Gênesis 24

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka Aipuṟamanya tjiḻpi mulararingu munu pukuḻpa mulapa nyinangi, panya Mayatja Godalu palunya rawangku pukuḻmaṟa kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungangi.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 — ausente —
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 — ausente —
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Ka wati tjiḻpi paluṟu wangkangu, “Uwa palya, ngayulu ankula nyuntumpa walytjanguṟu palumpa kuri ngurilku nyuntumpa katjaku. Palu tjinguṟu kungkawaṟa ngayulu ngurkantankunytja ngayula tjungu pitjawiyangku wantiku ngura nyanga palulakutu, kaṉa yaaltjiriku? Tjinguṟuṉa Isaacanya ngura nyara palulakutu ma-katiku nyuntumpa panya ngurakutu, mulapa?” Alatji paluṟu tjapiningi Aipuṟamala.
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Ka Aipuṟamalu wangkangu, “Wiya, wiya! Ngayuku katja nyara palulakutu katiwiyangku wantima.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Uwa, mulapa ngayulu ngura nyara palula iṯi ngaringu, ka panya ngayuku walytja tjuṯa nyara palulaṯu nyinanyi. Palu Mayatja ilkaṟitjangku ngayunya ngalya-katingu ngura nyara palulanguṟu. Munuṉi ngura nyangaku kalkuṉu manta nyanga Kainanku ngayuku walytja maḻatja maḻatja ungkunytjikitjangku palumpa tjanamparinytjaku. Pala palulanguṟuṉi kulila, panya nyara palulakutu ankunyangka Mayatja Godalu nyuntula kuranyu angelpa iyalku, ka nyuntunya nintilku ngayuku katjaku kuri tjukaṟurungku nguriṟa mantjintjaku.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Ka kungkawaṟa nyuntu ngurkantankunytjalu tjinguṟu wantiku nyuntula tjungu pitjawiyangku. Palulanguṟu kutjuṉin kuliṟa wantima ngayunya ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku. Palu ngayuku katja katinytja wiyangku wantima ngura nyara palulakutu.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Ka kuliṟa tjiḻpi panya waṟkaripaingku mayatja palumpa Aipuṟamanya paṉṯa pampuṉu, munu kalkuṉu panya Aipuṟamalu wangkanytja uwankara wangaṉarangku kuliṟa palyantjikitjangku.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Munu paluṟu kamula 10 mantjinu Aipuṟamaku kamula tjuṯanguṟu. Ka Aipuṟamalu kutjupa kutjupa tjuṯa palunya ungkul'iyaṉu ulytja wiṟu tjuṯa kungkawaṟatja, puḻinguṟu palyantja wiṟu tjuṯa munu kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu, ka paluṟu kamulangka tjunkula karpiṉu katira kungkawaṟa panya palunya ungkunytjikitjangku palumpa walytja tjuṯa kuḻu. Munu paluṟu ma-pakaṉu wati waṟkaripai tjuṯatjara manta ini Mitjupu-taimiyalakutu, panya manta nyara palula alinytjara wiluṟara tawunu kutjupa ngaṟangi Aipuṟamaku maḻanypaku ngura wati panya Nayuku.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Munu tjiḻpi panya paluṟu ankula ankula tawunu nyara palula wirkaṟa kamula tjuṯa pupatjunu mina piṯingka itingka tawunungka uṟilta. Ka panya mungartji-mungartji ngaṟangi, panya kungkawaṟa tjuṯa waringka minaku pitjapai.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Ka tjiḻpi panya paluṟu Godala tjapinu, “Mayatja wanyuṉi kulila! Panya nyuntu ngayuku mayatjaku Aipuṟamaku God. Wanyuṉi kuwari nintila Isaacaku kuri ngurintjaku, ngayuku mayatja Aipuṟamanya pukuḻarinytjaku.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Ngayulu nyanga minangka paṯaṟa ngaṟanyi, kaya kungkawaṟa tjuṯa kuwari waḻinguṟu mina tjutintjikitja pitjanyi.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Kaṉa kuwari kutjungka mina piningka katinyangka nyakula alatji wangkaku, ‘Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.’ Ka tjinguṟu paluṟu alatji wangkaku, ‘Uwa, tjikila! Kaṉa wanyu mina kutjupa kuḻu tjutilku nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu.’ Ka paluṟu alatji wangkanyangkaṉa kulilku, ‘Munta-uwa, mulapa Godalu mayatja Aipuṟamanya kalkuntjatjanungku palyaṉu munu kungkawaṟa nyangatja palumpa katjaku ngurkantanu.’” Alatji tjiḻpi panya Aipuṟamaku waṟkangku Godala tjapiningi palunya kungkawaṟa tjukaṟurungku nintintjaku.
