Atos 27
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVI
1 Ka palulanguṟu Pitjitjalu Paulanya Rome-alakutu iyantjikitjangku kuliningi. Panya ngura nyara paluṟu manta ini Italila nguṟurpa ngaṟanyi. Munu kulintjatjanungku wati tjaultji kuranyitja ini Tjuliyatjala wangkangu wati panya Paulanya pautangka katinytjaku wati puṟitjina kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu. Panya Tjuliyatjalu tjaultji tjuṯa kanyiningi nampa nyangatja 100, munuya paluṟu tjana uṯuḻu kutju ngaṟangi ini nyanga alatji, Mayatja Tjiitjaku tjaultji tjuṯa. Ka nganaṉa kuḻu Paulala tjunguringu palula tjanala tjungu ankunytjikitja.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Munula uwankara pauta ngura panya Atuṟa-mitiyama-nya nguraṟangka tatinu tjaultji panya tjuṯa kuḻukuḻu, panya pauta nyara paluṟu manta panya Aitjala itiwanu ankunytjikitja riti ngaṟangi ngura kutjupa tjuṯakutu. Munula palulanguṟu uṟu puḻkawanu ma-pakaṉu alinytjara. Ka wati ini Aṟi-tjakatjanya kuḻu nganaṉala tjungu pauta palula anangi. Wati nyanga paluṟu panya manta ini Matja-tuniyalanguṟu panya palumpa ngura tawunu ini Tjitja-lanikanya.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kala pautangka ankula ankula mungaringu munula rawaṯu ankula ankula tjiṉṯungka kutju ma-wirkanu ngura ini Tjaitanta. Ka tjaultji tjuṯaku mayatjangku Tjuliyatjalu Paulaku ngaḻṯuringkula wangkangu, “Palya nyuntu unytju pautanguṟu ukalingkula ankula nyawa nyuntumpa maḻpa tjuṯa ngura nyanga palula nyinanytja tjuṯa. Kantaya nyakula mai ulytja kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu uwa katinytjaku.” Kala mulapaṯu anu Paulaku maḻpa tjuṯakutu nyakunytjikitja.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Palulanguṟula pautangka piṟuku tatinu munula ma-pakaṉu alinytjara. Munula ankula ankula manta tjukutjuku ini Tjaipuṟitjala waḻpa tjukutjukuwanu wati-pitjangi, panya waḻpa puḻkangkulanya puḻkaṟa uṉṯuningi, kala puṯu nguwanpa anangi waḻparakutu.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Munula nyara palulanguṟu piṟuku wiluṟara wati-pitjangi munula uṟu puḻkangka nguṟurpa anangi manta kutjarangka tjaṟuwanu manta ini Tjilitjiyala pulala Pampiliyala. Munula palulanguṟu manta ini Laitjiyala wirkanu ngura ini Maiṟala.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ka ngura nyara palula wati tjaultjiku mayatjangku nguriṟa nyangu pauta kutjupa Italilakutu ankunytjikitja riti ngaṟanyangka munulanya nyara palulalta tatitjunu. Pauta paluṟu kunyu ngura ini Alika-tjantu-ṟiyalanguṟu pitjangu uḻpaṟiranguṟu manta ini Itjipalanguru.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Kala pauta palula tatiṟa wiluṟara ma-pakaṉu munula waḻparakutu anangi purkaṟa alatjiṯu tjiṉṯu tjuṯa nguwanpa munula ngula kutju ma-ilaringu ngura ini Kanaitatjalakutu. Palu nyara palulanguṟula puṯu piṟuku wiluṟara anangi, panya waḻpa puḻkangku alinytjara wiluṟaranguṟu nganampa pauta puḻkaṟa uṉṯuningi maḻakukutungku. Ka palulanguṟu wati panya pauta katipaingku wiluṟara puṯu ankula kulinu uḻpaṟira ankunytjikitjangku. Kala mulapaṯu kaṯakutjara anu uḻpaṟira munula manta tjukutjuku ini Kuṟitala ilaringkula ngura ini Tjalmunila itingka wirkanu kampa kakaraṟa.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Munula nyara palulanguṟu manta palula kampa uḻpaṟira waḻpa tjukutjukuwanu anangi wiluṟara. Purkaṟa alatjiṯula anangi, munula ankula ankula manta nyara palula nguṟurpa wirkanu uṟu patipatingka ngura ini Pilunpa Wiṟula. Ka pala palula itingka ngura tawunu ini Latjiyanya ngaṟangi. Kala uṟu patipatingka tjarpara ngaṟakatingu mantangka itingka uṟungka.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 — ausente —
