Gênesis 31
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 Da Jakob hott keaht es em Laban sei boova am sawwa voahra, “Da Jakob hott alles vekk gnumma es unsah daett aykend, un eah is so oahrich reich vadda bei vass zu unsah daett heaht.”
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Un da Jakob hott ksenna es da Laban nimmi so freindlich voah zu eem es difoah.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 No hott da Hah ksawt zumm Jakob, “Gay zrikk an's land funn dei feddah un zu dei freindshaft. Ich zayl bei diah sei.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 So hott da Jakob vatt zu di Rachel un di Lea kshikt fa raus in's feld kumma vo's fee voah.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Datt hott eah ksawt zu eena, “Eiyah daett is nimmi so freindlich geyyich mich es eah eahshtah voah, avvah da Gott funn mei faddah voah bei miah.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Un diah visset es ich eiyah daett gedeend habb mitt awl mei grefta.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Un doch, eiyah daett voah nett eahlich mitt miah un hott mei lohn zeyya moll fa'ennaht, avvah Gott hott een nett alawbt fa mich vay du.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Vann eah ksawt hott, ‘Es shekkich fee soll dei lohn sei,’ no hott's fee alles shekkichi yungi katt. Un vann eah ksawt hott, ‘Es shtraymich fee soll dei lohn sei,’ no hott's fee awl shtraymichi yungi grikt.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Sellah vayk hott Gott eiyah daett sei fee vekk gnumma un hott's zu miah gevva.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Un's is zu kumma es ich en drohm katt habb an di zeit es es fee am drawwich vadda voah. Un ich habb ksenna es yusht di gays-bekk es shtraymich, blakkich adda shekkich voahra am's fee drawwich macha voahra.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 No hott da engel funn Gott zu miah ksawt im drohm, ‘Jakob,’ un ich habb ksawt, ‘Do binn ich.’
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Un eah hott ksawt, ‘Nau gukk moll mitt dei awwa, un sayn es yusht di gays-bekk es shtraymich, blakkich adda shekkich sinn am's fee drawwich macha sinn; fa ich habb alles ksenna es da Laban am du voah zu diah.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Ich binn da Gott funn Beth-El, vo du da shtay ksalbt hosht—datt vo du en fashprechnis gmacht hosht zu miah. Nau shtay uf, zeek aus demm land un gay zrikk in's land es du geboahra voahsht drinn.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Di Rachel un di Lea henn no ksawt zu eem, “Henn miah alsnoch ennichi eahbshaft ivvahrich funn unsah daett sei haus?
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Sinn miah nett es vi fremdi zu eem? Eah hott uns fakawft un hott alles fablohsa es eah grikt hott fa uns.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Alles es Gott vekk gnumma hott funn unsah daett heaht geviss zu uns un unsah kinnah. Nau du vass-evvah es Gott ksawt hott zu diah.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 No hott da Jakob sich grisht un hott sei kinnah un veivah uf kamayla gedu.
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 Eah hott awl sei fee fannich sich heah gyawkt—awl's fee es eah zammah ksammeld katt hott in Mesopotamia un alles es eah gaygend hott. Eah is no noch em land funn Kanaan ganga fa zu seim faddah, da Isaac, gay.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Vo da Laban naus ganga is fa sei shohf sheahra, is di Rachel ganga un hott iahra daett sei abgettah kshtohla.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Da Jakob hott da Laban da Syrian fafiaht bei eem nett sawwa es eah am falossa is.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Eah hott sich fabutzt mitt alles es eah katt hott. Eah is ivvah da Euphrates Revvah nivvah un is naus kshteaht geyyich di hivla funn Gilead.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Da dritt dawk voah's ksawt zumm Laban es da Jakob difunn ganga is,
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 un eah hott sei breedah mitt sich gnumma un is em Jakob nohch ganga fa sivva dawk. Eah is eem nohch kumma in di hivla funn Gilead.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 In di nacht is Gott zumm Laban da Syrian kumma imma drohm un hott ksawt zu eem, “Gebb acht es du nett goot adda bays shvetsht zumm Jakob.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 So hott da Laban uf kfanga mitt em Jakob. Da Jakob hott sei tent uf gedu katt in di hivla un da Laban, mitt sei breedah, hott aw seinah uf gedu datt uf em Berg Gilead.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 No hott da Laban ksawt zumm Jakob, “Vass hosht du gedu? Du hosht mich fafiaht un hosht mei zvay mayt vekk gedrawwa es vann si kfanga gvest veahra mitt em shvatt.
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Favass bisht du fatt kshlicha unni miah's sawwa, un hosht mich fafiaht? Ich hett eich fraylich fatt kshikt mitt singa un drumma un harfa.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Du hosht mich nett alawbt fa mei aykni boova un mayt kissa. Du hosht dich dumm ohkshikt.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Ich habb di graft fa diah shawda du, avvah letsht nacht hott da Gott funn deim faddah kshvetzt zu miah un hott ksawt, ‘Vatsh dich es du nett goot adda bays shvetsht zumm Jakob.’