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Ka paluṟu tjapinnyangka kungkawaṟa ini Ripikanya minaku ngalya-wirkanu piti waṟa piningka tjunkula. Ka kungkawaṟa nyanga palumpa mama panya wati ini Pitjuwilnga. Ka wati Pitjuwilku panya mama ngunytju pula ini Nayunya, Milkanya. Ka paluṟu panya Aipuṟamaku maḻanypa, Nayunya, Ripikaku panya tjamu. |src="CO00668B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:15"
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Ka Ripikanya kungkawaṟa wiṟu mulapa munu watiku ngurpa nyinangi. Munu paluṟu mina panya piṯikutu ukalingkula piti panya waṟangka mina tjutiṟa tjaalyngaṟatjunu munu piningka tjaḻiṟa maḻaku pitjangi.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Ka wati panya tjiḻpi ngapari-ngapari wirtjapakaṉu palulakutu munu wangkangu, “Wanyuṉi mina tjukutjuku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Ka wangkangu, “Uwa, tjikila!” Munu paluṟu piti tjaṟuṟa witiṟa kanyinu paluṟu tjikintjaku.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Munu tjikiṟa wiyaringkunyangka paluṟu wangkangu, “Kuwariṉa mina puḻka tjutini nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu, tjana kuḻu tjikiṟa palya ngaṟanytjaku.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Munu paluṟu pitinguṟu mina winki pupatjunu piti kutjupangka panya kukangku tjikilpaingka, munu maḻaku wirtjapakaṉu mina piṯikutu piṟuku tjutintjikitja, munu paluṟu mina puḻka ilaṟa katira tjutiṟa ngaṟangi kamula tjuṯaku tjana tjikiṟa palya ngaṟanytjaku.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Ka tjiḻpi panya paluṟu kungkawaṟa palunya wangkawiyangku ngaṟala miṟaningi kuliṟa, “Tjinguṟu nyanga palunya Godalu ngayunya nintini Isaacaku kuri katinytjaku.”
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Kaya kamula tjuṯangku tjikiṟa wiyaringkunyangka tjiḻpi paluṟu palumpa ulytjanguṟu mantjinu ringi tjukutjuku mulyatja, munu munytjulpaku manguṟi-manguṟi kutjara. Munu palulanguṟu kungkawaṟa palula ringi mulya aḻangka tjarpatjunu, munu munytjulpa kutjarangka manguṟi-manguṟi kutjara tjunu. Ka ringi nyanga paluṟu, manguṟi-manguṟi kutjara kuḻu apu gold-nguṟu palyantja mani puḻkatja.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Munu tjiḻpi panya paluṟu kungkawaṟangka wangkangu, “Mama nyuntumpa ini ngananya? Tjinguṟu paluṟu ruuma kanyini nganaṉa palumpa ngurangka ngarinytjaku munga kuwari?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Ka wangkangu, “Ngayuku mama ini Pitjuwilnga panya Nayuku pulampa Milkaku katja.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Ka nganampa ngurangka mai ukiṟi puḻka ngarinyi kamula tjuṯangku ngalkuntjaku munu tjanampa ngaripai kuḻu ngaṟanyi. Ka ruuma kutjupa ngaṟanyi nyura ngarinytjaku.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Ka palulanguṟu tjiḻpi panya paluṟu pukuḻarira Mayatja Godanya waḻkuntjikitjangku tultjungaṟakatingu,
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 munu alatji waḻkuṟa wangkangu, “Mayatja, nyuntu wiṟu mulapa, panya nyuntu ngayuku mayatja Aipuṟamaku God, munun palumpa mukuringkula wangaṉarangku kuliṟa palyaṉu panya nyuntu palunya kalkuntjatjanungku. Panya nyuntuṉin ankunyangka tjukaṟurungku nintinu ngayuku mayatjaku walytja tjuṯa, nyanga Nayukunu tjuṯa.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Ka kungkawaṟa panya paluṟu ngurakutu wirtjapakaṟa uwankara tjakultjunu palumpa ngunytjungka munu walytja tjuṯangka kuḻu.