Gênesis 24

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka Aipuṟamanya tjiḻpi mulararingu munu pukuḻpa mulapa nyinangi, panya Mayatja Godalu palunya rawangku pukuḻmaṟa kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungangi.
1 Abraão estava bem velho, e o S enhor o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Certo dia, Abraão disse a seu servo mais antigo, o homem encarregado de sua casa: “Faça um juramento colocando a mão debaixo da minha coxa.
3 — ausente —
3 Jure pelo S enhor , o Deus dos céus e da terra, que não deixará meu filho se casar com uma das mulheres cananitas que aqui vivem,
4 — ausente —
4 mas irá à minha terra natal, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho Isaque”.
5 Ka wati tjiḻpi paluṟu wangkangu, “Uwa palya, ngayulu ankula nyuntumpa walytjanguṟu palumpa kuri ngurilku nyuntumpa katjaku. Palu tjinguṟu kungkawaṟa ngayulu ngurkantankunytja ngayula tjungu pitjawiyangku wantiku ngura nyanga palulakutu, kaṉa yaaltjiriku? Tjinguṟuṉa Isaacanya ngura nyara palulakutu ma-katiku nyuntumpa panya ngurakutu, mulapa?” Alatji paluṟu tjapiningi Aipuṟamala.
5 O servo perguntou: “E se eu não encontrar uma moça disposta a viajar para um lugar tão distante de sua terra? Devo levar Isaque para morar entre seus parentes na terra de onde o senhor veio?”.
6 Ka Aipuṟamalu wangkangu, “Wiya, wiya! Ngayuku katja nyara palulakutu katiwiyangku wantima.
6 “Não!”, respondeu Abraão. “Cuidado! Não leve meu filho para lá de jeito nenhum.
7 Uwa, mulapa ngayulu ngura nyara palula iṯi ngaringu, ka panya ngayuku walytja tjuṯa nyara palulaṯu nyinanyi. Palu Mayatja ilkaṟitjangku ngayunya ngalya-katingu ngura nyara palulanguṟu. Munuṉi ngura nyangaku kalkuṉu manta nyanga Kainanku ngayuku walytja maḻatja maḻatja ungkunytjikitjangku palumpa tjanamparinytjaku. Pala palulanguṟuṉi kulila, panya nyara palulakutu ankunyangka Mayatja Godalu nyuntula kuranyu angelpa iyalku, ka nyuntunya nintilku ngayuku katjaku kuri tjukaṟurungku nguriṟa mantjintjaku.
7 O S enhor , o Deus dos céus, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, prometeu solenemente dar esta terra a meus descendentes. Ele enviará um anjo à sua frente e providenciará para que você encontre ali uma mulher para meu filho.
8 Ka kungkawaṟa nyuntu ngurkantankunytjalu tjinguṟu wantiku nyuntula tjungu pitjawiyangku. Palulanguṟu kutjuṉin kuliṟa wantima ngayunya ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku. Palu ngayuku katja katinytja wiyangku wantima ngura nyara palulakutu.”
8 Se ela não estiver disposta a acompanhá-lo de volta, você estará livre do seu juramento. Mas não leve meu filho para lá, de maneira nenhuma.”
9 Ka kuliṟa tjiḻpi panya waṟkaripaingku mayatja palumpa Aipuṟamanya paṉṯa pampuṉu, munu kalkuṉu panya Aipuṟamalu wangkanytja uwankara wangaṉarangku kuliṟa palyantjikitjangku.
