Gênesis 24
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Ka Aipuṟamanya tjiḻpi mulararingu munu pukuḻpa mulapa nyinangi, panya Mayatja Godalu palunya rawangku pukuḻmaṟa kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungangi.
1 Era Abraão já idoso, bem avançado em anos; e o Senhor em tudo o havia abençoado.
2 — ausente —
2 Disse Abraão ao seu mais antigo servo da casa, que governava tudo o que possuía: Põe a mão por baixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que não tomarás esposa para meu filho das filhas dos cananeus, entre os quais habito;
4 — ausente —
4 mas irás à minha parentela e daí tomarás esposa para Isaque, meu filho.
5 Ka wati tjiḻpi paluṟu wangkangu, “Uwa palya, ngayulu ankula nyuntumpa walytjanguṟu palumpa kuri ngurilku nyuntumpa katjaku. Palu tjinguṟu kungkawaṟa ngayulu ngurkantankunytja ngayula tjungu pitjawiyangku wantiku ngura nyanga palulakutu, kaṉa yaaltjiriku? Tjinguṟuṉa Isaacanya ngura nyara palulakutu ma-katiku nyuntumpa panya ngurakutu, mulapa?” Alatji paluṟu tjapiningi Aipuṟamala.
5 Disse-lhe o servo: Talvez não queira a mulher seguir-me para esta terra; nesse caso, levarei teu filho à terra donde saíste?
6 Ka Aipuṟamalu wangkangu, “Wiya, wiya! Ngayuku katja nyara palulakutu katiwiyangku wantima.
6 Respondeu-lhe Abraão: Cautela! Não faças voltar para lá meu filho.
7 Uwa, mulapa ngayulu ngura nyara palula iṯi ngaringu, ka panya ngayuku walytja tjuṯa nyara palulaṯu nyinanyi. Palu Mayatja ilkaṟitjangku ngayunya ngalya-katingu ngura nyara palulanguṟu. Munuṉi ngura nyangaku kalkuṉu manta nyanga Kainanku ngayuku walytja maḻatja maḻatja ungkunytjikitjangku palumpa tjanamparinytjaku. Pala palulanguṟuṉi kulila, panya nyara palulakutu ankunyangka Mayatja Godalu nyuntula kuranyu angelpa iyalku, ka nyuntunya nintilku ngayuku katjaku kuri tjukaṟurungku nguriṟa mantjintjaku.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e de minha terra natal, e que me falou, e jurou, dizendo: À tua descendência darei esta terra, ele enviará o seu anjo, que te há de preceder, e tomarás de lá esposa para meu filho.
8 Ka kungkawaṟa nyuntu ngurkantankunytjalu tjinguṟu wantiku nyuntula tjungu pitjawiyangku. Palulanguṟu kutjuṉin kuliṟa wantima ngayunya ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku. Palu ngayuku katja katinytja wiyangku wantima ngura nyara palulakutu.”
8 Caso a mulher não queira seguir-te, ficarás desobrigado do teu juramento; entretanto, não levarás para lá meu filho.
9 Ka kuliṟa tjiḻpi panya waṟkaripaingku mayatja palumpa Aipuṟamanya paṉṯa pampuṉu, munu kalkuṉu panya Aipuṟamalu wangkanytja uwankara wangaṉarangku kuliṟa palyantjikitjangku.
9 Com isso, pôs o servo a mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Munu paluṟu kamula 10 mantjinu Aipuṟamaku kamula tjuṯanguṟu. Ka Aipuṟamalu kutjupa kutjupa tjuṯa palunya ungkul'iyaṉu ulytja wiṟu tjuṯa kungkawaṟatja, puḻinguṟu palyantja wiṟu tjuṯa munu kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu, ka paluṟu kamulangka tjunkula karpiṉu katira kungkawaṟa panya palunya ungkunytjikitjangku palumpa walytja tjuṯa kuḻu. Munu paluṟu ma-pakaṉu wati waṟkaripai tjuṯatjara manta ini Mitjupu-taimiyalakutu, panya manta nyara palula alinytjara wiluṟara tawunu kutjupa ngaṟangi Aipuṟamaku maḻanypaku ngura wati panya Nayuku.
