacaku walytjapiti palulanguṟu ma-tjuṯaringkunytja maḻatja maḻatja.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Panya Isaacalu puḻkaringkula yiya nampa 40 nyinanytjatjanungku Laipanku maḻanypa Ripikanya aḻṯingu panya wati Pitjuwilku uṉṯalpa. (Pitjuwilnga ngura panya Aṟamanya nguraṟa, manta nyara Mitjupu-taimiyala nyinapai.)
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Palu Ripikanya panya puṯu tjitjitjararingangi, ka Isaacalu Mayatja Godala tjapiningi palunya tjitji ungkunytjaku. Ka Mayatjalu paluṟu tjapinnyangka kulinu, ka palulanguṟu Ripikanya iṯitjararingu munu paku nyinangi.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Palu Ripikala tjuningka iṯi kutjara nyinangi, munu pulanku wirkankunytja kuwaripangka tjuni unngu pikaringkupai. Ka ngunytjungku wangkangu, “Nyaaku pula tjuni unngu pikaringanyi?” Munu paluṟu puṯu kuliṟa Mayatja Godala tjapinu palula wangkara utintjaku.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Ka Mayatjalu tjapinnyangka kuliṟa palula wangkangu nyanga alatji,
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Ka palulanguṟu iṯi wirkankunytjaku ilaringu ka Ripikalu katja kutjara kanyinu.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Ka kuṯanya miṟi tjitin-tjitinpa nguwanpa inyu puḻka, ka palunya ininu Iitjunya.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Ka katja maḻatja mapalku wirkanu wanapari kuṯa paalpa maṟangku witiṟa, ka palunya ininu Jacobanya. Ka katja nyanga pula wirkankunytja-aṟa Isaacanya yiya nampa 60 nyinangi.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Ka tjitji paluṟu pula puḻkaringu, ka Iitjunya kukaputju mulapa nyinangi, munu paluṟu ilytjingka pukuḻpa para-ngaṟapai kukaku ankula. Palu Jacobanya wati piluntju munu ngurangka kutju nyinara waṟkaripai.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Ka Isaacanya Iitjuku puḻkaṟa mukuringkupai panya paluṟu pukuḻṯu ngalkupai Iitjulu kuka katinyangka. Palu Ripikanya Jacobaku puḻkaṟa mukuringkupai.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Ka tjiṟirpi kutjupa Jacobalu mai tjuu waṟungka kutjannyangka Iitjunya kukatjanu wirkanu paḻtjatjiratja puḻka.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Munu paluṟu Jacobanya wangkangu, “Ai! Ngayulu puḻkaṟa paḻtjatjiratjaringu. Ungamaṉi mai pala tjuu tjitin-tjitinpa.” (Kaya nyanga palulanguṟu palunya ini kutjupa wangkapai “Iitamanya” panya “Iitima” wangkanyi “Tjitin-tjitinpa” tjanampa wangkangku.) |src="CO00674B.TIF" size="col" loc="p" ref="25:30"
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Ka Jacobalu wangkangu, “Uwa palyantiṉanta ungkuku, palu wanyuṉi ngayunya kalkula, kaṉa nyara palulanguṟu kutju nyuntunya uwa. Panya nyuntu ngayuku kuṯa kuranyu iṯi wirkankunytja, munun palulanguṟu nyuntu kuṯa ngaṉmanyitja mamangka aṟangka ngaṟaku paluṟu wiyaringkunyangka. Munu nyuntu panya mayatja nyinaku nganampa walytja uwankaraku munun mamalu kanyintja uwankara mantjilku paluṟu ilunyangka. Ka nyuntunya Godalu pukuḻmankuku mununta kalkulku, panya paluṟu tjamu Aipuṟamanya mama Isaacanya kuḻu kalkuntja puṟunypa. Nyangatja uwankara nyuntu mantjilku kuṯa puḻkangku. Palu nyuntu nyanga ngayuku maiku mukuringkulampa ngayula-waraṟa wangkara palyanmara ngayulu nyuntumpa aṟangka ngaṟanytjaku kuṯa puṟunypa.”
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Ka Iitjulu wangkangu, “Wiya palya! Ngayulu panyaṉa kuwari paḻtjatjiratja puḻka nguwanpa ilunyi, munuṉa wanyu ilurampa mamangka aṟangka ngaṟaku? Wiya, ungamaṉi mai kaṉa palya nyuntumpa kuṯa nyinanytja wiyariwa mununku maḻanyari.”
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Ka Jacobalu wangkangu, “Wiya mulamulangkuṉi kalkula ngayunya kuṯanmankunytjikitjangku, kaṉanta palulanguṟu ungkuku.”
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Ka Iitjulu mulapaṯu kalkuṉu palunya kuṯanmankunytjikitjangku, ka Jacobalu palunya mai tjuu ungu nyuma kuḻu. Ka ngalkula tjikiṟa paḻtjaringkula pakaṟa anu. Uwa, Iitjunya kuṯa nyinangi, palu paluṟu ngunti maikitja maḻanyaringu.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.