Êxodo 16
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Munuya ngura pala Ilimala tjukutjuku nyinara piṟuku ma-pakaṉu. Munuya paluṟu tjana ankula ankula ma-wirkanu ngura pilangka ini Tjiinta. Panya ngura nyanga paluṟu ngaṟangi Ilimala pulala Tjaniyala nguṟurpa. Uwa, paluṟu tjana ngura panya Itjipanya wantikatinytjatjanu rawa anangi piṟa kutjara nguwanpa, munuya ngura nyanga Tjiinta wirkanu wiki 6-nguṟu.
1 O povo de Israel saiu de Elim e foi para o deserto de Sim, que fica entre Elim e o monte Sinai. Chegaram ali no dia quinze do segundo mês depois da sua saída do Egito.
2 — ausente —
2 Ali, no deserto, todos eles começaram a reclamar contra Moisés e Arão,
3 — ausente —
3 dizendo assim: — Teria sido melhor que o
4 Ka Mayatja Godalu Mosela alatji wangkangu, “Ngayulu kuwari mai ilkaṟinguṟu iyaṉi nyurampa, ka mina puṟunypa punkalku tjiṉṯukutu. Ka nyuntu aṉangu tjuṯangka wangka, kaya tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa mai panya mantangka punkantja uranma. Palu tjiṉṯu kutjuku kutju mantjinma mungawinkiku mantjintja wiyangku. Kaṉa nyanganyi tjananya tjukaṟurungku urantjaku ngayulu panya wangkanytjitja tjana wangaṉarangku kuliṟa palyantjaku. Kaya tjinguṟu wangaṉarangku kulilku, tjinguṟuya wantiku ngayunya kulintja wiyangku.
4 O Senhor Deus disse a Moisés: — Agora eu vou fazer chover do céu pão para vocês. E o povo deverá sair, e cada um deverá juntar uma porção que dê para um dia. Assim eu os porei à prova para saber se eles vão obedecer às minhas ordens.
5 Palu tjiṉṯu 5 ngaṟala wiyaringkula tjiṉṯu panya Friday-ngka paluṟu tjana uti mai puḻka nguwanpa uranma tjiṉṯu kutjaraku kuwariku munu Saturday-ku kuḻu, panya tjiṉṯu Saturday-ngka ngayulu mai iyantja wiyangku wantiku.”
5 No sexto dia deverão juntar e preparar o dobro do que costumam juntar nos outros dias.
6 Ka Moselu pula Aarontu nyangatja kulintjatjanungku Israelkunu tjuṯangka tjakultjunu alatji, “Mungartji kuwari nyanga nyura nintiringkula kulilku, ‘Munta-uwa! Mulapa Mayatja Godalu panya nganaṉanya Itjipalanguṟu ngalya-katingu.’
6 Então Moisés e Arão disseram ao povo: — Hoje à tarde vocês ficarão sabendo que foi o
7 — ausente —
7 Amanhã de manhã vocês verão a glória do Senhor , pois o Senhor ouviu as reclamações de vocês contra ele. Foi contra ele, e não contra nós, que vocês reclamaram; pois, afinal de contas, quem somos nós?
8 — ausente —
8 E Moisés continuou: — É Deus, o
9 Ka Moselu wangkangu Aaronta, “Ma-wangka aṉangu tjuṯa pitjala tjunguringkula kapuṯu kutjuringkunytjaku Mayatja Godala miṟangka, panya paluṟu tjananya kulinu mulyararira ngalytjurmaṟa wangkanyangka.”
9 Aí Moisés disse a Arão: — Diga a todo o povo que venha e fique diante de Deus, o
10 Ka tjananya wangkangi Aarontu, kaya wangkanyangka maḻakukutuṟa ilytjikutu ma-nyangu Mayatja Godanya pitalytji puḻka irnyannyangka ngangkaḻi unngu.
10 Enquanto Arão estava falando a todo o povo, eles olharam para o deserto, e, de repente, a glória do Senhor apareceu numa nuvem.
11 — ausente —
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 — ausente —
12 — Eu tenho ouvido as reclamações dos israelitas. Diga-lhes que hoje à tarde, antes de escurecer, eles comerão carne. E amanhã de manhã comerão pão à vontade. Aí ficarão sabendo que eu, o Senhor , sou o Deus deles.
13 Ka palulanguṟu mungartjikutu wiltjawaṟangka tjuḻpu puṉṯaṟu tjuṯa mulapa wirkaṟa ngurangka manta angaṟa nyinangi. Ka mungawinki mulapa kulyarpa ngaringi ngura winkingka.
13 À tarde apareceu um grande bando de codornas; eram tantas, que cobriram o acampamento. E no dia seguinte, de manhã, havia orvalho em volta de todo o acampamento.