10 Tomou o servo dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo de todos os bens dele, levantou-se e partiu, rumo da Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Munu tjiḻpi panya paluṟu ankula ankula tawunu nyara palula wirkaṟa kamula tjuṯa pupatjunu mina piṯingka itingka tawunungka uṟilta. Ka panya mungartji-mungartji ngaṟangi, panya kungkawaṟa tjuṯa waringka minaku pitjapai.
11 Fora da cidade, fez ajoelhar os camelos junto a um poço de água, à tarde, hora em que as moças saem a tirar água.
12 Ka tjiḻpi panya paluṟu Godala tjapinu, “Mayatja wanyuṉi kulila! Panya nyuntu ngayuku mayatjaku Aipuṟamaku God. Wanyuṉi kuwari nintila Isaacaku kuri ngurintjaku, ngayuku mayatja Aipuṟamanya pukuḻarinytjaku.
12 E disse consigo: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, rogo-te que me acudas hoje e uses de bondade para com o meu senhor Abraão!
13 Ngayulu nyanga minangka paṯaṟa ngaṟanyi, kaya kungkawaṟa tjuṯa kuwari waḻinguṟu mina tjutintjikitja pitjanyi.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água;
14 Kaṉa kuwari kutjungka mina piningka katinyangka nyakula alatji wangkaku, ‘Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.’ Ka tjinguṟu paluṟu alatji wangkaku, ‘Uwa, tjikila! Kaṉa wanyu mina kutjupa kuḻu tjutilku nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu.’ Ka paluṟu alatji wangkanyangkaṉa kulilku, ‘Munta-uwa, mulapa Godalu mayatja Aipuṟamanya kalkuntjatjanungku palyaṉu munu kungkawaṟa nyangatja palumpa katjaku ngurkantanu.’” Alatji tjiḻpi panya Aipuṟamaku waṟkangku Godala tjapiningi palunya kungkawaṟa tjukaṟurungku nintintjaku.
14 dá-me, pois, que a moça a quem eu disser: inclina o cântaro para que eu beba; e ela me responder: Bebe, e darei ainda de beber aos teus camelos, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que usaste de bondade para com o meu senhor.
15 Ka paluṟu tjapinnyangka kungkawaṟa ini Ripikanya minaku ngalya-wirkanu piti waṟa piningka tjunkula. Ka kungkawaṟa nyanga palumpa mama panya wati ini Pitjuwilnga. Ka wati Pitjuwilku panya mama ngunytju pula ini Nayunya, Milkanya. Ka paluṟu panya Aipuṟamaku maḻanypa, Nayunya, Ripikaku panya tjamu. |src="CO00668B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:15"
15 Considerava ele ainda, quando saiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro ao ombro.
16 Ka Ripikanya kungkawaṟa wiṟu mulapa munu watiku ngurpa nyinangi. Munu paluṟu mina panya piṯikutu ukalingkula piti panya waṟangka mina tjutiṟa tjaalyngaṟatjunu munu piningka tjaḻiṟa maḻaku pitjangi.
16 A moça era mui formosa de aparência, virgem, a quem nenhum homem havia possuído; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Ka wati panya tjiḻpi ngapari-ngapari wirtjapakaṉu palulakutu munu wangkangu, “Wanyuṉi mina tjukutjuku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.”
17 Então, o servo saiu-lhe ao encontro e disse: Dá-me de beber um pouco da água do teu cântaro.
18 Ka wangkangu, “Uwa, tjikila!” Munu paluṟu piti tjaṟuṟa witiṟa kanyinu paluṟu tjikintjaku.
18 Ela respondeu: Bebe, meu senhor. E, prontamente, baixando o cântaro para a mão, lhe deu de beber.
19 Munu tjikiṟa wiyaringkunyangka paluṟu wangkangu, “Kuwariṉa mina puḻka tjutini nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu, tjana kuḻu tjikiṟa palya ngaṟanytjaku.”
