Atos 25
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Uwa, wati panya mayatja Pitjitjanya Tjiitjaṟiyalakutu pitjala manta panya Judeaku mayatjaringu munu tjiṉṯu maṉkurpa nyinara paluṟu ngura Tjiitjaṟiyalanguṟu uḻpaṟira unytju anu Jerusalemalakutu.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Kaya ngura nyara palula wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Jew tjuṯaku mayatja tjuṯangku kuḻu mayatja panya Pitjitjala pitjala tjukurpa Paulanyatjara tjakultjunangi panya paluṟu kura tjuṯa palyantjitja.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 Munuya palula puḻkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Wanyu nganaṉa pukuḻarinytjaku wati pala Paulanya maḻakungku iyala nyanga Jerusalemalakutu.” Alatjiya ngunti tjapiningi panya ngaṉmanytjuya wangkara kuliningi Paulanya maḻakungku iyannyangka waṉaṟa nguṟurpa iluntankunytjikitjangku.
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Palu Pitjitjalu tjanala wangkangu, “Wiya! Ngayuku tjaultji tjuṯangku Paulanya kanyini ngura nyara Tjiitjaṟiyala, ka ngayulu tjukutjuku nyinara maḻaku ananyi.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 Ka nyura uti mukuringkulampa wati kuranyitja maṉkurpa ngayula tjungu iyanma. Kaya paluṟu tjana ngura nyara palula palunya nyakula ngayula tjakultjunkuku aṟa palunyatjara. Tjinguṟu paluṟu mulapa kura palyaṉu, munta tjinguṟu wiya.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Munu wati panya mayatja Pitjitjanya tjiṉṯu tjuṯa piṟuku tjanala nyinangi Jerusalemala tjinguṟu tjiṉṯu 8, tjinguṟu 10. Munu palulanguṟulta paluṟu maḻaku anu Tjiitjaṟiyalakutu. Ka wati panya Jew kuranyitja tjuṯa kuḻu palula tjungu anu munuya ma-wirkanu. Ka mungawinki mayatja panya paluṟu ruuma panya kuutpa wangkapaikutu anu munu tjarpara mayatjaku panya tjiyangka nyinakatingu. Munu paluṟu tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya aḻṯira ngalya-katira palula kuranyu ngaṟatjunkunytjaku palula tjapiṟa palunya ngurkantankunytjikitjangku.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Ka tjana Paulanya wirkakatinyangka wati panya Jew kuranyitja tjuṯa palula para-ngaṟala arintanu. Munuya paluṟu tjana puḻkaṟa alatjiṯu ngunti palunya kuranmanangi tjukaṟurungku wangkara-palku panya tjukurpa palunya tjananyaya mulamulangku wangkanytja wiya tjana ngunti wangkangi tjana mirpaṉarira.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Ka Paulalu wangkangu paluṟunku walytjangku kuliṟa, “Ngayulu kura kutjupa kutjupa palyantja wiyaṯu aṉangu nyanga Jew tjuṯaku, munuṉa timpula kuḻu kurantja wiyaṯu, munuṉa mayatja puḻka Tjiitjanya kuḻu kurantja wiyaṯu.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Palu Pitjitjanya mukuringangi Jew tjuṯa pukuḻmankunytjikitja munu paluṟu Paulala wangkangu, “Nyuntu Jerusalemalakutu ankunytjikitja mukuringkunyangkampaṉa ngura nyara palula nyuntunya kuutpangka tjunkuku, munuṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯangku nyuntunya wangkanyangka kuliṟa ngurkantankuku.”
