Atos 25
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Uwa, wati panya mayatja Pitjitjanya Tjiitjaṟiyalakutu pitjala manta panya Judeaku mayatjaringu munu tjiṉṯu maṉkurpa nyinara paluṟu ngura Tjiitjaṟiyalanguṟu uḻpaṟira unytju anu Jerusalemalakutu.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Kaya ngura nyara palula wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu Jew tjuṯaku mayatja tjuṯangku kuḻu mayatja panya Pitjitjala pitjala tjukurpa Paulanyatjara tjakultjunangi panya paluṟu kura tjuṯa palyantjitja.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Munuya palula puḻkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Wanyu nganaṉa pukuḻarinytjaku wati pala Paulanya maḻakungku iyala nyanga Jerusalemalakutu.” Alatjiya ngunti tjapiningi panya ngaṉmanytjuya wangkara kuliningi Paulanya maḻakungku iyannyangka waṉaṟa nguṟurpa iluntankunytjikitjangku.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Palu Pitjitjalu tjanala wangkangu, “Wiya! Ngayuku tjaultji tjuṯangku Paulanya kanyini ngura nyara Tjiitjaṟiyala, ka ngayulu tjukutjuku nyinara maḻaku ananyi.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ka nyura uti mukuringkulampa wati kuranyitja maṉkurpa ngayula tjungu iyanma. Kaya paluṟu tjana ngura nyara palula palunya nyakula ngayula tjakultjunkuku aṟa palunyatjara. Tjinguṟu paluṟu mulapa kura palyaṉu, munta tjinguṟu wiya.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Munu wati panya mayatja Pitjitjanya tjiṉṯu tjuṯa piṟuku tjanala nyinangi Jerusalemala tjinguṟu tjiṉṯu 8, tjinguṟu 10. Munu palulanguṟulta paluṟu maḻaku anu Tjiitjaṟiyalakutu. Ka wati panya Jew kuranyitja tjuṯa kuḻu palula tjungu anu munuya ma-wirkanu. Ka mungawinki mayatja panya paluṟu ruuma panya kuutpa wangkapaikutu anu munu tjarpara mayatjaku panya tjiyangka nyinakatingu. Munu paluṟu tjaultji tjuṯangka wangkangu Paulanya aḻṯira ngalya-katira palula kuranyu ngaṟatjunkunytjaku palula tjapiṟa palunya ngurkantankunytjikitjangku.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ka tjana Paulanya wirkakatinyangka wati panya Jew kuranyitja tjuṯa palula para-ngaṟala arintanu. Munuya paluṟu tjana puḻkaṟa alatjiṯu ngunti palunya kuranmanangi tjukaṟurungku wangkara-palku panya tjukurpa palunya tjananyaya mulamulangku wangkanytja wiya tjana ngunti wangkangi tjana mirpaṉarira.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Ka Paulalu wangkangu paluṟunku walytjangku kuliṟa, “Ngayulu kura kutjupa kutjupa palyantja wiyaṯu aṉangu nyanga Jew tjuṯaku, munuṉa timpula kuḻu kurantja wiyaṯu, munuṉa mayatja puḻka Tjiitjanya kuḻu kurantja wiyaṯu.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Palu Pitjitjanya mukuringangi Jew tjuṯa pukuḻmankunytjikitja munu paluṟu Paulala wangkangu, “Nyuntu Jerusalemalakutu ankunytjikitja mukuringkunyangkampaṉa ngura nyara palula nyuntunya kuutpangka tjunkuku, munuṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯangku nyuntunya wangkanyangka kuliṟa ngurkantankuku.”