19 Acabando ela de dar a beber, disse: Tirarei água também para os teus camelos, até que todos bebam.
20 Munu paluṟu pitinguṟu mina winki pupatjunu piti kutjupangka panya kukangku tjikilpaingka, munu maḻaku wirtjapakaṉu mina piṯikutu piṟuku tjutintjikitja, munu paluṟu mina puḻka ilaṟa katira tjutiṟa ngaṟangi kamula tjuṯaku tjana tjikiṟa palya ngaṟanytjaku.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; tirou-a e deu-a a todos os camelos.
21 Ka tjiḻpi panya paluṟu kungkawaṟa palunya wangkawiyangku ngaṟala miṟaningi kuliṟa, “Tjinguṟu nyanga palunya Godalu ngayunya nintini Isaacaku kuri katinytjaku.”
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se teria o Senhor levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Kaya kamula tjuṯangku tjikiṟa wiyaringkunyangka tjiḻpi paluṟu palumpa ulytjanguṟu mantjinu ringi tjukutjuku mulyatja, munu munytjulpaku manguṟi-manguṟi kutjara. Munu palulanguṟu kungkawaṟa palula ringi mulya aḻangka tjarpatjunu, munu munytjulpa kutjarangka manguṟi-manguṟi kutjara tjunu. Ka ringi nyanga paluṟu, manguṟi-manguṟi kutjara kuḻu apu gold-nguṟu palyantja mani puḻkatja.
22 Tendo os camelos acabado de beber, tomou o homem um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Munu tjiḻpi panya paluṟu kungkawaṟangka wangkangu, “Mama nyuntumpa ini ngananya? Tjinguṟu paluṟu ruuma kanyini nganaṉa palumpa ngurangka ngarinytjaku munga kuwari?”
23 e lhe perguntou: De quem és filha? Peço-te que me digas. Haverá em casa de teu pai lugar em que eu fique, e a comitiva?
24 Ka wangkangu, “Ngayuku mama ini Pitjuwilnga panya Nayuku pulampa Milkaku katja.
24 Ela respondeu: Sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu à luz a Naor.
25 Ka nganampa ngurangka mai ukiṟi puḻka ngarinyi kamula tjuṯangku ngalkuntjaku munu tjanampa ngaripai kuḻu ngaṟanyi. Ka ruuma kutjupa ngaṟanyi nyura ngarinytjaku.”
25 E acrescentou: Temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Ka palulanguṟu tjiḻpi panya paluṟu pukuḻarira Mayatja Godanya waḻkuntjikitjangku tultjungaṟakatingu,
26 Então, se inclinou o homem e adorou ao Senhor .
27 munu alatji waḻkuṟa wangkangu, “Mayatja, nyuntu wiṟu mulapa, panya nyuntu ngayuku mayatja Aipuṟamaku God, munun palumpa mukuringkula wangaṉarangku kuliṟa palyaṉu panya nyuntu palunya kalkuntjatjanungku. Panya nyuntuṉin ankunyangka tjukaṟurungku nintinu ngayuku mayatjaku walytja tjuṯa, nyanga Nayukunu tjuṯa.”
27 E disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua benignidade e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, estando no caminho, o Senhor me guiou à casa dos parentes de meu senhor.
28 Ka kungkawaṟa panya paluṟu ngurakutu wirtjapakaṟa uwankara tjakultjunu palumpa ngunytjungka munu walytja tjuṯangka kuḻu.
28 E a moça correu e contou aos da casa de sua mãe todas essas coisas.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão; este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Pois, quando viu o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã, tendo ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: Assim me falou o homem, foi Labão ter com ele, o qual estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Munu Laipantu palula pukuḻṯu wangkangu, “Palya, nganampa ngurakutu ngalya-pitja. Panya nyuntunya Mayatja Godalu wiṟuṟa wankaṟu ngalya-katingu. Nyanga palula wanyu ngaṟanytja wiya ngalya-pitja, panya ngayulu ngaṉmanytju nyuntumpa ngura palyaṉu ngayuku waḻingka, munuṉa nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu ngura palyaṉu.”
