Juízes 21
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Di mennah funn Israel henn kshvoahra katt an Mizpa un henn ksawt, “Nett aynah funn uns zayld sei dochtah alawva fa en mann funn Benjamin heiyahra.”
1 O povo de Israel havia feito em Mispa este juramento a Deus: — Nenhum de nós deixará que um homem da
2 Di leit sinn no an Beth-El ganga un henn sich fannich Gott kokt biss ohvets. Datt henn si laut keild.
2 O povo foi a Betel e ficou ali na presença de Deus até a tarde. Eles choraram amargamente, em voz alta,
3 Si henn kfrohkt, “Oh Hah, da Gott funn Israel, favass hott dess blatz gnumma in Israel? Favass is heit in Israel ay vennichah shtamm?”
3 dizendo: — Ó
4 Free da neksht meiya henn di leit en awldah gebaut un henn brand-opfahra un dank-opfahra gopfaht.
4 O povo se levantou bem cedo na manhã seguinte e construiu ali um altar. Apresentaram ofertas que foram completamente queimadas e sacrifícios de paz.
5 No henn di Israeliddah kfrohkt, “Voah ennichah shtamm funn Israel nett bei kumma fa sich fasamla fannich em Hah?” Fa si henn fesht kshvoahra katt es ennich ebbah es sich nett fasammeld an Mizpa muss doht gmacht sei.
5 E perguntaram: — De todas as tribos de Israel, quem foi que não subiu para aquela reunião na presença do Eles tinham feito um juramento muito sério: quem faltasse à reunião em Mispa seria morto.
6 'S hott di Kinnah-Israel kshpeit fa iahra breedah, di kinnah funn Benjamin. Si henn ksawt, “Heit hott Israel en gansah shtamm faloahra.
6 O povo de Israel teve muita pena dos seus irmãos da tribo de Benjamim e disse: — Hoje Israel perdeu uma das suas tribos.
7 Vass kenna miah du fa veivah fa selli vo ivvahrich sinn? Miah henn kshvoahra fannich em Hah es miah kens funn unsah mayt lossa ebbah funn Benjamin heiyahra.”
7 O que faremos para arranjar esposas para os que ficaram? Pois juramos ao Senhor que não daríamos a eles nenhuma das nossas filhas.
8 Si henn ksawt, “Vels funn di shtamma funn Israel hott sich nett fasammeld fannich em Hah an Mizpa?” Si henn no auskfunna es nimmand datt voah funn di shtatt Jabes in Gilead.
8 Então perguntaram: — De todas as tribos de Israel, quem não compareceu diante do E ficaram sabendo que, de Jabes-Gileade, ninguém havia tomado parte na reunião.
9 Si henn di leit gezayld un's voah nimmand datt funn Jabes in Gilead.
9 Quando fizeram a chamada do povo, ninguém de Jabes-Gileade estava lá.
10 No hott di fasamling zvelf dausend greeks-gnechta nunnah kshikt an Jabes in Gilead un henn eena ksawt fa alli-ebbah datt doht macha mitt em shvatt, even di veibsleit un kinnah.
10 Então todos concordaram em mandar para lá doze mil homens, dos mais corajosos, com estas ordens: — Vão e matem os moradores de Jabes-Gileade, tanto homens como mulheres e crianças.
11 Si henn ksawt, “Dess is vass diah du misset. Machet alli mann doht, un machet alli veibsmensh doht es shund kshlohfa hott mitt en mann.”
11 Façam isto: matem todos os homens e todas as mulheres que não forem virgens.
12 Si henn fiah hunnaht yungi mayt kfunna unnich di leit funn Jabes in Gilead es nee nett kshlohfa katt henn mitt en mann. Si henn selli awl ruff gebrocht an di fasamling an Silo in Kanaan.
12 E eles encontraram quatrocentas virgens em Jabes-Gileade e as levaram ao acampamento de Siló, que fica na terra de Canaã.
13 No hott di gans fasamling vatt kshikt zu di mennah funn Benjamin am shtay es Rimmon hayst. Si henn eena ksawt si vella fridda macha mitt eena.
13 Então todos concordaram em mandar mensageiros aos benjamitas, na rocha de Rimom, para fazer uma proposta de paz.
14 So sinn di mennah funn Benjamin zrikk kumma an selli zeit, un di Israeliddah henn eena di veibsleit gevva funn Jabes in Gilead es nett doht gmacht gvest voahra. Avvah's voahra nett genunk gvest fa si awl.
