Atos 7

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka wati tjukurtjara puḻkangku Stephennga tjapinu, “Mulapantaya nyangantu tjukaṟurungku wangkanyi?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ka Stephentu tjanala wangkangu Jewku kantjula tjuṯangka, “Walytja tjuṯa kulilaya! Panya nyuntumpa nganampa tjamu Aipuṟamanya ngura Aaṟanku ankunytja kuwaripangka ngura panya Mitjupu-taimiyala nyinangi. Ka nyara palula Godanya pitalytji witulya puḻka mulapa palula utiringu.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Munu wangkangu palula, ‘Nyuntumpa nyanga ngura wantikati walytja tjuṯa kuḻu, munu pakaṟa ara kaṉanta ngayulu ngura kutjupa nintilku nyuntu nyinanytjaku.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Ka mulapaṯu paluṟu palumpa ngura wantikatira anu Papilaniyalanguṟu, munu parari mulapa ankula nguṟurpaṯu nyinangi ngura panya Aaṟanta wirkaṟa. Ka palumpa mama ilunyangka Godalu palunya piṟuku wituṉu ngura nyanga kuwari nganaṉa nyinanytjalakutu. Ka mulapaṯu paluṟu anu.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Palu Godalu palunya wirkankunyangka manta ungkunytja wiyaṯu ngura walytjangku tjunkula nyinanytjaku, ka paluṟu tjanampa ngurangka unytju nyinangi. Palu Godalu palunya kalkuṉu ngura walytja ngula ungkunytjikitjangku paluṟunku walytjangku palyaṟa nyinanytjaku. Munu palumpa walytjapiti maḻatja maḻatja kuḻu nyinanytjaku kalkuṉu ngura nyara palula. Palu nyara palula aṟa panya Godalu kalkuntja-aṟangka Aipuṟamanya tjitji wiya nyinangi.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 “Ka Godalu palula alatji wangkangu, ‘Ngula nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatjaya ngura malikitjakutu ankula nyinaku rawa mulapa kuḻi tjuṯa. Kaya ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangku tjananya pauntjingaṟa puḻkaṟa waṟkamilalku unytjungku kutju. Munuya tjananya rawangku kanyiṟa waṟkamilalku kuḻi tjuṯa mulapa nampa nyangatja 400.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Palu ngayulu ngura nyara palunya nguraṟa tjuṯangka kura kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa utilku, kaya paluṟu tjana nyuntumpa walytjapiti maḻatja maḻatja wantir'iyalku, kaya pitjala ngura nyangangka wirkaṟa ngayunya pupakatira waḻkulku.’ Alatji Godalu Aipuṟamala tjakultjunangi ngula panya utiringkunytja.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 “Munu palulanguṟu paluṟu Aipuṟamala wangkara kalkuṉu alatji, ‘Ngayuku tjukurpa kulinma munu tjukurpa nyanga palulawanungku nyuntumpa katjapiti watiringkunytjaku palyanma. Munu tiṯutjarangku palyanma aṉangu kutjupa tjuṯangku nyuranya kulintjaku alatji, “Mulapa nyanga paluṟu tjana Godaku walytjapiti nyinanyi.” ’ Ka ngula Aipuṟamalu palumpa katja Isaacanya iṯi ngarinyangka mulapaṯu mapalku watiringkunytjaku palyaṉu, ka ngula Isaacalu ngapartji palumpa katja Jacobanya palu puṟunymanuṯu iṯi ngarinyangka, ka ngula Jacobalu ngapartji palumpa katja panya 12 palu puṟunypaṯu palyaṉu uwankaraṯu iṯi ngarinyangka.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Ka panya Jacobaku katja tjuṯa kuraringu tjanampa maḻanypa maḻatjaku Josephaku, panya Jacobanya palumpa kutju puḻkaṟa mukuringkunyangka. Munuya ungkul'iyaṉu wati malikitja tjuṯa ngura Itjipalakutu parari katinytjaku. Palu Godanya palula tjungu alatjiṯu nyinangi.