Atos 9
Cohãcjʉ̃ Yere Yahuducuri Tju (PIRNT) vs NVT
1 Ti pjere Saulo Jesu yequinare ihña tuhtiriquiro, “Tiquinare wejẽgʉtja”, nino, tiquiro pahia pʉhtoro cahapʉ wahahye.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Topʉ esaro tiquiro ojoari pũrine siniahye pahia pʉhtorore. Ohõ saha niahye:
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ti pũre ne tuhasa, waha, Damasco cahagã tiquiro esagʉ̃ waro ʉhmʉanopʉ asi sitedoque dijioahye tiquirore.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Sa asi sitedoque dijiogʉ̃ta tiquiro yehpapʉ bora quehe saro, yahuducugʉ̃ tʉhoahye:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 —¿Pʉhto, noa boro ijiajari mʉhʉ? niahye Saulo pehe.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Tiquiro sa nigʉ̃ Saulo cue nanare, ohõ saha ni sinituahye:
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Tiquiro sa nigʉ̃ Saulo mehna cjẽna pehe tiquiro yahuducuye dihitare tʉhoahye. Jesu pehere ihñedahye. Tiquiro sa wahagʉ̃ ihñañe, cueye, tiquina yahuducu masiedahye.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sa yero Saulo yehpapʉ cuñariquiro wahcãdʉca, tiquiro ihñagʉ̃ tiquiro caperi bajuerahye. Sa ye tiquina tiquiro omocare ñehe, Damascopʉ tʉã cãa wahahye tiquirore.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Sa yero tiquiro ihtia deco waro ne ihñeda, ihyera, ne sihniedahye.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Sa ye Jesu buheriquiro Anania wame tiriquiro Damascopʉ ijiahye. Sa yero Jesu bajuahye Ananiare. Sa bajuaro pisuahye tiquirore:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Tiquiro sa nigʉ̃ Jesu yahuahye tiquirore:
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Sa yero quehẽno saha tiquiro ihñarire ihñano niaga topʉre. Ohõ saha ijiyere ihñano niaga tiquiro: Mʉhʉ omocare tiquiro bui duhu peo, tiquiro caperi quehnoa wahagʉ̃ ihñano niaga tiquirore bajuarire, niahye Jesu Ananiare.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoro Anania ohõ saha niahye:
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Sa yero ohõre tiquiro ijipihtiyequina mʉhʉre cahmeñequinare peresu yero taro niñohti. Pahia pʉhtoa tiquirore sa ye dutiñohti, niahye Anania Jesure.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Tiquiro sa nigʉ̃ Jesu pehe yahuahye tiquirore:
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Sa yero peye tahari yeere tiquiro yeri buhiri tiquiro ñano yʉhdʉrota. Tire tiquirore masigʉ̃ yegʉtja, niahye Jesu Ananiare.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Tiquiro sa nidi bato Anania pehe waha, esa, Saulo tiquiro ijiri wʉhʉpʉ sajãhye. Sajã sa, tiquiro omocare Saulo bui duhu peo, yahuahye tiquirore.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Tiquiro sa nigʉ̃ta tiquiro caperire wahi nʉtʉri saha bajuyere tiquiro caperire pahna dijiagʉ̃ ihñahye Saulo. Tiquiro sa ihña tuhasari bato wahcãdʉca sagʉ̃ apequiro pehe wame yeahye tiquirore.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Sa yero tiquiro ihyari bato pagʉ tutuariquiro wahahye.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Sa yero ti pjereta tiquiro judio masa buheye wʉhʉsepʉ Jesu yere buheahye masare. Jesu Cohãcjʉ̃ macʉno tiquiro ijiyere yahuahye Saulo.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Tiquiro sa yahugʉ̃ ihñañe ijipihtiyequina tiquirore tʉhoyequina acʉaa wahahye.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Tiquina sa ni tʉhotuepegʉ̃ta Saulo cuero marieno tutuaro mehna buhe dʉcahye. Judio masare Damasco cjẽnare quehnoano yahuahye. “Ahriquiro Jesu potota Cristo marine yʉhdʉoriquiro ijire”, tiquiro ni yahugʉ̃ tiquina pehe tiquirore “Ni mehono nine ahriquiro”, ni masiedahye tiquirore.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Sa ye peye decori bato judio masa tiquirore wejẽ duaye, tiquina basi yahuducuahye.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Sa yero Saulo tiquina wejẽ duagʉ̃ masiahye tiquiro basi. Sa ye ti maca cjẽ sopecaharire decopʉre, ñamipʉ gʉ̃hʉre cohtee tiahye tiquirore wejẽ duaye.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Tiquina sa wejẽ duagʉ̃ ihñañe ñamipʉ Saulo buheyequina tiquirore pʉhʉro pajiri pʉhʉdupʉ ne sãa, ti maca cjã sahrĩno behero pehepʉ duhu dijioahye tiquirore.