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 Munu Laipantu palula pukuḻṯu wangkangu, “Palya, nganampa ngurakutu ngalya-pitja. Panya nyuntunya Mayatja Godalu wiṟuṟa wankaṟu ngalya-katingu. Nyanga palula wanyu ngaṟanytja wiya ngalya-pitja, panya ngayulu ngaṉmanytju nyuntumpa ngura palyaṉu ngayuku waḻingka, munuṉa nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu ngura palyaṉu.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Ka tjiḻpi panya paluṟu anu palumpa waḻikutu wati panya palumpa maḻpa tjuṯa kuḻu, munuya wirkaṟa tjarpangu waḻingka. Ka Laipantu kamula tjuṯanguṟu ulytja uwankara mantjiṟa tjunu munu kamula tjuṯa ungu mai ukiṟi ngalkula paḻtjaringkunytjaku munu ngura ngarinytjaku tjanampa palyaṉu ukiṟi piḻṯinguṟu. Munu palula maḻangka mina tjutiṉu tjiḻpi paluṟu tjina paltjintjaku, palumpa maḻpa tjuṯangku kuḻu.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Munu palulanguṟu tjanampa mailta pauṟa katingu tjana ngalkuntjaku. Palu tjiḻpi panya paluṟu alatji wangkangu, “Munta! Wanyuṉa ngayulu tjukurpa wangkama nyurala mai nyanga ngalkuntja kuwaripangka.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Ka paluṟu nyanga alatji wangkangu, “Ngayuluṉa Aipuṟamaku waṟkaripai. Paluṟu ngayuku mayatja.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Ka Mayatja Godalu palunya puḻkaṟa mulapa pukuḻmanu munu palunya kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungu nyanga alatji, tjiipi tjuṯa, nanikuta tjuṯa, puluka tjuṯa, munu mani gold tjiilpa kuḻu puḻka mulapa ungu, munu wati minyma palumpa waṟkarinytjaku tjuṯaṯu ungu, kamula tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu ungu palunya. Ka paluṟu puḻka mulartjara pukuḻ-pukuḻpa nyinanyi.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Ka palumpa kuringku Tjiiṟalu pampa mulararira katja kanyinu palumpa, ka paluṟu katja palunya uwankara ungu, panya ulytja, kuka, kamula, tangkiyi, tjinatjara uwankara paluṟu kanyintja ma-ungu.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Munuṉi kalkuntjaku ngayunya wangkangu kuri palumpa katjaku ankula nguriṟa mantjintjaku. Alatji paluṟu kalkuntjaku wangkangu ngayunya, ‘Kuri ngayuku katjaku kungkawaṟa ngura nyanga Kainannga nguraṟa mantjintja wiyangku wantima.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Palu nyuntu alinytjara ara maḻaku ngura nyara ngayulu iṯi ngarinytjitjakutu, munu ngayuku walytja tjuṯanguṟu kungkawaṟa ngurkantaṟa mantjila kuri palumpa.’ Alatjiṉi wangkara wituṉu Aipuṟamalu.
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 “Kaṉa palula tjapinu, ‘Palu tjinguṟu kungkawaṟa paluṟu ngayula tjungu pitjanytja wiyangku wantiku. Kaṉa yaaltjiriku?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 “Ka paluṟu panya wangkangu, ‘Wiya Mayatja Godalu nyuntunya nintilku. Panya ngayulu palula tiṯutjarangku wangaṉarangku kulilpai, ka paluṟu angelpa nyuntula kuranyu iyalku, ka nyuntunya nintilku ngayuku katjaku kuri tjukaṟurungku nguriṟa mantjintjaku nyara ngayuku mamaku walytja tjuṯanguṟu.’ Alatjiṉi wangkara rapaṉu Aipuṟamalu.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Munuṉi wangkangu, ‘Palu nyuntu nyara tjanalanguṟu kungkawaṟa kutju ngurkantankuku, kaya tjinguṟu palumpa walytja tjuṯangku wantiku palunya nyuntunya ungkul'iyalwiyangku ngalya-katinytjaku. Nyara palulanguṟu kutju nyuntu kalkuntja panyatja wantima kulilwiyangku, tjana ungkuwiyangku wantinyangka.’ Alatji Aipuṟamalu ngayunya wangkangu, ka nyangaṉa pitjangu.
