Atos 25

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Uwa, wati panya mayatja Pitjitjanya Tjiitjaṟiyalakutu pitjala manta panya Judeaku mayatjaringu munu tjiṉṯu maṉkurpa nyinara paluṟu ngura Tjiitjaṟiyalanguṟu uḻpaṟira unytju anu Jerusalemalakutu.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Kaya ngura nyara palula wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Jew tjuṯaku mayatja tjuṯangku kuḻu mayatja panya Pitjitjala pitjala tjukurpa Paulanyatjara tjakultjunangi panya paluṟu kura tjuṯa palyantjitja.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Munuya palula puḻkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Wanyu nganaṉa pukuḻarinytjaku wati pala Paulanya maḻakungku iyala nyanga Jerusalemalakutu.” Alatjiya ngunti tjapiningi panya ngaṉmanytjuya wangkara kuliningi Paulanya maḻakungku iyannyangka waṉaṟa nguṟurpa iluntankunytjikitjangku.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Palu Pitjitjalu tjanala wangkangu, “Wiya! Ngayuku tjaultji tjuṯangku Paulanya kanyini ngura nyara Tjiitjaṟiyala, ka ngayulu tjukutjuku nyinara maḻaku ananyi.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ka nyura uti mukuringkulampa wati kuranyitja maṉkurpa ngayula tjungu iyanma. Kaya paluṟu tjana ngura nyara palula palunya nyakula ngayula tjakultjunkuku aṟa palunyatjara. Tjinguṟu paluṟu mulapa kura palyaṉu, munta tjinguṟu wiya.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Munu wati panya mayatja Pitjitjanya tjiṉṯu tjuṯa piṟuku tjanala nyinangi Jerusalemala tjinguṟu tjiṉṯu 8, tjinguṟu 10. Munu palulanguṟulta paluṟu maḻaku anu Tjiitjaṟiyalakutu. Ka wati panya Jew kuranyitja tjuṯa kuḻu palula tjungu anu munuya ma-wirkanu. Ka mungawinki mayatja panya paluṟu ruuma panya kuutpa wangkapaikutu anu munu tjarpara mayatjaku panya tjiyangka nyinakatingu. Munu paluṟu tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya aḻṯira ngalya-katira palula kuranyu ngaṟatjunkunytjaku palula tjapiṟa palunya ngurkantankunytjikitjangku.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Ka tjana Paulanya wirkakatinyangka wati panya Jew kuranyitja tjuṯa palula para-ngaṟala arintanu. Munuya paluṟu tjana puḻkaṟa alatjiṯu ngunti palunya kuranmanangi tjukaṟurungku wangkara-palku panya tjukurpa palunya tjananyaya mulamulangku wangkanytja wiya tjana ngunti wangkangi tjana mirpaṉarira.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Ka Paulalu wangkangu paluṟunku walytjangku kuliṟa, “Ngayulu kura kutjupa kutjupa palyantja wiyaṯu aṉangu nyanga Jew tjuṯaku, munuṉa timpula kuḻu kurantja wiyaṯu, munuṉa mayatja puḻka Tjiitjanya kuḻu kurantja wiyaṯu.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Palu Pitjitjanya mukuringangi Jew tjuṯa pukuḻmankunytjikitja munu paluṟu Paulala wangkangu, “Nyuntu Jerusalemalakutu ankunytjikitja mukuringkunyangkampaṉa ngura nyara palula nyuntunya kuutpangka tjunkuku, munuṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯangku nyuntunya wangkanyangka kuliṟa ngurkantankuku.”