Atos 7
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka wati tjukurtjara puḻkangku Stephennga tjapinu, “Mulapantaya nyangantu tjukaṟurungku wangkanyi?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Ka Stephentu tjanala wangkangu Jewku kantjula tjuṯangka, “Walytja tjuṯa kulilaya! Panya nyuntumpa nganampa tjamu Aipuṟamanya ngura Aaṟanku ankunytja kuwaripangka ngura panya Mitjupu-taimiyala nyinangi. Ka nyara palula Godanya pitalytji witulya puḻka mulapa palula utiringu.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Munu wangkangu palula, ‘Nyuntumpa nyanga ngura wantikati walytja tjuṯa kuḻu, munu pakaṟa ara kaṉanta ngayulu ngura kutjupa nintilku nyuntu nyinanytjaku.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Ka mulapaṯu paluṟu palumpa ngura wantikatira anu Papilaniyalanguṟu, munu parari mulapa ankula nguṟurpaṯu nyinangi ngura panya Aaṟanta wirkaṟa. Ka palumpa mama ilunyangka Godalu palunya piṟuku wituṉu ngura nyanga kuwari nganaṉa nyinanytjalakutu. Ka mulapaṯu paluṟu anu.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Palu Godalu palunya wirkankunyangka manta ungkunytja wiyaṯu ngura walytjangku tjunkula nyinanytjaku, ka paluṟu tjanampa ngurangka unytju nyinangi. Palu Godalu palunya kalkuṉu ngura walytja ngula ungkunytjikitjangku paluṟunku walytjangku palyaṟa nyinanytjaku. Munu palumpa walytjapiti maḻatja maḻatja kuḻu nyinanytjaku kalkuṉu ngura nyara palula. Palu nyara palula aṟa panya Godalu kalkuntja-aṟangka Aipuṟamanya tjitji wiya nyinangi.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 “Ka Godalu palula alatji wangkangu, ‘Ngula nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatjaya ngura malikitjakutu ankula nyinaku rawa mulapa kuḻi tjuṯa. Kaya ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku tjananya pauntjingaṟa puḻkaṟa waṟkamilalku unytjungku kutju. Munuya tjananya rawangku kanyiṟa waṟkamilalku kuḻi tjuṯa mulapa nampa nyangatja 400.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Palu ngayulu ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangka kura kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa utilku, kaya paluṟu tjana nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatja wantir'iyalku, kaya pitjala ngura nyangangka wirkaṟa ngayunya pupakatira waḻkulku.’ Alatji Godalu Aipuṟamala tjakultjunangi ngula panya utiringkunytja.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 “Munu palulanguṟu paluṟu Aipuṟamala wangkara kalkuṉu alatji, ‘Ngayuku tjukurpa kulinma munu tjukurpa nyanga palulawanungku nyuntumpa katjapiti watiringkunytjaku palyanma. Munu tiṯutjarangku palyanma aṉangu kutjupa tjuṯangku nyuranya kulintjaku alatji, “Mulapa nyanga paluṟu tjana Godaku walytjapiti nyinanyi.” ’ Ka ngula Aipuṟamalu palumpa katja Isaacanya iṯi ngarinyangka mulapaṯu mapalku watiringkunytjaku palyaṉu, ka ngula Isaacalu ngapartji palumpa katja Jacobanya palu puṟunymanuṯu iṯi ngarinyangka, ka ngula Jacobalu ngapartji palumpa katja panya 12 palu puṟunypaṯu palyaṉu uwankaraṯu iṯi ngarinyangka.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Ka panya Jacobaku katja tjuṯa kuraringu tjanampa maḻanypa maḻatjaku Josephaku, panya Jacobanya palumpa kutju puḻkaṟa mukuringkunyangka. Munuya ungkul'iyaṉu wati malikitja tjuṯa ngura Itjipalakutu parari katinytjaku. Palu Godanya palula tjungu alatjiṯu nyinangi.