31 E lhe disse: Entra, bendito do Senhor , por que estás aí fora? Pois já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Ka tjiḻpi panya paluṟu anu palumpa waḻikutu wati panya palumpa maḻpa tjuṯa kuḻu, munuya wirkaṟa tjarpangu waḻingka. Ka Laipantu kamula tjuṯanguṟu ulytja uwankara mantjiṟa tjunu munu kamula tjuṯa ungu mai ukiṟi ngalkula paḻtjaringkunytjaku munu ngura ngarinytjaku tjanampa palyaṉu ukiṟi piḻṯinguṟu. Munu palula maḻangka mina tjutiṉu tjiḻpi paluṟu tjina paltjintjaku, palumpa maḻpa tjuṯangku kuḻu.
32 Então, fez entrar o homem; descarregaram-lhe os camelos e lhes deram forragem e pasto; deu-se-lhe água para lavar os pés e também aos homens que estavam com ele.
33 Munu palulanguṟu tjanampa mailta pauṟa katingu tjana ngalkuntjaku. Palu tjiḻpi panya paluṟu alatji wangkangu, “Munta! Wanyuṉa ngayulu tjukurpa wangkama nyurala mai nyanga ngalkuntja kuwaripangka.”
33 Diante dele puseram comida; porém ele disse: Não comerei enquanto não expuser o propósito a que venho. Labão respondeu-lhe: Dize.
34 Ka paluṟu nyanga alatji wangkangu, “Ngayuluṉa Aipuṟamaku waṟkaripai. Paluṟu ngayuku mayatja.
34 Então, disse: Sou servo de Abraão.
35 Ka Mayatja Godalu palunya puḻkaṟa mulapa pukuḻmanu munu palunya kutjupa kutjupa tjuṯa mulapa ungu nyanga alatji, tjiipi tjuṯa, nanikuta tjuṯa, puluka tjuṯa, munu mani gold tjiilpa kuḻu puḻka mulapa ungu, munu wati minyma palumpa waṟkarinytjaku tjuṯaṯu ungu, kamula tjuṯa, tangkiyi tjuṯa kuḻu ungu palunya. Ka paluṟu puḻka mulartjara pukuḻ-pukuḻpa nyinanyi.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, e ele se tornou grande; deu-lhe ovelhas e bois, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Ka palumpa kuringku Tjiiṟalu pampa mulararira katja kanyinu palumpa, ka paluṟu katja palunya uwankara ungu, panya ulytja, kuka, kamula, tangkiyi, tjinatjara uwankara paluṟu kanyintja ma-ungu.
36 Sara, mulher do meu senhor, era já idosa quando lhe deu à luz um filho; a este deu ele tudo quanto tem.
37 Munuṉi kalkuntjaku ngayunya wangkangu kuri palumpa katjaku ankula nguriṟa mantjintjaku. Alatji paluṟu kalkuntjaku wangkangu ngayunya, ‘Kuri ngayuku katjaku kungkawaṟa ngura nyanga Kainannga nguraṟa mantjintja wiyangku wantima.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás esposa para meu filho das mulheres dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Palu nyuntu alinytjara ara maḻaku ngura nyara ngayulu iṯi ngarinytjitjakutu, munu ngayuku walytja tjuṯanguṟu kungkawaṟa ngurkantaṟa mantjila kuri palumpa.’ Alatjiṉi wangkara wituṉu Aipuṟamalu.
38 porém irás à casa de meu pai e à minha família e tomarás esposa para meu filho.
39 “Kaṉa palula tjapinu, ‘Palu tjinguṟu kungkawaṟa paluṟu ngayula tjungu pitjanytja wiyangku wantiku. Kaṉa yaaltjiriku?’
39 Respondi ao meu senhor: Talvez não queira a mulher seguir-me.
40 “Ka paluṟu panya wangkangu, ‘Wiya Mayatja Godalu nyuntunya nintilku. Panya ngayulu palula tiṯutjarangku wangaṉarangku kulilpai, ka paluṟu angelpa nyuntula kuranyu iyalku, ka nyuntunya nintilku ngayuku katjaku kuri tjukaṟurungku nguriṟa mantjintjaku nyara ngayuku mamaku walytja tjuṯanguṟu.’ Alatjiṉi wangkara rapaṉu Aipuṟamalu.