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Palu Paulalu wangkangu, “Wiya! Ngayulu nyangangka alatjiṯu ngaṟanyi waḻi nyanga kuutpa wangkapaingka unngu nyuntu mayatja Tjiitjalawanungku ngayunya ngurkantankunytjaku. Kaṉi nyaaku Jerusalemalakutu iyanma? Panya ngayuluṉa kura kutjupa kutjupa palumpa tjanampa palyantja wiyaṯu wati nyanga Jew tjuṯaku. Ka panyan nyuntu kuḻu ninti tjukurpa nyanga palumpa.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Tjinguṟuṉi nyura mulapa kura puḻka palyannyangkampa iluntanama, kaṉa palya iluma. Palu nyangantuṉiya wiyanguṟu alatjiṯu kuranmananyi tjukaṟurungku-palku, ka nyuntu ngapartji ngayunya puṯu unganyi paluṟu tjana iluntankunytjaku. Palu ngayulu mukuringanyi Rome-aku mayatjangku Tjiitjalu ngayuku tjukurpa kuliṟa ngurkantankunytjaku ngayulu wangkanytjitjanguṟu.” |src="tnACT25V11.tif" size="col" loc="p" ref="25:11-12"
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ka palulanguṟu wati panya mayatja Pitjitjalu palumpa maḻpa tjuṯangka tjunguringkula tjana kapuṯungku tjaalytju wangkara kuliningi. Munu palulanguṟu Pitjitjalu Paulala wangkangu, “Nyuntu panyan wangkangu Tjiitjanya nyakunytjikitjangku, kaṉa palya kulini nyuntunya palulakutu iyantjikitjangku ngura nyara Rome-alakutu.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ka tjiṉṯu maṉkurpa nguwanpa ngaṟala wiyaringkunyangka, wati mayatja kutjupa ini Akuṟipanya pula maḻanykira pitjangu, minyma ini Punitjanya, ngura Tjiitjaṟiyalakutu mayatja puḻka Pitjitjanya nyakunytjikitja.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Munu paluṟu pula rawa nguwanpa nyinangi ngura nyara palula tjiṉṯu tjuṯa nguwanpa, ka Pitjitjalu tjukurpa panya Paulanyatjara tjakultjunangi wati panya Akuṟipala, munu alatji wangkangu, “Ngura nyangangka wati kutjupa nyinanyi tjailangka wati panya Pilikitjilu wantikatinytja.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Ka ngayulu mungaṯu Jerusalemala nyinanyangka Jew tjuṯaku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu wati tjiḻpi puḻka tjuṯangku kuḻu wati palunya kuranmanangi munuya palunya puntuṟa wangkangi. Munuya paluṟu tjana ngayula wangkangi wati panya palunya kura ngurkantaṟa iluntankunytjaku.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Palu ngayulu tjanala wangkangu alatji, ‘Panya nganaṉa Tjiitjanya mayatjanmankupai tjuṯangku wati kutjupangku kura palyannyangka mapalku iluntankupai wiya, palu kuutpangka-waraṟala tjunkupai kuranmankupai tjuṯangka miṟangka paluṟunku aṟa walytjangku tjukaṟurungku wangkanytjaku. Munula uwankara kuliṟa kura ngurkantankunytjatjanungku kutju palunya iluntankupai.’ Alatjiṉa tjanala wangkangu.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Kaya wati paluṟu tjana ngura nyanga Tjiitjaṟiyalakutu pitjangu kuutpangka palunya wangkara kuranmankunytjikitja. Kaṉa ngayulu mungawinki ankula nyinakatingu mayatjaku panya tjiyangka munuṉa wati kutjupa wituṉu Paulanya aḻṯira ngalya-katinytjaku.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 — ausente —
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 — ausente —
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 “Palu aṟa ngurpangkuṉa puṯu kuliningi palula tjapiṟa kulintjikitjangku. Munuṉa palulanguṟu Paulanya tjapinu, ‘Nyuntun mukuringanyi Jerusalemalakutu maḻaku ankunytjikitja ngura nyara palula kuutpangka kuliṟa ngurkantankunytjaku?’