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Munu palunya wankaṟu alatjiṯu kanyiningi aṉangu kutjupa tjuṯangku palunya kurannyangka. Munu palunya nintiningi nintipuka nyinara tjukaṟurungku ngurkantaṟa wangkanytjaku. Munu panya Itjipaku mayatja puḻkaku maḻparingkunytjaku kuḻu palyaṉu, wati panya Piiṟaku. Ka mayatja paluṟu panya Josephanya mayatja tjunu palula itingka nyinara ngura puḻka Itjipanya aṯunymaṟa kanyintjaku, palumpa waḻi kuḻu.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Ka panya ngula ailuru puḻkaringu ngura nyara palula, kaya ngura winkingka aṉangu tjuṯa paḻtjatjiratja nyinangi ngura panya Kainanta kuḻu. Ka tjamu Jacobaku tjanampa kuḻu mai wiyaringu.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Ka tjiḻpi paluṟu kulinu mai puḻka kunyu ngura Itjipala ngarinyi, munu palumpa katja tjuṯa wituṉu paluṟu tjana ankula mai mantjiṟa ngalya-katinytjaku. Kaya paluṟu tjana ankula mai puḻka mantjiṟa ngalya-katingu.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Munuya ngula mai paluṟu wiyaringkunyangka piṟuku anu, ka nyara palula-aṟalta Josephalu paluṟunku papulangka wangkara utinu palumpa panya kuṯa tjuṯangka. Ka mayatja panya Piiṟalu kuḻu kulinu Josephaku panya walytja tjuṯa pitjanyangka.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 — ausente —
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 — ausente —
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Kaya Jacobanya pulanya Josephanya puntu maḻakungku katingu ngura walytjakutu Tjikimalakutu munuya pulanya kuḻpi panya aṟatjangka tjunu, panya ngaṉmanytju Aipuṟamalu payamilaṟa wantingu wati Aimurkunu tjuṯangka.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Ka ngula mulapa tjiṉṯu ilaringu Godalu panya Aipuṟamanya ngaṉmanytju kalkuntjatjanungku ungkunytjaku manta panya Kainannga. Kaya ngura nyara Itjipala rawa mulapa nyinara tjuṯa mulararingu, nganampa panya walytjapiti.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ka ngula mulapalta ngura Itjipaku mayatja kutjupa nyinakatingu panya paluṟu Josephaku ngurpa munu iriti mulapa nyinanytjitja kulintja wiyaṯu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Munu paluṟu nganampa walytjapiti ngunti kuraningi munu tjananya pauntjingaṟa puḻkaṟa pakuningi. Munu panya palumpa tjaultji tjuṯa wituningi ankula tjanampa iṯi tjuṯa tjulyaṟa tjanalanguṟu waṉinytjaku uṟilta ngarira ilunytjaku.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Ka panya nyara palula aṟangka Mosenya iṯi ngaringu tjitji wiṟu mulapa, ka ngunytjungku palunya ngurangka kanyiningi piṟa maṉkurtu.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Munu palulanguṟu karukutu katira uṟungka katu tjunu pitingka tjuṉa-tjuṉa tjaṯangka, ka panya mayatja Piiṟaku uṉṯaltu pitjala nyakula mantjinu uṟungka ngarinyangka munu paluṟu ngunytjuringkula kanyiṟa puḻkaṉu.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ka paluṟu puḻkaringkula Itjipanya nguraṟa tjuṯaku aṟaku nintiringkula palunya tjananya puṟunypa nyinangi. Munu paluṟu watiringkula wiṟuṟa rapangku wangkapairingu, munu paluṟu pakuringkunytja wiyangku wiṟu tjuṯa rawangku palyalpai.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Munu palulanguṟu wati puḻkaringkula yiya nampa nyangatja 40-ringu, munu paluṟu kuliningi palumpa walytjapiti ankula nyakunytjikitjangku aṉangu panya Israelkunu tjuṯa.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Munu ankula nyangu palumpa walytja kutju wati Itjipanya nguraṟangku pungkunyangka munu walytja-tjiratjangku pungkula iluntanu wati panya Itjipanya nguraṟa.