Gênesis 44

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Da Joseph hott no em haus-gnecht ksawt, “Fill di mennah iahra sekk mitt ess-sach, so feel es si drawwa kenna, un du yaydah mann sei geld ovva in sei sakk.
1 Deu José esta ordem ao mordomo de sua casa: Enche de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Un du mei kobli, mei silvah kobli, ovva im yingshta sei sakk mitt sei geld fa's frucht.” Eah hott no gedu vi da Joseph eem ksawt hott.
2 O meu copo de prata pô-lo-ás na boca do saco de mantimento do mais novo, com o dinheiro do seu cereal. E assim se fez segundo José dissera.
3 Vi's dawk is vadda, voahra di mennah un iahra aysla fatt kshikt.
3 De manhã, quando já claro, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.
4 Yusht vi si aus di shtatt ganga sinn un voahra noch nett veit ganga, hott da Joseph ksawt zu sei haus-gnecht, “Gay selli mennah nohch, un vann du zu eena kumsht, frohk si, ‘Favass hend diah goodes betzawld mitt eviles?
4 Tendo saído eles da cidade, não se havendo ainda distanciado, disse José ao mordomo de sua casa: Levanta-te e segue após esses homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Is dess nett's kobli es mei meishtah raus drinkt, un aw yoost fa foah-sawwa? Diah hend evil gedu.’”
5 Não é este o copo em que bebe meu senhor? E por meio do qual faz as suas adivinhações? Procedestes mal no que fizestes.
6 Eah is eena no nohch kumma un hott selli vadda ksawt zu eena.
6 E alcançou-os e lhes falou essas palavras.
7 Si henn ksawt zu eem, “Favass shvetzt mei meishtah so vadda vi sell? Sell veah's letsht ding es dei gnechta du dayda.
7 Então, lhe responderam: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de praticar semelhante coisa.
8 Gukk moll, 's geld es miah kfunna henn ovva in unsah sekk henn miah zrikk gebrocht funn Kanaan land. So favass dayda miah silvah adda gold shtayla funn deim meishtah sei haus?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento, tornamos a trazer-te desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Vann du dess finsht mitt ennichs funn dei gnechta, loss een doht gmacht sei. Un di ivvahricha funn uns vadda mei meishtah sei gnechta.”
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Eah hott ksawt zu eena, “Loss es dann sei vi diah sawwet. Mitt demm vo's kfunna vatt, eah vatt mei gnecht, un di ivvahricha sella unshuldich sei.”
10 Então, lhes respondeu: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis inculpados.
11 No henn si sich gedummeld un yaydah mann hott sei sakk nunnah uf da bodda gedu un hott'n uf gmacht.
11 E se apressaram, e, tendo cada um posto o saco de mantimento em terra, o abriu.
12 Eah is deich di sekk ganga fumm eldshta seinah biss am yingshta seinah, un's kobli voah kfunna im Benjamin sei sakk.
12 O mordomo os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de mantimento de Benjamim.
13 No henn si iahra glaydah farissa. Si henn no awl iahra aysla viddah ufglawda un sinn zrikk in di shtatt ganga.
13 Então, rasgaram as suas vestes e, carregados de novo os jumentos, tornaram à cidade.
14 Da Joseph voah alsnoch im haus vo da Juda un sei breedah zrikk kumma sinn, un si sinn uf da bodda kfalla fannich eem.
14 E chegou Judá com seus irmãos à casa de José; este ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 No hott da Joseph ksawt zu eena, “Vass is dess es diah gedu hend? Vissa diah nett es so en mann vi ich foah-sawwa kann?”
15 Disse-lhes José: Que é isso que fizestes? Não sabíeis vós que tal homem como eu é capaz de adivinhar?
16 “Vass kenna miah sawwa zu unsah meishtah?” hott da Juda ksawt. “Vass kenna miah sawwa? Vee kenna miah diah veisa es miah's nett gedu henn? Gott hott di sinda funn dei gnechta abgedekt. Miah sinn nau mei meishtah sei gnechta—miah selvaht, un aw sellah es es kobli katt hott.”
16 Então, disse Judá: Que responderemos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Avvah da Joseph hott ksawt, “Ich dayt moll nett droh denka fa sell du. Da mann vo's kobli kfunna voah dibei soll mei gnecht sei. Di ivvahricha funn eich kenna zrikk zu eiyah daett gay in fridda.”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão foi achado o copo, esse será meu servo; vós, no entanto, subi em paz para vosso pai.
