Juízes 6
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 No henn di Kinnah-Israel viddah gedu vass evil voah fannich em Hah, un fa sivva yoah hott eah si ivvah-gevva in di hend funn di Midianiddah.
1 Os israelitas fizeram o que era mau aos olhos do S enhor . Por isso, o S enhor os entregou nas mãos dos midianitas durante sete anos.
2 Veil di macht funn Midian so shteik voah ivvah Israel, henn di Kinnah-Israel sich bletz gmacht fa voona in di berga un henn sich fashtekkeld in felsa-lechah un anri sayfi bletz.
2 Os midianitas eram tão cruéis que os israelitas fizeram para si esconderijos nas montanhas, nas cavernas e nas fortalezas.
3 Vann di leit funn Israel iahra land als eiksayt katt henn, sinn di Midianiddah, di Amalekiddah un anri leit funn di east ruff ivvah si kumma.
3 Sempre que os israelitas faziam o plantio, saqueadores de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste atacavam Israel,
4 Dee leit henn iahra tents ufkokt im land un henn di crops fasaut biss gans nivvah an Gaza. Si henn nix ivvahrich glost fa Israel zu essa. Si henn kenn shohf, fee adda aysla glost fa si.
4 acampavam na terra e destruíam as plantações até Gaza. Levavam ovelhas, bois e jumentos, e não deixavam coisa alguma para Israel comer.
5 Si sinn ruff kumma mitt iahra fee un tents vi shvoahms funn locusts. 'S voahra so feel leit un kamayla es si nett gezayld sei henn kenna. Dee leit sinn rei in's land kumma fa's fasauwa.
5 Esses bandos inimigos, que vinham com seus rebanhos e tendas, eram como uma praga de gafanhotos. Chegavam em camelos, tão numerosos que era impossível contá-los, e só partiam quando a terra estava devastada.
6 Israel is oahrich oahm vadda deich di Midianiddah, un di Kinnah-Israel henn da Hah ohgroofa.
6 Os midianitas reduziram Israel à mais absoluta pobreza, e o povo pediu socorro ao S enhor .
7 Nau vo di Kinnah-Israel naus groofa henn zumm Hah veyyich di Midianiddah,
7 Quando os israelitas clamaram ao S enhor por causa de Midiã,
8 hott eah eena en brofayt kshikt es ksawt hott, “Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel sawkt, ‘Es voah mich es eich ruff aus Egypta gebrocht hott, aus em gnechta-land.
8 o S enhor lhes enviou um profeta, que disse: “Assim diz o S enhor , Deus de Israel: Eu os tirei da escravidão no Egito.
9 Ich habb eich frei gmacht funn di macht funn di Egyptah, un funn selli es eich nunnah gedredda henn. Ich habb si fannich eich vekk gedrivva un habb eich iahra land gevva.
9 Eu os livrei dos egípcios e de todos que os oprimiam. Expulsei seus inimigos e dei a vocês a terra deles.
10 Ich habb ksawt zu eich, “Ich binn da Hah, eiyah Gott. Deenet nett di gettah funn di Amoriddah, dee vo im land voahra vo diah nau drinn voonet.” Avvah diah hend miah nett keicht.’”
10 Disse a vocês: ‘Eu sou o S enhor , seu Deus. Não adorem os deuses dos amorreus, em cujas terras agora vivem’. Mas vocês não me deram ouvidos”.
11 Da engel fumm Hah is no kumma un hott sich anna kokt unnich em aycha-bohm in Ophra es zumm Joas da Abiesriddah keaht hott. Sei boo da Gideon voah datt am vaytza dresha in en vei-press so es di Midianiddah di frucht nett greeya kenna.
11 Então o anjo do S enhor veio e sentou-se debaixo do grande carvalho em Ofra que pertencia a Joás, do clã de Abiezer. Gideão, filho de Joás, estava debulhando trigo no fundo de uma prensa de uvas, a fim de não ser descoberto pelos midianitas.