40 Ele me disse: O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará contigo o seu Anjo e levará a bom termo a tua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, tomes esposa para meu filho.
41 Munuṉi wangkangu, ‘Palu nyuntu nyara tjanalanguṟu kungkawaṟa kutju ngurkantankuku, kaya tjinguṟu palumpa walytja tjuṯangku wantiku palunya nyuntunya ungkul'iyalwiyangku ngalya-katinytjaku. Nyara palulanguṟu kutju nyuntu kalkuntja panyatja wantima kulilwiyangku, tjana ungkuwiyangku wantinyangka.’ Alatji Aipuṟamalu ngayunya wangkangu, ka nyangaṉa pitjangu.
41 Então, serás desobrigado do meu juramento, quando fores à minha família; se não ta derem, desobrigado estarás do meu juramento.
42 “Munuṉa panya kuwari mina piṯingka wirkaṟa tjapinu Mayatja Godala nyanga alatji, ‘Mayatja! Nyuntu panya ngayuku mayatjaku God, Aipuṟamaku. Wanyuṉi kuwari nintila Isaacaku kuri nguriṟa mantjintjaku. Nyanga alatjiṉa arkaṟa ngurkantankuku.
42 Hoje, pois, cheguei à fonte e disse comigo: ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se me levas a bom termo a jornada em que sigo,
43 Kuwariṉa minangka itingka ngaṟanyi, munuṉa kungkawaṟa kutjupa minaku pitjanyangka nyakula palunya tjapilku, “Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama nyuntumpa pala pitinguṟu.”
43 eis-me agora junto à fonte de água; a moça que sair para tirar água, a quem eu disser: dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Ka tjinguṟu paluṟu alatji wangkaku, “Uwa, tjikila, kaṉa wanyu mina kutjupa kuḻu tjutilku nyuntumpa kamula tjuṯaku kuḻu.” Ka paluṟu alatji wangkanyangkaṉa kulilku, “Munta-uwa, Mayatja Godalu kungkawaṟa nyanga palunya ngurkantanu ngayuku mayatjaku katjaku.” ’
44 e ela me responder: Bebe, e também tirarei água para os teus camelos, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 “Ka ngayulu panya Godala tjapinnyangka mulapaṯu mapalku ngalya-wirkanu kungkawaṟa panya Ripikanya piti waṟa piningka tjunkula, munu paluṟu minakutu ukalingkula mina ilaṟa pitingka tjutiṟa piningka tjunu ngurakutu katinytjikitjangku. Kaṉa palula tjapinu, ‘Wanyuṉi mina tjikintjaku ungama.’ |src="CO00667B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:45"
45 Considerava ainda eu assim, no meu íntimo, quando saiu Rebeca trazendo o seu cântaro ao ombro, desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: peço-te que me dês de beber.
46 Ka paluṟu mapalku piti tjaṟuṉu wangkara, ‘Uwa, tjikila! Kaṉa nyuntumpa kamula tjuṯa kuḻu minatjanula.’ Kaṉa tjikinu, ka paluṟu kamula tjuṯa kuḻu minatjanuṉu.
46 Ela se apressou e, baixando o cântaro do ombro, disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos. Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 “Kaṉa palula tjapinu, ‘Nyuntumpa mama ini ngananya?’ Ka wangkangu, ‘Ngayuku mama ini Pitjuwilnga panya Nayuku pulampa Milkaku katja.’ Kaṉa palulanguṟu ringi tjarpatjunu palula mulya aḻangka, munu manguṟi-manguṟi kutjara munytjulpangka tjunu.