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ka paluṟu wangkangu, ‘Wiya! Ngayulu mukuringanyi Rome-aku mayatja puḻkangku Tjiitjalu ngayulu wangkanyangka kuliṟa ngurkantankunytjaku.’ Munuṉi paluṟu tjapinu ngura nyanga Tjiitjaṟiyala paṯaṟa kanyintjaku. Kaṉa palyanmanu ngura nyangangka palunya tjaultji tjuṯangku paṯaṟa kanyintjaku ngula iyantjikitjangku mayatja panya Tjiitjalakutu.” Alatji Pitjitjalu wati panya Akuṟipala tjakultjunu.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Ka paluṟu kuliṟa wiyaringkula paluṟu ngapartji wangkangu, “Ngayulu mukuringanyi paluṟu wangkanyangka kulintjikitja.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ka tjiṉṯungka Akuṟipanya pula Punitjanya mantara wiṟungka tjarpangu panya mayatjangku kanyilpaingka wiṟu mulata, munu paluṟu pula pitjangu waḻi puḻkakutu panya kuutpa wangkapaikutu. Kaya ngura nyanga Tjiitjaṟiyaku mayatja tjuṯa palula pulala tjunguringu wati tjaultji kuranyitja tjuṯa kuḻukuḻu. Munuya uwankara tjungu ruuma panya palula tjarpara nyinakatingu. Ka mayatja Pitjitjalu tjaultjingka wangkangu Paulanya mantjiṟa ngalya-katinytjaku.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Ka Paulanya ngalya-wirkakatinyangka mayatja panya paluṟu wangkangu aṉangu tjuṯangka, “Uwa, mayatja Akuṟipa munu aṉangu uwankara, kulilaya! Wati nyanga palunyatjaraṉa kuwari nyurala tjakultjunanyi. Panya wati Jew winkingkuya nyanga palumpa kuraringkula ngayula tjakultjunangi Jerusalemanya nguraṟa tjuṯangku munu ngura nyangatja nguraṟa tjuṯangku kuḻukuḻu. Munuya paluṟu tjana uwankarangku ngayula mirara wangkangi alatji, ‘Wati palatja iluntara rawangku wanka kanyintja wiyangku!’
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Palu ngayulu paluṟu tjana kuranmaṟa wangkanytja kulinu munuṉa wati nyanga paluṟu kuḻu palumpa aṟa walytjangku tjakultjunkunytja kulinu. Munuṉa aṟa uwankara kulintjatjanungku puṯulta kuliningi, ‘Kura nyaa palyannyangkaya palunya iluntankunytjikitja mukuringanyi?’ Kaṉi paluṟu panya tjapinu mayatja Tjiitjalu palunya nyakula ngurkantankunytjaku, kaṉa palya kulini palunya Tjiitjalakutu iyantjikitjangku ngura nyara Rome-alakutu.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Palu ngayulu puṯu kulini tjukurpa nyaaṉa nyiringka paluṟu kurantja walkatjunkunytjikitjangku mayatja panya Tjiitjalu nyakula nintiringkunytjaku? Wati nyangangku kura nyaa palyaṉu, kaṉa walkatjura? Palu puṯuṉa kulini. Munu nyangaṉa kuwari palunya nyuralakutu ngalya-katingu munu nyuntulakutu kuḻu. Wanyu Mayatja Akuṟipa, nyuntu palula tjapila palula kuliṟa nintiringkunytjikitjangku munu paluṟu wangkanyangka kulintjatjanungku ngayulalta tjakultjura, kaṉa nyiringka walkatjura.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Tjinguṟu paluṟu kura kutjupa kutjupa palyannyangkaṉa nyiringka walkatjunama. Palu wiyangkaṉa puṯu palunya watarku iyaṉi mayatja Tjiitjalakutu tjukurpa nyiringka walkatjunkunytja wiyangka. Panya Tjiitjanya kulintjikitja mukuringkuku nyaanguṟuya palumpa kuraringanyi munuya aṉanguṟa wangkanyi.” Alatji Pitjitjalu mayatja Akuṟipala wangkangi.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.