Josué 24
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 No hott da Joshua awl di shtamma funn Israel zammah fasammeld an Sichem. Eah hott awl di eldishti, di foah-gengah, di richtah un di evvahshti funn Israel bei groofa, un si henn sich fannich Gott kshteld.
1 Então Josué reuniu todas as tribos de Israel em Siquém. Convocou também os líderes, os chefes, os juízes e os oficiais de Israel, e todos vieram e se apresentaram diante de Deus.
2 Da Joshua hott no ksawt zu awl di leit, “Dess is vass da Hah da Gott funn Israel sawkt, ‘Lang zrikk henn eiyah foah-feddah uf di annah seit fumm Revvah glaybt un henn anri gettah gedeend. Ayns funn selli voah da Tharah, em Abraham un em Nahor iahra faddah.
2 Josué disse a todo o povo: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Muito tempo atrás, seus antepassados, incluindo Terá, pai de Abraão e de Naor, viviam além do rio Eufrates e serviam outros deuses.
3 No habb ich eiyah faddah da Abraham gnumma funn di annah seit fumm Revvah. Ich habb een gans deich's land funn Kanaan kfiaht un habb eem feel nohch-kummashaft gevva. Ich habb eem da Isaac gevva.
3 Mas eu tirei seu antepassado Abraão da terra além do Eufrates e o conduzi à terra de Canaã. Dei-lhe muitos descendentes por meio de seu filho Isaque.
4 Zumm Isaac habb ich da Jakob un da Esau gevva. Un ich habb's hivvel-land funn Seir zumm Esau gevva fa datt voona. Avvah da Jakob un sei kinnah sinn nunnah in Egypta ganga.
4 A Isaque dei Jacó e Esaú. A Esaú dei os montes de Seir como propriedade, mas Jacó e seus filhos desceram para o Egito.
5 No havvich da Mosi un da Aaron kshikt un habb grohsah druvvel uf Egypta gebrocht bei vass ich gedu habb datt. Shpaydah havvich eich raus kfiaht.
5 “‘Então enviei Moisés e Arão e lancei pragas terríveis sobre o Egito; depois, tirei vocês de lá.
6 Vo ich eiyah foah-feddah aus Egypta gebrocht habb, sind diah an da say kumma. Di Egyptah sinn eiyah foah-feddah nohch kumma mitt greeks-veyya un reidah biss an da Roht Say.
6 Quando tirei seus antepassados do Egito e eles chegaram ao mar Vermelho, os egípcios os perseguiram com carros de guerra e cavaleiros.
7 Datt henn eiyah leit naus groofa zumm Hah. No hott eah's dunkel gmacht zvishich eich un di Egyptah, hott da say ivvah si gebrocht un hott si zu gedekt. Eiyah aykni awwa henn ksenna vass ich gedu habb zu di Egyptah. Noch sellem hend diah en langi zeit in di vildahnis glaybt.
7 Seus antepassados clamaram ao S enhor , e eu coloquei escuridão entre os israelitas e os egípcios. Fiz o mar desabar sobre eles e os afoguei. Vocês viram com os próprios olhos o que eu fiz contra os egípcios. Depois, vocês viveram muitos anos no deserto.
8 No havvich eich in's land funn di Amoriddah uf di annah seit fumm Jordan gebrocht. Si henn kfochta mitt eich, avvah ich habb si in eiyah hend gevva. Ich habb si umgebrocht so es diah iahra land ivvah-nemma hend kenna.
8 “‘Por fim, eu os trouxe à terra dos amorreus, a leste do Jordão. Os amorreus lutaram contra vocês, mas eu os destruí diante de vocês. Eu os entreguei em suas mãos, e vocês tomaram posse da terra deles.
9 Da kaynich funn Moab hott no kfochta geyyich Israel. Eah voah da Balak, da sohn fumm Zippor. Eah hott da Bileam, da sohn fumm Beor, bei groofa fa en fluch uf eich du.
9 Então Balaque, rei de Moabe e filho de Zipor, declarou guerra contra Israel. Mandou chamar Balaão, filho de Beor, para amaldiçoá-los,
10 Avvah ich habb da Bileam nett abkeicht. So hott eah eich ksaykend, un ich habb eich aus em Balak sei hend gnumma.
10 mas eu não dei ouvidos a Balaão. Em vez disso, fiz que ele os abençoasse e, desse modo, os livrei de Balaque.
11 No sind diah ivvah da Jordan rivvah kumma an Jericho. Di leit funn Jericho henn kfochta geyyich eich, un so henn di Amoriddah, di Pheresiddah, di Kanaaniddah, di Hethiddah, di Girgasiddah, di Heffiddah, un di Jebusiddah. Avvah ich habb si awl in eiyah hend gevva.
