Gênesis 31

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Da Jakob hott keaht es em Laban sei boova am sawwa voahra, “Da Jakob hott alles vekk gnumma es unsah daett aykend, un eah is so oahrich reich vadda bei vass zu unsah daett heaht.”
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Un da Jakob hott ksenna es da Laban nimmi so freindlich voah zu eem es difoah.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 No hott da Hah ksawt zumm Jakob, “Gay zrikk an's land funn dei feddah un zu dei freindshaft. Ich zayl bei diah sei.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 So hott da Jakob vatt zu di Rachel un di Lea kshikt fa raus in's feld kumma vo's fee voah.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Datt hott eah ksawt zu eena, “Eiyah daett is nimmi so freindlich geyyich mich es eah eahshtah voah, avvah da Gott funn mei faddah voah bei miah.
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Un diah visset es ich eiyah daett gedeend habb mitt awl mei grefta.
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 Un doch, eiyah daett voah nett eahlich mitt miah un hott mei lohn zeyya moll fa'ennaht, avvah Gott hott een nett alawbt fa mich vay du.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Vann eah ksawt hott, ‘Es shekkich fee soll dei lohn sei,’ no hott's fee alles shekkichi yungi katt. Un vann eah ksawt hott, ‘Es shtraymich fee soll dei lohn sei,’ no hott's fee awl shtraymichi yungi grikt.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Sellah vayk hott Gott eiyah daett sei fee vekk gnumma un hott's zu miah gevva.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Un's is zu kumma es ich en drohm katt habb an di zeit es es fee am drawwich vadda voah. Un ich habb ksenna es yusht di gays-bekk es shtraymich, blakkich adda shekkich voahra am's fee drawwich macha voahra.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 No hott da engel funn Gott zu miah ksawt im drohm, ‘Jakob,’ un ich habb ksawt, ‘Do binn ich.’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 Un eah hott ksawt, ‘Nau gukk moll mitt dei awwa, un sayn es yusht di gays-bekk es shtraymich, blakkich adda shekkich sinn am's fee drawwich macha sinn; fa ich habb alles ksenna es da Laban am du voah zu diah.
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 Ich binn da Gott funn Beth-El, vo du da shtay ksalbt hosht—datt vo du en fashprechnis gmacht hosht zu miah. Nau shtay uf, zeek aus demm land un gay zrikk in's land es du geboahra voahsht drinn.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Di Rachel un di Lea henn no ksawt zu eem, “Henn miah alsnoch ennichi eahbshaft ivvahrich funn unsah daett sei haus?
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Sinn miah nett es vi fremdi zu eem? Eah hott uns fakawft un hott alles fablohsa es eah grikt hott fa uns.
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Alles es Gott vekk gnumma hott funn unsah daett heaht geviss zu uns un unsah kinnah. Nau du vass-evvah es Gott ksawt hott zu diah.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 No hott da Jakob sich grisht un hott sei kinnah un veivah uf kamayla gedu.
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 Eah hott awl sei fee fannich sich heah gyawkt—awl's fee es eah zammah ksammeld katt hott in Mesopotamia un alles es eah gaygend hott. Eah is no noch em land funn Kanaan ganga fa zu seim faddah, da Isaac, gay.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Vo da Laban naus ganga is fa sei shohf sheahra, is di Rachel ganga un hott iahra daett sei abgettah kshtohla.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Da Jakob hott da Laban da Syrian fafiaht bei eem nett sawwa es eah am falossa is.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Eah hott sich fabutzt mitt alles es eah katt hott. Eah is ivvah da Euphrates Revvah nivvah un is naus kshteaht geyyich di hivla funn Gilead.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Da dritt dawk voah's ksawt zumm Laban es da Jakob difunn ganga is,
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 un eah hott sei breedah mitt sich gnumma un is em Jakob nohch ganga fa sivva dawk. Eah is eem nohch kumma in di hivla funn Gilead.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 In di nacht is Gott zumm Laban da Syrian kumma imma drohm un hott ksawt zu eem, “Gebb acht es du nett goot adda bays shvetsht zumm Jakob.”
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 So hott da Laban uf kfanga mitt em Jakob. Da Jakob hott sei tent uf gedu katt in di hivla un da Laban, mitt sei breedah, hott aw seinah uf gedu datt uf em Berg Gilead.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 No hott da Laban ksawt zumm Jakob, “Vass hosht du gedu? Du hosht mich fafiaht un hosht mei zvay mayt vekk gedrawwa es vann si kfanga gvest veahra mitt em shvatt.
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 Favass bisht du fatt kshlicha unni miah's sawwa, un hosht mich fafiaht? Ich hett eich fraylich fatt kshikt mitt singa un drumma un harfa.
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Du hosht mich nett alawbt fa mei aykni boova un mayt kissa. Du hosht dich dumm ohkshikt.
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Ich habb di graft fa diah shawda du, avvah letsht nacht hott da Gott funn deim faddah kshvetzt zu miah un hott ksawt, ‘Vatsh dich es du nett goot adda bays shvetsht zumm Jakob.’
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Nau bisht du dann difunn veil du zrikk an deim faddah sei haus gay vitt, avvah favass hosht du mei gettah kshtohla?”