12 Da engel fumm Hah hott sich veisa glost zumm Gideon un hott ksawt, “Da Hah is bei diah, du mechtichah greeks-gnecht.”
12 O anjo do S enhor apareceu a Gideão e disse: “O S enhor está com você, guerreiro corajoso!”.
13 Avvah da Gideon hott ksawt, “Mei meishtah, vann da Hah bei uns is, favass is awl deah druvvel uf uns kumma? Vo sinn awl sei vundahboahri sacha es unsah foah-feddah fazayld henn diveyya vo si ksawt henn, ‘Hott nett da Hah uns ruff aus Egypta gebrocht?’ Avvah nau hott da Hah uns falossa, un hott uns unnich di hend funn di Midianiddah gevva.”
13 Gideão respondeu: “Meu senhor, se o S enhor está conosco, por que nos aconteceu tudo isso? E onde estão os milagres de que nossos antepassados nos falaram? Acaso não disseram: ‘O S enhor nos tirou do Egito’? Agora, porém, o S enhor nos abandonou e nos entregou nas mãos dos midianitas!”.
14 No hott da Hah een ohgegukt un hott ksawt, “Gay in dei graft un mach Israel frei funn di hand funn Midian. Binn ich nett am dich shikka?”
14 Então o S enhor se voltou para ele e disse: “Vá com a força que você tem e liberte Israel dos midianitas. Sou eu quem o envia!”.
15 “Avvah mei meishtah,” hott da Gideon kfrohkt, “vi kann ich Israel frei macha? Mei freindshaft is di shvachsht in Manasse, un ich binn da yingsht in unsah family.”
15 “Mas, Senhor, como posso libertar Israel?”, perguntou Gideão. “Meu clã é o mais fraco de toda a tribo de Manassés, e eu sou o menos importante de minha família!”
16 Da Hah hott ksawt, “Ich zayl bei diah sei un du zaylsht di Midianiddah nunnah shlauwa es vi ay mann.”
16 “Certamente estarei com você”, disse o S enhor . “E você destruirá os midianitas como se estivesse lutando contra um só homem.”
17 No hott da Gideon ksawt, “Vann ich gnawt kfunna habb in dei awwa, gebb miah en zaycha fa veisa es es dich is am shvetza zu miah.
17 Gideão respondeu: “Se, de fato, posso contar com tua ajuda, dá-me um sinal de que é mesmo o S enhor quem fala comigo.
18 Ich bitt dich, gay nett fatt biss ich zrikk kumm un bring mei opfah un layk's fannich dich.” Da Hah hott ksawt, “Ich voaht biss du zrikk kumsht.”
18 Por favor, não vás embora até que eu te traga a minha oferta”. Ele respondeu: “Ficarei aqui até você voltar”.
19 Da Gideon is no ganga un hott en glay gaysli grisht un hott aw unksavvaht-broht gmacht mitt zvansich pund mayl. Eah hott's flaysh in en koahb gedu un di bree in en kessel. Eah hott's raus gebrocht zumm engel unnich em aycha-bohm, un hott's fannich een gedu.
19 Gideão foi depressa para casa. Cozinhou um cabrito e, com cerca de vinte litros de farinha, preparou pães sem fermento. Depois, colocou a carne num cesto e o caldo numa panela, os levou para fora e os ofereceu ao anjo que estava debaixo da grande árvore.
20 Da engel funn Gott hott no ksawt, “Nemm's flaysh un's unksavvaht-broht un du si uf deah shtay. No leah di bree ivvah si.” Eah hott no so gedu.
20 O anjo de Deus lhe disse: “Coloque a carne e os pães sem fermento sobre esta pedra e derrame neles o caldo”. Gideão obedeceu.
21 Da engel funn Gott hott en shtekka in sei hand katt. Eah hott naus glangd un hott's flaysh un's unksavvaht-broht ohgraykt mitt em end funn seim shtekka. Grawt is feiyah aus em shtay kumma un hott's flaysh un's broht ufgebrend. Un da engel funn Gott voah nimmi datt.