9 Então o servo colocou a mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou seguir suas instruções.
10 Munu paluṟu kamula 10 mantjinu Aipuṟamaku kamula tjuṯanguṟu. Ka Aipuṟamalu kutjupa kutjupa tjuṯa palunya ungkul'iyaṉu ulytja wiṟu tjuṯa kungkawaṟatja, puḻinguṟu palyantja wiṟu tjuṯa munu kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu, ka paluṟu kamulangka tjunkula karpiṉu katira kungkawaṟa panya palunya ungkunytjikitjangku palumpa walytja tjuṯa kuḻu. Munu paluṟu ma-pakaṉu wati waṟkaripai tjuṯatjara manta ini Mitjupu-taimiyalakutu, panya manta nyara palula alinytjara wiluṟara tawunu kutjupa ngaṟangi Aipuṟamaku maḻanypaku ngura wati panya Nayuku.
10 Em seguida, pegou dez camelos de Abraão, carregou-os com presentes valiosos de todo tipo da parte de seu senhor e viajou para a terra distante de Arã-Naaraim. Chegando lá, dirigiu-se à cidade onde Naor, irmão de Abraão, havia se estabelecido.
11 Munu tjiḻpi panya paluṟu ankula ankula tawunu nyara palula wirkaṟa kamula tjuṯa pupatjunu mina piṯingka itingka tawunungka uṟilta. Ka panya mungartji-mungartji ngaṟangi, panya kungkawaṟa tjuṯa waringka minaku pitjapai.
11 Ao entardecer, quando as mulheres saíam para tirar água, ele fez os camelos se ajoelharem perto de um poço nos arredores da cidade.
12 Ka tjiḻpi panya paluṟu Godala tjapinu, “Mayatja wanyuṉi kulila! Panya nyuntu ngayuku mayatjaku Aipuṟamaku God. Wanyuṉi kuwari nintila Isaacaku kuri ngurintjaku, ngayuku mayatja Aipuṟamanya pukuḻarinytjaku.
12 Então o servo orou: “Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso hoje e sê bondoso com o meu senhor Abraão.
13 Ngayulu nyanga minangka paṯaṟa ngaṟanyi, kaya kungkawaṟa tjuṯa kuwari waḻinguṟu mina tjutintjikitja pitjanyi.
13 Como vês, estou aqui junto desta fonte, e as moças da cidade estão vindo tirar água.
14 Kaṉa kuwari kutjungka mina piningka katinyangka nyakula alatji wangkaku, ‘Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.’ Ka tjinguṟu paluṟu alatji wangkaku, ‘Uwa, tjikila! Kaṉa wanyu mina kutjupa kuḻu tjutilku nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu.’ Ka paluṟu alatji wangkanyangkaṉa kulilku, ‘Munta-uwa, mulapa Godalu mayatja Aipuṟamanya kalkuntjatjanungku palyaṉu munu kungkawaṟa nyangatja palumpa katjaku ngurkantanu.’” Alatji tjiḻpi panya Aipuṟamaku waṟkangku Godala tjapiningi palunya kungkawaṟa tjukaṟurungku nintintjaku.
14 Esta é minha súplica. Pedirei a uma delas: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’. Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do teu servo Isaque. Desse modo, saberei que foste bondoso com o meu senhor”.
15 Ka paluṟu tjapinnyangka kungkawaṟa ini Ripikanya minaku ngalya-wirkanu piti waṟa piningka tjunkula. Ka kungkawaṟa nyanga palumpa mama panya wati ini Pitjuwilnga. Ka wati Pitjuwilku panya mama ngunytju pula ini Nayunya, Milkanya. Ka paluṟu panya Aipuṟamaku maḻanypa, Nayunya, Ripikaku panya tjamu. |src="CO00668B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:15"
15 Antes de terminar a oração, o servo viu aproximar-se uma moça chamada Rebeca, que trazia um cântaro no ombro. Ela era filha de Betuel, filho do irmão de Abraão, Naor, e de sua mulher, Milca.
16 Ka Ripikanya kungkawaṟa wiṟu mulapa munu watiku ngurpa nyinangi. Munu paluṟu mina panya piṯikutu ukalingkula piti panya waṟangka mina tjutiṟa tjaalyngaṟatjunu munu piningka tjaḻiṟa maḻaku pitjangi.
