Atos 25
Cohãcjʉ̃ Yere Yahuducuri Tju (PIRNT) vs VC
1 Sa ye Festo ti yehpapʉ ihtia deco tiquiro ijiri bato, Cesareapʉ ijiriquiro waha, Jerusalẽpʉ esahye.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Topʉ tiquiro ijigʉ̃ pahia pʉhtoa, judio masa pʉhtoa mehna Pablore tiquina yahusãrire yahuahye Festore.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Pablo mahapʉ wahagʉ̃ tiquirore bʉca quehe, wejẽ duaye nimahye tiquina. Sa ye tiquina Festore tutuaro sinimahye:
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Tiquina sa nigʉ̃ tʉhoro, Festo yahuahye tiquinare:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Pablo tiquiro ñano yeriquiro ijigʉ̃, mʉsa pʉhtoa Cesareapʉ yʉhʉ mehna waha, tiquirore yahusãahdo, niahye Festo.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Sa yero Festo ocho o diez decori tiquina mehna tiquiro ijiri bato Cesareapʉ tojoaa wahahye. Ape decopʉ tiquiro buhiri dahre dutiri wʉhʉpʉ dujiro, Pablore ne cãhta dutiahye.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Sa ye Pablo Festo cahapʉ tiquiro wihigʉ̃, judio masa Jerusalẽpʉ ahtariquina pehe Pablo cahapʉ ducu, tiquirore tutuaro mehna yahusã dʉcahye. Sa yahusãepeta “Ahriquiro tiquiro ñano yegʉ̃ ihñaʉ”, ni, masiedahye.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Tiquina sa ni yahusãri bato Pablo tiquiro yerire yahuahye:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Festo pehe judio masare bucuegʉ̃ ye duaro, Pablore sinituahye:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoro Pablo yahuahye:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Dutiyere yʉhdʉdʉcarigʉ ijigʉ “Yʉhʉre wejẽdacãhña”, niedaboaya yʉhʉ. Sa yegʉ ahriquina yahusãri pehe ni mehoñe ijigʉ̃ yʉhʉre yahusãriquinare yʉhʉre oho masiedare mʉhʉ. Yʉhʉ yerire ijipihtiyequina pʉhtorore Césare yahu duaja, niahye Pablo.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Tiquiro sa nigʉ̃ tʉhoro Festo pehe quehnoano masi yahuyequinare sinitu tuhasa, yahuahye Pablore:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Camepʉ pʉhtoro Agripa, Berenice wame tiricoro mehna Cesareapʉ Festore ihñañe esahye.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Topʉ peye decori tiquina ijiri bato Festo yahuahye Agripare Pablo tiquiro ijiye tiyere:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Sa ye Jerusalẽpʉ yʉhʉ wahagʉ̃ judio masa tiquina pahia pʉhtoa, tiquina bʉcʉna mehna ahriquirore yahusãri. “Tiquiro ye buhirire wejẽña tiquirore”, ni, sinidi tiquina yʉhʉre.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Tiquina sa ni sinigʉ̃ tʉhogʉ yʉhʉ tiquinare ohõ saha ni yahuu. “Roma cjẽna pehe peresu tiquina yeriquinare masare ohoerare. Sa yegʉ tiquirore ohoeraja mʉsare. Ʉsã ñehediquirore tiquirore yahusãriquinare tiquiro ihñato pano tiquirore buhiri dahre masiedaja ʉsã. Tiquiro basi tiquiro yerire tiquiro yahueragʉ̃ tiquirore buhiri dahre masiedaja ʉsã”, nii tiquinare.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Sa yegʉ ohõre tiquina wihigʉ̃ ihñagʉ yoari pje yerʉ yʉhʉ. Sa yegʉ ape decopʉ buhiri dahre dutiri wʉhʉpʉ dujigʉ, tiquina yahusãriquirore pijii.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Sa ye ti wʉhʉpʉ tiquiro wihigʉ̃ ihñañe tiquirore ihña tuhtiyequina wahcãdʉcari. Tiquina sa wahcãdʉcagʉ̃ ihñagʉ “Ña yʉhdʉaro ni yahusãeta”, ni, tʉhotumi yʉhʉ tiquinare. Tiquirore yahusã duepeta yahusã masiedari tiquina.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Sa ye ahriquirore Cohãcjʉ̃ yere tiquiro yahuri buhiri judio masa tiquirore tuhtiri. Jesu wame tiriquiro tiquiro yaria masa mʉjarire tiquiro yahuri buhiri yahusãri ahriquirore. Ahri dihitare yahusãri.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Tire masiedagʉ tiquirore quehnoano sinituu. “¿Jerusalẽpʉ waha duajari mʉhʉ yʉhʉ mehna? Topʉ yahuya mʉhʉ yerire yʉhʉre”, nimi tiquirore.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Yʉhʉ sa niepegʉ̃ta tiquiro waha duerari. “Yʉhʉ yerire ijipihtiyequina pʉhtorore yahu duaja”, nidi tiquiro yʉhʉre. Tiquiro sa nidi bato ohõpʉta tiquirore cohte dutii, ijipihtiyequina pʉhtoro cahapʉ tiquirore yʉhʉ ohoato pano, niahye Festo Agripare.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 —Yʉhʉ basi tʉho duaja tiquirore, niahye Agripa Festore.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ape decopʉ Agripa, Berenice mehna tiquina buhiri dahre dutiri wʉhʉpʉ esa, “Pʉhtoa ijiaja ʉsã”, niñe cua pesaro ye ihñoahye tiquina, surara pʉhtoa, ti maca cjẽna pʉhtoa mehna. Sata ye sajãhye ti wʉhʉpʉ. Tiquina sajã sari bato Pablore pijiahye Festo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Sa yero Festo ohõ saha ni yahuahye:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Tiquina sa niepegʉ̃ta ohõ saha tʉhotuaja yʉhʉ. Ahriquiro ne ñano yeriquiro ijierare. ¿Yabe buhiri wejẽboagari mari tiquirore? Sa yegʉ ijipihtiyequina pʉhtorore César Augustore ahriquiro yerire tiquiro yahu duagʉ̃ ijipihtiyequina pʉhtoro cahapʉ ohogʉtja tiquirore.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 — ausente —
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 — ausente —
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.