14 Ka tjiṉṯungku pakaṟa kampara wiyaṉu, ka palula maḻangka ngapaṟi puṟunypa mantangka ngaringi.
14 Quando o orvalho secou, por cima da areia do deserto ficou uma coisa parecida com escamas, fina como a geada no chão.
15 Kaya Israelkunu tjuṯangku nyakula papulaṟa para-tjapiningi tjananku, “Nyaa nyangatja?” Panya paluṟu tjanaya ngurpangku tjapiningi. |src="hk00065c.tif" size="col" loc="p" ref="16:15"
15 Os israelitas viram aquilo e não sabiam o que era. Então perguntaram uns aos outros: — O que é isso? Moisés lhes disse: — Isso é o alimento que o
16 Munu paluṟu nyuranya wangkangu nyanga alatji, ‘Nyura uti tjuku nguwanpa uranma tjiṉṯu kutjuku ngalkula paḻtjaringkunytjikitjangku, tjara maḻaringkula ngarinytjaku-tawara. Munuya mungawinkiku mantjintja wiyangku kuwariku kutju mantjinma.’ Alatji urantjaku Godalu nyuranya wangkangu.”
16 Esta é a ordem que ele deu: “Cada um de vocês deverá juntar o que for necessário para comer, de acordo com o número de pessoas que houver na família, dois litros por pessoa.”
17 Kaya Israelkunu tjuṯangku mulapaṯu wangaṉarangku kulinu paluṟu wangkanyangka munuya uraningi. Kutjupa tjuṯangkuya puḻka nguwanpa uraningi walytja tjuṯatjarangku, kaya kutjupa tjuṯangku tjukutjuku nguwanpa uraningi walytja maṉkurtjarangku.
17 E assim fizeram os israelitas. Uns pegaram mais, e outros, menos.
18 Munuya uraṟa mitjuṟumilaningi mai panya palunya. Ka aṉangu panya puḻka nguwanpa urantjitjangku alatjiṯu uraṉu walytja palumpa uwankara paḻtjaringkunytjaku, ka panya tjara kutjupa maḻaringkula ngarinytja wiya. Ka panya kutjupangku tjukutjuku nguwanpa urantjitjangku palu puṟunypaṯu alatjiṯu uraṉu walytja panya maṉkurtu ngalkula paḻtjaringkunytjaku.
18 Quando mediram, aconteceu que os que haviam pegado muito não tinham demais; e não faltava nada para os que haviam pegado pouco. Cada um havia pegado exatamente o necessário para comer.
19 Ka Moselu wangkangu tjananya, “Nyura uwankarangku tjara kutjupa mungawinkiku kanyintja wiyangku wantima.”
19 Então Moisés lhes disse: — Ninguém deverá guardar nada para o dia seguinte.
20 Palu kutjupa tjuṯangku Mosenya kulintja wiyangku wantira mai tjara mungawinkiku tjunkula wantingu. Munuya tjiṉṯungka mai panya palunya nyangu katilykatjara ngaṟanyangka ka uṉa paṉṯingi. Ka Mosenya tjanampa puḻkaṟa mirpaṉaringu.
20 Mas alguns não obedeceram à ordem de Moisés e guardaram uma parte daquele alimento. E no dia seguinte o que tinha sido guardado estava cheio de bichos e cheirava mal. Aí Moisés ficou muito irritado com eles.
21 Palu mungawinki kutjupa mungawinki kutjupaya aṉangu tjuṯangku panya mai uralpai tjiṉṯu kutjuku kutju ngalkula paḻtjaringkunytjikitjangku. Ka tjiṉṯungku panya pakaṟa katuringkula kampanyangka mai panya mantangka maḻaringkula ngarinytja uṟuringkula wiyaringkupai.
21 Todas as manhãs cada um pegava o necessário para comer naquele dia, pois o calor do sol derretia o que ficava no chão.
22 Kaya tjiṉṯu 5 ngaṟala wiyaringkula Friday-ngka mai puḻka nguwanpa mantjiningi tjiṉṯu kutjaraku Friday-ku munu Saturday-ku kuḻu. Kaya wati Israelkunu puḻka tjuṯangku pitjala tjakultjunu Mosela aṉangu tjuṯangku puḻka nguwanpa urannyangka nyakula.
22 No sexto dia pegaram o dobro, isto é, quatro litros para cada pessoa. Os líderes do povo foram e contaram a Moisés o que estava acontecendo.
23 Ka Moselu wangkangu tjanala, “Wiya palya, Godalu alatji urantjaku wangkangu, panya mungawinki tjiṉṯu miḻmiḻpa ngaṟanyi Godaku aṉangu uwankara nyinara pakuwiyaringkunytjaku. Kaya mai panya kuwari urantja uwankara paula, tjinguṟu nyuma rungkaṟa paula munta tjinguṟu minangka tjunguṟa arngu kutjala. Munuya pauṟa ngalkula paḻtjariwa munu kutjupa maḻaringkula ngarinytja kanyinma mungawinkiku.” |src="tnEXO16V23.tif" size="col" loc="p" ref="16:23"
23 E Moisés lhes disse: — Amanhã é dia de descanso, o sábado santo, separado para Deus, o
24 Kaya Moselu wangkanyangka kuliṟa tjara kanyinu mai panya maḻaringkula ngarinytja mungawinkiku. Ka mai paluṟu uṉaringkunytja wiya, munu katilykatjararingkunytja wiyaṯu.