11 “‘Quando vocês atravessaram o Jordão e chegaram a Jericó, os habitantes de Jericó lutaram contra vocês, como fizeram os amorreus, os ferezeus, os cananeus, os hititas, os girgaseus, os heveus e os jebuseus. Mas eu os entreguei nas mãos de vocês.
12 Ich habb da hann-aysel fannich eich heah kshikt fa di zvay kaynicha funn di Amoriddah ausdreiva fannich eich. Diah hend's nett gedu mitt eiyah shvadda un bow.
12 Enviei terror adiante de vocês para expulsar os dois reis dos amorreus. Não foram espadas nem arcos que lhes deram a vitória.
13 Ich habb eich land gevva es diah nett kshaft hend difoah, un shtett es diah nett gebaut hend. Diah sind am drinn voona, un sind am essa funn vei-goahra un ayl-goahra es diah nett geblanst hend.’
13 Eu lhes dei uma terra que vocês não cultivaram, e cidades que não construíram, as cidades onde agora habitam. Eu lhes dei vinhedos e olivais para alimentá-los, embora vocês não os tenham plantado’.
14 Nau feichet eich veyyich em Hah un deenet een in voahheit un shtandhaft. Shmeiset vekk di abgettah es eiyah foah-feddah gedeend henn uf di annah seit fumm Revvah un in Egypta, un deenet da Hah.
14 “Portanto, temam o S enhor e sirvam-no de todo o coração. Lancem fora os ídolos que seus antepassados serviam quando viviam além do Eufrates e no Egito. Sirvam somente ao S enhor .
15 Vann's eich nett kfald fa da Hah deena, dann machet heit eiyah meind uf veah diah deena vellet—di abgettah es eiyah foah-feddah gedeend henn uf di annah seit fumm Revvah, adda di gettah funn di Amoriddah do vo diah voonet. Avvah so veit es es mich un mei family ohgayt, miah zayla da Hah deena.”
15 Mas, se vocês se recusarem a servir ao S enhor , escolham hoje a quem servirão. Escolherão servir os deuses aos quais seus antepassados serviam além do Eufrates? Ou os deuses dos amorreus, em cuja terra vocês habitam? Quanto a mim, eu e minha família serviremos ao S enhor ”.
16 Di leit henn no andvat gevva un henn ksawt, “'S letsht ding es miah du vella is da Hah falossa un anri gettah deena!
16 O povo respondeu: “Jamais abandonaríamos o S enhor para servir outros deuses!
17 Es voah da Hah unsah Gott selvaht es uns un unsah foah-feddah ruff aus Egypta gebrocht hott, aus sellem land vo miah gnechta voahra un vo eah grohsi zaycha gedu hott fannich unsah awwa. Eah hott ivvah uns gvatsht un acht gevva uf uns uf em vayk, un unnich awl di lendah es miah deich ganga sinn.
17 Pois foi o S enhor , nosso Deus, que nos libertou e a nossos antepassados da escravidão na terra do Egito. Ele realizou grandes milagres diante de nossos olhos. Enquanto andávamos pelo deserto, cercados de inimigos, ele nos protegeu.
18 Un da Hah hott awl di leit ausgedrivva fannich uns, even di Amoriddah es im land gvoond henn. Miah zayla aw da Hah deena; eah is unsah Gott.”
18 O S enhor expulsou de diante de nós os amorreus e todas as nações que viviam nesta terra. Portanto, nós também serviremos ao S enhor , pois só ele é o nosso Deus”.
19 Da Joshua hott no ksawt zu di leit, “Diah kennet da Hah nett deena; eah is en heilichah Gott. Eah is jealous un alawbt kenn anri gettah nayvich eem selvaht. Vann diah geyyich een drayyet un sindichet, dann fagebt eah eiyah sinda nett.
19 Então Josué advertiu o povo: “Vocês não são capazes de servir ao S enhor , pois ele é Deus santo e zeloso. Não perdoará sua rebeldia e seus pecados.
20 Da Hah voah goot zu eich difoah, avvah vann diah da Hah falosset un fremdi gettah deenet, dann shtrohft eah eich biss nix may ivvahrich is funn eich.”
20 Se abandonarem o S enhor e servirem outros deuses, ele se voltará contra vocês e os exterminará, apesar de todo o bem que ele lhes fez”.