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Munu paluṟu kuliningi, ‘Tjinguṟuya nyanga palulanguṟu ngayuku walytja tjuṯangku kulilku panya Godalu kuwari ngayulawanungku tjananya wankaṟunanyi.’ Palu wiya, tjana watarku nyinara puṯu kuliningi.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 “Ka mungawinki Mosenya piṟuku anu munu nyangu Israelkunu kutjarangku pulanku pikangku pungkunyangka. Munu palula pulala nguṟurpa ngaṟala kitikitiṟa angatjunkula wangkangi, ‘Nyaaku nyupalinku walytjaṟarangkumpa punganyi? Pika wiyariwa pula!’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Ka wati kutjungku pikaringkunytjatjanungku Mosenya uṉṯuṉu munu wangkangu, ‘Nganalunta tjunu ngalinya mayatjangku paintjaku?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Panya mungartjin wati Itjipanya nguraṟa pungkula iluntanu, munun kuwari ngayunyalpi iluntankunytjikitja mukuringanyi?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Ka Moselu kulinu, ‘Munta-uwa, tjinguṟuya uwankarangku ngayunya kulinu.’ Munu nyara palulanguṟu paluṟu nguḻu kumpiṟa anu manta kutjupakutu ngura ini Mitiyantakutu munu ngura nyara palula nyinara minyma kuri aḻṯira ma-nyinangi, munu katja kutjaratjararingu.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Munu panya ngura nyara palula yiya 40 kutjupa nyinangi rawa alatjiṯu. Ka palulanguṟu angelpa palula utiringu ilytjingka puḻi murpu panya Tjaniyala itingka, ka paluṟu nyangu puṉu wanka kampanyangka.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Munu nyakula kulinu, ‘Awari! Nyaa nyangatja puṉu nyanga wanka tilingaṟanyi.’ Munu paluṟu ilangku nyakunytjikitja ma-ilaringkula wangka kulinu Mayatja Godalu puṉu kampanytjanguṟu wangkanyangka.
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 Panya paluṟu alatji wangkangi, ‘Ngayuluṉa nyuntumpa tjamu tjuṯaku God, Aipuṟamaku Isaacaku Jacobaku tjanampa.’ Ka Moselu kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingangi mununku yunpa tjutuṉu nguḻungku nyakunytja wiyakitjangku.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Ka panya Mayatja Godalu palula alatji wangkangu, ‘Tjinatja palanku araltjara! Nyangatja manta miḻmiḻpa nyanga nyuntu kuwari ngaṟanytjanya.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Kulila! Ngayuluṉa nyangu ngayuku panya walytja tjuṯa kuraṟa pungkunyangka ngura panya Itjipala, munuṉa ulanyangka kuḻu kuliṟa pitjangu tjananya wankaṟunkunytjikitja. Munuṉa kuwari nyanga nyuntunya wituṉi Itjipalakutu ankula tjananya pakaltjingantjaku.’ Alatji Godalu wangkangu.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Nyangatja wati panya paluṟuṯu Mosenya panya, panya ngaṉmanytju Israelkunu kutjarangku papulaṟa wangkangi alatji, ‘Nganalunta tjunu nganaṉanya mayatjangku paintjaku?’ Palu wati panya palunya Godalu angeltawanungku puṉunguṟu wangkara wituṟa iyaṉu tjananya mayatjarira pakaltjingaṟa katinytjaku Israelkunu tjuṯa. |src="cn01915B.tif" size="col" loc="p" ref="7:35-36"
