Atos 7
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka wati tjukurtjara puḻkangku Stephennga tjapinu, “Mulapantaya nyangantu tjukaṟurungku wangkanyi?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Ka Stephentu tjanala wangkangu Jewku kantjula tjuṯangka, “Walytja tjuṯa kulilaya! Panya nyuntumpa nganampa tjamu Aipuṟamanya ngura Aaṟanku ankunytja kuwaripangka ngura panya Mitjupu-taimiyala nyinangi. Ka nyara palula Godanya pitalytji witulya puḻka mulapa palula utiringu.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Munu wangkangu palula, ‘Nyuntumpa nyanga ngura wantikati walytja tjuṯa kuḻu, munu pakaṟa ara kaṉanta ngayulu ngura kutjupa nintilku nyuntu nyinanytjaku.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Ka mulapaṯu paluṟu palumpa ngura wantikatira anu Papilaniyalanguṟu, munu parari mulapa ankula nguṟurpaṯu nyinangi ngura panya Aaṟanta wirkaṟa. Ka palumpa mama ilunyangka Godalu palunya piṟuku wituṉu ngura nyanga kuwari nganaṉa nyinanytjalakutu. Ka mulapaṯu paluṟu anu.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Palu Godalu palunya wirkankunyangka manta ungkunytja wiyaṯu ngura walytjangku tjunkula nyinanytjaku, ka paluṟu tjanampa ngurangka unytju nyinangi. Palu Godalu palunya kalkuṉu ngura walytja ngula ungkunytjikitjangku paluṟunku walytjangku palyaṟa nyinanytjaku. Munu palumpa walytjapiti maḻatja maḻatja kuḻu nyinanytjaku kalkuṉu ngura nyara palula. Palu nyara palula aṟa panya Godalu kalkuntja-aṟangka Aipuṟamanya tjitji wiya nyinangi.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 “Ka Godalu palula alatji wangkangu, ‘Ngula nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatjaya ngura malikitjakutu ankula nyinaku rawa mulapa kuḻi tjuṯa. Kaya ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku tjananya pauntjingaṟa puḻkaṟa waṟkamilalku unytjungku kutju. Munuya tjananya rawangku kanyiṟa waṟkamilalku kuḻi tjuṯa mulapa nampa nyangatja 400.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Palu ngayulu ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangka kura kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa utilku, kaya paluṟu tjana nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatja wantir'iyalku, kaya pitjala ngura nyangangka wirkaṟa ngayunya pupakatira waḻkulku.’ Alatji Godalu Aipuṟamala tjakultjunangi ngula panya utiringkunytja.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 “Munu palulanguṟu paluṟu Aipuṟamala wangkara kalkuṉu alatji, ‘Ngayuku tjukurpa kulinma munu tjukurpa nyanga palulawanungku nyuntumpa katjapiti watiringkunytjaku palyanma. Munu tiṯutjarangku palyanma aṉangu kutjupa tjuṯangku nyuranya kulintjaku alatji, “Mulapa nyanga paluṟu tjana Godaku walytjapiti nyinanyi.” ’ Ka ngula Aipuṟamalu palumpa katja Isaacanya iṯi ngarinyangka mulapaṯu mapalku watiringkunytjaku palyaṉu, ka ngula Isaacalu ngapartji palumpa katja Jacobanya palu puṟunymanuṯu iṯi ngarinyangka, ka ngula Jacobalu ngapartji palumpa katja panya 12 palu puṟunypaṯu palyaṉu uwankaraṯu iṯi ngarinyangka.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Ka panya Jacobaku katja tjuṯa kuraringu tjanampa maḻanypa maḻatjaku Josephaku, panya Jacobanya palumpa kutju puḻkaṟa mukuringkunyangka. Munuya ungkul'iyaṉu wati malikitja tjuṯa ngura Itjipalakutu parari katinytjaku. Palu Godanya palula tjungu alatjiṯu nyinangi.