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Palu Paulalu wangkangu, “Wiya! Ngayulu nyangangka alatjiṯu ngaṟanyi waḻi nyanga kuutpa wangkapaingka unngu nyuntu mayatja Tjiitjalawanungku ngayunya ngurkantankunytjaku. Kaṉi nyaaku Jerusalemalakutu iyanma? Panya ngayuluṉa kura kutjupa kutjupa palumpa tjanampa palyantja wiyaṯu wati nyanga Jew tjuṯaku. Ka panyan nyuntu kuḻu ninti tjukurpa nyanga palumpa.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Tjinguṟuṉi nyura mulapa kura puḻka palyannyangkampa iluntanama, kaṉa palya iluma. Palu nyangantuṉiya wiyanguṟu alatjiṯu kuranmananyi tjukaṟurungku-palku, ka nyuntu ngapartji ngayunya puṯu unganyi paluṟu tjana iluntankunytjaku. Palu ngayulu mukuringanyi Rome-aku mayatjangku Tjiitjalu ngayuku tjukurpa kuliṟa ngurkantankunytjaku ngayulu wangkanytjitjanguṟu.” |src="tnACT25V11.tif" size="col" loc="p" ref="25:11-12"
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Ka palulanguṟu wati panya mayatja Pitjitjalu palumpa maḻpa tjuṯangka tjunguringkula tjana kapuṯungku tjaalytju wangkara kuliningi. Munu palulanguṟu Pitjitjalu Paulala wangkangu, “Nyuntu panyan wangkangu Tjiitjanya nyakunytjikitjangku, kaṉa palya kulini nyuntunya palulakutu iyantjikitjangku ngura nyara Rome-alakutu.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Ka tjiṉṯu maṉkurpa nguwanpa ngaṟala wiyaringkunyangka, wati mayatja kutjupa ini Akuṟipanya pula maḻanykira pitjangu, minyma ini Punitjanya, ngura Tjiitjaṟiyalakutu mayatja puḻka Pitjitjanya nyakunytjikitja.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Munu paluṟu pula rawa nguwanpa nyinangi ngura nyara palula tjiṉṯu tjuṯa nguwanpa, ka Pitjitjalu tjukurpa panya Paulanyatjara tjakultjunangi wati panya Akuṟipala, munu alatji wangkangu, “Ngura nyangangka wati kutjupa nyinanyi tjailangka wati panya Pilikitjilu wantikatinytja.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Ka ngayulu mungaṯu Jerusalemala nyinanyangka Jew tjuṯaku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu wati tjiḻpi puḻka tjuṯangku kuḻu wati palunya kuranmanangi munuya palunya puntuṟa wangkangi. Munuya paluṟu tjana ngayula wangkangi wati panya palunya kura ngurkantaṟa iluntankunytjaku.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 “Palu ngayulu tjanala wangkangu alatji, ‘Panya nganaṉa Tjiitjanya mayatjanmankupai tjuṯangku wati kutjupangku kura palyannyangka mapalku iluntankupai wiya, palu kuutpangka-waraṟala tjunkupai kuranmankupai tjuṯangka miṟangka paluṟunku aṟa walytjangku tjukaṟurungku wangkanytjaku. Munula uwankara kuliṟa kura ngurkantankunytjatjanungku kutju palunya iluntankupai.’ Alatjiṉa tjanala wangkangu.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Kaya wati paluṟu tjana ngura nyanga Tjiitjaṟiyalakutu pitjangu kuutpangka palunya wangkara kuranmankunytjikitja. Kaṉa ngayulu mungawinki ankula nyinakatingu mayatjaku panya tjiyangka munuṉa wati kutjupa wituṉu Paulanya aḻṯira ngalya-katinytjaku.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 — ausente —
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 — ausente —
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 “Palu aṟa ngurpangkuṉa puṯu kuliningi palula tjapiṟa kulintjikitjangku. Munuṉa palulanguṟu Paulanya tjapinu, ‘Nyuntun mukuringanyi Jerusalemalakutu maḻaku ankunytjikitja ngura nyara palula kuutpangka kuliṟa ngurkantankunytjaku?’
