Juízes 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 Noch em Joshua sei doht henn di Kinnah-Israel da Hah kfrohkt, “Veah sella di eahshta sei es nuff gayn un fechta geyyich di Kanaaniddah fa uns?”
1 E sucedeu, depois da morte de Josué, que os filhos de Israel perguntaram ao Senhor , dizendo: Quem dentre nós primeiro subirá aos cananeus, para pelejar contra eles?
2 Da Hah hott ksawt, “Di shtamm funn Juda soll gay; gukket, ich habb's land in iahra hend gevva.”
2 E disse o Senhor : Judá subirá; eis que lhe dei esta terra na sua mão.
3 No henn di mennah funn Juda ksawt zu iahra breedah, di mennah fumm Simeon, “Kummet ruff un helfet uns fechta geyyich di Kanaaniddah fa unsah dayl fumm land es fadayld voah zu uns. No gayn miah mitt eich in's land es fadayld voah zu eich.” Di mennah fumm Simeon sinn no mitt eena ganga.
3 Então, disse Judá a Simeão, seu irmão: Sobe comigo à herdade que me caiu por sorte, e pelejemos contra os cananeus, e também eu contigo subirei à tua, que te caiu por sorte. E Simeão partiu com ele.
4 Di Judayyah sinn nuff ganga, un da Hah hott di Kanaaniddah un di Pheresiddah ivvah-gevva in iahra hend. Si henn zeyya dausend mennah nunnah kshlauwa an di shtatt funn Besek.
4 E subiu Judá, e o Senhor lhe deu na sua mão os cananeus e os ferezeus; e feriram deles em Bezeque a dez mil homens.
5 'S voah datt es si da Adoni-Besek kfunna henn, henn kfochta geyyich een un henn's ivvah-hand grikt funn di Kanaaniddah un di Pheresiddah.
5 E acharam a Adoni-Bezeque em Bezeque, e pelejaram contra ele, e feriram aos cananeus e aos ferezeus.
6 Avvah da Adoni-Besek hott sich fabutzt. Si sinn eem nohch, henn en kfanga un henn sei zvay daumah un grohsi zeyya abkshnidda.
6 Porém Adoni-Bezeque fugiu; e o seguiram, e o prenderam, e lhe cortaram os dedos polegares das mãos e dos pés.
7 Da Adoni-Besek hott ksawt, “Sivvatzich kaynicha es di zvay daumah un di grohsa zeyya abkshnidda katt henn, henn als di brokka ufglaysa unnich mei dish. So vi ich gedu habb, so hott Gott mich zrikk betzawld.” No henn si een an Jerusalem gebrocht un eah is datt kshtauva.
7 Então, disse Adoni-Bezeque: Setenta reis, com os dedos polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam as migalhas debaixo da minha mesa; assim como eu fiz, assim Deus me pagou. E o trouxeram a Jerusalém, e morreu ali.
8 Di mennah funn Juda henn kfochta geyyich Jerusalem un henn di shtatt ivvah-gnumma. Si henn di leit doht gmacht mitt shvadda un henn di shtatt ohkshtekt mitt feiyah.
8 Porque os filhos de Judá pelejaram contra Jerusalém, e a tomaram, e a feriram a fio de espada, e à cidade puseram a fogo.
9 Noch sellem sinn di mennah funn Juda nunnah ganga un henn kfochta mitt di Kanaaniddah in di hivla, in di vildahnis in di saut un in di niddahra lendah.
9 E, depois, os filhos de Judá desceram a pelejar contra os cananeus que habitavam nas montanhas, e no sul, e nas planícies.
10 Di mennah funn Juda henn kfochta geyyich di Kanaaniddah es in Hebron gvoond henn. (Hebron hott eahshtah als Kiriath-Arba kaysa.) Di Judayyah sinn datt di leit ivvah-kumma in di shtett funn Sesai, Ahiman un Thalmai voahra.
10 E partiu Judá contra os cananeus que habitavam em Hebrom ( era, porém, dantes, o nome de Hebrom Quiriate-Arba), e feriram a Sesai, e a Aimã, e a Talmai.
11 Funn datt sinn si geyyich di leit ganga es in di shtatt funn Debir gvoond henn. (Debir hott als Kiriath-Sepher kaysa.)
11 E, dali, partiu contra os moradores de Debir (e era, dantes, o nome de Debir Quiriate-Sefer).
12 Da Kaleb hott no ksawt, “Sellah es geyyich di shtatt Kiriath-Sepher gayt un nemd si ivvah, zu sellem gebb ich mei dochtah Achsa fa sei fraw sei.”