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Munu palunya wankaṟu alatjiṯu kanyiningi aṉangu kutjupa tjuṯangku palunya kurannyangka. Munu palunya nintiningi nintipuka nyinara tjukaṟurungku ngurkantaṟa wangkanytjaku. Munu panya Itjipaku mayatja puḻkaku maḻparingkunytjaku kuḻu palyaṉu, wati panya Piiṟaku. Ka mayatja paluṟu panya Josephanya mayatja tjunu palula itingka nyinara ngura puḻka Itjipanya aṯunymaṟa kanyintjaku, palumpa waḻi kuḻu.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Ka panya ngula ailuru puḻkaringu ngura nyara palula, kaya ngura winkingka aṉangu tjuṯa paḻtjatjiratja nyinangi ngura panya Kainanta kuḻu. Ka tjamu Jacobaku tjanampa kuḻu mai wiyaringu.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Ka tjiḻpi paluṟu kulinu mai puḻka kunyu ngura Itjipala ngarinyi, munu palumpa katja tjuṯa wituṉu paluṟu tjana ankula mai mantjiṟa ngalya-katinytjaku. Kaya paluṟu tjana ankula mai puḻka mantjiṟa ngalya-katingu.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Munuya ngula mai paluṟu wiyaringkunyangka piṟuku anu, ka nyara palula-aṟalta Josephalu paluṟunku papulangka wangkara utinu palumpa panya kuṯa tjuṯangka. Ka mayatja panya Piiṟalu kuḻu kulinu Josephaku panya walytja tjuṯa pitjanyangka.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 — ausente —
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 — ausente —
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Kaya Jacobanya pulanya Josephanya puntu maḻakungku katingu ngura walytjakutu Tjikimalakutu munuya pulanya kuḻpi panya aṟatjangka tjunu, panya ngaṉmanytju Aipuṟamalu payamilaṟa wantingu wati Aimurkunu tjuṯangka.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Ka ngula mulapa tjiṉṯu ilaringu Godalu panya Aipuṟamanya ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku ungkunytjaku manta panya Kainannga. Kaya ngura nyara Itjipala rawa mulapa nyinara tjuṯa mulararingu, nganampa panya walytjapiti.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Ka ngula mulapalta ngura Itjipaku mayatja kutjupa nyinakatingu panya paluṟu Josephaku ngurpa munu iriti mulapa nyinanytjitja kulintja wiyaṯu.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Munu paluṟu nganampa walytjapiti ngunti kuraningi munu tjananya pauntjingaṟa puḻkaṟa pakuningi. Munu panya palumpa tjaultji tjuṯa wituningi ankula tjanampa iṯi tjuṯa tjulyaṟa tjanalanguṟu waṉinytjaku uṟilta ngarira ilunytjaku.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Ka panya nyara palula aṟangka Mosenya iṯi ngaringu tjitji wiṟu mulapa, ka ngunytjungku palunya ngurangka kanyiningi piṟa maṉkurtu.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Munu palulanguṟu karukutu katira uṟungka katu tjunu pitingka tjuṉa-tjuṉa tjaṯangka, ka panya mayatja Piiṟaku uṉṯaltu pitjala nyakula mantjinu uṟungka ngarinyangka munu paluṟu ngunytjuringkula kanyiṟa puḻkaṉu.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ka paluṟu puḻkaringkula Itjipanya nguraṟa tjuṯaku aṟaku nintiringkula palunya tjananya puṟunypa nyinangi. Munu paluṟu watiringkula wiṟuṟa rapangku wangkapairingu, munu paluṟu pakuringkunytja wiyangku wiṟu tjuṯa rawangku palyalpai.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Munu palulanguṟu wati puḻkaringkula yiya nampa nyangatja 40-ringu, munu paluṟu kuliningi palumpa walytjapiti ankula nyakunytjikitjangku aṉangu panya Israelkunu tjuṯa.