14 Aí os benjamitas voltaram e receberam aquelas quatrocentas moças de Jabes-Gileade. Porém não havia moças em número suficiente para todos.
15 'S hott di leit kshpeit fa di leit funn Benjamin, veil dess en riss in di aynichkeit gmacht hott unnich di shtamma funn Israel.
15 Então o povo ficou com pena dos benjamitas, pois pela vontade do Senhor estava faltando uma das tribos de Israel.
16 Di eldishti funn di fasamling henn no ksawt, “Siddah es di veibsleit funn Benjamin awl doht sinn, vi kenna miah veivah greeya fa selli mennah vo ivvahrich sinn?
16 Aí os chefes do povo de Israel disseram: — Não há mais mulheres na tribo de Benjamim. O que vamos fazer para arranjar esposas para os que ficaram?
17 Selli vass ivvahrich sinn funn Benjamin missa eahvah havva,” henn si ksawt, “so es en gansah shtamm funn Israel nett aus shteahbt.”
17 O povo de Israel não deve perder uma das suas doze tribos. Temos de achar um jeito de a tribo de Benjamim não acabar.
18 Miah kenna eena nett unsah mayt gevva fa veivah veil di Kinnah-Israel kshvoahra henn un ksawt, “Faflucht is ennich ebbah es en fraw gebt zu en mann funn Benjamin.”
18 Porém não podemos deixar que eles casem com as nossas filhas. Eles falavam isso porque o povo de Israel havia amaldiçoado quem deixasse um benjamita casar com a sua filha.
19 Avvah si henn ksawt, “Gukket moll, es is en grohs essa kalda zumm Hah an Silo alli yoah.” (Silo is nadda funn Beth-El, sauda funn Lebona un east fumm vayk es funn Beth-El noch Sichem gayt.)
19 Então disseram: — A festa anual do (Siló fica ao norte de Betel, ao sul de Lebona e a leste da estrada que vai de Betel a Siquém.)
20 No henn si ksawt zu di mennah funn Benjamin, “Gaynd un fashteklet eich in di vei-goahra.
20 E os chefes do povo de Israel disseram aos benjamitas: — Vão, escondam-se nas plantações de uvas
21 Vatshet funn datt. Vann di mayt funn Silo raus kumma fa dansa, dann kann yaydah funn eich raus shpringa un sich en fraw fanga funn di mayt funn Silo un see zrikk nemma in's land funn Benjamin.
21 e fiquem vigiando. Durante a festa, quando as moças de Siló saírem dançando, vocês também saiam das plantações de uvas. E cada um agarre uma das moças e leve embora para a terra de Benjamim.
22 Vann iahra feddah addah breedah sich beglawwa zu uns, sawwa miah eena, ‘Seind bamhatzich zu di mennah funn Benjamin fa unsah sayk. Miah henn eena kenn veivah gevva deich da greek, un siddah es diah eena eiyah mayt nett gevva hend fa veivah sei, dann sind diah frei fumm vatt es diah kshvoahra katt hend.’”
22 Assim, quando os pais ou irmãos delas vierem se queixar, nós poderemos dizer: “Por favor, deixem que elas fiquem, pois na batalha contra Jabes-Gileade não conseguimos mulheres para todos os benjamitas. E vocês não serão culpados de quebrarem a promessa, pois não deram as suas filhas a eles: elas foram roubadas.”
23 So sell is vass di mennah funn Benjamin gedu henn. Diveil es di mayt am dansa voahra is yaydah mann raus kumma, hott sich ayni kfanga un hott see vekk gedrawwa fa sei fraw sei. No sinn si zrikk in iahra ayya land ganga es Gott eena gevva katt hott. Si henn iahra shtett ivvah gebaut un henn datt gvoond.
23 E assim fizeram os benjamitas. Cada um deles escolheu uma esposa entre as moças que estavam dançando e a levou embora. Então voltaram para a sua terra, construíram de novo as suas cidades e ficaram morando ali.
24 Di Israeliddah henn no sellah blatz falossa un sinn haym ganga. Yaydah vann is in's land funn sei shtamm un kshlecht ganga es Gott eena gevva katt hott.
24 Enquanto isso, os outros israelitas saíram, e cada um voltou para a sua tribo, a sua família e as suas terras.
25 In selli dawwa voah kenn kaynich in Israel. Alli-ebbah hott gedu vass recht voah in sei aykni awwa.
25 Naquele tempo não havia rei em Israel, e cada um fazia o que bem queria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.