16 Rebeca era muito bonita, tinha idade para casar e era virgem. Ela desceu à fonte, encheu o cântaro e voltou.
17 Ka wati panya tjiḻpi ngapari-ngapari wirtjapakaṉu palulakutu munu wangkangu, “Wanyuṉi mina tjukutjuku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.”
17 O servo de Abraão correu até ela e lhe pediu: “Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber”.
18 Ka wangkangu, “Uwa, tjikila!” Munu paluṟu piti tjaṟuṟa witiṟa kanyinu paluṟu tjikintjaku.
18 “Sim, meu senhor, beba”, respondeu ela e, prontamente, baixou o cântaro do ombro e lhe deu de beber.
19 Munu tjikiṟa wiyaringkunyangka paluṟu wangkangu, “Kuwariṉa mina puḻka tjutini nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu, tjana kuḻu tjikiṟa palya ngaṟanytjaku.”
19 Depois que lhe deu de beber, disse: “Tirarei água para seus camelos também, até que estejam satisfeitos”.
20 Munu paluṟu pitinguṟu mina winki pupatjunu piti kutjupangka panya kukangku tjikilpaingka, munu maḻaku wirtjapakaṉu mina piṯikutu piṟuku tjutintjikitja, munu paluṟu mina puḻka ilaṟa katira tjutiṟa ngaṟangi kamula tjuṯaku tjana tjikiṟa palya ngaṟanytjaku.
20 Esvaziou depressa o cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ka tjiḻpi panya paluṟu kungkawaṟa palunya wangkawiyangku ngaṟala miṟaningi kuliṟa, “Tjinguṟu nyanga palunya Godalu ngayunya nintini Isaacaku kuri katinytjaku.”
21 O homem a observou em silêncio, pensando se o S enhor lhe tinha dado sucesso em sua missão.
22 Kaya kamula tjuṯangku tjikiṟa wiyaringkunyangka tjiḻpi paluṟu palumpa ulytjanguṟu mantjinu ringi tjukutjuku mulyatja, munu munytjulpaku manguṟi-manguṟi kutjara. Munu palulanguṟu kungkawaṟa palula ringi mulya aḻangka tjarpatjunu, munu munytjulpa kutjarangka manguṟi-manguṟi kutjara tjunu. Ka ringi nyanga paluṟu, manguṟi-manguṟi kutjara kuḻu apu gold-nguṟu palyantja mani puḻkatja.
22 Por fim, quando os camelos terminaram de beber, o servo deu à moça uma argola de ouro para o nariz e duas pulseiras grandes de ouro para os braços.
23 Munu tjiḻpi panya paluṟu kungkawaṟangka wangkangu, “Mama nyuntumpa ini ngananya? Tjinguṟu paluṟu ruuma kanyini nganaṉa palumpa ngurangka ngarinytjaku munga kuwari?”
23 “De quem você é filha?”, perguntou ele. “Diga-me, por favor, se seu pai tem lugar para nos hospedar esta noite.”
24 Ka wangkangu, “Ngayuku mama ini Pitjuwilnga panya Nayuku pulampa Milkaku katja.
24 “Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca”, respondeu ela.
25 Ka nganampa ngurangka mai ukiṟi puḻka ngarinyi kamula tjuṯangku ngalkuntjaku munu tjanampa ngaripai kuḻu ngaṟanyi. Ka ruuma kutjupa ngaṟanyi nyura ngarinytjaku.”
25 “Temos bastante palha e forragem para os camelos e espaço para hóspedes.”
26 Ka palulanguṟu tjiḻpi panya paluṟu pukuḻarira Mayatja Godanya waḻkuntjikitjangku tultjungaṟakatingu,
26 O homem se prostrou e adorou o S enhor .
27 munu alatji waḻkuṟa wangkangu, “Mayatja, nyuntu wiṟu mulapa, panya nyuntu ngayuku mayatja Aipuṟamaku God, munun palumpa mukuringkula wangaṉarangku kuliṟa palyaṉu panya nyuntu palunya kalkuntjatjanungku. Panya nyuntuṉin ankunyangka tjukaṟurungku nintinu ngayuku mayatjaku walytja tjuṯa, nyanga Nayukunu tjuṯa.”
