Gênesis 44

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Da Joseph hott no em haus-gnecht ksawt, “Fill di mennah iahra sekk mitt ess-sach, so feel es si drawwa kenna, un du yaydah mann sei geld ovva in sei sakk.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Un du mei kobli, mei silvah kobli, ovva im yingshta sei sakk mitt sei geld fa's frucht.” Eah hott no gedu vi da Joseph eem ksawt hott.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Vi's dawk is vadda, voahra di mennah un iahra aysla fatt kshikt.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Yusht vi si aus di shtatt ganga sinn un voahra noch nett veit ganga, hott da Joseph ksawt zu sei haus-gnecht, “Gay selli mennah nohch, un vann du zu eena kumsht, frohk si, ‘Favass hend diah goodes betzawld mitt eviles?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Is dess nett's kobli es mei meishtah raus drinkt, un aw yoost fa foah-sawwa? Diah hend evil gedu.’”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Eah is eena no nohch kumma un hott selli vadda ksawt zu eena.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Si henn ksawt zu eem, “Favass shvetzt mei meishtah so vadda vi sell? Sell veah's letsht ding es dei gnechta du dayda.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Gukk moll, 's geld es miah kfunna henn ovva in unsah sekk henn miah zrikk gebrocht funn Kanaan land. So favass dayda miah silvah adda gold shtayla funn deim meishtah sei haus?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Vann du dess finsht mitt ennichs funn dei gnechta, loss een doht gmacht sei. Un di ivvahricha funn uns vadda mei meishtah sei gnechta.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Eah hott ksawt zu eena, “Loss es dann sei vi diah sawwet. Mitt demm vo's kfunna vatt, eah vatt mei gnecht, un di ivvahricha sella unshuldich sei.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 No henn si sich gedummeld un yaydah mann hott sei sakk nunnah uf da bodda gedu un hott'n uf gmacht.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Eah is deich di sekk ganga fumm eldshta seinah biss am yingshta seinah, un's kobli voah kfunna im Benjamin sei sakk.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 No henn si iahra glaydah farissa. Si henn no awl iahra aysla viddah ufglawda un sinn zrikk in di shtatt ganga.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Da Joseph voah alsnoch im haus vo da Juda un sei breedah zrikk kumma sinn, un si sinn uf da bodda kfalla fannich eem.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 No hott da Joseph ksawt zu eena, “Vass is dess es diah gedu hend? Vissa diah nett es so en mann vi ich foah-sawwa kann?”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 “Vass kenna miah sawwa zu unsah meishtah?” hott da Juda ksawt. “Vass kenna miah sawwa? Vee kenna miah diah veisa es miah's nett gedu henn? Gott hott di sinda funn dei gnechta abgedekt. Miah sinn nau mei meishtah sei gnechta—miah selvaht, un aw sellah es es kobli katt hott.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Avvah da Joseph hott ksawt, “Ich dayt moll nett droh denka fa sell du. Da mann vo's kobli kfunna voah dibei soll mei gnecht sei. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk zu eiyah daett gay in fridda.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 No is da Juda nuff zu eem ganga un hott ksawt, “Oh mei meishtah, loss dei gnecht en vatt sawwa in mei meishtah sei oahra, un sei nett zannich mitt dei gnecht, fa du bisht so hohch gacht es da Pharao.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Mei meishtah hott kfrohkt katt, ‘Henn diah en daett adda en broodah?’
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Un miah henn ksawt zu mei meishtah, ‘Miah henn en daett es ald is, un's is en yungah boo es geboahra voah zu eem vo eah shund ald voah. Sei broodah is doht, un eah is da aynsisht funn sei muddah iahra kinnah es ivvahrich is, un sei daett hott een oahrich leeb.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 No hosht du ksawt zu dei gnechta, ‘Bringet een runnah zu miah so es ich een sayna kann.’
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Avvah miah henn ksawt zu mei meishtah, ‘Da boo kann sei daett nett falossa; vann eah sei daett falost dann macht's sei daett doht.’
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Du hosht no ksawt zu dei gnechta, ‘Vann eiyah yingshtah broodah nett runnah kumd mitt eich, dann zayla diah mei ksicht nimmi sayna.’
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Vo miah zrikk zu dei gnecht, mei daett, kumma sinn, henn miah eem ksawt vass mei meishtah ksawt katt hott.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Shpaydah hott unsah daett ksawt, ‘Gaynd zrikk un kawfet uns bissel may ess-sach.’
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Avvah miah henn ksawt, ‘Miah kenna nett nunnah gay. Miah gayn yusht nunnah vann unsah yingshtah broodah mitt uns gayt. Fa miah kenna demm mann sei ksicht nett sayna unni es unsah yingshtah broodah bei uns is.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 No hott dei gnecht, mei daett, ksawt zu uns, ‘Diah visset es mei fraw miah zvay boova gevva hott.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Ayns funna is funn miah vekk ganga un ich habb ksawt, “Eah is geviss in shtikkah farissa vadda,” un ich habb een nett ksenna siddah.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Vann diah deah do aw nemmet funn miah, un's gebt ebbes zu eem, dann bringet diah mei grohwi hoah nunnah in's grawb mitt dreebsawl.’
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Nau dann, vann da boo nett bei uns is vann miah zrikk kumma zu mei daett, dei gnecht, un siddah es sei layva uf gebunna is mitt em boo sei layva,
30 — ausente —
31 dann vann eah saynd es da boo nett bei uns is, macht's een doht. Un sellah vayk bringa dei gnechta di grohwa hoah funn dei gnecht, mei daett, nunnah in's grawb mitt dreebsawl.
31 — ausente —
32 Avvah ich, dei gnecht, binn am goot shtay fa da boo zu meim daett bringa, un habb ksawt zu eem, ‘Vann ich een nett zrikk zu diah bring, dann loss mich di shuld drawwa fannich meim daett fa'immah.’
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 So dann, ich bayt dich, loss dei gnecht do bleiva un mei meishtah sei gnecht sei in blatz funn da boo, un loss da boo zrikk gay mitt sei breedah.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Fa vi kann ich zrikk gay zu meim daett vann da boo nett bei miah is? Mach mich nett sayna vass fa dreebsawl es sell uf mei daett bringa dayt.”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.