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Munu ankula nyangu palumpa walytja kutju wati Itjipanya nguraṟangku pungkunyangka munu walytja-tjiratjangku pungkula iluntanu wati panya Itjipanya nguraṟa.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Munu paluṟu kuliningi, ‘Tjinguṟuya nyanga palulanguṟu ngayuku walytja tjuṯangku kulilku panya Godalu kuwari ngayulawanungku tjananya wankaṟunanyi.’ Palu wiya, tjana watarku nyinara puṯu kuliningi.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 “Ka mungawinki Mosenya piṟuku anu munu nyangu Israelkunu kutjarangku pulanku pikangku pungkunyangka. Munu palula pulala nguṟurpa ngaṟala kitikitiṟa angatjunkula wangkangi, ‘Nyaaku nyupalinku walytjaṟarangkumpa punganyi? Pika wiyariwa pula!’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 “Ka wati kutjungku pikaringkunytjatjanungku Mosenya uṉṯuṉu munu wangkangu, ‘Nganalunta tjunu ngalinya mayatjangku paintjaku?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Panya mungartjin wati Itjipanya nguraṟa pungkula iluntanu, munun kuwari ngayunyalpi iluntankunytjikitja mukuringanyi?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Ka Moselu kulinu, ‘Munta-uwa, tjinguṟuya uwankarangku ngayunya kulinu.’ Munu nyara palulanguṟu paluṟu nguḻu kumpiṟa anu manta kutjupakutu ngura ini Mitiyantakutu munu ngura nyara palula nyinara minyma kuri aḻṯira ma-nyinangi, munu katja kutjaratjararingu.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Munu panya ngura nyara palula yiya 40 kutjupa nyinangi rawa alatjiṯu. Ka palulanguṟu angelpa palula utiringu ilytjingka puḻi murpu panya Tjaniyala itingka, ka paluṟu nyangu puṉu wanka kampanyangka.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Munu nyakula kulinu, ‘Awari! Nyaa nyangatja puṉu nyanga wanka tilingaṟanyi.’ Munu paluṟu ilangku nyakunytjikitja ma-ilaringkula wangka kulinu Mayatja Godalu puṉu kampanytjanguṟu wangkanyangka.
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Panya paluṟu alatji wangkangi, ‘Ngayuluṉa nyuntumpa tjamu tjuṯaku God, Aipuṟamaku Isaacaku Jacobaku tjanampa.’ Ka Moselu kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi mununku yunpa tjutuṉu nguḻungku nyakunytja wiyakitjangku.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Ka panya Mayatja Godalu palula alatji wangkangu, ‘Tjinatja palanku araltjara! Nyangatja manta miḻmiḻpa nyanga nyuntu kuwari ngaṟanytjanya.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Kulila! Ngayuluṉa nyangu ngayuku panya walytja tjuṯa kuraṟa pungkunyangka ngura panya Itjipala, munuṉa ulanyangka kuḻu kuliṟa pitjangu tjananya wankaṟunkunytjikitja. Munuṉa kuwari nyanga nyuntunya wituṉi Itjipalakutu ankula tjananya pakaltjingantjaku.’ Alatji Godalu wangkangu.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Nyangatja wati panya paluṟuṯu Mosenya panya, panya ngaṉmanytju Israelkunu kutjarangku papulaṟa wangkangi alatji, ‘Nganalunta tjunu nganaṉanya mayatjangku paintjaku?’ Palu wati panya palunya Godalu angeltawanungku puṉunguṟu wangkara wituṟa iyaṉu tjananya mayatjarira pakaltjingaṟa katinytjaku Israelkunu tjuṯa. |src="cn01915B.tif" size="col" loc="p" ref="7:35-36"