27 “Louvado seja o S enhor , Deus do meu senhor Abraão!”, disse ele. “O S enhor demonstrou bondade e fidelidade ao meu senhor, pois me conduziu até seus parentes.”
28 Ka kungkawaṟa panya paluṟu ngurakutu wirtjapakaṟa uwankara tjakultjunu palumpa ngunytjungka munu walytja tjuṯangka kuḻu.
28 A moça correu para casa e contou à família tudo que havia acontecido.
29 — ausente —
29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão, que foi prontamente à fonte para conhecer o homem.
30 — ausente —
30 Ele havia visto a argola para o nariz e as pulseiras nos braços da irmã, e tinha ouvido Rebeca contar o que o homem dissera. Assim, apressou-se até a fonte, onde o homem ainda estava parado perto dos camelos.
31 Munu Laipantu palula pukuḻṯu wangkangu, “Palya, nganampa ngurakutu ngalya-pitja. Panya nyuntunya Mayatja Godalu wiṟuṟa wankaṟu ngalya-katingu. Nyanga palula wanyu ngaṟanytja wiya ngalya-pitja, panya ngayulu ngaṉmanytju nyuntumpa ngura palyaṉu ngayuku waḻingka, munuṉa nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu ngura palyaṉu.”
31 Labão lhe disse: “Venha e fique conosco, abençoado do S enhor ! Por que ficar aí fora? Já mandei arrumar acomodações para você e seus homens e lugar para os camelos”.
32 Ka tjiḻpi panya paluṟu anu palumpa waḻikutu wati panya palumpa maḻpa tjuṯa kuḻu, munuya wirkaṟa tjarpangu waḻingka. Ka Laipantu kamula tjuṯanguṟu ulytja uwankara mantjiṟa tjunu munu kamula tjuṯa ungu mai ukiṟi ngalkula paḻtjaringkunytjaku munu ngura ngarinytjaku tjanampa palyaṉu ukiṟi piḻṯinguṟu. Munu palula maḻangka mina tjutiṉu tjiḻpi paluṟu tjina paltjintjaku, palumpa maḻpa tjuṯangku kuḻu.
32 Então o homem foi com ele para casa. Labão mandou descarregar os camelos, dar palha para os animais se deitarem e forragem para comerem, e água para o homem e seus ajudantes lavarem os pés.
33 Munu palulanguṟu tjanampa mailta pauṟa katingu tjana ngalkuntjaku. Palu tjiḻpi panya paluṟu alatji wangkangu, “Munta! Wanyuṉa ngayulu tjukurpa wangkama nyurala mai nyanga ngalkuntja kuwaripangka.”
33 Quando a refeição foi servida, porém, o servo de Abraão disse: “Não comerei enquanto não explicar o motivo da minha vinda”. “Está bem”, disse Labão. “Fale.”
34 Ka paluṟu nyanga alatji wangkangu, “Ngayuluṉa Aipuṟamaku waṟkaripai. Paluṟu ngayuku mayatja.
34 “Sou servo de Abraão”, explicou ele.
35 Ka Mayatja Godalu palunya puḻkaṟa mulapa pukuḻmanu munu palunya kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungu nyanga alatji, tjiipi tjuṯa, nanikuta tjuṯa, puluka tjuṯa, munu mani gold tjiilpa kuḻu puḻka mulapa ungu, munu wati minyma palumpa waṟkarinytjaku tjuṯaṯu ungu, kamula tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu ungu palunya. Ka paluṟu puḻka mulartjara pukuḻ-pukuḻpa nyinanyi.