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ka paluṟu witulya puḻkangku kutjupa kutjupa puḻka tjuṯa palyaningi ngura panya Itjipala tjana nyakula kuliṟa nintiringkunytjaku. Munu panya paluṟu palumpa walytjapiti pakaltjingaṟa katingu Itjipalanguṟu. Munu tjananya katira uṟu panya Tjitin-tjitinta wirkakatira puḻka mulapalta palyaṉu, kaya itipirira wankaringu. Munu piṟuku puḻka tjuṯa palyaṟinangi ilytjingka panya rawa para-pitjaliṟa kuḻi panya 40.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Nyangatja wati panya paluṟuṯu wangkangu Moselu Israelkunu tjuṯangka alatji, ‘Mayatja Godalu wati wangkatjara nyuralakutu iyalku aṉangu nyurampa walytjanguṟu, ka paluṟu ngayulu puṟunytju nyurala wangkaku.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Palu Mosenya panya Israelkunu tjuṯangka tjungu alatjiṯu ilytjingka para-pitjalinangi nganampa panya walytjapitingka. Ka panya palunya angeltu puḻi panya Tjaniyala wangkangu, ka palula kuliṟa paluṟu tjukurpa wiṟu mulapa mantjinu munu nganaṉala tjakultjunu kuliṟa wankaṟu nyinanytjaku.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Palu panya nganampa tjamu tjuṯangkuya Mosenya kuliṟa wantingi alatjiṯu munuya mukuringangi maḻaku ankunytjikitja ngura panya Itjipaku.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Munuya Mosenya puḻi panya Tjaniyala tatiṟa ma-nyinanyangkaya palumpa panya kuṯangka tjapinu wati panya Aaronta, ‘Nyuntumpa panya maḻanypampa yaaltjiringu? Panya paluṟu nganaṉanya ngura Itjipalanguṟu pakaltjingaṟa ngalya-katingu ngura nyangakutu. Kala puṯu kulini yaaltjiringu paluṟu. Wanyulampa nyuntu god tjuṯa palyala nganaṉanya kuranyurira katiṟinkunytjaku.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Munuya nyara palula aṟa paluṟu tjana puluka kuḻunypa puṟunypa palyaṉu tjanampa god. Munuya palulanguṟu palyantjatjanungku pukuḻarira palulakutu mai kuka kuḻu ngalya-katingu palunya ungkula waḻkuntjikitjangku.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 “Palu Godalu tjananya nyakula wantingu paluṟu tjana walytjangku kililpi piṟa tjiṉṯu kuḻu pupakatira waḻkuntjaku. Ka tjukurpa panya wangkatjara tjuṯangku iriti walkatjuṟa wantinytjanya panya utiringu, panya alatjiya ngaṉmanytju nyiringka walkatjunu Godalu wangkanytja,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Palu nyura panya god ngalypa-ngalypa ini Malikaku tiinta miḻmiḻpa katiṟinangi palunya waḻkuntjikitjangku.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Ka panyaya nganampa tjamu tjuṯangku iriti Godaku tiinta miḻmiḻpa ilytjingka katiṟinangi. Panya tiinta pala palunya Godalu Mosenya nintinu palyantjaku, kaya Moselu tjana tjukaṟurungku palyaṉu Godalu panya nintintjitja alatjiṯu. Munuya tiinta pala palula tjarpara Godanya waḻkulpai munuya kulilpai, ‘Mulapa Godanya nganaṉala tjungu nyinanyi.’
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ka ngula Mosenya tjana ilunyangka palumpa tjanampa katjapitingku ngapartji tiinta panya palunya kanyiningi Tjatjuwalu tjana panya nganampa tjamu ngaṉmanyitja tjuṯangku. Munuya paluṟu tjana tiinta panya palunya winkilta wirkanu ngura panya kalkuntjitjangka. Ka panya Godalu nguraṟitja tjuṯa ngura nyara palulanguṟu pakaltjingaṉu ka Tjatjuwanya tjana ngapartji nyara palula nguraṟaringu aṉangu panya Israelkunu tjuṯa. Kaya tiinta panya palunya ngura palulaṯu tjunkula kanyiningi, ka tiinta panya paluṟu nyara palula tiṯutjara ngaṟangi wati panya Davidanya tjanampa mayatjarira nyinanytjitjakutu alatjiṯu.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Ka Godanya panya Davidaku puḻkaṟa pukuḻaripai. Ka paluṟu Godala tjapinu alatji, ‘Jacobaku God! Wanyuṉi wangka, kaṉa nyuntumpa waḻi wiṟu palyanma aṉangu tjuṯangku nyuntunya tjarpara waḻkuntjaku.’