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Munu palunya wankaṟu alatjiṯu kanyiningi aṉangu kutjupa tjuṯangku palunya kurannyangka. Munu palunya nintiningi nintipuka nyinara tjukaṟurungku ngurkantaṟa wangkanytjaku. Munu panya Itjipaku mayatja puḻkaku maḻparingkunytjaku kuḻu palyaṉu, wati panya Piiṟaku. Ka mayatja paluṟu panya Josephanya mayatja tjunu palula itingka nyinara ngura puḻka Itjipanya aṯunymaṟa kanyintjaku, palumpa waḻi kuḻu.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Ka panya ngula ailuru puḻkaringu ngura nyara palula, kaya ngura winkingka aṉangu tjuṯa paḻtjatjiratja nyinangi ngura panya Kainanta kuḻu. Ka tjamu Jacobaku tjanampa kuḻu mai wiyaringu.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ka tjiḻpi paluṟu kulinu mai puḻka kunyu ngura Itjipala ngarinyi, munu palumpa katja tjuṯa wituṉu paluṟu tjana ankula mai mantjiṟa ngalya-katinytjaku. Kaya paluṟu tjana ankula mai puḻka mantjiṟa ngalya-katingu.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Munuya ngula mai paluṟu wiyaringkunyangka piṟuku anu, ka nyara palula-aṟalta Josephalu paluṟunku papulangka wangkara utinu palumpa panya kuṯa tjuṯangka. Ka mayatja panya Piiṟalu kuḻu kulinu Josephaku panya walytja tjuṯa pitjanyangka.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 — ausente —
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 — ausente —
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Kaya Jacobanya pulanya Josephanya puntu maḻakungku katingu ngura walytjakutu Tjikimalakutu munuya pulanya kuḻpi panya aṟatjangka tjunu, panya ngaṉmanytju Aipuṟamalu payamilaṟa wantingu wati Aimurkunu tjuṯangka.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Ka ngula mulapa tjiṉṯu ilaringu Godalu panya Aipuṟamanya ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku ungkunytjaku manta panya Kainannga. Kaya ngura nyara Itjipala rawa mulapa nyinara tjuṯa mulararingu, nganampa panya walytjapiti.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Ka ngula mulapalta ngura Itjipaku mayatja kutjupa nyinakatingu panya paluṟu Josephaku ngurpa munu iriti mulapa nyinanytjitja kulintja wiyaṯu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Munu paluṟu nganampa walytjapiti ngunti kuraningi munu tjananya pauntjingaṟa puḻkaṟa pakuningi. Munu panya palumpa tjaultji tjuṯa wituningi ankula tjanampa iṯi tjuṯa tjulyaṟa tjanalanguṟu waṉinytjaku uṟilta ngarira ilunytjaku.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Ka panya nyara palula aṟangka Mosenya iṯi ngaringu tjitji wiṟu mulapa, ka ngunytjungku palunya ngurangka kanyiningi piṟa maṉkurtu.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Munu palulanguṟu karukutu katira uṟungka katu tjunu pitingka tjuṉa-tjuṉa tjaṯangka, ka panya mayatja Piiṟaku uṉṯaltu pitjala nyakula mantjinu uṟungka ngarinyangka munu paluṟu ngunytjuringkula kanyiṟa puḻkaṉu.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ka paluṟu puḻkaringkula Itjipanya nguraṟa tjuṯaku aṟaku nintiringkula palunya tjananya puṟunypa nyinangi. Munu paluṟu watiringkula wiṟuṟa rapangku wangkapairingu, munu paluṟu pakuringkunytja wiyangku wiṟu tjuṯa rawangku palyalpai.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Munu palulanguṟu wati puḻkaringkula yiya nampa nyangatja 40-ringu, munu paluṟu kuliningi palumpa walytjapiti ankula nyakunytjikitjangku aṉangu panya Israelkunu tjuṯa.