35 “O S enhor abençoou grandemente o meu senhor, e ele se tornou um homem rico. O S enhor lhe deu rebanhos de ovelhas e bois, uma fortuna em prata e ouro, e muitos servos e servas, camelos e jumentos.
36 Ka palumpa kuringku Tjiiṟalu pampa mulararira katja kanyinu palumpa, ka paluṟu katja palunya uwankara ungu, panya ulytja, kuka, kamula, tangkiyi, tjinatjara uwankara paluṟu kanyintja ma-ungu.
36 “Quando Sara, mulher do meu senhor, era muito idosa, deu à luz o filho dele. Meu senhor deu tudo que possui a esse filho
37 Munuṉi kalkuntjaku ngayunya wangkangu kuri palumpa katjaku ankula nguriṟa mantjintjaku. Alatji paluṟu kalkuntjaku wangkangu ngayunya, ‘Kuri ngayuku katjaku kungkawaṟa ngura nyanga Kainannga nguraṟa mantjintja wiyangku wantima.
37 e me fez jurar, dizendo: ‘Não permita que meu filho se case com uma das mulheres cananitas que aqui vivem.
38 Palu nyuntu alinytjara ara maḻaku ngura nyara ngayulu iṯi ngarinytjitjakutu, munu ngayuku walytja tjuṯanguṟu kungkawaṟa ngurkantaṟa mantjila kuri palumpa.’ Alatjiṉi wangkara wituṉu Aipuṟamalu.
38 Vá à casa de meu pai, aos meus parentes, procurar uma mulher para meu filho’.
39 “Kaṉa palula tjapinu, ‘Palu tjinguṟu kungkawaṟa paluṟu ngayula tjungu pitjanytja wiyangku wantiku. Kaṉa yaaltjiriku?’
39 “Mas eu perguntei ao meu senhor: ‘E se eu não encontrar uma moça disposta a voltar comigo?’.
40 “Ka paluṟu panya wangkangu, ‘Wiya Mayatja Godalu nyuntunya nintilku. Panya ngayulu palula tiṯutjarangku wangaṉarangku kulilpai, ka paluṟu angelpa nyuntula kuranyu iyalku, ka nyuntunya nintilku ngayuku katjaku kuri tjukaṟurungku nguriṟa mantjintjaku nyara ngayuku mamaku walytja tjuṯanguṟu.’ Alatjiṉi wangkara rapaṉu Aipuṟamalu.
40 Ele respondeu: ‘O S enhor , em cuja presença tenho vivido, enviará um anjo com você e lhe dará sucesso em sua missão. Encontre uma mulher para meu filho entre os meus parentes, da família de meu pai.
41 Munuṉi wangkangu, ‘Palu nyuntu nyara tjanalanguṟu kungkawaṟa kutju ngurkantankuku, kaya tjinguṟu palumpa walytja tjuṯangku wantiku palunya nyuntunya ungkul'iyalwiyangku ngalya-katinytjaku. Nyara palulanguṟu kutju nyuntu kalkuntja panyatja wantima kulilwiyangku, tjana ungkuwiyangku wantinyangka.’ Alatji Aipuṟamalu ngayunya wangkangu, ka nyangaṉa pitjangu.
41 Então você terá cumprido sua obrigação. Se, porém, você for aos meus parentes e eles não deixarem a moça acompanhá-lo, estará livre do juramento’.
42 “Munuṉa panya kuwari mina piṯingka wirkaṟa tjapinu Mayatja Godala nyanga alatji, ‘Mayatja! Nyuntu panya ngayuku mayatjaku God, Aipuṟamaku. Wanyuṉi kuwari nintila Isaacaku kuri nguriṟa mantjintjaku. Nyanga alatjiṉa arkaṟa ngurkantankuku.
42 “Hoje, quando cheguei à fonte, fiz a seguinte oração: ‘Ó S enhor , Deus do meu senhor Abraão, por favor, dá-me sucesso em minha missão.