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Palu Paulalu wangkangu, “Wiya! Ngayulu nyangangka alatjiṯu ngaṟanyi waḻi nyanga kuutpa wangkapaingka unngu nyuntu mayatja Tjiitjalawanungku ngayunya ngurkantankunytjaku. Kaṉi nyaaku Jerusalemalakutu iyanma? Panya ngayuluṉa kura kutjupa kutjupa palumpa tjanampa palyantja wiyaṯu wati nyanga Jew tjuṯaku. Ka panyan nyuntu kuḻu ninti tjukurpa nyanga palumpa.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Tjinguṟuṉi nyura mulapa kura puḻka palyannyangkampa iluntanama, kaṉa palya iluma. Palu nyangantuṉiya wiyanguṟu alatjiṯu kuranmananyi tjukaṟurungku-palku, ka nyuntu ngapartji ngayunya puṯu unganyi paluṟu tjana iluntankunytjaku. Palu ngayulu mukuringanyi Rome-aku mayatjangku Tjiitjalu ngayuku tjukurpa kuliṟa ngurkantankunytjaku ngayulu wangkanytjitjanguṟu.” |src="tnACT25V11.tif" size="col" loc="p" ref="25:11-12"
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Ka palulanguṟu wati panya mayatja Pitjitjalu palumpa maḻpa tjuṯangka tjunguringkula tjana kapuṯungku tjaalytju wangkara kuliningi. Munu palulanguṟu Pitjitjalu Paulala wangkangu, “Nyuntu panyan wangkangu Tjiitjanya nyakunytjikitjangku, kaṉa palya kulini nyuntunya palulakutu iyantjikitjangku ngura nyara Rome-alakutu.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ka tjiṉṯu maṉkurpa nguwanpa ngaṟala wiyaringkunyangka, wati mayatja kutjupa ini Akuṟipanya pula maḻanykira pitjangu, minyma ini Punitjanya, ngura Tjiitjaṟiyalakutu mayatja puḻka Pitjitjanya nyakunytjikitja.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Munu paluṟu pula rawa nguwanpa nyinangi ngura nyara palula tjiṉṯu tjuṯa nguwanpa, ka Pitjitjalu tjukurpa panya Paulanyatjara tjakultjunangi wati panya Akuṟipala, munu alatji wangkangu, “Ngura nyangangka wati kutjupa nyinanyi tjailangka wati panya Pilikitjilu wantikatinytja.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ka ngayulu mungaṯu Jerusalemala nyinanyangka Jew tjuṯaku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu wati tjiḻpi puḻka tjuṯangku kuḻu wati palunya kuranmanangi munuya palunya puntuṟa wangkangi. Munuya paluṟu tjana ngayula wangkangi wati panya palunya kura ngurkantaṟa iluntankunytjaku.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Palu ngayulu tjanala wangkangu alatji, ‘Panya nganaṉa Tjiitjanya mayatjanmankupai tjuṯangku wati kutjupangku kura palyannyangka mapalku iluntankupai wiya, palu kuutpangka-waraṟala tjunkupai kuranmankupai tjuṯangka miṟangka paluṟunku aṟa walytjangku tjukaṟurungku wangkanytjaku. Munula uwankara kuliṟa kura ngurkantankunytjatjanungku kutju palunya iluntankupai.’ Alatjiṉa tjanala wangkangu.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Kaya wati paluṟu tjana ngura nyanga Tjiitjaṟiyalakutu pitjangu kuutpangka palunya wangkara kuranmankunytjikitja. Kaṉa ngayulu mungawinki ankula nyinakatingu mayatjaku panya tjiyangka munuṉa wati kutjupa wituṉu Paulanya aḻṯira ngalya-katinytjaku.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 — ausente —
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 — ausente —
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 “Palu aṟa ngurpangkuṉa puṯu kuliningi palula tjapiṟa kulintjikitjangku. Munuṉa palulanguṟu Paulanya tjapinu, ‘Nyuntun mukuringanyi Jerusalemalakutu maḻaku ankunytjikitja ngura nyara palula kuutpangka kuliṟa ngurkantankunytjaku?’