21 Então o anjo do S enhor tocou na carne e nos pães com a ponta da vara que estava em sua mão, e fogo subiu da pedra e consumiu tudo que Gideão havia trazido. E o anjo do S enhor desapareceu.
22 Vo da Gideon ksenna hott es es da engel funn Gott gvest voah, hott eah ksawt, “Oh Hah Gott, ich habb da engel funn Gott ksenna, ksicht zu ksicht!”
22 Quando Gideão percebeu que era o anjo do S enhor , exclamou: “Ó Soberano S enhor , estou perdido! Vi o anjo do S enhor face a face!”.
23 Avvah da Hah hott ksawt zu eem, “Fridda sei mitt diah, feich dich nett, du zaylsht nett shtauva.”
23 “Fique em paz”, respondeu o S enhor . “Não tenha medo; você não morrerá.”
24 Da Gideon hott no en awldah gebaut datt un hott en “Da Hah is Fridda” kaysa. Eah shtayt heit noch in di shtatt Ophra es zu di Abiesriddah heaht.
24 Então Gideão construiu um altar para o S enhor naquele local e o chamou de Javé-Shalom. Até hoje o altar está em Ofra, no território do clã de Abiezer.
25 Selli saym nacht hott da Hah ksawt zumm Gideon, “Nemm dei daett sei bull un noch en bull es sivva yoah ald is un zeek dei daett sei Baal-awldah nunnah. No hakk da Ashera-poshta nunnah es nayva droh is.
25 Naquela noite, o S enhor disse a Gideão: “Tome o segundo touro do rebanho de seu pai, aquele de sete anos. Derrube o altar que seu pai fez para Baal e corte o poste de Aserá que fica ao lado do altar.
26 Un no bau en rechtah awldah zumm Hah dei Gott ovva uf deah haufa. Nemm da zvett bull un mach en brand-opfah mitt em hols fumm Ashera-poshta es du nunnah kakt hosht.”
26 Depois, construa um altar para o S enhor , seu Deus, no alto desta colina, arrumando as pedras com cuidado. Sacrifique o touro sobre o altar como holocausto e use como lenha a madeira do poste de Aserá que você cortará”.
27 Da Gideon hott no zeyya funn sei gnechta gnumma un hott gedu vi da Hah eem ksawt katt hott. Veil eah sich kfeicht hott veyyich sei family un di mennah funn di shtatt, hott eah's nachts gedu un nett deich da dawk.
27 Gideão levou dez de seus servos e fez o que o S enhor mandou. Porém, fez tudo de noite, com medo de sua família e do povo da cidade.
28 Da neksht meiya vo di mennah funn di shtatt uf kshtanna sinn, henn si ksenna es da Baal-awldah nunnah grissa voah un da Ashera-poshta nayva droh umkakt voah. Si henn aw ksenna es da zvett bull gopfaht voah uf em neiya awldah es gebaut voah.
28 Logo cedo no dia seguinte, quando os habitantes da cidade começaram a despertar, alguém descobriu que o altar de Baal havia sido derrubado e que o poste de Aserá ao lado dele tinha sido cortado. Em seu lugar, havia um novo altar, sobre o qual estavam os restos do touro sacrificado.
29 Si henn nannah kfrohkt, “Veah hott dess gedu?” Si henn rumm heah nohch kfrohkt un's voah eena ksawt, “Da Gideon em Joas sei boo hott dess gedu.”
29 Os habitantes perguntaram uns aos outros: “Quem fez isso?”. Depois de uma investigação cuidadosa, descobriram que tinha sido Gideão, filho de Joás.
30 Di mennah funn di shtatt henn ksawt zumm Joas, “Bring dei boo raus. Eah muss doht gmacht sei veil eah da Baal-awldah nunnah grissa hott, un hott da Ashera-poshta nayva droh nunnah kakt.”
30 “Traga seu filho para fora”, os homens da cidade exigiram de Joás. “Ele deve morrer, pois derrubou o altar de Baal e cortou o poste de Aserá!”