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 — ausente —
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Palu wati panya pauta palumpa walytja munu wati pauta katipai kuḻu puṯu mulamularingangi Paulalu wangkanyangka, ka tjaultji tjuṯaku mayatjangku kuḻu paluṟu wangkanyangka kulintja wiyangku wantingi, munu wati panya palumpa pulampa kutju mulamularingangi paluṟu pula wangkanyangka.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Panya wari ngaṟanyangka uṟu nyara patipati palula, pauta tjuṯa tjunkula wantira nyinanytjaku, wiṟu wiya nguwanpa. Kaya palulanguṟu wangkara kuliningi ankunytjikitjangku. Munuya kulinu, “Palyantila wiluṟara tjukutjuku uṟungka ankuku manta nyanga Kuṟitala itiwanu munula wirkankuku ngura nyara tawunu ini Piinikala, mununtila nyara palula pauta tjunkula wantira nyinama wari wiyaringkunytjaku paṯaṟa. Panya ngura nyara palula uṟu patipati wiṟu mulapa ngaṟanyi yuu wiṟu pauta tjuṯa waringka ngaṟanytjaku, panya kampa wiluṟara kutju aḻa ngaṟanyi, ka panya waḻpa uḻpaṟiranguṟu munu alinytjaranguṟu kuḻu wangkanyangka pauta tjuṯa kuḻpi-kuḻpingka kumpiṟa ngaṟapai palya alatjiṯu.”
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ka nyara palula aṟa waḻpa tjukutjuku wiṟuṟa wangkangi uḻpaṟiranguṟu. Kaya wati tjuṯangku kuliningi, “Ai! Waḻpa nyangatja-manti wiṟumpa wangkanyi nganaṉa ankunytjakumpa!” Munuya pauta panya karpiṟa wantinytjatjanungku araltjanu waḻpangku uṉṯuntjaku. Munula manta panya Kuṟitala itiwanu uṟungka ma-pakaṉu alinytjara wiluṟara.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Palu nyara palulanguṟu waḻpa kutjupa puḻka mulapa manta panya Kuṟitalanguṟu pakaṉu ini Alinytjara Kakaraṟatjanya munu puḻkaṟa alatjiṯu rurkuningi.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Munu waḻpa panya puḻka paluṟu pauta panya puḻkaṟa alatjiṯu uṉṯuningi ngura wiyakutu, ka katipai tjuṯangku puṯu arkaṟa tjukaṟuruningi mantakutu ankunytjikitjangku, munuya pakuringkula wantingu, ka waḻpangku nganaṉanya mantanguṟu uṉṯuṟa ma-katingi uḻpaṟira wiluṟara.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Kala ankula manta tjukutjuku mulata ini Kuutala ilaringkula palula waḻpa tjukutjukuwanu anangi, ka waḻpa uṟu kuḻu tjukutjukuringu nguwanpa. Ka panya pauta puḻkangku pauta tjukutjuku ruupangka karpintja iṯarikatingi. Kaya ngura nyara palulawanu ankula wati pauta puḻka katipai tjuṯangku pauta panya tjukutjuku ilaṟa ilaṟa paku puḻkaringkula nguwanpa wantir'iyaṉu
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Palu puḻkaṟaya ilaṟa katuṟa utitjunu pauta panya puḻkangka katu, munuya ruupangka karpinu. Munuya nyara palula maḻangka ruupa kutjupa tjuṯa mantjinu, munuya pauta puḻkangka unnguwanungku para-karpiṟa arintanu, pauta puḻka paluṟu witu ngaṟanytjaku uṟu puḻkangku uṉṯuṟa kaṯantankunytjaku-tawara. Munuya paluṟu tjana alatji kuliṟa nguḻuringangi, “Kuwarintilanya waḻpa nyanga puḻkangku manta kutjupakutu uṉṯuṟa katinyi uḻpaṟira ngura panya ini Tjaiṯitjalakutu. Ngura nyara palula itingka panya uṟu ma-tartjaringu ngaṯi mulapa wiya, ka tjinguṟu pauta nyangangku uṟu unngu manta pampulku ka mantangku witiṟa kanyilku, ka tjinguṟu uṟu wiṯatjara puḻkangku pauta pungkula kaṯantaṟa minya-minyaṟa wiyalku.” Alatjiya kuliṟa nguḻuringangi, munuya palulanguṟu tiinta panya puḻka katu ngaṟapainya tjaṟuṟa karpiṟa tjunu, waḻpangku manta tartjakutu uṉṯuṟa katinytjaku-tawara. Ka palulanguṟu waḻpangku pauta panya purkaṟangku uṉṯuṟa katiṟinangi.