Juízes 7
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 No is da Jerubbaal (sell is, da Gideon) un awl di leit bei eem free uf kshtanna, un henn sich ufkokt an di shpring funn Harod. Di Midianiddah henn sich ufkokt in di valley nadda funn eena am hivvel es Moreh hayst.
1 Então, Jerubaal (que é Gideão) se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele havia, e se acamparam junto à fonte de Harode; de maneira que tinha o arraial dos midianitas para o norte, pelo outeiro de Moré, no vale.
2 Da Hah hott no ksawt zumm Gideon, “Du hosht zu feel leit fa mich lossa di Midianiddah in eiyah hend gevva. Ich vill nett havva es Israel braekka kann es iahra aykni graft si frei gmacht hott.
2 E disse o Senhor a Gideão: Muito é o povo que está contigo, para eu dar os midianitas em sua mão; a fim de que Israel se não glorie contra mim, dizendo: A minha mão me livrou.
3 Nau sawk zu di leit, ‘Veah-evvah is sich feicht un ziddaht, kann zrikk drayya un da berg funn Gilead falossa.’” So henn zvay un zvansich dausend mennah falossa, un's sinn zeyya dausend geblivva.
3 Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for covarde e medroso, que volte e vá-se apressadamente das montanhas de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 No hott da Hah ksawt zumm Gideon, “'S sinn alsnoch zu feel mennah. Nemm si nunnah an's vassah un ich lays si raus fa dich datt. Vann ich sawk, ‘Deah soll mitt diah gay,’ no soll eah gay. Avvah vann ich sawk, ‘Deah soll nett mitt diah gay,’ no soll eah nett gay.”
4 E disse o Senhor a Gideão: Ainda muito povo há; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; e será que aquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.
5 Da Gideon hott si no nunnah an's vassah gebrocht. Da Hah hott ksawt zumm Gideon, “Fadayl selli vo vassah lekka mitt di zung vi en hund funn selli es sich anna gneeya fa drinka.”
5 E fez descer o povo às águas. Então, o Senhor disse a Gideão: Qualquer que lamber as águas com a sua língua, como as lambe o cão, esse porás à parte; como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Drei hunnaht mennah henn's vassah glekt bei iahra hend ruff an's maul bringa, avvah awl di anra henn sich anna gegneet fa vassah drinka.
6 E foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o resto do povo se abaixou de joelhos a beber as águas.
7 Da Hah hott ksawt zumm Gideon, “Ich zayl eich frei macha mitt di drei hunnaht mennah es es vassah glekt henn, un ich gebb di Midianiddah in eiyah hend. Loss awl di anra mennah gay, si kenna haym gay.”
7 E disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam as águas vos livrarei e darei os midianitas na tua mão; pelo que toda a outra gente se vá cada um ao seu lugar.
8 No hott da Gideon awl di ivvahricha mennah funn Israel zrikk zu iahra tents kshikt. Avvah eah hott di drei hunnaht mennah bei sich kalda. Si henn's ess-sach un di blohs-hanna funn di anra kalda. Di Midianiddah henn sich ufkokt katt im deich unnich eena.
8 E o povo tomou na sua mão a provisão e as suas buzinas, e ele enviou todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve; e estava o arraial dos midianitas abaixo no vale.
9 Selli nacht hott da Hah zumm Gideon ksawt, “Shtay uf, gay nunnah an iahra tents, ich habb si in dei hend gevva.
9 E sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce ao arraial, porque o tenho dado na tua mão.
10 Avvah vann du dich feichsht, nemm dei gnecht da Pura mitt diah un gay nunnah an iahra tents.
10 E, se ainda temes descer, desce tu e teu moço Pura ao arraial;
11 No zaylsht du heahra vass si am sawwa sinn. Noch sellem zaylsht du gedrohsht sei fa geyyich si gay.” So is eah un sei gnecht da Pura nunnah ganga nayksht vo di greeks-gnechta am iahra camp vatsha voahra.
11 e ouvirás o que dizem, e, então, se esforçarão as tuas mãos, e descerás ao arraial. Então, desceu ele com o seu moço Pura até ao extremo das sentinelas que estavam no arraial.
12 Di Midianiddah, di Amalekiddah un di anri leit funn di east henn sich ufkokt katt im deich, un si voahra so dikk es locusts. Iahra kamayla voahra so feel es si nett gezayld sei henn kenna, vi da sand am say nohch.
12 E os midianitas, e amalequitas, e todos os filhos do Oriente jaziam no vale como gafanhotos em multidão; e eram inumeráveis os seus camelos, como a areia que há na praia do mar em multidão.
13 Da Gideon is nunnah kumma yusht vi en mann am sei drohm fazayla voah. Eah hott ksawt, “Ich habb en drohm katt; en layb geahsht-broht is kumma zu rolla runnah in di Midianiddah iahra camp. Da layb hott en tent so hatt gedroffa es da tent ivvah-gedrayt is un hott ausnannah uf em bodda gleyya.”
13 Chegando, pois, Gideão, eis que estava contando um homem ao seu companheiro um sonho e dizia: Eis que um sonho sonhei: eis que um pão de cevada torrado rodava pelo arraial dos midianitas, e chegava até às tendas, e as feriu, e caíram, e as transtornou de cima para baixo, e ficaram abatidas.