18 No is da Juda nuff zu eem ganga un hott ksawt, “Oh mei meishtah, loss dei gnecht en vatt sawwa in mei meishtah sei oahra, un sei nett zannich mitt dei gnecht, fa du bisht so hohch gacht es da Pharao.
18 Então, Judá se aproximou dele e disse: Ah! Senhor meu, rogo-te, permite que teu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como o próprio Faraó.
19 Mei meishtah hott kfrohkt katt, ‘Henn diah en daett adda en broodah?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos: Tendes pai ou irmão?
20 Un miah henn ksawt zu mei meishtah, ‘Miah henn en daett es ald is, un's is en yungah boo es geboahra voah zu eem vo eah shund ald voah. Sei broodah is doht, un eah is da aynsisht funn sei muddah iahra kinnah es ivvahrich is, un sei daett hott een oahrich leeb.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 No hosht du ksawt zu dei gnechta, ‘Bringet een runnah zu miah so es ich een sayna kann.’
21 Então, disseste a teus servos: Trazei-mo, para que ponha os olhos sobre ele.
22 Avvah miah henn ksawt zu mei meishtah, ‘Da boo kann sei daett nett falossa; vann eah sei daett falost dann macht's sei daett doht.’
22 Respondemos ao meu senhor: O moço não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.
23 Du hosht no ksawt zu dei gnechta, ‘Vann eiyah yingshtah broodah nett runnah kumd mitt eich, dann zayla diah mei ksicht nimmi sayna.’
23 Então, disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais me vereis o rosto.
24 Vo miah zrikk zu dei gnecht, mei daett, kumma sinn, henn miah eem ksawt vass mei meishtah ksawt katt hott.
24 Tendo nós subido a teu servo, meu pai, e a ele repetido as palavras de meu senhor,
25 Shpaydah hott unsah daett ksawt, ‘Gaynd zrikk un kawfet uns bissel may ess-sach.’
25 disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Avvah miah henn ksawt, ‘Miah kenna nett nunnah gay. Miah gayn yusht nunnah vann unsah yingshtah broodah mitt uns gayt. Fa miah kenna demm mann sei ksicht nett sayna unni es unsah yingshtah broodah bei uns is.’
26 Nós respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão mais moço for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.
27 No hott dei gnecht, mei daett, ksawt zu uns, ‘Diah visset es mei fraw miah zvay boova gevva hott.
27 Então, nos disse o teu servo, nosso pai: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ayns funna is funn miah vekk ganga un ich habb ksawt, “Eah is geviss in shtikkah farissa vadda,” un ich habb een nett ksenna siddah.
28 um se ausentou de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi;
29 Vann diah deah do aw nemmet funn miah, un's gebt ebbes zu eem, dann bringet diah mei grohwi hoah nunnah in's grawb mitt dreebsawl.’
29 se agora também tirardes este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com pesar à sepultura.
30 Nau dann, vann da boo nett bei uns is vann miah zrikk kumma zu mei daett, dei gnecht, un siddah es sei layva uf gebunna is mitt em boo sei layva,
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e não indo o moço conosco, visto a sua alma estar ligada com a alma dele,
31 dann vann eah saynd es da boo nett bei uns is, macht's een doht. Un sellah vayk bringa dei gnechta di grohwa hoah funn dei gnecht, mei daett, nunnah in's grawb mitt dreebsawl.
31 vendo ele que o moço não está conosco, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Avvah ich, dei gnecht, binn am goot shtay fa da boo zu meim daett bringa, un habb ksawt zu eem, ‘Vann ich een nett zrikk zu diah bring, dann loss mich di shuld drawwa fannich meim daett fa'immah.’
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com o meu pai, dizendo: Se eu o não tornar a trazer-te, serei culpado para com o meu pai todos os dias.
33 So dann, ich bayt dich, loss dei gnecht do bleiva un mei meishtah sei gnecht sei in blatz funn da boo, un loss da boo zrikk gay mitt sei breedah.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do moço por servo de meu senhor, e o moço que suba com seus irmãos.
34 Fa vi kann ich zrikk gay zu meim daett vann da boo nett bei miah is? Mach mich nett sayna vass fa dreebsawl es sell uf mei daett bringa dayt.”
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que a meu pai sobrevirá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.