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Palu waḻpa paluṟu rawa mulapa puḻkaṟa rurkuningi mungangka kuḻu munu pauta panya puḻkaṟa alatjiṯu uṉṯuningi. Ka mungawinki wati panya tjuṯangku luuta puḻka tjuṯa panya pauta unngu ngarinytja tjuṯa mantjiṟa uṟungka waṉingi pauta panya uparingkunytjaku. |src="tnACT27V18.tif" size="col" loc="p" ref="27:18"
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Munuya rawa ankula ankula piṟuku tjiṉṯu kutjupangka kutjupa tjuṯa ngapartji uṟungka waṉingi ruupa tjuṯa, tiinta puḻka tjuṯa, puṉu kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ka waḻpa paluṟu rawangku pauta panya nganaṉanyatjara puḻkaṟa uṉṯuṟa uritjinganingi. Kanti wampa tjiṉṯu tjuṯa ngaṟala wiyaringangi ngangkaḻingku tjutuṟa kanyinnyangka, panya nganaṉa tjiṟirpi nyakunytja wiya alatjiṯu, kililpi tjuṯa kuḻu. Munula palulanguṟu puḻkaṟa nguḻuringkula kuliningi, “Kuwarintila uwankara alatjiṯu iluku aṉangu kutjupa maḻaringkula wanka nyinanytja wiya.”
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Munuya wati panya paluṟu tjana mai ngalkuntja wiya puḻkaṟa alatjiṯu waṟkaringi. Ka palulanguṟu Paulanya tjanala kuranyu pakaṟa ngaṟangu munu tjanala wangkangi alatji, “Wati tjuṯa! Uti nyura panyatja ngaṉmanytju ngayulu wangkanyangka kulinma, munula manta nyara Kuṟitalaṯu ma-nyinama luuta nyanga puḻka tjuṯa uṟungka waṉinytjaku-tawara. Tjinguṟu nganaṉa ngura nyara palula nyinanyangkampa waḻpangku puṯu kaṯantanama pauta nyanga palunya.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Palu kuwariṉa nyuranya wangkanyi nguḻuringkunytja wiya kurunpa raparingkunytjaku, panya pauta nyangatja kaṯakatira minya-minyaringkuku, palu nyuntu nganaṉa uwankara ilunytja wiya wankaringkuku.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Kulilaya! Ngayulu panya Godanya waḻkulpai, munuṉa ngayulu palumpa walytja nyinanyi. Ka mungangka Godalu palumpa angelpa iyaṉu ngayulakutu.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Ka paluṟu alatji ngayula wangkangu, ‘Paul! Nguḻuringkunytja wiya ngaṟama! Panya kuwari Godalu nyuntunya wankaṟunkuku munu paluṟu wati nyanga nyuntula tjungu pautangka nyinanytja uwankara kuḻu ngaḻṯunytjungkuṯu wankaṟunkuku panya nyuntu tjanampa tjapinnyangka paluṟu kulinu. Munu paluṟu nyuntunya mayatja Tjiitjala wankaṟu wirkakatiku, ka nyuntu nyara palula miṟangka ngaṟaku paluṟu nyuntunya kuliṟa ngurkantankunytjaku.’ Alatji angeltu wangkangu ngayula.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ka wati wiṟu tjuṯa! Uti nyura raparingama panya ngayulu Godalu wangkanyangka kuliṟa mulamularinganyi alatjiṯu, ka panya angeltu wangkanytja mulapa alatjiṯu alatjiriku.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Palu waḻpa nyanga puḻkangku pauta nyanga uṉṯuṟa katiṟinkuku manta tjukutjukukutu, ka mantakutu ilaringkunyangka mantangku pauta nyangatja witiṟa kanyilku.” Alatji Paulalu wangkangi tjanala.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ka panya waḻpangku nganaṉanya rawangku munga 14 uṉṯuṟa katiṟinangi uṟu puḻkangka ini panya Atuṟi-yatikala. Ka munga pala palula wati panya pauta katipai tjuṯangku kulinu, “Mantakutu-mantila nguwanpampa ilaringu.”