14 Sei freind hott no ksawt, “Dess kann nix annahshtahs sei es es shvatt fumm Gideon, em Joas sei boo, da Israeliddah. Gott hott di Midianiddah un di gans camp ivvah-gevva in sei hend.”
14 E respondeu o seu companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Deus tem dado na sua mão aos midianitas e a todo este arraial.
15 Vo da Gideon deah drohm keaht hott un vi ah ausglaykt voah, hott eah sich nunnah gebikt un hott Gott ohgebayda. Eah is zrikk an di Israeliddah camp ganga un hott naus groofa, “Shtaynd uf! Da Hah hott di Midianiddah camp in eiyah hend gevva.”
15 E sucedeu que, ouvindo Gideão a narração deste sonho e a sua explicação, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor tem dado o arraial dos midianitas nas vossas mãos.
16 Da Gideon hott no di drei hunnaht mennah in drei drubba gedu. Eah hott yaydah mann en blohs-hann un en leahrah tsheah gevva. In di tsheahs voahra feiyah-shtekka am brenna.
16 Então, repartiu os trezentos homens em três esquadrões; e deu- lhes a cada um nas suas mãos buzinas e cântaros vazios, com tochas neles acesas.
17 Eah hott ksawt zu di mennah, “Vatshet mich, un doond vi ich du. Vann miah moll nunnah an di camp kumma, doond grawt vi ich du.
17 E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer; e eis que, chegando eu ao extremo do arraial, será que, como eu fizer, assim fareis vós.
18 Vann ich, un awl selli es bei miah sinn, unsah blohs-hanna blohsa, no blohset diah eiyahri aw gans um di camp rumm un greishet, ‘Fa da Hah un fa da Gideon.’”
18 Tocando eu e todos os que comigo estiverem a buzina, então, também vós tocareis a buzina ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e Gideão.
19 Da Gideon un di hunnaht mennah es bei eem voahra sinn nunnah an di camp kumma yusht eb mitt-nacht, an di zeit es di neiya vatshah iahra bletz gnumma henn. No hott da Gideon un sei mennah iahra blohs-hanna geblohsa, un henn di tsheahs fabrocha in iahra hend.
19 Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam ao extremo do arraial, ao princípio da vigília da meia-noite, havendo-se já posto as guardas; e tocaram as buzinas e partiram os cântaros que tinham nas mãos.
20 Di drei drubba fumm Gideon sei mennah henn iahra blohs-hanna geblohsa un henn iahra tsheahs fabrocha. Si henn di feiyah-shtekka in iahra lingsi hend kohva un di blohs-hanna in di rechtsi hend. No henn si naus gegrisha, “En shvatt fa da Hah un fa da Gideon!”
20 Assim, tocaram os três esquadrões as buzinas, e partiram os cântaros, e tinham nas suas mãos esquerdas as tochas acesas e nas suas mãos direitas as buzinas, que tocavam; e exclamaram: Espada do Senhor e de Gideão.
21 Yaydah fumm Gideon sei mann sinn shtay geblivva um di camp rumm, un awl di Midianiddah greeks-gnechta henn ohkfanga greisha un fatt shpringa.
21 E ficou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então, todo o exército deitou a correr, e, gritando, fugiram.
22 Vo em Gideon sei drei hunnaht mennah iahra blohs-hanna geblohsa henn, hott da Hah di gans drubb Midianiddah gmacht uf nannah lohs gay mitt iahra shvadda. Di gans drubb hott sich no fabutzt zu di shtatt Beth-Sitta geyyich Zereda, so veit es zu di lein funn Abel-Mehola nayksht an Tabbath.
22 Tocando, pois, os trezentos as buzinas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial; e o exército fugiu para Zererá, até Bete-Sita, até aos limites de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Di mennah funn Israel voahra no bei groofa funn Naphthali, Asser un gans Manasse un si sinn di Midianiddah nohch ganga.
23 Então, os homens de Israel, e de Naftali, e de Aser, e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram aos midianitas.
24 Da Gideon hott no leit naus kshikt fa deich di hivvel-lendah funn Ephraim gay un sawwa, “Kummet runnah geyyich di Midianiddah un nemmet di vassahra ivvah am Jordan biss an Beth-Bara eb di Midianiddah drivvah nivvah gay kenna.” So voahra awl di mennah funn Ephraim bei groofa un si henn di vassahra fumm Jordan ivvah-gnumma so veit es Beth-Bara.
24 Também Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei ao encontro dos midianitas e tomai-lhes as águas até Bete-Bara, a saber, o Jordão. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, tomaram- lhes as águas até Bete-Bara e Jordão.
25 Si henn zvay funn di Midianiddah iahra foah-gengah kfanga es Oreb un Seeb kaysa henn. Si henn da Oreb doht gmacht am shtay funn Oreb un da Seeb an di vei-press funn Seeb. Si henn ohkalda di Midianiddah nohch gay, un si henn di kebb fumm Oreb un em Seeb zumm Gideon gebrocht es nau uf di east seit fumm Jordan Revvah voah.
25 E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; e mataram Orebe na penha de Orebe, e Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram os midianitas, e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.