Juízes 3

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nau dess sinn di heida es da Hah im land glost hott fa Israel ausbroviahra—selli Israeliddah es nett dibei voahra in di dawwa fumm greek in Kanaan.
1 O Senhor Deus deixou alguns povos na terra para pôr à prova os israelitas que não haviam tomado parte nas guerras de Canaã.
2 Eah hott dess gedu fa di nohch-kummashaft funn Israel lanna fa greek ausdrawwa—selli es noch nett im greek voahra difoah.
2 Ele fez isso somente para ensinar todos os israelitas a guerrear, especialmente aqueles que nunca haviam estado numa batalha.
3 Dee heida voahra di roolahs funn di fimf shtett funn di Philishtah, awl di Kanaaniddah, di Sidoniddah un di Heffiddah es in di hivla gvoond henn fumm Berg Baal-Hermon biss an Lebo-Hamath.
3 Os povos que ficaram na terra foram: os moradores das cinco cidades dos filisteus, todos os cananeus, os sidônios e os heveus que viviam nos montes Líbanos, desde o monte Baal-Hermom até a subida de Hamate.
4 Si voahra ivvahrich geblivva fa di Israeliddah ausbroviahra fa sayna eb si di gebodda fumm Hah halda zayla—selli gebodda es eah zu iahra foah-feddah gevva katt hott deich da Mosi.
4 Eles ficaram para pôr à prova o povo de Israel a fim de que o Senhor visse se eles iam ou não obedecer aos mandamentos que lhes tinha dado por meio de Moisés.
5 Di Kinnah-Israel henn unnich di Kanaaniddah, di Hethiddah, di Amoriddah, di Pheresiddah, di Heffiddah un di Jebusiddah gvoond.
5 Assim o povo de Israel ficou morando no meio dos cananeus, dos heteus, dos amorreus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
6 Di Israeliddah henn funn iahra mayt gnumma fa iahra veivah sei, un henn iahra aykni mayt gevva zu iahra boova fa veivah, un si henn aw iahra gettah gedeend.
6 E os israelitas casaram com essa gente e adoraram os seus deuses.
7 Di Kinnah-Israel henn evil gedu fannich em Hah. Si henn da Hah, iahra Gott, fagessa un henn di Baals un di Astharoth gedeend.
7 O povo de Israel esqueceu o Senhor , seu Deus. Pecou contra ele e adorou os deuses dos cananeus e os postes da deusa Aserá .
8 Da zann fumm Hah hott hays gebrend geyyich Israel un eah hott si fakawft in di hend fumm Kusan-Risathaim, da kaynich funn Mesopotamia. Di Kinnah-Israel henn een gedeend fa acht yoah.
8 Por isso o Senhor ficou muito irado com Israel e deixou que Cuchã-Risataim, rei da Mesopotâmia, os conquistasse. E o povo de Israel foi dominado por ele durante oito anos.
9 Avvah vo di Kinnah-Israel da Hah ohgroofa henn, hott eah ayns funn eena raus groofa fa si frei macha. Eah voah da Othniel, em Kenas sei boo un da Kenas voah em Kaleb sei yingahrah broodah.
9 Então os israelitas pediram socorro ao Senhor , e ele mandou um homem para libertá-los. Esse homem foi Otoniel, filho de Quenaz, o irmão mais novo de Calebe.
10 Em Hah sei Geisht is uf een kumma un eah hott Israel gricht. Eah is in da greek ganga un da Hah hott da Kusan-Risathaim, da kaynich funn Mesopotamia, in sei hend gevva un eah voah ivvah een.
10 Ele foi guiado pelo Espírito de Deus, o Senhor , e se tornou o líder de Israel. Otoniel foi para a guerra, e o Senhor fez com que ele vencesse o rei da Mesopotâmia.
11 No hott's land fridda katt fa fatzich yoah biss da Othniel, em Kenas sei boo, kshtauva is.
11 Depois disso Otoniel ainda viveu quarenta anos, e durante todo esse tempo a terra de Israel ficou em paz.
12 Di Kinnah-Israel henn no viddah evil gedu fannich em Hah, un veil si dess evil gedu henn hott da Hah graft gevva ivvah Israel zumm Eglon, da kaynich funn Moab.
12 Depois da morte de Otoniel, o povo de Israel pecou outra vez contra Deus, o Senhor . Por causa disso o Senhor fez com que Eglom, rei de Moabe, ficasse mais forte do que eles.
13 Eah hott di Ammoniddah un di Amalekiddah grikt fa eem helfa, un da Eglon hott greek gmacht geyyich Israel, hott si gebodda un hott di Palma-Shtatt ivvah-gnumma.
13 Eglom se juntou com os amonitas e os amalequitas, e eles atacaram Israel e tomaram Jericó, a cidade das palmeiras.
14 Di Kinnah-Israel henn da Eglon, da kaynich funn Moab, gedeend fa achtzay yoah.
14 O povo de Israel foi dominado por Eglom durante dezoito anos.
15 Di Israeliddah henn no viddah da Hah ohgroofa un eah hott aynah raus groofa fa si frei macha. Eah voah da Ehud, en lings-handichah mann un da boo fumm Gera en Benjaminiddah. Di Kinnah-Israel henn tax geld uf gmacht un henn's zumm Eglon, da kaynich funn Moab, kshikt deich da Ehud.
15 Então os israelitas pediram outra vez socorro ao Senhor , e ele mandou outro homem para libertá-los. Foi Eúde, filho de Gera, da tribo de Benjamim. Eúde era canhoto. O povo de Israel mandou-o levar o pagamento dos impostos para Eglom, rei de Moabe.