21 Avvah di leit henn ksawt zumm Joshua, “Nay! Miah zayla da Hah deena.”
21 Mas o povo respondeu a Josué: “Não! Nós serviremos ao S enhor !”.
22 No hott da Joshua ksawt zu di leit, “Diah gevvet do zeiknis fa eich selvaht es diah ausgmacht hend fa da Hah deena.” Si henn ksawt, “Yau, miah gevva zeiknis.”
22 “Vocês são testemunhas de sua própria decisão”, disse Josué. “Escolheram servir ao S enhor .” “Sim”, responderam eles. “Somos testemunhas daquilo que dissemos.”
23 “Dann vaddet lohs funn selli fremdi gettah unnich eich,” hott da Joshua ksawt, “un drayyet eiyah hatza ivvah zumm Hah, da Gott funn Israel.”
23 “Pois bem”, disse Josué. “Então lancem fora os falsos deuses que estão em seu meio e voltem o coração para o S enhor , o Deus de Israel.”
24 Un di leit henn ksawt, “Miah zayla da Hah unsah Gott deena, un sei shtimm heicha.”
24 O povo disse a Josué: “Serviremos ao S enhor , nosso Deus, e obedeceremos somente a ele!”.
25 Uf sellah dawk an Sichem hott da Joshua en bund gmacht mitt di leit. Dess bund voah en ksetz un en adning es si dibei layva sella.
25 Naquele dia, Josué fez uma aliança com o povo em Siquém e lhes deu decretos e estatutos para obedecerem.
26 Da Joshua hott no dee sacha ufkshrivva im Ksetz-Buch funn Gott. No hott eah en grohsah shtay gnumma un hott en ufkokt unnich em aycha-bohm nayksht am heilicha-blatz fumm Hah.
26 Josué registrou todas essas coisas no Livro da Lei de Deus. Como lembrança do pacto, pegou uma grande pedra e a ergueu debaixo do carvalho junto ao santuário do S enhor .
27 Da Joshua hott no ksawt zu awl di leit, “Gukket moll, deah shtay is en zeiknis geyyich uns. Eah hott awl di vadda keaht es da Hah ksawt hott zu uns. Eah is en zeiknis geyyich eich so es diah eiyah Gott nett falayklet.”
27 Josué disse a todo o povo: “Esta pedra ouviu tudo que o S enhor nos disse. Ela será testemunha contra vocês se não cumprirem o que prometeram a Deus”.
28 No hott da Joshua di leit vekk kshikt, yaydah vann zu sei eahbshaft.
28 Então Josué se despediu de todo o povo, e cada um voltou para a terra que havia recebido como herança.
29 Un's is zu ganga es noch dee sacha is da Joshua, da sohn fumm Nun un da gnecht fumm Hah, kshtauva is an di eld funn en hunnaht un zeyya yoah.
29 Depois de algum tempo, Josué, filho de Num, servo do S enhor , morreu aos 110 anos.
30 Si henn een fagrawva im land funn sei eahbshaft. Dess voah an Thimnath-Serah, drovva in di hivla funn Ephraim, nadda fumm Berg Gaas.
30 Sepultaram-no na terra que ele havia recebido como herança, em Timnate-Sera, na região montanhosa de Efraim, ao norte do monte Gaás.
31 So lang es da Joshua glaybt hott, henn di leit funn Israel da Hah gedeend, un aw noch seim doht, so lang es di eldishti glaybt henn es di sacha ksenna katt henn es da Hah gedu hott fa Israel.
31 O povo de Israel serviu ao S enhor durante toda a vida de Josué e das autoridades que morreram depois dele e que sabiam pessoalmente tudo que o S enhor tinha feito por Israel.
32 Em Joseph sei gnocha es di Israeliddah ruff gebrocht henn funn Egypta voahra fagrawva an Sichem. Eah voah fagrawva uf em shtikk land es da Jakob gekawft hott funn di kinnah fumm Hemor fa en hunnaht shtikkah silvah. Da Hemor voah em Sichem sei faddah. Dess land is no di eahbshaft vadda fumm Joseph sei nohch-kummashaft.
32 Os ossos de José, que os israelitas haviam trazido consigo quando saíram do Egito, foram sepultados em Siquém, no terreno que Jacó havia comprado dos filhos de Hamor por cem peças de prata. Esse terreno ficava dentro do território da herança dos descendentes de José.
33 Da Eleasar, em Aaron sei sohn, is no kshtauva un voah fagrawva an Gibea. Dee shtatt voah drovva in di hivla funn Ephraim. Dess land hott zumm Pinehas, em Eleasar sei sohn, keaht.
33 Eleazar, filho de Arão, também morreu. Foi sepultado na região montanhosa de Efraim, na cidade de Gibeá, que havia sido entregue a seu filho, Fineias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.