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Palu Davidalu puṯu tjapiningi, ka panya palumpa katjangku Tjalamantu waḻi panya palumpa palyaṉu Godaku.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Palu kulilaya! Godanya panya mayatja puḻka mulapa uwankarangka waintarinytja munu paluṟu waḻi watingku palyantjitjangka nyinapai wiya. Panya wangkatjarangku nyiringka iriti walkatjunu Mayatja Godalu wangkanytja nyanga alatji,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Munu alatji piṟuku tjanala wangkangi, “Nyura Godala tungunpungkupai tjuṯa nyinanyi palumpa tjukurku mulamularingkupai wiya nyurampa panya walytjapiti ngaṉmanyitja tjuṯa puṟunypa. Panya tjana Kurunpa Miḻmiḻṯa tungunpungangi munu panyaya kuliṟa wantingi, palu puṟunypa nyura ngapartji tungun-tungunpaṯu nyinanyi palula kulintja wiya.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Panya iriti nyurampa tjamu tjuṯangku Godaku wangkatjara uwankara kuraṟa pungangi munu panyaya iluntanangi tjananya. Panya wangkatjara paluṟu tjanaya ngaṉmanytju tjakultjunangi ngula kutjupa pitjanytjaku wati tjukaṟuru mulapa. Ka panya paluṟu pitjanyangka nyura ngapartji palumpa mirpaṉarira palunya iluntankunytjaku intjanungku ma-ungu. Munu panya nyura kuḻu palula tjanala tjunguringkula miripungkupai tjuṯa nyinanyi.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Uwa, Godalu panya tjukurpa puḻka mulapa nyurampa tjamupiti ungu, panya paluṟu angelpa iyaṉu Mosela nintintjaku, ka panya paluṟu kulintjatjanungku tjanala tjakultjunu. Ka nyura kuwari tjukurpa panya palunya kanyini nyiringka, munu nyura kuliṟa wantinyi wangaṉarangku kuliṟa palyantja wiyangku.” Alatji Stephentu tjanala wangkangi.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Kaya wati panya Jew tjuṯaku kantjula tjuṯangku paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa alatjiṯu palumpa mirpaṉarira tjaḻinypa patjaṉu.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Palu wati nyara palunya Kurunpa Miḻmiḻṯu kanyiṟa witulyanangi ka paluṟu ilkaṟikutu ira-nyakula nyangu Godanya pitalytji witulya puḻka nyinanyangka, munu Jesunya kuḻu nyangu palula kampa wakungka mayatja puḻka nyinanyangka.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Munu paluṟu nyakula wangkangu, “Awari! Nyawaya! Kuwariṉa ngayulu nyanganyi ilkaṟi aḻaringkunyangka, ka nyara Godala wakungka Watiku Katjanya mayatja puḻka nyinanyi.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Kaya wati panya kantjula tjuṯangku nyangatja kuliṟa puḻkaṟa alatjiṯu mirara maṟa tjananku angatjunu pinangka paluṟu wangkanyangka kulintja wiyakitjangku, munuya palulakutu wala puḻka ngalya-pakaṟa palunya witiṉu.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Munuya uṟilkutu ilaṟa iṯarikatira aṉṯa-waṉingu ngura Jerusalemala uṟilta, munuya mirpaṉtjarangku mantara tjananku katutja araltjaṟa mantangka waṉingu wati yangupala ini Saulala itingka. Munuya puḻi tjuṯa mantjiṟa Stephennga rawangku puḻkaṟa atuningi iluntankunytjikitjangku. Ka Saulalu tjanampa mantara tjuṯa ngaṟala aṯunymanangi. |src="cn01923B.tif" size="col" loc="p" ref="7:58-60"
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ka tjana atunnyangka Stephentu Godala tjapiningi alatji wangkara, “Mayatja Jesu, Kurunpaṉi mantjila!”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Munu paluṟu tultjungaṟakatira mirara wangkangu, “Mayatja! Nyanga tjananya ngayunya iluntankunyangka ngapartji pungkunytja wiyangku wantima!” Munu alatji wangkanytjatjanu ilungu.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.