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ka paluṟu witulya puḻkangku kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa palyaningi ngura panya Itjipala tjana nyakula kuliṟa nintiringkunytjaku. Munu panya paluṟu palumpa walytjapiti pakaltjingaṟa katingu Itjipalanguṟu. Munu tjananya katira uṟu panya Tjitin-tjitinta wirkakatira puḻka mulapalta palyaṉu, kaya itipirira wankaringu. Munu piṟuku puḻka tjuṯa palyaṟinangi ilytjingka panya rawa para-pitjaliṟa kuḻi panya 40.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Nyangatja wati panya paluṟuṯu wangkangu Moselu Israelkunu tjuṯangka alatji, ‘Mayatja Godalu wati wangkatjara nyuralakutu iyalku aṉangu nyurampa walytjanguṟu, ka paluṟu ngayulu puṟunytju nyurala wangkaku.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Palu Mosenya panya Israelkunu tjuṯangka tjungu alatjiṯu ilytjingka para-pitjalinangi nganampa panya walytjapitingka. Ka panya palunya angeltu puḻi panya Tjaniyala wangkangu, ka palula kuliṟa paluṟu tjukurpa wiṟu mulapa mantjinu munu nganaṉala tjakultjunu kuliṟa wankaṟu nyinanytjaku.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Palu panya nganampa tjamu tjuṯangkuya Mosenya kuliṟa wantingi alatjiṯu munuya mukuringangi maḻaku ankunytjikitja ngura panya Itjipaku.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Munuya Mosenya puḻi panya Tjaniyala tatiṟa ma-nyinanyangkaya palumpa panya kuṯangka tjapinu wati panya Aaronta, ‘Nyuntumpa panya maḻanypampa yaaltjiringu? Panya paluṟu nganaṉanya ngura Itjipalanguṟu pakaltjingaṟa ngalya-katingu ngura nyangakutu. Kala puṯu kulini yaaltjiringu paluṟu. Wanyulampa nyuntu god tjuṯa palyala nganaṉanya kuranyurira katiṟinkunytjaku.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Munuya nyara palula aṟa paluṟu tjana puluka kuḻunypa puṟunypa palyaṉu tjanampa god. Munuya palulanguṟu palyantjatjanungku pukuḻarira palulakutu mai kuka kuḻu ngalya-katingu palunya ungkula waḻkuntjikitjangku.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 “Palu Godalu tjananya nyakula wantingu paluṟu tjana walytjangku kililpi piṟa tjiṉṯu kuḻu pupakatira waḻkuntjaku. Ka tjukurpa panya wangkatjara tjuṯangku iriti walkatjuṟa wantinytjanya panya utiringu, panya alatjiya ngaṉmanytju nyiringka walkatjunu Godalu wangkanytja,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Palu nyura panya god ngalypa-ngalypa ini Malikaku tiinta miḻmiḻpa katiṟinangi palunya waḻkuntjikitjangku.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Ka panyaya nganampa tjamu tjuṯangku iriti Godaku tiinta miḻmiḻpa ilytjingka katiṟinangi. Panya tiinta pala palunya Godalu Mosenya nintinu palyantjaku, kaya Moselu tjana tjukaṟurungku palyaṉu Godalu panya nintintjitja alatjiṯu. Munuya tiinta pala palula tjarpara Godanya waḻkulpai munuya kulilpai, ‘Mulapa Godanya nganaṉala tjungu nyinanyi.’
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ka ngula Mosenya tjana ilunyangka palumpa tjanampa katjapitingku ngapartji tiinta panya palunya kanyiningi Tjatjuwalu tjana panya nganampa tjamu ngaṉmanyitja tjuṯangku. Munuya paluṟu tjana tiinta panya palunya winkilta wirkanu ngura panya kalkuntjitjangka. Ka panya Godalu nguraṟitja tjuṯa ngura nyara palulanguṟu pakaltjingaṉu ka Tjatjuwanya tjana ngapartji nyara palula nguraṟaringu aṉangu panya Israelkunu tjuṯa. Kaya tiinta panya palunya ngura palulaṯu tjunkula kanyiningi, ka tiinta panya paluṟu nyara palula tiṯutjara ngaṟangi wati panya Davidanya tjanampa mayatjarira nyinanytjitjakutu alatjiṯu.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Ka Godanya panya Davidaku puḻkaṟa pukuḻaripai. Ka paluṟu Godala tjapinu alatji, ‘Jacobaku God! Wanyuṉi wangka, kaṉa nyuntumpa waḻi wiṟu palyanma aṉangu tjuṯangku nyuntunya tjarpara waḻkuntjaku.’