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Munuya ayana tjukutjuku ruupa waṟangka karpiṟa uṟungka waṉingu uṟu unngu manta pampuṟa mitjuṟamilaṟa ngaṯi nyakunytjikitjangku. Munuya pampuntjatjanungku nyangu panya uṟu paluṟu nampa 120 ngaṟangi tjaṟu nguwanpa ngaṯi puḻka mulapa wiya. Kaya piṟuku ngula tjukutjuku rawa nguwanpa ankula piṟukuṯu ayana panya palunya waṉingu ruupangka panya karpintjitja. Munuya manta unngu pampuntjatjanungku nyangu, “Munta mulapa uṟu nyangatja tjukutjuku ma-tartjaringu nampa 90 kutju.” |src="tnACT27V28.tif" size="col" loc="p" ref="27:28"
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ka wati panya pauta katipainya nguḻu-nguḻuringu alatji kuliṟa, “Kuwarintilampa puḻingku uṟu unngunguṟu atuṟa aḻalku pauta nyangatja.” Munuya nyara palulanguṟu ayana panya ini aingka kutjara kutjara ruupangka karpintja tjuṯa uṟungka unngu waṉingu ukalingkula manta unngutjangka tjarpara pauta palunya witiṟa kanyintjaku puḻikutu ilaringkunytjaku-tawara. |src="GT00142.tif" size="col" loc="p" ref="27:29" Munuya nyara palulanguṟu tjanampa god ngalypa-ngalypa tjuṯangka tjapiningi mapalku tjiṉṯuringkunytjaku mukuringkula.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ka wati pauta katipai kutjupatjara mukuringangi kampangkaṯu ankunytjikitja pauta panya puḻka wantikatira. Munuya paluṟu tjana pauta tjukutjuku kampangkaṯu araltjaṟa tjaṟuṉu uṟukutu wati panya pauta puḻkangka nyinanytja tjuṯangku ngunti kulintjaku alatji, “Munta, aingka panya kutjupaya tjinguṟu kuranyunguṟu waṉingu.” Palu wiya. |src="tnACT27V30.tif" size="col" loc="p" ref="27:30"
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ka Paulalu tjananya pauta kuḻunypa uṟukutu tjaṟunnyangka nyakula wati tjaultji tjuṯaku mayatjangka wangkangu tjaultji tjuṯangka kuḻu alatji, “Wati nyanga pauta katipai tjuṯa uti nyinama pauta nintingku katinytjikitja. Palu tjinguṟu tjana wantikatinyangkampa nyura pauta nyanga palunya puṯu mantangka wirkakatiku munu nyura uṟungkaṯu iluku.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Kaya palulanguṟu wati panya paluṟu tjana pauta tjukutjuku tjaṟunnyangka tjaultji tjuṯangku ruupa nguṟurpa kaṯaṉu, ka pauta paluṟu punkaṟa uṟungka tjarpara wiyaringu.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ka ngalya-tjiṉṯuringkunyangka Paulalu tjananya puḻkaṟa wangkara wituwituningi mai ngalkuntjaku. Munu wangkangu, “Kulilaya! Kuwari nyanga tjiṉṯu 14-aringu panya nyura nguḻungku mai wantira ngalkuwiya rawa nyinanyangka.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Kaṉa nyuranya kuwari wangkanyi mai ngalkula paḻtjaringkula kuṉpuringkunytjaku, munu wanka nyinanytjaku. Rapariwaya panya nyura kuwari pika wiya alatjiṯu wankaṟu mantangka wirkankuku.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Munu alatji wangkara wiyaringkula Paulalu mai mantjiṟa palula tjanala miṟangka Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu!” Munu palulanguṟu paluṟu mai kaṯantaṟa ngalkuningi.