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 “Munuṉa panya kuwari mina piṯingka wirkaṟa tjapinu Mayatja Godala nyanga alatji, ‘Mayatja! Nyuntu panya ngayuku mayatjaku God, Aipuṟamaku. Wanyuṉi kuwari nintila Isaacaku kuri nguriṟa mantjintjaku. Nyanga alatjiṉa arkaṟa ngurkantankuku.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Kuwariṉa minangka itingka ngaṟanyi, munuṉa kungkawaṟa kutjupa minaku pitjanyangka nyakula palunya tjapilku, “Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.”
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Ka tjinguṟu paluṟu alatji wangkaku, “Uwa, tjikila, kaṉa wanyu mina kutjupa kuḻu tjutilku nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu.” Ka paluṟu alatji wangkanyangkaṉa kulilku, “Munta-uwa, Mayatja Godalu kungkawaṟa nyanga palunya ngurkantanu ngayuku mayatjaku katjaku.” ’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 “Ka ngayulu panya Godala tjapinnyangka mulapaṯu mapalku ngalya-wirkanu kungkawaṟa panya Ripikanya piti waṟa piningka tjunkula, munu paluṟu minakutu ukalingkula mina ilaṟa pitingka tjutiṟa piningka tjunu ngurakutu katinytjikitjangku. Kaṉa palula tjapinu, ‘Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama.’ |src="CO00667B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:45"
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Ka paluṟu mapalku piti tjaṟuṉu wangkara, ‘Uwa, tjikila! Kaṉa nyuntumpa kamula tjuṯa kuḻu minatjanula.’ Kaṉa tjikinu, ka paluṟu kamula tjuṯa kuḻu minatjanuṉu.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 “Kaṉa palula tjapinu, ‘Nyuntumpa mama ini ngananya?’ Ka wangkangu, ‘Ngayuku mama ini Pitjuwilnga panya Nayuku pulampa Milkaku katja.’ Kaṉa palulanguṟu ringi tjarpatjunu palula mulya aḻangka, munu manguṟi-manguṟi kutjara munytjulpangka tjunu.
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Munuṉa tultjungaṟakatira Aipuṟamaku God waḻkuṉu. Ngayulu palumpa pukuḻarira palunya mirawaṉingu ngayuku mayatjaku God, panya paluṟu ngayunya tjukaṟurungku ngalya-katingu nyanga palulakutu ngayuku mayatjaku walytja tjuṯakutu, munuṉi tjukaṟurungku nintinu kungkawaṟa nyanga ngayuku mayatjaku maḻanypaku puḻiri. Kaṉa nyakula kulinu, ‘Nyanga palunya Godalu ngurkantanu ngayuku mayatjaku katjaku.’
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 “Uwa alatjiṯuṉa wangkanyi, ka nyura yaaltji kulini? Nyura wanyu ngayuku mayatja Aipuṟamanya pukuḻarinytjaku tjukaṟurungku palumpa katjaku kuri iyalku? Uwanmaraya kaṉa kuliṟa pukuḻarima. Palu wantirampaṉiya utingku wangka, kaṉa kungkawaṟa kutjupa ngurila.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Ka Laipantu pula Pitjuwiltu mamaṟarangku aṟa nyanga palunya kuliṟa tjiḻpi panya palula wangkangu nyanga alatji, “Wiya, wiṟun nyangatja wangkanyi nyuntunya Mayatja Godalu ngalya-katinytja, ka ngali wiyanmankunytjaku wiya alatjiṯu ngaṟanyi. Nyangatja paluṟu kutjungku palyantja Mayatja Godalu.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Nyangatja Ripikanya. Palunya mantjiṟa ma-kati, ka wirkankunyangka nyuntumpa mayatjaku katjangku palunya aḻṯiku, panya alatjingantjaku Mayatja Godalu wangkangu.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Ka nyangatja kuliṟa tjiḻpi panya paluṟu puḻkaṟa pukuḻaringu Mayatja Godaku munu pupakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Munu palulanguṟu paluṟu palumpa ulytjanguṟu mantjinu mantara tjuṯa, munu kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa apu gold-nguṟu, tjiilpanguṟu palyantja tjuṯa, munu Ripikanya ungu mantarangka tjarpanytjaku, munu wiṟu panya tjuṯa tanpantjaku. Munu paluṟu Ripikaku kuṯa, ngunytju kuḻu ma-ungkukatingu, kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa mani puḻkatja tjuṯa.