47 Daí lhe perguntei: de quem és filha? Ela respondeu: Filha de Betuel, filho de Naor e Milca. Então, lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Munuṉa tultjungaṟakatira Aipuṟamaku God waḻkuṉu. Ngayulu palumpa pukuḻarira palunya mirawaṉingu ngayuku mayatjaku God, panya paluṟu ngayunya tjukaṟurungku ngalya-katingu nyanga palulakutu ngayuku mayatjaku walytja tjuṯakutu, munuṉi tjukaṟurungku nintinu kungkawaṟa nyanga ngayuku mayatjaku maḻanypaku puḻiri. Kaṉa nyakula kulinu, ‘Nyanga palunya Godalu ngurkantanu ngayuku mayatjaku katjaku.’
48 E, prostrando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de tomar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 “Uwa alatjiṯuṉa wangkanyi, ka nyura yaaltji kulini? Nyura wanyu ngayuku mayatja Aipuṟamanya pukuḻarinytjaku tjukaṟurungku palumpa katjaku kuri iyalku? Uwanmaraya kaṉa kuliṟa pukuḻarima. Palu wantirampaṉiya utingku wangka, kaṉa kungkawaṟa kutjupa ngurila.”
49 Agora, pois, se haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, fazei-mo saber; se não, declarai-mo, para que eu vá, ou para a direita ou para a esquerda.
50 Ka Laipantu pula Pitjuwiltu mamaṟarangku aṟa nyanga palunya kuliṟa tjiḻpi panya palula wangkangu nyanga alatji, “Wiya, wiṟun nyangatja wangkanyi nyuntunya Mayatja Godalu ngalya-katinytja, ka ngali wiyanmankunytjaku wiya alatjiṯu ngaṟanyi. Nyangatja paluṟu kutjungku palyantja Mayatja Godalu.
50 Então, responderam Labão e Betuel: Isto procede do Senhor , nada temos a dizer fora da sua verdade.
51 Nyangatja Ripikanya. Palunya mantjiṟa ma-kati, ka wirkankunyangka nyuntumpa mayatjaku katjangku palunya aḻṯiku, panya alatjingantjaku Mayatja Godalu wangkangu.”
51 Eis Rebeca na tua presença; toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho do teu senhor, segundo a palavra do Senhor .
52 Ka nyangatja kuliṟa tjiḻpi panya paluṟu puḻkaṟa pukuḻaringu Mayatja Godaku munu pupakatira ngalyangku manta pampuṟa palunya waḻkuṉu.
52 Tendo ouvido o servo de Abraão tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor ;
53 Munu palulanguṟu paluṟu palumpa ulytjanguṟu mantjinu mantara tjuṯa, munu kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa apu gold-nguṟu, tjiilpanguṟu palyantja tjuṯa, munu Ripikanya ungu mantarangka tjarpanytjaku, munu wiṟu panya tjuṯa tanpantjaku. Munu paluṟu Ripikaku kuṯa, ngunytju kuḻu ma-ungkukatingu, kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa mani puḻkatja tjuṯa.
53 e tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca; também deu ricos presentes a seu irmão e a sua mãe.
54 Palulanguṟuya tjiḻpi panya paluṟu munu palumpa maḻpa tjuṯangku ngalkula tjikiṟa paḻtjaringu, munuya ngura pala palulalta ngaringu munga kutju. Munuya ngarira tjiṉṯuringkula pakaṟa tjiḻpi panya paluṟu wangkangu, “Wanyuṉi maḻakungku iyala ngayuku mayatjakutu.”
54 Depois, comeram, e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, disse o servo: Permiti que eu volte ao meu senhor.
55 Palu Ripikaku kuṯangku ngunytjungku kuḻu arkaṟa wangkangu, “Wiya kuwaripangku wantima, ka kungkawaṟa nyanga paluṟu tjukutjuku nganaṉala nyinama tjinguṟu tjiṉṯu 7 tjinguṟu tjiṉṯu 10, munu palulanguṟu nyuntula anama. Palya?”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: Fique ela ainda conosco alguns dias, pelo menos dez; e depois irá.
56 Ka tjiḻpi panya paluṟu wangkangu, “Wiya wantir'iyalalanya markuntja wiyangku. Panya Godalu ngayunya tjukaṟurungku ngalya-katingu kungkawaṟa nyanga palulakutu. Wanyulanya-puṯa wantir'iyala, kaṉa kungkawaṟa palunya mayatjakutu kati.”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor me tem levado a bom termo na jornada; permiti que eu volte ao meu senhor.