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ka paluṟu wangkangu, ‘Wiya! Ngayulu mukuringanyi Rome-aku mayatja puḻkangku Tjiitjalu ngayulu wangkanyangka kuliṟa ngurkantankunytjaku.’ Munuṉi paluṟu tjapinu ngura nyanga Tjiitjaṟiyala paṯaṟa kanyintjaku. Kaṉa palyanmanu ngura nyangangka palunya tjaultji tjuṯangku paṯaṟa kanyintjaku ngula iyantjikitjangku mayatja panya Tjiitjalakutu.” Alatji Pitjitjalu wati panya Akuṟipala tjakultjunu.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ka paluṟu kuliṟa wiyaringkula paluṟu ngapartji wangkangu, “Ngayulu mukuringanyi paluṟu wangkanyangka kulintjikitja.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ka tjiṉṯungka Akuṟipanya pula Punitjanya mantara wiṟungka tjarpangu panya mayatjangku kanyilpaingka wiṟu mulata, munu paluṟu pula pitjangu waḻi puḻkakutu panya kuutpa wangkapaikutu. Kaya ngura nyanga Tjiitjaṟiyaku mayatja tjuṯa palula pulala tjunguringu wati tjaultji kuranyitja tjuṯa kuḻukuḻu. Munuya uwankara tjungu ruuma panya palula tjarpara nyinakatingu. Ka mayatja Pitjitjalu tjaultjingka wangkangu Paulanya mantjiṟa ngalya-katinytjaku.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ka Paulanya ngalya-wirkakatinyangka mayatja panya paluṟu wangkangu aṉangu tjuṯangka, “Uwa, mayatja Akuṟipa munu aṉangu uwankara, kulilaya! Wati nyanga palunyatjaraṉa kuwari nyurala tjakultjunanyi. Panya wati Jew winkingkuya nyanga palumpa kuraringkula ngayula tjakultjunangi Jerusalemanya nguraṟa tjuṯangku munu ngura nyangatja nguraṟa tjuṯangku kuḻukuḻu. Munuya paluṟu tjana uwankarangku ngayula mirara wangkangi alatji, ‘Wati palatja iluntara rawangku wanka kanyintja wiyangku!’
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Palu ngayulu paluṟu tjana kuranmaṟa wangkanytja kulinu munuṉa wati nyanga paluṟu kuḻu palumpa aṟa walytjangku tjakultjunkunytja kulinu. Munuṉa aṟa uwankara kulintjatjanungku puṯulta kuliningi, ‘Kura nyaa palyannyangkaya palunya iluntankunytjikitja mukuringanyi?’ Kaṉi paluṟu panya tjapinu mayatja Tjiitjalu palunya nyakula ngurkantankunytjaku, kaṉa palya kulini palunya Tjiitjalakutu iyantjikitjangku ngura nyara Rome-alakutu.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Palu ngayulu puṯu kulini tjukurpa nyaaṉa nyiringka paluṟu kurantja walkatjunkunytjikitjangku mayatja panya Tjiitjalu nyakula nintiringkunytjaku? Wati nyangangku kura nyaa palyaṉu, kaṉa walkatjura? Palu puṯuṉa kulini. Munu nyangaṉa kuwari palunya nyuralakutu ngalya-katingu munu nyuntulakutu kuḻu. Wanyu Mayatja Akuṟipa, nyuntu palula tjapila palula kuliṟa nintiringkunytjikitjangku munu paluṟu wangkanyangka kulintjatjanungku ngayulalta tjakultjura, kaṉa nyiringka walkatjura.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Tjinguṟu paluṟu kura kutjupa kutjupa palyannyangkaṉa nyiringka walkatjunama. Palu wiyangkaṉa puṯu palunya watarku iyaṉi mayatja Tjiitjalakutu tjukurpa nyiringka walkatjunkunytja wiyangka. Panya Tjiitjanya kulintjikitja mukuringkuku nyaanguṟuya palumpa kuraringanyi munuya aṉanguṟa wangkanyi.” Alatji Pitjitjalu mayatja Akuṟipala wangkangi.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.