24 Conforme a ordem de Moisés, todos guardaram para o dia seguinte o que havia sobrado. E não cheirou mal, nem criou bicho.
25 Ka Moselu wangkangu, “Mai panya palunyaya kuwariṯu ngalkula, panya tjiṉṯu nyangatja kuwari Saturday Mayatja Godaku tjiṉṯu nganaṉa pakuwiyaringkula nyinara palunya waḻkuntjaku. Ka palulanguṟu nyura mai panya Godalu iyantja uṟilta ngarinyangka puṯu nyakuku.
25 Moisés disse: — Comam isto hoje, pois é sábado, o dia de descanso separado para Deus, o
26 Palu palya nyura tjiṟirpi panya tjuṯangka mai mantjilkatima tjiṉṯu 6-kutu. Palu panya tjiṟirpi 7-ta pakuwiyaringkunytjaku ngaṟanyi tjiṉṯu panya miḻmiḻṯa, ka nyura mungawinki pakaṟa mai panya uṟilta ngarinytja puṯu nyakuku.”
26 Recolham esse alimento durante seis dias; porém no sétimo dia, que é o dia de descanso, não haverá alimento no chão.
27 Palu kutjupa tjuṯaya tungunpungkula maiku anu uṟilkutu tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka. Palu mai panya palunyaya puṯu nyangu, ka mulapaṯu wiya ngaṟangi.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para pegar o alimento, porém não acharam nada.
28 Ka Mayatja Godalu wangkangu Mosela, “Nyaakuya ngayula tungunpunganyi? Yaalaṟaya kuliṟa mulamularingkuku ngayulu wangkanytjitja uwankaraku?
28 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Até quando vocês vão desobedecer às minhas ordens e às minhas
29 Kulilaya! Panya ngayulu Mayatja Godalu nyurampa tjiṟirpi pakuwiyaringkunytjaku tjunu Saturday. Kaṉa palulanguṟu ngayulu mai tjiṟirpi nyara palumpa kuḻu iyaṉi ngaṉmanytju tjiṟirpi panya Friday-ngka, Friday-ku munu Saturday-ku kuḻu. Ka tjiṟirpi panya Saturday-ku wangkara nyura uwankara ngurangka nyinama pakantja wiya.”
29 Lembrem que eu, o Senhor , dei a vocês um dia de descanso e foi por isso que no sexto dia eu lhes dei alimento para dois dias. No sétimo dia fiquem todos onde estiverem; ninguém deverá sair de casa.
30 Kaya palulanguṟu mulapaṯu tjiṟirpi panya Saturday-ngka ngurangka nyinangi pakaṟa waṟkarinytja wiya.
30 Assim, o povo não trabalhou no sétimo dia.
31 Munuya aṉangu tjuṯangku mai panya palunya ininu “manna” tjanampa wangkangku. Palu mai paluṟu panya ngapaṟi puṟunypa munu mayu tjuratja puṟunypa.
31 Os israelitas deram àquele alimento o nome de maná . Ele era parecido com uma sementinha branca e tinha gosto de bolo de mel.
32 Ka Moselu wangkangu, “Mayatja Godalu wangkangu nganaṉanya mai nyanga manna palunya tjukutjuku nguwanpa mantjiṟa tjunkula kanyintjaku nganampa walytjapitingku ngula nyakunytjaku munu maḻatja maḻatjangku kuḻu. Panya Mayatjanya mukuringanyi maḻatja tjuṯangku mai nyanga manna nyakula alatji kulintjaku, ‘Nyangatja iriti nganampa tjamu tjuṯangku ilytjingka ngalkuningi panya Godalu tjananya Itjipalanguṟu pakaltjingaṟa katingu munu tjananya mai nyanga palunya nguṟurpa ungangi.’”
32 Moisés disse: — O
33 Munu Moselu Aaronta wangkangu, “Piti tjaa waṟa mantjila munu mai panya manna uraṟa tjaalyngaṟatjura munu katira Mayatja Godanya waḻkulpaingka tjunkula wanti nganampa walytjapiti maḻatja tjuṯangku ngula nyakula ruuru kulintjaku.”
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue uma vasilha, ponha nela dois litros de maná e coloque-a na presença de Deus, o
34 Kaya Aarontu wangkanyangka mulapaṯu mai panya manna uraṟa tjunu pitingka munu piti panya palunya tjunu pakutja panya kalkuntjitjangka kuranyu rawa mulapa ngarinytjaku.
34 Arão fez como o Senhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha diante da arca da aliança para que ficasse guardada ali.
35 — ausente —
35 Durante quarenta anos os israelitas tiveram maná para comer, até que chegaram a uma terra habitada, isto é, até que chegaram à fronteira de Canaã.
36 — ausente —
36 A porção de maná para cada pessoa era a décima parte da medida padrão , que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.