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Kaya uwankarangku palunya ngalkunnyangka nyakula raparingu munuya tjana kuḻu mai mantjiṟa ngalkuningi uwankarangku.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Panya wati paluṟu tjanaya nampa nyanga alatjiṯu pauta nyangangka nyinangi, 276, tjuṯa mulapa.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Munuya uwankarangku mai tjana mukuringkunytja ngalkula paḻtjaringu. Ka luuta kutjupa tjuṯa pauta unngu ngaringi mai panya wiita tjuṯa yakutja puḻka tjuṯangka, panya mai palunyaya katingi Italilakutu. Kaya wati nyanga tjuṯangku pauta uparingkunytjaku yakutja maitjara palunya tjananya uwankara mantjiṟa pautanguṟu waṉingu uṟungka.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ka tjiṉṯu pakannyangka wati pauta katipai tjuṯangku manta ngaṟanyangka nyakula puṯu ngurkantanangi, “Ngura yaalitja nyangatja?” Palu nyanguya uṟu patipati ngaṟanyangka manta palyatjara puḻi wiyatjara munuya kulinu, “Utila pauta nyara palulakutu katima munu manta pala palyangka nyinatjunama.”
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Munuya palulanguṟu ruupa panya aingkatjara tjuṯa kaṯantaṟa aingka panya tjuṯa wantir'iyaṉu uṟungka. Ka panya pautangka maḻarku puṉu waṟa tjaṟukutu ngaṟangi watingku uritjingaṟa pauta tjukaṟuruṟa katiṟinkupai. Kaya ngaṉmanytju puṉu palunya ruupangka tjunguṟa karpinu uṟu panya puḻkangku uritjingaṟa kaṯantankunytjaku-tawara. Munuya palulanguṟu ruupa panya palunya araltjanu puṉu panya palunya uritjingaṟa pauta tjukaṟuruṟa katiṟinkunytjikitjangku. Munuya tiinta kutju katu lipiṟa utitjuṟa karpinu pautangka kuranyu pauta palunya waḻpangku uṉṯuṟa katinytjaku manta palyakutu.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Palu pauta mulya mantangku witiṉu. Ka uṟu wiṯatjara puḻkangku pitjala maḻarkunguṟu pauta panya palunya puḻkaṟa pungkula kaṯantaningi.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Kaya tjaultji tjuṯa mukuringangi wati panya puṟitjina tjuṯa iluntankunytjikitja uṟungka tjarpara kumpiṟa ankunytjaku-tawara.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Palu wati panya tjanampa mayatjangku Tjuliyatjalu painu Paulanya tjananya iluntankuwiyangku wantinytjaku. Munu tjananya wangkangu, “Uṟungka tjarpapai tjuṯa! Uṟungkaya waṟarakati, munuya ankula mantangka wirkara!
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ka nyura ngapartji uṟungka puṯu tjarpapai tjuṯa! Puṉu pala pautanguṟu kaṯakatinytja tjuṯa mantjila munuya tatiṟa mantakutu ara!” Kala mulapaṯu nyanga palunya palyaṟa uwankara wankaṟu wirkanu mantangka, ka pauta panya paluṟu kaṯakatira minya-minyaringu alatjiṯu uṟungka nguṟurpa. |src="tnACT27V44.tif" size="col" loc="p" ref="27:44"
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.