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Palulanguṟuya tjiḻpi panya paluṟu munu palumpa maḻpa tjuṯangku ngalkula tjikiṟa paḻtjaringu, munuya ngura pala palulalta ngaringu munga kutju. Munuya ngarira tjiṉṯuringkula pakaṟa tjiḻpi panya paluṟu wangkangu, “Wanyuṉi maḻakungku iyala ngayuku mayatjakutu.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Palu Ripikaku kuṯangku ngunytjungku kuḻu arkaṟa wangkangu, “Wiya kuwaripangku wantima, ka kungkawaṟa nyanga paluṟu tjukutjuku nganaṉala nyinama tjinguṟu tjiṉṯu 7 tjinguṟu tjiṉṯu 10, munu palulanguṟu nyuntula anama. Palya?”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Ka tjiḻpi panya paluṟu wangkangu, “Wiya wantir'iyalalanya markuntja wiyangku. Panya Godalu ngayunya tjukaṟurungku ngalya-katingu kungkawaṟa nyanga palulakutu. Wanyulanya-puṯa wantir'iyala, kaṉa kungkawaṟa palunya mayatjakutu kati.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Ka pula katjaṟarangku wangkangu, “Wanyu paṯala, kali aḻṯi kungkawaṟa palunya, ka paluṟu kuliṟa wangka.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Munuya Ripikanya aḻṯira tjapinu, “Yaaltjin kulini? Nyuntu ankuku wati nyanga tjiḻpi palula?”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Kaya palulanguṟu Ripikanya palula tjanala tjungu iyaṉu palumpa ngunytjungku, kuṯangku, walytja tjuṯangku kuḻu. Munuya minyma pampa panya Ripikanya iṯinguṟu kanyintja kuḻu palula tjungu iyaṉu.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Munuya Ripikanya pukuḻmanu alatji wangkara, “Nyuntulanguṟu aṉangu mungilyi mulapa ma-tjuṯaringkuku maḻatja maḻatja, kaya tjanampa mirpaṉtju tjuṯa pungkula wiyanma alatjiṯu nyuntumpa walytja tjuṯangku maḻatja maḻatjangku kuḻu.”
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Ka Ripikanya palumpa kungkawaṟa waṟkaripai tjuṯa kuḻu pirtji-pirtjiṟa kamulangka tati-tatinu munuya tjiḻpi panya Aipuṟamaku waṟkangka tjunguringkula anu. Alatji wati panya tjiḻpi paluṟu Ripikanya nguriṟa mantjinu munu ma-pakaṟa anu maḻaku palumpa mayatjakutu.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Ka nyara palula-aṟangka wati panya Isaacanya pilangka nyinangi Kainanta uḻpaṟira, ka palumpa ngurangka itingka mina piṯi ngaringi, panya mina pala palunyaya wangkapai nyanga alatji, “Ngura nyanga palula panya palunya nyangu Tiṯutjara Nyinapailu”.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Munu nyara palula nyinara paluṟu mungartji kutjupa ilytjikutu anu unytju, tjinguṟu urukulintjikitja. Munu ilytjingka ma-pitjala kata ma-katuṟa aḻa miṟantjikitjangku nyangu kamula tjuṯa ngalya-pitjanyangka.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 — ausente —
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 — ausente —
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Ka wati panya tjiḻpingku Isaacala wangkangu, “Nyangatjaṉa ngalya-katingu nyuntumpa kuri.” Munu paluṟu tjukurpa uwankara tjakultjunu panya paluṟu ankula kungkawaṟa mantjintja.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Ka Isaacalu Ripikanya mantjiṟa katingu palumpa ngunytjuku tiintakutu munu palunya kuri aḻṯingu. Munu paluṟu palumpa puḻkaṟa mukuringu, ka Ripikalu palunya pukuḻpa palyaṉu panya wati paluṟu ngunytjunguṟu tjituṟu-tjituṟu nyinangi.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.