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Ka paluṟu wangkangu, ‘Wiya! Ngayulu mukuringanyi Rome-aku mayatja puḻkangku Tjiitjalu ngayulu wangkanyangka kuliṟa ngurkantankunytjaku.’ Munuṉi paluṟu tjapinu ngura nyanga Tjiitjaṟiyala paṯaṟa kanyintjaku. Kaṉa palyanmanu ngura nyangangka palunya tjaultji tjuṯangku paṯaṟa kanyintjaku ngula iyantjikitjangku mayatja panya Tjiitjalakutu.” Alatji Pitjitjalu wati panya Akuṟipala tjakultjunu.
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Ka paluṟu kuliṟa wiyaringkula paluṟu ngapartji wangkangu, “Ngayulu mukuringanyi paluṟu wangkanyangka kulintjikitja.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Ka tjiṉṯungka Akuṟipanya pula Punitjanya mantara wiṟungka tjarpangu panya mayatjangku kanyilpaingka wiṟu mulata, munu paluṟu pula pitjangu waḻi puḻkakutu panya kuutpa wangkapaikutu. Kaya ngura nyanga Tjiitjaṟiyaku mayatja tjuṯa palula pulala tjunguringu wati tjaultji kuranyitja tjuṯa kuḻukuḻu. Munuya uwankara tjungu ruuma panya palula tjarpara nyinakatingu. Ka mayatja Pitjitjalu tjaultjingka wangkangu Paulanya mantjiṟa ngalya-katinytjaku.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Ka Paulanya ngalya-wirkakatinyangka mayatja panya paluṟu wangkangu aṉangu tjuṯangka, “Uwa, mayatja Akuṟipa munu aṉangu uwankara, kulilaya! Wati nyanga palunyatjaraṉa kuwari nyurala tjakultjunanyi. Panya wati Jew winkingkuya nyanga palumpa kuraringkula ngayula tjakultjunangi Jerusalemanya nguraṟa tjuṯangku munu ngura nyangatja nguraṟa tjuṯangku kuḻukuḻu. Munuya paluṟu tjana uwankarangku ngayula mirara wangkangi alatji, ‘Wati palatja iluntara rawangku wanka kanyintja wiyangku!’
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Palu ngayulu paluṟu tjana kuranmaṟa wangkanytja kulinu munuṉa wati nyanga paluṟu kuḻu palumpa aṟa walytjangku tjakultjunkunytja kulinu. Munuṉa aṟa uwankara kulintjatjanungku puṯulta kuliningi, ‘Kura nyaa palyannyangkaya palunya iluntankunytjikitja mukuringanyi?’ Kaṉi paluṟu panya tjapinu mayatja Tjiitjalu palunya nyakula ngurkantankunytjaku, kaṉa palya kulini palunya Tjiitjalakutu iyantjikitjangku ngura nyara Rome-alakutu.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Palu ngayulu puṯu kulini tjukurpa nyaaṉa nyiringka paluṟu kurantja walkatjunkunytjikitjangku mayatja panya Tjiitjalu nyakula nintiringkunytjaku? Wati nyangangku kura nyaa palyaṉu, kaṉa walkatjura? Palu puṯuṉa kulini. Munu nyangaṉa kuwari palunya nyuralakutu ngalya-katingu munu nyuntulakutu kuḻu. Wanyu Mayatja Akuṟipa, nyuntu palula tjapila palula kuliṟa nintiringkunytjikitjangku munu paluṟu wangkanyangka kulintjatjanungku ngayulalta tjakultjura, kaṉa nyiringka walkatjura.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Tjinguṟu paluṟu kura kutjupa kutjupa palyannyangkaṉa nyiringka walkatjunama. Palu wiyangkaṉa puṯu palunya watarku iyaṉi mayatja Tjiitjalakutu tjukurpa nyiringka walkatjunkunytja wiyangka. Panya Tjiitjanya kulintjikitja mukuringkuku nyaanguṟuya palumpa kuraringanyi munuya aṉanguṟa wangkanyi.” Alatji Pitjitjalu mayatja Akuṟipala wangkangi.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.