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Munu ankula nyangu palumpa walytja kutju wati Itjipanya nguraṟangku pungkunyangka munu walytja-tjiratjangku pungkula iluntanu wati panya Itjipanya nguraṟa.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Munu paluṟu kuliningi, ‘Tjinguṟuya nyanga palulanguṟu ngayuku walytja tjuṯangku kulilku panya Godalu kuwari ngayulawanungku tjananya wankaṟunanyi.’ Palu wiya, tjana watarku nyinara puṯu kuliningi.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 “Ka mungawinki Mosenya piṟuku anu munu nyangu Israelkunu kutjarangku pulanku pikangku pungkunyangka. Munu palula pulala nguṟurpa ngaṟala kitikitiṟa angatjunkula wangkangi, ‘Nyaaku nyupalinku walytjaṟarangkumpa punganyi? Pika wiyariwa pula!’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 “Ka wati kutjungku pikaringkunytjatjanungku Mosenya uṉṯuṉu munu wangkangu, ‘Nganalunta tjunu ngalinya mayatjangku paintjaku?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Panya mungartjin wati Itjipanya nguraṟa pungkula iluntanu, munun kuwari ngayunyalpi iluntankunytjikitja mukuringanyi?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Ka Moselu kulinu, ‘Munta-uwa, tjinguṟuya uwankarangku ngayunya kulinu.’ Munu nyara palulanguṟu paluṟu nguḻu kumpiṟa anu manta kutjupakutu ngura ini Mitiyantakutu munu ngura nyara palula nyinara minyma kuri aḻṯira ma-nyinangi, munu katja kutjaratjararingu.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Munu panya ngura nyara palula yiya 40 kutjupa nyinangi rawa alatjiṯu. Ka palulanguṟu angelpa palula utiringu ilytjingka puḻi murpu panya Tjaniyala itingka, ka paluṟu nyangu puṉu wanka kampanyangka.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Munu nyakula kulinu, ‘Awari! Nyaa nyangatja puṉu nyanga wanka tilingaṟanyi.’ Munu paluṟu ilangku nyakunytjikitja ma-ilaringkula wangka kulinu Mayatja Godalu puṉu kampanytjanguṟu wangkanyangka.
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 Panya paluṟu alatji wangkangi, ‘Ngayuluṉa nyuntumpa tjamu tjuṯaku God, Aipuṟamaku Isaacaku Jacobaku tjanampa.’ Ka Moselu kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi mununku yunpa tjutuṉu nguḻungku nyakunytja wiyakitjangku.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 “Ka panya Mayatja Godalu palula alatji wangkangu, ‘Tjinatja palanku araltjara! Nyangatja manta miḻmiḻpa nyanga nyuntu kuwari ngaṟanytjanya.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Kulila! Ngayuluṉa nyangu ngayuku panya walytja tjuṯa kuraṟa pungkunyangka ngura panya Itjipala, munuṉa ulanyangka kuḻu kuliṟa pitjangu tjananya wankaṟunkunytjikitja. Munuṉa kuwari nyanga nyuntunya wituṉi Itjipalakutu ankula tjananya pakaltjingantjaku.’ Alatji Godalu wangkangu.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Nyangatja wati panya paluṟuṯu Mosenya panya, panya ngaṉmanytju Israelkunu kutjarangku papulaṟa wangkangi alatji, ‘Nganalunta tjunu nganaṉanya mayatjangku paintjaku?’ Palu wati panya palunya Godalu angeltawanungku puṉunguṟu wangkara wituṟa iyaṉu tjananya mayatjarira pakaltjingaṟa katinytjaku Israelkunu tjuṯa. |src="cn01915B.tif" size="col" loc="p" ref="7:35-36"