12 E disse Calebe: Quem ferir a Quiriate-Sefer e a tomar, lhe darei a minha filha Acsa por mulher.
13 Da Othniel, hott di shtatt ivvah-gnumma. So hott da Kaleb em Othniel sei dochtah, di Achsa, gevva fa sei fraw sei. Da Othniel voah em Kenas sei boo, un da Kenas voah em Kaleb sei yingahrah broodah.
13 E tomou-a Otniel, filho de Quenaz, o irmão de Calebe, mais novo do que ele; e Calebe lhe deu a sua filha Acsa por mulher.
14 Noch demm, vo di Achsa zumm Othniel ganga is, hott see een fashvetzt fa iahra daett frohwa fa en feld. Vo see funn iahra aysel runnah ganga is, hott da Kaleb see kfrohkt, “Vass kann ich du fa dich?”
14 E sucedeu que, vindo ela a ele, o persuadiu a que pedisse um campo a seu pai; e ela se apeou do jumento, saltando; e Calebe lhe disse: Que é o que tens?
15 See hott ksawt, “Gebb miah en sayya. 'S land es du miah gevva hosht hott kenn vassah drinn. Gebb miah aw shprings mitt vassah drinn.” No hott eah iahra di evvahsht un unnahsht shprings gevva.
15 E ela lhe disse: Dá-me uma bênção, pois me deste uma terra seca; dá-me também fontes de águas. E Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16 Di Keniddah leit voahra di nohch-kummashaft fumm Mosi sei shviah-daett. Si henn di shtatt funn Di Palma falossa un sinn mitt di kinnah fumm Juda ganga un henn glaybt mitt di leit in di vildahnis. Dess voah in di saut fumm land Juda nayksht an di shtatt Arad.
16 Também os filhos do queneu, sogro de Moisés, subiram da cidade das Palmeiras com os filhos de Judá ao deserto de Judá, que está ao sul de Arade; e foram e habitaram com o povo.
17 No sinn di mennah funn Juda mitt iahra breedah, di mennah fumm Simeon, ganga un sinn uf di Kanaaniddah lohs es in di shtatt funn Zephath gvoond henn. Si henn di shtatt folshtendich zammah nunnah grissa. Fasell voah di shtatt no Horma kaysa.
17 Foi-se, pois, Judá com Simeão, seu irmão, e feriram aos cananeus que habitavam em Zefate, e totalmente a destruíram, e chamaram o nome desta cidade Horma.
18 No henn di mennah funn Juda aw di shtett funn Gaza, Askalon un Ekron ivvah-gnumma—yaydah shtatt, un aw's land um si rumm.
18 Tomou mais Judá a Gaza com o seu termo, e a Asquelom com o seu termo, e a Ecrom com o seu termo.
19 Da Hah voah bei di mennah funn Juda, un si henn's hivvel-land ivvah-gnumma. Avvah si henn di leit es im niddahra land voahra nett ausdreiva kenna veil si eisichi greeks-veyya katt henn.
19 E foi o Senhor com Judá, e despovoou as montanhas; porém não expeliu os moradores do vale, porquanto tinham carros de ferro.
20 Si henn no Hebron zumm Kaleb gevva vi da Mosi fashprocha katt hott. Un da Kaleb hott di drei kshlechtah fumm Anak raus gedrivva.
20 E deram Hebrom a Calebe, como Moisés o dissera, e dali expeliu os três filhos de Anaque.
21 Avvah di kinnah fumm Benjamin henn nett di Jebusiddah raus gyawkt es in Jerusalem gvoond henn. So henn di Jebusiddah mitt di kinnah fumm Benjamin in Jerusalem glaybt biss heidichs-dawk.
21 Porém os filhos de Benjamim não expeliram os jebuseus que habitavam em Jerusalém; antes, os jebuseus habitaram com os filhos de Benjamim em Jerusalém até ao dia de hoje.
22 Nau di kinnah fumm Joseph sinn nuff ganga un henn kfochta geyyich di shtatt funn Beth-El, un da Hah voah bei eena.
22 E subiu também a casa de José a Betel, e foi o Senhor com eles.
23 Di kinnah fumm Joseph henn leit shneekich nei in Beth-El kshikt fa di shtatt aussucha. (Di shtatt hott eahshtah als Lus kaysa.)
23 E fez a casa de José espiar a Betel (e foi dantes o nome desta cidade Luz).
24 Di aussuchah henn en mann ksenna aus di shtatt kumma, un henn ksawt zu eem, “Veis uns vi ma in di shtatt nei kann no zayla miah dich goot yoosa.”