57 Ka pula katjaṟarangku wangkangu, “Wanyu paṯala, kali aḻṯi kungkawaṟa palunya, ka paluṟu kuliṟa wangka.”
57 Disseram: Chamemos a moça e ouçamo-la pessoalmente.
58 Munuya Ripikanya aḻṯira tjapinu, “Yaaltjin kulini? Nyuntu ankuku wati nyanga tjiḻpi palula?”
58 Chamaram, pois, a Rebeca e lhe perguntaram: Queres ir com este homem? Ela respondeu: Irei.
59 Kaya palulanguṟu Ripikanya palula tjanala tjungu iyaṉu palumpa ngunytjungku, kuṯangku, walytja tjuṯangku kuḻu. Munuya minyma pampa panya Ripikanya iṯinguṟu kanyintja kuḻu palula tjungu iyaṉu.
59 Então, despediram a Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e ao servo de Abraão, e a seus homens.
60 Munuya Ripikanya pukuḻmanu alatji wangkara, “Nyuntulanguṟu aṉangu mungilyi mulapa ma-tjuṯaringkuku maḻatja maḻatja, kaya tjanampa mirpaṉtju tjuṯa pungkula wiyanma alatjiṯu nyuntumpa walytja tjuṯangku maḻatja maḻatjangku kuḻu.”
60 Abençoaram a Rebeca e lhe disseram: És nossa irmã; sê tu a mãe de milhares de milhares, e que a tua descendência possua a porta dos seus inimigos.
61 Ka Ripikanya palumpa kungkawaṟa waṟkaripai tjuṯa kuḻu pirtji-pirtjiṟa kamulangka tati-tatinu munuya tjiḻpi panya Aipuṟamaku waṟkangka tjunguringkula anu. Alatji wati panya tjiḻpi paluṟu Ripikanya nguriṟa mantjinu munu ma-pakaṟa anu maḻaku palumpa mayatjakutu.
61 Então, se levantou Rebeca com suas moças e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo tomou a Rebeca e partiu.
62 Ka nyara palula-aṟangka wati panya Isaacanya pilangka nyinangi Kainanta uḻpaṟira, ka palumpa ngurangka itingka mina piṯi ngaringi, panya mina pala palunyaya wangkapai nyanga alatji, “Ngura nyanga palula panya palunya nyangu Tiṯutjara Nyinapailu”.
62 Ora, Isaque vinha de caminho de Beer-Laai-Roi, porque habitava na terra do Neguebe.
63 Munu nyara palula nyinara paluṟu mungartji kutjupa ilytjikutu anu unytju, tjinguṟu urukulintjikitja. Munu ilytjingka ma-pitjala kata ma-katuṟa aḻa miṟantjikitjangku nyangu kamula tjuṯa ngalya-pitjanyangka.
63 Saíra Isaque a meditar no campo, ao cair da tarde; erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 — ausente —
64 Também Rebeca levantou os olhos, e, vendo a Isaque, apeou do camelo,
65 — ausente —
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? É o meu senhor, respondeu. Então, tomou ela o véu e se cobriu.
66 Ka wati panya tjiḻpingku Isaacala wangkangu, “Nyangatjaṉa ngalya-katingu nyuntumpa kuri.” Munu paluṟu tjukurpa uwankara tjakultjunu panya paluṟu ankula kungkawaṟa mantjintja.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Ka Isaacalu Ripikanya mantjiṟa katingu palumpa ngunytjuku tiintakutu munu palunya kuri aḻṯingu. Munu paluṟu palumpa puḻkaṟa mukuringu, ka Ripikalu palunya pukuḻpa palyaṉu panya wati paluṟu ngunytjunguṟu tjituṟu-tjituṟu nyinangi.
67 Isaque conduziu-a até à tenda de Sara, mãe dele, e tomou a Rebeca, e esta lhe foi por mulher. Ele a amou; assim, foi Isaque consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.