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Sa ye Saulo Jerusalẽpʉ esaro, topʉ Jesu yequina mehna tiquiro iji duamahye. Tiquiro sa iji duepegʉ̃ta tiquina tiquirore “Jesu buheriquiro ijierare ahriquiro”, niñe, tiquirore cue niahye.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Tiquina sa cuepegʉ̃ta Bernabé pehe tiquirore ne cãhye Jesu cũriquina cahapʉ. Sa yero Saulo mahapʉ Jesure tiquiro ihñarire, Jesu mehna tiquiro yahuducurire, Damascopʉ cuero marieno Jesu yere tiquiro buhe dʉcarire yahuahye Bernabé pehe.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Tiquiro sa ni yahuri bato Saulo tiquina mehna sajãno, Jerusalẽpʉ tiquina mehna ijie tiahye.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Sa yero tiquiro cuero marieno Jesu yere buhee tiahye. Sa yero tiquiro judio masare Jesu yere yahu yʉhdʉdʉcaro niahye. Tiquina judio masa griego masa yere yahuducuyequina ijiahye. Sa ye Saulo tiquiro sa yahu yʉhdʉdʉcari buhiri tiquina tiquirore wejẽ duamahye.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Tiquina sa wejẽ duagʉ̃ ihñañe, Saulo mehna cjẽna Jesu yequina pehe tiquirore Cesareapʉ ne duhti cãa wahahye. Topʉ tiquirore siho ijiducume Tarsopʉ ohoahye tiquirore.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Sa ye ijipihtiropʉ, Judea yehpapʉ, Galilea yehpapʉ, Samaria yehpapʉ Cohãcjʉ̃ yequina quehnoano ijie tiahye. Ti pjere ne masa ñano yera tiahye tiquinare. Sa ye quehnoano buheahye tiquina. Sa ye tiquina Cohãcjʉ̃re cua pesaro ihñahye. Espíritu Santo tiquinare tiquiro yedohogʉ̃ tiquina pehe masa peyequina wahahye.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Sa ye Pedro ijipihtiye macaripʉ waharo, Jesu yequina Lida maca cjẽna cahapʉ gʉ̃hʉre esahye tiquiro.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Topʉ esaro Enea wame tiriquirore boca sahye. Enea tini masieniquiro ijiro, ocho cʉhmari waro cuñari cahsero mehna cuñae tiahye tiquiro.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Sa yero Pedro pehe tiquirore ohõ saha niahye:
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Sa ye ijipihtiyequina Lida cjẽna, Sarona cjẽna tiquirore ihñañe, tiquina ñañe yerire duhu, Jesure wacũ tutuahye.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Sa ye Jope wame tiri macapʉ Jesure ño peoricoro Tabita wame tiricoro ijiahye. Ticoro wame Tabita griego ye yahuducuye mehna Dorca ijire. Ticoro quehnoañene yero, peye ohoe tiahye pejecʉoyequinare.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Sa yero ti pjere ticoro dohati wahcõ, yariaa wahahye. Ticoro yariagʉ̃ ihñañe, tiquina ticorore quehnoano cose, ʉhmʉano cjã tucũpʉ cũahye ticorore.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Lida wame tiri maca Jope cahagãpʉ ijiri. Sa ye Jesu buheyequina Jope cjẽna Pedro Lidapʉ tiquiro ijigʉ̃ tʉhoahye. Sa tʉhoye, pʉaro ohoahye Pedro cahapʉ. Tiquiro cahapʉ esaye, Pedrore yahuahye tiquina.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Tiquina sa nigʉ̃ tʉhoro tiquina mehna wahaa wahahye tiquiro. Topʉ tiquirore tiquina ne sari bato ʉhmʉano cjã tucũpʉ ne mʉjaa wahahye tiquirore. Sa ye ijipihtiyequina wape wiha numia tiquiro cahapʉ esadʉca, utiahye. Tabita tiquina mehna ijininopʉ peye suhtire yee tiahye. Sa ye tiquina ticoro yeri suhti ijirire ihñoahye Pedrore.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Tiquina sa ihñoepegʉ̃ta Pedro tiquinare ti tucũpʉ ijiyequinare wijia dutiahye. Tiquina wijiari bato tiquiro dʉsepe curi mehna quehe sa, Cohãcjʉ̃re ticorore sini basahye. Sa yero ticoro pagʉre majare ihñahye.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ticoro wahcã nuju sagʉ̃ ihña, tiquiro ticoro omocare ñehe, tʉã wahcõ docoahye ticorore. Sa yero tiquiro to cjẽnare Jesu yequinare, wape wiha numiare pijio, ticorore catiricorore wiahye tiquinare.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Tiquiro sa yeri bato ijipihtiyequina Jope cjẽna tire masiñe peyequina masa Jesure wacũ tutua dʉcahye.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Came Jopepʉ Simo wahiquina cahserire quehnoriquiro mehna peye decori Pedro tiquiro mehna ijiahye.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.