43 Kuwariṉa minangka itingka ngaṟanyi, munuṉa kungkawaṟa kutjupa minaku pitjanyangka nyakula palunya tjapilku, “Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.”
43 Como vês, estou aqui junto desta fonte. Esta é minha súplica. Quando uma jovem vier tirar água, eu lhe direi: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro’.
44 Ka tjinguṟu paluṟu alatji wangkaku, “Uwa, tjikila, kaṉa wanyu mina kutjupa kuḻu tjutilku nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu.” Ka paluṟu alatji wangkanyangkaṉa kulilku, “Munta-uwa, Mayatja Godalu kungkawaṟa nyanga palunya ngurkantanu ngayuku mayatjaku katjaku.” ’
44 Se ela disser: ‘Sim, beba. Também darei água a seus camelos’, que seja ela a moça que escolheste para ser mulher do filho do meu senhor’.
45 “Ka ngayulu panya Godala tjapinnyangka mulapaṯu mapalku ngalya-wirkanu kungkawaṟa panya Ripikanya piti waṟa piningka tjunkula, munu paluṟu minakutu ukalingkula mina ilaṟa pitingka tjutiṟa piningka tjunu ngurakutu katinytjikitjangku. Kaṉa palula tjapinu, ‘Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama.’ |src="CO00667B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:45"
45 “Antes de terminar de orar em meu coração, vi Rebeca vindo com o cântaro no ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. Eu lhe disse: ‘Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro para eu beber’.
46 Ka paluṟu mapalku piti tjaṟuṉu wangkara, ‘Uwa, tjikila! Kaṉa nyuntumpa kamula tjuṯa kuḻu minatjanula.’ Kaṉa tjikinu, ka paluṟu kamula tjuṯa kuḻu minatjanuṉu.
46 Prontamente, ela baixou o cântaro do ombro e disse: ‘Sim, beba. Também darei água aos seus camelos’. Eu bebi, e ela deu água aos camelos.
47 “Kaṉa palula tjapinu, ‘Nyuntumpa mama ini ngananya?’ Ka wangkangu, ‘Ngayuku mama ini Pitjuwilnga panya Nayuku pulampa Milkaku katja.’ Kaṉa palulanguṟu ringi tjarpatjunu palula mulya aḻangka, munu manguṟi-manguṟi kutjara munytjulpangka tjunu.
47 “Em seguida, perguntei-lhe: ‘De quem você é filha?’. Ela respondeu: ‘Sou filha de Betuel, e meus avós são Naor e Milca’. Então coloquei a argola em seu nariz e as pulseiras em seus braços.
48 Munuṉa tultjungaṟakatira Aipuṟamaku God waḻkuṉu. Ngayulu palumpa pukuḻarira palunya mirawaṉingu ngayuku mayatjaku God, panya paluṟu ngayunya tjukaṟurungku ngalya-katingu nyanga palulakutu ngayuku mayatjaku walytja tjuṯakutu, munuṉi tjukaṟurungku nintinu kungkawaṟa nyanga ngayuku mayatjaku maḻanypaku puḻiri. Kaṉa nyakula kulinu, ‘Nyanga palunya Godalu ngurkantanu ngayuku mayatjaku katjaku.’
48 “Depois, prostrei-me e adorei o S enhor . Louvei o S enhor , Deus do meu senhor Abraão, pois ele havia me conduzido até a sobrinha-neta do meu senhor, para que ela seja mulher do filho do meu senhor.
49 “Uwa alatjiṯuṉa wangkanyi, ka nyura yaaltji kulini? Nyura wanyu ngayuku mayatja Aipuṟamanya pukuḻarinytjaku tjukaṟurungku palumpa katjaku kuri iyalku? Uwanmaraya kaṉa kuliṟa pukuḻarima. Palu wantirampaṉiya utingku wangka, kaṉa kungkawaṟa kutjupa ngurila.”
49 Agora, digam-me se mostrarão bondade e fidelidade ao meu senhor. Por favor, respondam-me ‘sim’ ou ‘não’, para que eu saiba o que fazer em seguida.”