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ka paluṟu witulya puḻkangku kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa palyaningi ngura panya Itjipala tjana nyakula kuliṟa nintiringkunytjaku. Munu panya paluṟu palumpa walytjapiti pakaltjingaṟa katingu Itjipalanguṟu. Munu tjananya katira uṟu panya Tjitin-tjitinta wirkakatira puḻka mulapalta palyaṉu, kaya itipirira wankaringu. Munu piṟuku puḻka tjuṯa palyaṟinangi ilytjingka panya rawa para-pitjaliṟa kuḻi panya 40.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 “Nyangatja wati panya paluṟuṯu wangkangu Moselu Israelkunu tjuṯangka alatji, ‘Mayatja Godalu wati wangkatjara nyuralakutu iyalku aṉangu nyurampa walytjanguṟu, ka paluṟu ngayulu puṟunytju nyurala wangkaku.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Palu Mosenya panya Israelkunu tjuṯangka tjungu alatjiṯu ilytjingka para-pitjalinangi nganampa panya walytjapitingka. Ka panya palunya angeltu puḻi panya Tjaniyala wangkangu, ka palula kuliṟa paluṟu tjukurpa wiṟu mulapa mantjinu munu nganaṉala tjakultjunu kuliṟa wankaṟu nyinanytjaku.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Palu panya nganampa tjamu tjuṯangkuya Mosenya kuliṟa wantingi alatjiṯu munuya mukuringangi maḻaku ankunytjikitja ngura panya Itjipaku.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Munuya Mosenya puḻi panya Tjaniyala tatiṟa ma-nyinanyangkaya palumpa panya kuṯangka tjapinu wati panya Aaronta, ‘Nyuntumpa panya maḻanypampa yaaltjiringu? Panya paluṟu nganaṉanya ngura Itjipalanguṟu pakaltjingaṟa ngalya-katingu ngura nyangakutu. Kala puṯu kulini yaaltjiringu paluṟu. Wanyulampa nyuntu god tjuṯa palyala nganaṉanya kuranyurira katiṟinkunytjaku.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Munuya nyara palula aṟa paluṟu tjana puluka kuḻunypa puṟunypa palyaṉu tjanampa god. Munuya palulanguṟu palyantjatjanungku pukuḻarira palulakutu mai kuka kuḻu ngalya-katingu palunya ungkula waḻkuntjikitjangku.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 “Palu Godalu tjananya nyakula wantingu paluṟu tjana walytjangku kililpi piṟa tjiṉṯu kuḻu pupakatira waḻkuntjaku. Ka tjukurpa panya wangkatjara tjuṯangku iriti walkatjuṟa wantinytjanya panya utiringu, panya alatjiya ngaṉmanytju nyiringka walkatjunu Godalu wangkanytja,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Palu nyura panya god ngalypa-ngalypa ini Malikaku tiinta miḻmiḻpa katiṟinangi palunya waḻkuntjikitjangku.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Ka panyaya nganampa tjamu tjuṯangku iriti Godaku tiinta miḻmiḻpa ilytjingka katiṟinangi. Panya tiinta pala palunya Godalu Mosenya nintinu palyantjaku, kaya Moselu tjana tjukaṟurungku palyaṉu Godalu panya nintintjitja alatjiṯu. Munuya tiinta pala palula tjarpara Godanya waḻkulpai munuya kulilpai, ‘Mulapa Godanya nganaṉala tjungu nyinanyi.’
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Ka ngula Mosenya tjana ilunyangka palumpa tjanampa katjapitingku ngapartji tiinta panya palunya kanyiningi Tjatjuwalu tjana panya nganampa tjamu ngaṉmanyitja tjuṯangku. Munuya paluṟu tjana tiinta panya palunya winkilta wirkanu ngura panya kalkuntjitjangka. Ka panya Godalu nguraṟitja tjuṯa ngura nyara palulanguṟu pakaltjingaṉu ka Tjatjuwanya tjana ngapartji nyara palula nguraṟaringu aṉangu panya Israelkunu tjuṯa. Kaya tiinta panya palunya ngura palulaṯu tjunkula kanyiningi, ka tiinta panya paluṟu nyara palula tiṯutjara ngaṟangi wati panya Davidanya tjanampa mayatjarira nyinanytjitjakutu alatjiṯu.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Ka Godanya panya Davidaku puḻkaṟa pukuḻaripai. Ka paluṟu Godala tjapinu alatji, ‘Jacobaku God! Wanyuṉi wangka, kaṉa nyuntumpa waḻi wiṟu palyanma aṉangu tjuṯangku nyuntunya tjarpara waḻkuntjaku.’