16 Da Ehud hott sich en zvay-shneidich shvatt gmacht es baut en foos unna halb lang voah. Eah hott dess fesht gmacht uf sei rechtsi hift unnich sei vammes.
16 Então Eúde fez um grande punhal, de mais ou menos meio metro de comprimento. Ele amarrou o punhal debaixo da roupa, do lado direito,
17 Eah hott dess ufgmacht geld zumm Eglon, da kaynich funn Moab, gevva. Da Eglan voah en oahrichah feddah mann.
17 e foi levar os impostos a Eglom, que era muito gordo.
18 Noch demm es da Ehud's geld gevva katt hott, hott eah di mennah es es gedrawwa katt henn viddah uf iahra vayk zrikk kshikt.
18 Depois de entregá-los, Eúde mandou embora os carregadores.
19 Avvah an di abgettah nayksht an di shtatt funn Gilgal is eah selvaht viddah zrikk gedrayt un hott ksawt, “Ich habb ebbes es ich hinna rumm halda vill fa diah sawwa, oh kaynich.” Da kaynich hott ksawt, “Seind shtill.” No sinn awl sei gnechta naus ganga.
19 Mas ele voltou do lugar onde estavam as imagens de pedra, perto de Gilgal, e disse ao rei: — Ó rei, tenho uma informação secreta para lhe dar. Então o rei ordenou que todos os outros saíssem da sala. E todos saíram.
20 Da Ehud is no zu eem ganga diveil es da kaynich am laynich hokka voah uf em shpeichah funn sei summah kaynich-haus. Da Ehud hott no ksawt, “Ich habb ebbes zu sawwa zu diah funn Gott.” Vi da kaynich ufkshtanna is funn sei sitz,
20 O rei estava sentado na sua sala de verão, no terraço. Eúde chegou perto dele e disse: — Tenho um recado de Deus para o senhor. O rei se levantou.
21 hott da Ehud sei lingsi hand nivvah glangd, hott's shvatt funn sei rechtsi hift gezowwa un hott's im kaynich sei bauch nei kshohva.
21 Então Eúde, com a mão esquerda, tirou o punhal que estava no seu lado direito e o enterrou na barriga de Eglom.
22 'S shvatt is so veit im kaynich sei bauch nei ganga es da gans haendel zu gedekt voah un's shvatt is hinna am seim bukkel raus kumma. Da Ehud hott's shvatt nett raus gezowwa un's fett hott's zu gedekt.
22 O punhal entrou até o cabo, e a gordura o cobriu porque Eúde não o tirou da barriga do rei. E a ponta do punhal apareceu entre as suas pernas.
23 Da Ehud is no naus uf di poahtsh ganga un hott di deahra zu di evvahsht shtubb zu gmacht un hott si kshlossa.
23 Em seguida Eúde trancou as portas, saiu pela janela
24 Vo eah moll vekk ganga voah sinn di gnechta kumma un henn gegukt. Si henn ksenna es di deahra kshlossa voahra, no henn si ksawt, “Eah is fleicht am acht gevva uf sei noht in di inseit kammah fumm haus.”
24 e foi embora. Aí os empregados chegaram e viram que as portas estavam trancadas. Então pensaram que o rei tinha ido ao banheiro.
25 Si henn lang gvoaht un endlich is es eena angsht vadda, avvah eah hott di deahra zu di shtubb nett uf gmacht. No henn si da shlissel gnumma un henn di deahra uf gmacht. Datt henn si iahra meishtah ksenna nunnah kfalla doht uf em bodda leiya.
25 Esperaram muito tempo, mas, como ele não abria a porta, pegaram a chave e a abriram. E o rei estava morto, caído no chão.
26 Diveil es si am voahra voahra, hott da Ehud sich fabutzt. Eah is an di abgettah fabei ganga, is vekk kumma un is an Seira ganga.
26 Enquanto eles estavam esperando, Eúde fugiu. Passou pelas imagens de pedra e foi para Seirá.
27 Vo eah datt anna kumma is, hott eah en blohs-hann geblohsa in di hivla funn Ephraim, un di Israeliddah sinn runnah aus di hivla kumma un eah is fannich eena heah ganga.
27 Quando chegou lá, nas montanhas de Efraim, ele tocou uma corneta de chifre de carneiro para chamar os homens de Israel para a luta. Ele os guiou montanha abaixo,
28 Eah hott ksawt, “Gaynd miah nohch, fa da Hah hott eiyah feinda di Moabiddah in eiyah hend gevva.” Si sinn eem nohch kumma, sinn nunnah ganga un henn da vayk deich da revvah ivvah-gnumma es geyyich Moab gayt. Si henn nimmand glost ivvah da revvah gay adda kumma.
28 dizendo: — Sigam-me. O Então os israelitas o seguiram e tomaram o lugar onde os moabitas costumavam atravessar o rio Jordão. E não deixaram ninguém atravessar.
29 Si henn baut zeyya dausend Moabiddah nunnah kshlauwa es shteiki mennah voahra un es sich nett kfeicht henn. Avvah kens funna is vekk kumma.
29 Nessa batalha eles mataram mais ou menos dez mil soldados moabitas, todos fortes e valentes. E nem um escapou.
30 Sellah dawk is Moab unnich di hand funn Israel kumma, un's land hott fridda katt fa achtzich yoah.
30 Assim os israelitas derrotaram Moabe naquele dia. E houve paz na terra de Israel durante oitenta anos.
31 Noch em Ehud is da Samgar, em Aneth sei boo, kumma. Un eah hott sex hunnaht Philishtah doht kshlauwa mitt en oxa-gixah. Eah hott aw Israel frei gmacht.
31 O líder seguinte foi Sangar, filho de Anate. Ele matou seiscentos filisteus com um ferrão de tocar bois. E assim ele também libertou o povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.