50 Ka Laipantu pula Pitjuwiltu mamaṟarangku aṟa nyanga palunya kuliṟa tjiḻpi panya palula wangkangu nyanga alatji, “Wiya, wiṟun nyangatja wangkanyi nyuntunya Mayatja Godalu ngalya-katinytja, ka ngali wiyanmankunytjaku wiya alatjiṯu ngaṟanyi. Nyangatja paluṟu kutjungku palyantja Mayatja Godalu.
50 Labão e Betuel responderam: “É evidente que o S enhor o trouxe até aqui. Sendo assim, não há nada que possamos dizer.
51 Nyangatja Ripikanya. Palunya mantjiṟa ma-kati, ka wirkankunyangka nyuntumpa mayatjaku katjangku palunya aḻṯiku, panya alatjingantjaku Mayatja Godalu wangkangu.”
51 Aqui está Rebeca; tome-a e leve-a com você. Que ela seja mulher do filho do seu senhor, como disse o S enhor ”.
52 Ka nyangatja kuliṟa tjiḻpi panya paluṟu puḻkaṟa pukuḻaringu Mayatja Godaku munu pupakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu.
52 Quando o servo de Abraão ouviu a resposta, prostrou-se no chão e adorou o S enhor .
53 Munu palulanguṟu paluṟu palumpa ulytjanguṟu mantjinu mantara tjuṯa, munu kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa apu gold-nguṟu, tjiilpanguṟu palyantja tjuṯa, munu Ripikanya ungu mantarangka tjarpanytjaku, munu wiṟu panya tjuṯa tanpantjaku. Munu paluṟu Ripikaku kuṯa, ngunytju kuḻu ma-ungkukatingu, kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa mani puḻkatja tjuṯa.
53 Em seguida, entregou a Rebeca joias de prata e ouro e vestidos. Também deu presentes valiosos ao irmão e à mãe de Rebeca.
54 Palulanguṟuya tjiḻpi panya paluṟu munu palumpa maḻpa tjuṯangku ngalkula tjikiṟa paḻtjaringu, munuya ngura pala palulalta ngaringu munga kutju. Munuya ngarira tjiṉṯuringkula pakaṟa tjiḻpi panya paluṟu wangkangu, “Wanyuṉi maḻakungku iyala ngayuku mayatjakutu.”
54 Então o servo e os homens que o acompanhavam comeram e passaram a noite ali. Logo cedo na manhã seguinte, o servo de Abraão disse: “Enviem-me de volta ao meu senhor”.
55 Palu Ripikaku kuṯangku ngunytjungku kuḻu arkaṟa wangkangu, “Wiya kuwaripangku wantima, ka kungkawaṟa nyanga paluṟu tjukutjuku nganaṉala nyinama tjinguṟu tjiṉṯu 7 tjinguṟu tjiṉṯu 10, munu palulanguṟu nyuntula anama. Palya?”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: “Queremos que Rebeca fique conosco pelo menos dez dias; depois, ela poderá partir”.
56 Ka tjiḻpi panya paluṟu wangkangu, “Wiya wantir'iyalalanya markuntja wiyangku. Panya Godalu ngayunya tjukaṟurungku ngalya-katingu kungkawaṟa nyanga palulakutu. Wanyulanya-puṯa wantir'iyala, kaṉa kungkawaṟa palunya mayatjakutu kati.”
56 O servo, porém, disse: “Não me detenham. O S enhor me deu sucesso em minha missão; agora, enviem-me de volta ao meu senhor”.
57 Ka pula katjaṟarangku wangkangu, “Wanyu paṯala, kali aḻṯi kungkawaṟa palunya, ka paluṟu kuliṟa wangka.”
57 “Pois bem”, disseram eles. “Chamaremos Rebeca e pediremos a opinião dela.”