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Palu Davidalu puṯu tjapiningi, ka panya palumpa katjangku Tjalamantu waḻi panya palumpa palyaṉu Godaku.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Palu kulilaya! Godanya panya mayatja puḻka mulapa uwankarangka waintarinytja munu paluṟu waḻi watingku palyantjitjangka nyinapai wiya. Panya wangkatjarangku nyiringka iriti walkatjunu Mayatja Godalu wangkanytja nyanga alatji,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Munu alatji piṟuku tjanala wangkangi, “Nyura Godala tungunpungkupai tjuṯa nyinanyi palumpa tjukurku mulamularingkupai wiya nyurampa panya walytjapiti ngaṉmanyitja tjuṯa puṟunypa. Panya tjana Kurunpa Miḻmiḻṯa tungunpungangi munu panyaya kuliṟa wantingi, palu puṟunypa nyura ngapartji tungun-tungunpaṯu nyinanyi palula kulintja wiya.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Panya iriti nyurampa tjamu tjuṯangku Godaku wangkatjara uwankara kuraṟa pungangi munu panyaya iluntanangi tjananya. Panya wangkatjara paluṟu tjanaya ngaṉmanytju tjakultjunangi ngula kutjupa pitjanytjaku wati tjukaṟuru mulapa. Ka panya paluṟu pitjanyangka nyura ngapartji palumpa mirpaṉarira palunya iluntankunytjaku intjanungku ma-ungu. Munu panya nyura kuḻu palula tjanala tjunguringkula miripungkupai tjuṯa nyinanyi.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Uwa, Godalu panya tjukurpa puḻka mulapa nyurampa tjamupiti ungu, panya paluṟu angelpa iyaṉu Mosela nintintjaku, ka panya paluṟu kulintjatjanungku tjanala tjakultjunu. Ka nyura kuwari tjukurpa panya palunya kanyini nyiringka, munu nyura kuliṟa wantinyi wangaṉarangku kuliṟa palyantja wiyangku.” Alatji Stephentu tjanala wangkangi.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Kaya wati panya Jew tjuṯaku kantjula tjuṯangku paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa alatjiṯu palumpa mirpaṉarira tjaḻinypa patjaṉu.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Palu wati nyara palunya Kurunpa Miḻmiḻṯu kanyiṟa witulyanangi ka paluṟu ilkaṟikutu ira-nyakula nyangu Godanya pitalytji witulya puḻka nyinanyangka, munu Jesunya kuḻu nyangu palula kampa wakungka mayatja puḻka nyinanyangka.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Munu paluṟu nyakula wangkangu, “Awari! Nyawaya! Kuwariṉa ngayulu nyanganyi ilkaṟi aḻaringkunyangka, ka nyara Godala wakungka Watiku Katjanya mayatja puḻka nyinanyi.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Kaya wati panya kantjula tjuṯangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa alatjiṯu mirara maṟa tjananku angatjunu pinangka paluṟu wangkanyangka kulintja wiyakitjangku, munuya palulakutu wala puḻka ngalya-pakaṟa palunya witiṉu.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Munuya uṟilkutu ilaṟa iṯarikatira aṉṯa-waṉingu ngura Jerusalemala uṟilta, munuya mirpaṉtjarangku mantara tjananku katutja araltjaṟa mantangka waṉingu wati yangupala ini Saulala itingka. Munuya puḻi tjuṯa mantjiṟa Stephennga rawangku puḻkaṟa atuningi iluntankunytjikitjangku. Ka Saulalu tjanampa mantara tjuṯa ngaṟala aṯunymanangi. |src="cn01923B.tif" size="col" loc="p" ref="7:58-60"
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ka tjana atunnyangka Stephentu Godala tjapiningi alatji wangkara, “Mayatja Jesu, Kurunpaṉi mantjila!”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Munu paluṟu tultjungaṟakatira mirara wangkangu, “Mayatja! Nyanga tjananya ngayunya iluntankunyangka ngapartji pungkunytja wiyangku wantima!” Munu alatji wangkanytjatjanu ilungu.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.