Gênesis 32
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Da Jakob is aw sei vayk on ganga, un di engel funn Gott sinn kumma een ohdreffa.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Vo da Jakob si ksenna hott, hott eah ksawt, “Dess sinn di engel funn Gott um uns rumm.” Un eah hott da blatz Mahanaim kaysa.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 No hott da Jakob mennah fanna naus kshikt fa vatt nemma zumm Esau, sei broodah im land Seir, in di landshaft funn Edom.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Eah hott eena ksawt, “Dess is vass diah sawwa sellet zu mei meishtah, da Esau: ‘Dei gnecht, da Jakob, sawkt, “Ich habb beim Laban gvoond biss nau.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Ich habb oxa, aysla un drubba shohf, un gnechta un mawda. Ich habb dess vatt zu diah kshikt, mei meishtah, so es ich gnawt finn in dei awwa.”’”
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Di mennah sinn zrikk zumm Jakob kumma un henn ksawt, “Miah sinn zu dei broodah da Esau ganga un nau is eah am kumma dich ohdreffa mitt fiah hunnaht mennah.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 No hott da Jakob oahrich angsht katt un hott sich kfeicht. Eah hott di leit es bei eem voahra fadayld in zvay drubba, un aw sei drubba fee un di kamayla.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Eah hott ksawt, “Vann da Esau ay drubb ohpakt, dann kann di annah vekk funn eem.”
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 No hott da Jakob gebayda, “Oh Gott funn mei faddah Abraham, Gott funn mei faddah Isaac, da Hah vo ksawt hott zu miah, ‘Gay zrikk zu dei land un dei freindshaft, un ich gebb acht uf dich.’
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Ich binn's nett veaht fa awl dei bamhatzichkeit un awl dei shtandhaftichkeit es du gvissa hosht zu deim gnecht. Vo ich ivvah da Jordan rivvah kumma binn havvich yusht mei shtokk katt, nau havvich zvay drubba.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Ich bayt, hald mich frei funn di hand funn mei broodah da Esau, fa ich feich mich veyyich eem. Un ich feicht es eah am kumma is fa mich doht macha, un aw di muddahra un kinnah.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Du hosht ksawt, ‘Ich zayl diah goot du, un dei nohch-kummashaft macha vi da sand am say nohch, so feel es nimmand si zayla kann.’”
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 So is eah datt geblivva selli nacht. No hott eah dess kshenk zammah grikt fa sei broodah, da Esau:
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Zvay hunnaht gays un zvansich gays-bekk, zvay hunnaht shohf un zvansich shohf-bekk,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 dreisich millich-kamayla un iahra yungi, fatzich kee un zeyya bulla, zvansich aysel-mahra un zeyya aysel-hengshta.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Eah hott si awl ivvah-gedrayt zu sei gnechta, yaydah drubb bei sich selvaht, un hott ksawt zu sei gnechta, “Gaynd fanna naus un bleivet en shtikk funn-nannah zvishich yaydah drubb.”
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 No hott eah en gebott gevva zu di feddahsht drubb, un hott ksawt, “Vann mei broodah da Esau eich ohdreft un frohkt, ‘Zu vemm heahra diah, vo sind diah am anna gay un vemm is dess fee do fannich eich?’
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 No sellet diah sawwa, ‘Dess fee heaht zu dei gnecht da Jakob. Si sinn en kshenk kshikt zu mei meishtah da Esau, un da Jacob selvaht is aw am kumma hinnich uns.’”
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Eah hott no's saym ding ksawt zu di zvett un dritt drubb un zu awl di drubba es hinna nohch kumma sinn. Eah hott ksawt, “Sellah vayk sella diah shvetza zumm Esau vann diah een ohdreffet;
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 un diah sellet shuah sei un sawwa, ‘Dei gnecht da Jakob is am kumma hinnich uns.’” Fa eah hott gedenkt, “Ich mach fridda mitt eem deich dee kshenkah es ich fanna naus shikk. No fleicht vann ich een moll ohdreff nemd eah mich oh.”
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 So sinn sei kshenkah fannich eem heah ganga, avvah eah is selli nacht hinna bei di ivvahrichi geblivva.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Selli nacht is da Jakob uf kshtanna, hott sei zvay veivah, sei zvay mawda un elf kinnah gnumma, un hott si nivvah uf di annah seit kshikt deich da Jabbok.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Vo eah si moll awl drivvah nivvah kshikt katt hott, hott eah awl sei annah shtoft aw nivvah kshikt.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 So voah da Jakob laynich, un's hott en mann graesseld mitt eem biss dawk da neksht meiya.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Un vo da mann ksenna hott es eah een nett ivvah-kumma kann, hott eah een uf di hift kshlauwa un hott si ausnannah gedu vi da Jakob graesseld hott mitt eem.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 No hott da mann ksawt, “Loss mich gay, 'sis nau shund dawk.” Avvah da Jakob hott ksawt, “Ich loss dich nett gay biss du mich saykendsht.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Da mann hott no kfrohkt, “Vass is dei nohma?” Un eah hott ksawt, “Jakob.”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 No hott da mann ksawt, “Dei nohma soll nimmi lengah Jakob sei, avvah Israel, veil du kshtreit hosht mitt Gott un mitt mennah un hosht gvunna.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 No hott da Jakob een kfrohkt, “Vass is dei nohma?” Avvah eah hott ksawt, “Favass frohksht du vass mei nohma is?” No hott eah een datt ksaykend.
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Da Jakob hott no sellah blatz Peniel kaysa. Eah hott ksawt, “Ich habb Gott sei ksicht ksenna, doch voah mei layva nett gnumma.”
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Di sunn is uf kumma ivvah een yusht vi eah an Peniel fabei ganga is, un deich sei hift is eah lohm ganga.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Sell is favass, even heit, di Kinnah-Israel di flexa es di hift zammah hayva nett essa doon. Dess is veil eah em Jakob sei flexa ausnannah gezowwa hott es di hift zammah hayva.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.