58 Munuya Ripikanya aḻṯira tjapinu, “Yaaltjin kulini? Nyuntu ankuku wati nyanga tjiḻpi palula?”
58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram: “Você está disposta a ir com este homem?”. E ela respondeu: “Sim, estou”.
59 Kaya palulanguṟu Ripikanya palula tjanala tjungu iyaṉu palumpa ngunytjungku, kuṯangku, walytja tjuṯangku kuḻu. Munuya minyma pampa panya Ripikanya iṯinguṟu kanyintja kuḻu palula tjungu iyaṉu.
59 Com isso, eles se despediram de Rebeca e a enviaram com o servo de Abraão e seus homens. A serva que havia amamentado Rebeca a acompanhou.
60 Munuya Ripikanya pukuḻmanu alatji wangkara, “Nyuntulanguṟu aṉangu mungilyi mulapa ma-tjuṯaringkuku maḻatja maḻatja, kaya tjanampa mirpaṉtju tjuṯa pungkula wiyanma alatjiṯu nyuntumpa walytja tjuṯangku maḻatja maḻatjangku kuḻu.”
60 Na hora da partida, abençoaram Rebeca, dizendo: “Nossa irmã, que você se torne mãe de muitos milhares! Que seus descendentes conquistem as cidades de seus inimigos!”.
61 Ka Ripikanya palumpa kungkawaṟa waṟkaripai tjuṯa kuḻu pirtji-pirtjiṟa kamulangka tati-tatinu munuya tjiḻpi panya Aipuṟamaku waṟkangka tjunguringkula anu. Alatji wati panya tjiḻpi paluṟu Ripikanya nguriṟa mantjinu munu ma-pakaṟa anu maḻaku palumpa mayatjakutu.
61 Então Rebeca e suas servas montaram nos camelos e seguiram o homem. Assim, o servo de Abraão partiu levando Rebeca.
62 Ka nyara palula-aṟangka wati panya Isaacanya pilangka nyinangi Kainanta uḻpaṟira, ka palumpa ngurangka itingka mina piṯi ngaringi, panya mina pala palunyaya wangkapai nyanga alatji, “Ngura nyanga palula panya palunya nyangu Tiṯutjara Nyinapailu”.
62 Nesse meio-tempo, Isaque, que morava no Neguebe, havia regressado de Beer-Laai-Roi.
63 Munu nyara palula nyinara paluṟu mungartji kutjupa ilytjikutu anu unytju, tjinguṟu urukulintjikitja. Munu ilytjingka ma-pitjala kata ma-katuṟa aḻa miṟantjikitjangku nyangu kamula tjuṯa ngalya-pitjanyangka.
63 Ao entardecer, enquanto caminhava pelo campo e meditava, levantou os olhos e viu que camelos se aproximavam.
64 — ausente —
64 Quando Rebeca levantou os olhos e viu Isaque, desceu do camelo no mesmo instante
65 — ausente —
65 e perguntou ao servo: “Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro?”. Quando ele respondeu: “É meu senhor”, Rebeca cobriu o rosto com o véu.
66 Ka wati panya tjiḻpingku Isaacala wangkangu, “Nyangatjaṉa ngalya-katingu nyuntumpa kuri.” Munu paluṟu tjukurpa uwankara tjakultjunu panya paluṟu ankula kungkawaṟa mantjintja.
66 Depois, o servo contou a Isaque tudo que havia feito.
67 Ka Isaacalu Ripikanya mantjiṟa katingu palumpa ngunytjuku tiintakutu munu palunya kuri aḻṯingu. Munu paluṟu palumpa puḻkaṟa mukuringu, ka Ripikalu palunya pukuḻpa palyaṉu panya wati paluṟu ngunytjunguṟu tjituṟu-tjituṟu nyinangi.
67 Isaque a levou para a tenda de Sara, sua mãe, e Rebeca se tornou sua mulher. Ele a amava profundamente e nela encontrou consolação depois que sua mãe morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.