31 Avvah da Joas hott ksawt zu di baysi leit es geyyich een voahra, “Zaylet diah ufshtay fa da Baal? Zayla diah een aus di kfoah halda? Loss sellah vo ufshtayt fa een doht gmacht sei bei meiya-free. Vann da Baal en gott is, loss een acht gevva uf sich selvaht vann ebbah sei awldah nunnah reist.”
31 Joás, porém, gritou para a multidão que o confrontava: “Por que vocês defendem Baal? Acaso pretendem salvá-lo? Quem lutar pela causa dele será morto pela manhã! Se Baal é realmente um deus, que ele próprio se defenda e destrua quem derrubou seu altar!”.
32 Sellah dawk henn si da Gideon Jerubbaal kaysa. Sell maynd, “Loss da Baal fechta geyyich een.” See henn een so kaysa veil da Gideon em Baal sei awldah nunnah grissa hott.
32 Dali em diante, Gideão foi chamado de Jerubaal (isto é, “Que Baal lute com ele”), pois derrubou o altar de Baal.
33 No henn awl di Midianiddah, di Amalekiddah un di leit funn di east sich zammah fasammeld, sinn ivvah da revvah ganga un henn sich ufkokt in di valley funn Jesreel.
33 Pouco tempo depois, os exércitos de Midiã, de Amaleque e de outros povos do leste se uniram. Eles atravessaram o Jordão e acamparam no vale de Jezreel.
34 No is da Geisht fumm Hah uf da Gideon kumma. Eah hott en blohs-hann geblohsa un hott di Abiesriddah zammah groofa fa eem nohch gay.
34 Então o Espírito do S enhor veio sobre Gideão, que tocou a trombeta de chifre de carneiro, convocando para a batalha, e os homens do clã de Abiezer o seguiram.
35 Eah hott leit naus kshikt gans deich Manasse un hott si zammah groofa fa eem nohch kumma. Eah hott aw leit naus kshikt deich Asser, Sebulon un Naphthali, un si sinn aw zammah kumma zu eem.
35 Também enviou mensageiros às tribos de Manassés, Aser, Zebulom e Naftali, convocando seus guerreiros, e todos atenderam ao chamado.
36 Da Gideon hott ksawt zu Gott, “Vann du Israel frei machsht deich mich vi du fashprocha hosht—
36 Então Gideão disse a Deus: “Se de fato vais me usar para salvar Israel, como prometeste,
37 nau gukk, ich du samm vull uf da dresha-floah. Vann da dau yusht uf di vull is un nett uf em bodda drumm rumm, dann vays ich es du Israel frei macha zaylsht deich mich vi du ksawt hosht.”
37 dá-me uma prova da seguinte forma. Hoje à noite, deixarei um pouco de lã na eira, onde se peneiram os grãos. Se pela manhã a lã estiver molhada de orvalho, mas o chão estiver seco, saberei que vais me ajudar a salvar Israel, como prometeste”.
38 Un's voah so. Vo eah uf kshtanna is free da neksht meiya un hott di vull zammah gedrikt, hott eah en shissel foll vassah grikt fumm dau.
38 E foi exatamente o que aconteceu. Na manhã seguinte, bem cedo, Gideão se levantou, espremeu a lã e recolheu uma tigela cheia de água.
39 No hott da Gideon ksawt zu Gott, “Sei nett bays mitt miah. Loss mich noch ay ding frohwa. Ich vill's noch ay mohl ausbroviahra mitt dee vull. Dessamohl mach di vull drukka sei un da grund drumm rumm nass sei mitt dau.”
39 Então Gideão disse a Deus: “Peço que não fiques irado comigo, mas que me permitas fazer mais um pedido. Deixa-me usar esta lã para mais uma prova. Desta vez, que a lã fique seca e o chão ao redor dela fique coberto de orvalho”.
40 Un Gott hott so gedu selli nacht. Yusht di vull voah drukka, un da bodda voah nass mitt dau.
40 Naquela noite, Deus fez o que Gideão havia pedido. Pela manhã, a lã estava seca, mas o chão estava coberto de orvalho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.