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Nau bisht du dann difunn veil du zrikk an deim faddah sei haus gay vitt, avvah favass hosht du mei gettah kshtohla?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 No hott da Jakob andvat gevva un hott ksawt zumm Laban, “Ich habb mich kfeicht veil ich gedenkt habb du nemsht dei mayt vekk funn miah mitt gvald.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Avvah vann du ennich ebbah do finsht mitt dei gettah dann soll eah nett layva. Do fannich unsah freindshaft, gukk fa dich selvaht eb ennich ebbes do is es dei is, un vann so, nemm's zrikk.” Da Jakob hott nett gvist es di Rachel em Laban sei gettah kshtohla hott.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 So is da Laban im Jakob sei tent, in di Lea iahra tent un in da tent funn di zvay mawda avvah eah hott nix kfunna. No is eah aus di Lea iahra tent un is in di Rachel iahra tent ganga.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Nau di Rachel hott di gettah gnumma katt, hott si in da kamayla saddel gedu un hott sich uf si kokt. Da Laban is gans deich da tent ganga avvah eah hott nix kfunna.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 No hott di Rachel ksawt zu iahra faddah, “Sei nett zannich mitt miah veil ich nett uf shtay. Dess is di zeit fumm moonet fa mich.” So hott da Laban ksucht avvah eah hott sei gettah nett kfunna.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 No is da Jakob bays vadda mitt em Laban un hott een fasholda. Eah hott kfrohkt, “Vass havvich letz gedu? Vass is mei sind, es du miah so hays nohch kumma bisht?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Du bisht gans deich mei shtoft ganga un vass hosht du kfunna es dei is? Setz es do fannich unsah freindshaft, so es si richta kenna zvishich di zvay funn uns.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Ich voah bei diah dee zvansich yoah. Dei shohf un gays voahra nett unfruchtboah, un ich habb di bekk funn deim fee nett gessa.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ich habb's fee es farissa voah bei vildi diahra nett zu diah gebrocht. Ich habb sell selvaht kshtend. Du hosht mich gmacht betzawla fa vass-evvah es kshtohla voah dawk adda nacht.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 'S voah vi dess: Dawk's hott di hitz mich ufgebrend un nachts binn ich fafroahra mitt di keld, un's is kenn shlohf zu mei awwa kumma.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 'S voah so fa zvansich yoah diveil ich an dei haus voah. Ich habb kshaft fa dich fa fatzay yoah fa dei zvay mayt, un sex yoah fa dei drubb fee, un du hosht mei lohn zeyya moll fa'ennaht.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Vann da Gott funn meim faddah, da Gott fumm Abraham un di Furcht fumm Isaac nett bei miah gvest veah, hetsht du mich veiklich fatt kshikt mitt leahri hend. Gott hott mei dreebsawl ksenna un aw vi hatt es ich kshaft habb, so hott eah dich gezankt un gvand letsht nacht.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 No hott da Laban andvat gevva un hott ksawt zumm Jakob, “Di mayt sinn mei mayt, di kinnah sinn mei kinnah un di drubba fee sinn mei fee. Alles es du saynsht is mei. Avvah vass kann ich du heit veyyich mei mayt un veyyich di kinnah es geboahra sinn zu eena?
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 So nau loss uns en bund macha, ich un du, un loss dess en zeiknis sei zvishich miah un diah.”
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 No hott da Jakob en shtay gnumma un hott'n uf's end kshteld fa en ohdenkes-shtay.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Eah hott no sei freindshaft ksawt fa shtay zammah samla. Si henn en haufa gmacht mitt di shtay un henn no bei em shtay haufa gessa.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Da Laban hott da shtay haufa Jegar-Sahadutha kaysa, avvah da Jakob hott'n Gilead kaysa.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 No hott da Laban ksawt, “Deah shtay haufa is en zeiknis zvishich miah un diah.” Fasell hayst ah Gilead.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Da haufa voah aw Mizpah kaysa veil da Laban ksawt hott, “Da Hah soll vatsha zvishich miah un diah diveil es miah funn-nannah sinn.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Vann du mei mayt nett goot yoosht, adda vann du anri veivah nemsht nayvich mei mayt, even vann nimmand bei uns is, meind du es Gott en zeiknis is zvishich miah un diah.”
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Da Laban hott no veidah ksawt zumm Jakob, “Gukk moll deah haufa shtay un deah ohdenkes-shtay es uf's end kshteld is. Dee sinn en zeiknis zvishich miah un diah.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Deah haufa is en zeiknis un deah annah shtay is en zeiknis es ich nett fabei nivvah gay fa diah shawda du, un es du nett fabei rivvah kumsht fa miah shawda du.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Da Gott fumm Abraham, un da Gott fumm Nahor un da Gott funn iahra faddah soll richta zvishich uns.” So hott da Jakob kshvoahra bei di Furcht funn seim faddah, da Isaac.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 No hott da Jakob en opfah gmacht datt uf'm hivvel, un hott sei freindshaft kaysa an's essa kumma. Si henn gessa un voahra datt uf'm hivvel ivvah-nacht.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Free da neksht meiya is da Laban uf kshtanna, hott sei kinds-kinnah un sei mayt gekist un hott si ksaykend. No hott eah datt falossa un is viddah zrikk haym ganga.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.