Gênesis 44

Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Da Joseph hott no em haus-gnecht ksawt, “Fill di mennah iahra sekk mitt ess-sach, so feel es si drawwa kenna, un du yaydah mann sei geld ovva in sei sakk.
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Un du mei kobli, mei silvah kobli, ovva im yingshta sei sakk mitt sei geld fa's frucht.” Eah hott no gedu vi da Joseph eem ksawt hott.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra que José tinha dito.
3 Vi's dawk is vadda, voahra di mennah un iahra aysla fatt kshikt.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.
4 Yusht vi si aus di shtatt ganga sinn un voahra noch nett veit ganga, hott da Joseph ksawt zu sei haus-gnecht, “Gay selli mennah nohch, un vann du zu eena kumsht, frohk si, ‘Favass hend diah goodes betzawld mitt eviles?
4 Saindo eles da cidade, e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te, e persegue aqueles homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Is dess nett's kobli es mei meishtah raus drinkt, un aw yoost fa foah-sawwa? Diah hend evil gedu.’”
5 Não é este o copo em que bebe meu senhor e pelo qual bem adivinha? Procedestes mal no que fizestes.
6 Eah is eena no nohch kumma un hott selli vadda ksawt zu eena.
6 E alcançou-os, e falou-lhes as mesmas palavras.
7 Si henn ksawt zu eem, “Favass shvetzt mei meishtah so vadda vi sell? Sell veah's letsht ding es dei gnechta du dayda.
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Gukk moll, 's geld es miah kfunna henn ovva in unsah sekk henn miah zrikk gebrocht funn Kanaan land. So favass dayda miah silvah adda gold shtayla funn deim meishtah sei haus?
8 Eis que o dinheiro, que temos achado nas bocas dos nossos sacos, te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Vann du dess finsht mitt ennichs funn dei gnechta, loss een doht gmacht sei. Un di ivvahricha funn uns vadda mei meishtah sei gnechta.”
9 Aquele, com quem de teus servos for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Eah hott ksawt zu eena, “Loss es dann sei vi diah sawwet. Mitt demm vo's kfunna vatt, eah vatt mei gnecht, un di ivvahricha sella unshuldich sei.”
10 E ele disse: Ora seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 No henn si sich gedummeld un yaydah mann hott sei sakk nunnah uf da bodda gedu un hott'n uf gmacht.
11 E eles apressaram-se e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 Eah is deich di sekk ganga fumm eldshta seinah biss am yingshta seinah, un's kobli voah kfunna im Benjamin sei sakk.
12 E buscou, começando do maior, e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 No henn si iahra glaydah farissa. Si henn no awl iahra aysla viddah ufglawda un sinn zrikk in di shtatt ganga.
13 Então rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Da Joseph voah alsnoch im haus vo da Juda un sei breedah zrikk kumma sinn, un si sinn uf da bodda kfalla fannich eem.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 No hott da Joseph ksawt zu eena, “Vass is dess es diah gedu hend? Vissa diah nett es so en mann vi ich foah-sawwa kann?”
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 “Vass kenna miah sawwa zu unsah meishtah?” hott da Juda ksawt. “Vass kenna miah sawwa? Vee kenna miah diah veisa es miah's nett gedu henn? Gott hott di sinda funn dei gnechta abgedekt. Miah sinn nau mei meishtah sei gnechta—miah selvaht, un aw sellah es es kobli katt hott.”
16 Então disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Avvah da Joseph hott ksawt, “Ich dayt moll nett droh denka fa sell du. Da mann vo's kobli kfunna voah dibei soll mei gnecht sei. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk zu eiyah daett gay in fridda.”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão o copo foi achado, esse será meu servo; porém vós, subi em paz para vosso pai.
18 No is da Juda nuff zu eem ganga un hott ksawt, “Oh mei meishtah, loss dei gnecht en vatt sawwa in mei meishtah sei oahra, un sei nett zannich mitt dei gnecht, fa du bisht so hohch gacht es da Pharao.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Mei meishtah hott kfrohkt katt, ‘Henn diah en daett adda en broodah?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Un miah henn ksawt zu mei meishtah, ‘Miah henn en daett es ald is, un's is en yungah boo es geboahra voah zu eem vo eah shund ald voah. Sei broodah is doht, un eah is da aynsisht funn sei muddah iahra kinnah es ivvahrich is, un sei daett hott een oahrich leeb.’
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai, e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 No hosht du ksawt zu dei gnechta, ‘Bringet een runnah zu miah so es ich een sayna kann.’
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 Avvah miah henn ksawt zu mei meishtah, ‘Da boo kann sei daett nett falossa; vann eah sei daett falost dann macht's sei daett doht.’
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Du hosht no ksawt zu dei gnechta, ‘Vann eiyah yingshtah broodah nett runnah kumd mitt eich, dann zayla diah mei ksicht nimmi sayna.’
23 Então tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 Vo miah zrikk zu dei gnecht, mei daett, kumma sinn, henn miah eem ksawt vass mei meishtah ksawt katt hott.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 Shpaydah hott unsah daett ksawt, ‘Gaynd zrikk un kawfet uns bissel may ess-sach.’
25 Disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Avvah miah henn ksawt, ‘Miah kenna nett nunnah gay. Miah gayn yusht nunnah vann unsah yingshtah broodah mitt uns gayt. Fa miah kenna demm mann sei ksicht nett sayna unni es unsah yingshtah broodah bei uns is.’
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do homem se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 No hott dei gnecht, mei daett, ksawt zu uns, ‘Diah visset es mei fraw miah zvay boova gevva hott.
27 Então disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ayns funna is funn miah vekk ganga un ich habb ksawt, “Eah is geviss in shtikkah farissa vadda,” un ich habb een nett ksenna siddah.
28 E um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Vann diah deah do aw nemmet funn miah, un's gebt ebbes zu eem, dann bringet diah mei grohwi hoah nunnah in's grawb mitt dreebsawl.’
29 Se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com aflição à sepultura.
30 Nau dann, vann da boo nett bei uns is vann miah zrikk kumma zu mei daett, dei gnecht, un siddah es sei layva uf gebunna is mitt em boo sei layva,
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 dann vann eah saynd es da boo nett bei uns is, macht's een doht. Un sellah vayk bringa dei gnechta di grohwa hoah funn dei gnecht, mei daett, nunnah in's grawb mitt dreebsawl.
31 Acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Avvah ich, dei gnecht, binn am goot shtay fa da boo zu meim daett bringa, un habb ksawt zu eem, ‘Vann ich een nett zrikk zu diah bring, dann loss mich di shuld drawwa fannich meim daett fa'immah.’
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se eu o não tornar para ti, serei culpado para com meu pai por todos os dias.
33 So dann, ich bayt dich, loss dei gnecht do bleiva un mei meishtah sei gnecht sei in blatz funn da boo, un loss da boo zrikk gay mitt sei breedah.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Fa vi kann ich zrikk gay zu meim daett vann da boo nett bei miah is? Mach mich nett sayna vass fa dreebsawl es sell uf mei daett bringa dayt.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.