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Palu Davidalu puṯu tjapiningi, ka panya palumpa katjangku Tjalamantu waḻi panya palumpa palyaṉu Godaku.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Palu kulilaya! Godanya panya mayatja puḻka mulapa uwankarangka waintarinytja munu paluṟu waḻi watingku palyantjitjangka nyinapai wiya. Panya wangkatjarangku nyiringka iriti walkatjunu Mayatja Godalu wangkanytja nyanga alatji,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Munu alatji piṟuku tjanala wangkangi, “Nyura Godala tungunpungkupai tjuṯa nyinanyi palumpa tjukurku mulamularingkupai wiya nyurampa panya walytjapiti ngaṉmanyitja tjuṯa puṟunypa. Panya tjana Kurunpa Miḻmiḻṯa tungunpungangi munu panyaya kuliṟa wantingi, palu puṟunypa nyura ngapartji tungun-tungunpaṯu nyinanyi palula kulintja wiya.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Panya iriti nyurampa tjamu tjuṯangku Godaku wangkatjara uwankara kuraṟa pungangi munu panyaya iluntanangi tjananya. Panya wangkatjara paluṟu tjanaya ngaṉmanytju tjakultjunangi ngula kutjupa pitjanytjaku wati tjukaṟuru mulapa. Ka panya paluṟu pitjanyangka nyura ngapartji palumpa mirpaṉarira palunya iluntankunytjaku intjanungku ma-ungu. Munu panya nyura kuḻu palula tjanala tjunguringkula miripungkupai tjuṯa nyinanyi.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Uwa, Godalu panya tjukurpa puḻka mulapa nyurampa tjamupiti ungu, panya paluṟu angelpa iyaṉu Mosela nintintjaku, ka panya paluṟu kulintjatjanungku tjanala tjakultjunu. Ka nyura kuwari tjukurpa panya palunya kanyini nyiringka, munu nyura kuliṟa wantinyi wangaṉarangku kuliṟa palyantja wiyangku.” Alatji Stephentu tjanala wangkangi.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Kaya wati panya Jew tjuṯaku kantjula tjuṯangku paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa alatjiṯu palumpa mirpaṉarira tjaḻinypa patjaṉu.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Palu wati nyara palunya Kurunpa Miḻmiḻṯu kanyiṟa witulyanangi ka paluṟu ilkaṟikutu ira-nyakula nyangu Godanya pitalytji witulya puḻka nyinanyangka, munu Jesunya kuḻu nyangu palula kampa wakungka mayatja puḻka nyinanyangka.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Munu paluṟu nyakula wangkangu, “Awari! Nyawaya! Kuwariṉa ngayulu nyanganyi ilkaṟi aḻaringkunyangka, ka nyara Godala wakungka Watiku Katjanya mayatja puḻka nyinanyi.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Kaya wati panya kantjula tjuṯangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa alatjiṯu mirara maṟa tjananku angatjunu pinangka paluṟu wangkanyangka kulintja wiyakitjangku, munuya palulakutu wala puḻka ngalya-pakaṟa palunya witiṉu.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Munuya uṟilkutu ilaṟa iṯarikatira aṉṯa-waṉingu ngura Jerusalemala uṟilta, munuya mirpaṉtjarangku mantara tjananku katutja araltjaṟa mantangka waṉingu wati yangupala ini Saulala itingka. Munuya puḻi tjuṯa mantjiṟa Stephennga rawangku puḻkaṟa atuningi iluntankunytjikitjangku. Ka Saulalu tjanampa mantara tjuṯa ngaṟala aṯunymanangi. |src="cn01923B.tif" size="col" loc="p" ref="7:58-60"
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Ka tjana atunnyangka Stephentu Godala tjapiningi alatji wangkara, “Mayatja Jesu, Kurunpaṉi mantjila!”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Munu paluṟu tultjungaṟakatira mirara wangkangu, “Mayatja! Nyanga tjananya ngayunya iluntankunyangka ngapartji pungkunytja wiyangku wantima!” Munu alatji wangkanytjatjanu ilungu.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.