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 No hott da Jakob andvat gevva un hott ksawt zumm Laban, “Ich habb mich kfeicht veil ich gedenkt habb du nemsht dei mayt vekk funn miah mitt gvald.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Avvah vann du ennich ebbah do finsht mitt dei gettah dann soll eah nett layva. Do fannich unsah freindshaft, gukk fa dich selvaht eb ennich ebbes do is es dei is, un vann so, nemm's zrikk.” Da Jakob hott nett gvist es di Rachel em Laban sei gettah kshtohla hott.
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 So is da Laban im Jakob sei tent, in di Lea iahra tent un in da tent funn di zvay mawda avvah eah hott nix kfunna. No is eah aus di Lea iahra tent un is in di Rachel iahra tent ganga.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Nau di Rachel hott di gettah gnumma katt, hott si in da kamayla saddel gedu un hott sich uf si kokt. Da Laban is gans deich da tent ganga avvah eah hott nix kfunna.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 No hott di Rachel ksawt zu iahra faddah, “Sei nett zannich mitt miah veil ich nett uf shtay. Dess is di zeit fumm moonet fa mich.” So hott da Laban ksucht avvah eah hott sei gettah nett kfunna.
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 No is da Jakob bays vadda mitt em Laban un hott een fasholda. Eah hott kfrohkt, “Vass havvich letz gedu? Vass is mei sind, es du miah so hays nohch kumma bisht?
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Du bisht gans deich mei shtoft ganga un vass hosht du kfunna es dei is? Setz es do fannich unsah freindshaft, so es si richta kenna zvishich di zvay funn uns.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 Ich voah bei diah dee zvansich yoah. Dei shohf un gays voahra nett unfruchtboah, un ich habb di bekk funn deim fee nett gessa.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 Ich habb's fee es farissa voah bei vildi diahra nett zu diah gebrocht. Ich habb sell selvaht kshtend. Du hosht mich gmacht betzawla fa vass-evvah es kshtohla voah dawk adda nacht.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 'S voah vi dess: Dawk's hott di hitz mich ufgebrend un nachts binn ich fafroahra mitt di keld, un's is kenn shlohf zu mei awwa kumma.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 'S voah so fa zvansich yoah diveil ich an dei haus voah. Ich habb kshaft fa dich fa fatzay yoah fa dei zvay mayt, un sex yoah fa dei drubb fee, un du hosht mei lohn zeyya moll fa'ennaht.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Vann da Gott funn meim faddah, da Gott fumm Abraham un di Furcht fumm Isaac nett bei miah gvest veah, hetsht du mich veiklich fatt kshikt mitt leahri hend. Gott hott mei dreebsawl ksenna un aw vi hatt es ich kshaft habb, so hott eah dich gezankt un gvand letsht nacht.”
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 No hott da Laban andvat gevva un hott ksawt zumm Jakob, “Di mayt sinn mei mayt, di kinnah sinn mei kinnah un di drubba fee sinn mei fee. Alles es du saynsht is mei. Avvah vass kann ich du heit veyyich mei mayt un veyyich di kinnah es geboahra sinn zu eena?
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 So nau loss uns en bund macha, ich un du, un loss dess en zeiknis sei zvishich miah un diah.”
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 No hott da Jakob en shtay gnumma un hott'n uf's end kshteld fa en ohdenkes-shtay.
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Eah hott no sei freindshaft ksawt fa shtay zammah samla. Si henn en haufa gmacht mitt di shtay un henn no bei em shtay haufa gessa.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Da Laban hott da shtay haufa Jegar-Sahadutha kaysa, avvah da Jakob hott'n Gilead kaysa.
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 No hott da Laban ksawt, “Deah shtay haufa is en zeiknis zvishich miah un diah.” Fasell hayst ah Gilead.
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Da haufa voah aw Mizpah kaysa veil da Laban ksawt hott, “Da Hah soll vatsha zvishich miah un diah diveil es miah funn-nannah sinn.
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Vann du mei mayt nett goot yoosht, adda vann du anri veivah nemsht nayvich mei mayt, even vann nimmand bei uns is, meind du es Gott en zeiknis is zvishich miah un diah.”
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Da Laban hott no veidah ksawt zumm Jakob, “Gukk moll deah haufa shtay un deah ohdenkes-shtay es uf's end kshteld is. Dee sinn en zeiknis zvishich miah un diah.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Deah haufa is en zeiknis un deah annah shtay is en zeiknis es ich nett fabei nivvah gay fa diah shawda du, un es du nett fabei rivvah kumsht fa miah shawda du.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Da Gott fumm Abraham, un da Gott fumm Nahor un da Gott funn iahra faddah soll richta zvishich uns.” So hott da Jakob kshvoahra bei di Furcht funn seim faddah, da Isaac.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 No hott da Jakob en opfah gmacht datt uf'm hivvel, un hott sei freindshaft kaysa an's essa kumma. Si henn gessa un voahra datt uf'm hivvel ivvah-nacht.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Free da neksht meiya is da Laban uf kshtanna, hott sei kinds-kinnah un sei mayt gekist un hott si ksaykend. No hott eah datt falossa un is viddah zrikk haym ganga.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.