24 E viram os espias um homem que saía da cidade e lhe disseram: Ora, mostra-nos a entrada da cidade, e usaremos contigo de beneficência.
25 No hott eah eena's gvissa, un si henn di leit funn di shtatt doht gmacht mitt shvadda. Avvah si henn da mann un awl sei family gay glost.
25 E, mostrando-lhes ele a entrada da cidade, feriram a cidade a fio de espada; porém àquele homem e a toda a sua família deixaram ir.
26 Da mann is no in's land funn di Hethiddah ganga un hott en shtatt gebaut datt. Eah hott di shtatt Lus kaysa, un sell is di shtatt iahra nohma heit noch.
26 Então, aquele homem foi-se à terra dos heteus, e edificou uma cidade, e chamou o seu nome Luz; este é o seu nome até o dia de hoje.
27 Avvah di leit funn Manasse henn di leit nett raus gedrivva funn di shtett Beth-Sean, Thaanach, Dor, Ibleam, Megiddo un di glenna shtetlen um si rumm. Di Kanaaniddah henn sich nett raus dreiva glost.
27 Nem Manassés expeliu os habitantes de Bete-Seã, nem dos lugares da sua jurisdição; nem a Taanaque, com os lugares da sua jurisdição; nem aos moradores de Dor, com os lugares da sua jurisdição; nem aos moradores de Ibleão, com os lugares da sua jurisdição; nem aos moradores de Megido, com os lugares da sua jurisdição; e quiseram os cananeus habitar na mesma terra.
28 Noch demm es di Israeliddah shteik vadda sinn henn si di Kanaaniddah gmacht shaffa fa si unni geld, avvah si henn si nee nett gans ausgedrivva.
28 E sucedeu que, quando Israel cobrou mais forças, fez dos cananeus tributários, porém não os expeliu de todo.
29 Di leit fumm Ephraim henn aw di Kanaaniddah nett aus di shtatt funn Geser gyawkt. Di Kanaaniddah henn ohkalda in di shtatt funn Geser voona unnich di leit fumm Ephraim.
29 Tampouco expeliu Efraim os cananeus que habitavam em Gezer; antes, os cananeus habitavam no meio dele, em Gezer.
30 Di leit fumm Sebulon henn aw nett di leit raus gedrivva aus di shtett funn Kitron un Nahalol. Di Kanaaniddah henn unnich eena gvoond avvah si henn shaffa missa fa di leit fumm Sebulon.
30 Tampouco expeliu Zebulom os moradores de Quitrom, nem aos moradores de Naalol; porém os cananeus habitavam no meio dele e foram tributários.
31 Di leit fumm Asser henn aw nett di leit aus di shtett funn Akko, Sidon, Ahelab, Achsib, Helba, Aphik un Rehob gedrivva.
31 Tampouco Aser expeliu os moradores de Aco, nem os moradores de Sidom, nem Alabe, nem Aczibe, nem Helba, nem Afeca, nem Reobe;
32 Di leit fumm Asser henn unnich di leit fumm land Kanaan gvoond veil si si nett ausgedrivva henn.
32 porém os aseritas habitaram no meio dos cananeus que habitavam na terra; porquanto os não expeliram.
33 Di leit fumm Naphthali henn aw di leit in di shtett funn Beth-Semes un Beth-Anath nett ausgedrivva, avvah di leit fumm Naphthali henn unnich di leit funn Kanaan gvoond. Doch di leit funn Beth-Semes un Beth-Anath henn missa shaffa fa di leit fumm Naphthali.
33 Tampouco Naftali expeliu os moradores de Bete-Semes, nem os moradores de Bete-Anate; mas habitou no meio dos cananeus que habitavam na terra; porém lhes foram tributários os moradores de Bete-Semes e os de Bete-Anate.
34 Di Amoriddah henn di leit fumm Dan gmacht drovva in di hivla bleiva un henn si nett glost runnah in di valley kumma.
34 E apertaram os amorreus aos filhos de Dã até às montanhas; porque nem os deixavam descer ao vale.
35 Di Amoriddah henn ohkalda uf em Berg Heres un in di shtett funn Ajalon un Saalbim voona, avvah vo di leit fumm Joseph shteik sinn vadda henn si si gmacht shaffa fa si.
35 Também os amorreus quiseram habitar nas montanhas de Heres, em Aijalom e em Saalabim; porém prevaleceu a mão da casa de José, e ficaram tributários.
36 Di lein funn di Amoriddah iahra land is nuff deich's deich funn Akrabbim ganga biss an da felsa Sella un on veidah.
36 E foi o termo dos amorreus desde a subida de Acrabim, e desde a penha, e dali para cima.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.