Gênesis 24

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nau da Abraham voah ald mitt feel yoahra, un da Hah hott een ksaykend in alli vayya.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Da Abraham hott no ksawt zu sei gnecht, da elsht funn sei haus-halding, deah es acht gevva hott uf alles es eah gaygend hott, “Layk dei hand unnich mei hift.
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Ich vill havva es du shveahsht beim Hah, da Gott fumm himmel un da Gott funn di eaht, es du kenn fraw nemsht fa mei boo funn di Kanaaniddishi veibsleit do vo miah voona.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Du solsht in mei ayya land un zu mei aykni freindshaft gay un en fraw greeya fa mei sohn da Isaac.”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 No hott da gnecht ksawt, “Vass vann di fraw's nett dutt fa mitt miah in dess land kumma, soll ich dei boo zrikk in's land nemma vo du kumma bisht difunn?”
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 No hott da Abraham ksawt, “Sei shuah es du een nett datt zrikk nemsht.
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Da Hah, da Gott fumm himmel, deah vo mich vekk gnumma hott funn mei faddah sei haus un's land es ich geboahra voah drinn, deah vo kshvetzt un kshvoahra hott zu miah, ‘Zu dei nohch-kummashaft gebb ich dess land’—eah zayld sei engel fannich diah heah shikka un du zaylsht en fraw nemma fa mei sohn funn datt.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Avvah vann di fraw's nett dutt fa mitt diah gay, dann bisht du frei funn dess es du kshvoahra hosht ditzu. Avvah nemm mei sohn nett datt zrikk.”
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 No hott da gnecht sei hand unnich seim meishtah Abraham sei hift glaykt, un hott kshvoahra veyyich dee sach.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Da gnecht hott no zeyya funn sei meishtah sei kamayla gnumma, un is naus kshteaht mitt alli sadda goodi sacha funn seim meishtah. Eah is naus kshteaht un is an Mesopotamia ganga an di shtatt fumm Nahor.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Ohvets hott eah sei kamayla gmacht sich anna gneeya bei en vassah-brunna autseit di shtatt. Sell voah di zeit es di veibsleit raus kumma sinn vassah greeya.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 No hott eah ksawt, “Oh Hah, da Gott funn mei meishtah Abraham, helf miah dess ausrichta un sei bamhatzich zu meim meishtah Abraham.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Gukk moll, ich shtay do bei demm vassah-brunna, un di yunga mayt funn di shtatt sinn am raus kumma vassah greeya.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Nau loss es sei vann ich sawk zu en yung maydel, ‘Loss dei vassah-tsheah nunnah so es ich drinka kann,’ un vann see sawkt, ‘Drink, un ich gebb di kamayla aw vassah’—dann loss dess di vann sei es du raus glaysa hosht fa dei gnecht da Isaac. Bei demm soll ich no vissa es du goot-maynich voahsht zu mei meishtah.”
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Eb eah faddich voah bayda is di Rebekka raus kumma mitt en vassah-tsheah uf iahra shuldah. Iahra daett voah da Bethuel. Eah voah da boo fumm Abraham sei broodah da Nahor un sei fraw di Milka.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Dess maydel voah oahrich shay, un hott nee nett kshlohfa katt mitt en mann. Si is no nunnah in da brunna ganga, hott iahra vassah-tsheah ufkfild un is viddah zrikk ruff kumma.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 No is da gnecht kshprunga fa see ohdreffa un hott ksawt, “Loss mich vennich vassah aus deim vassah-tsheah drinka.”
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 See hott ksawt, “Drink, mei hah.” No hott see kshvind iahra vassah-tsheah runnah in iahra hend gedu un hott eem gevva zu drinka.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Vo see faddich voah eem en drink gevvah, hott see ksawt, “Ich grikk aw vassah ruff fa dei kamayla biss si faddich sinn drinka.”
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 No hott see kshvind iahra vassah-tsheah ausgleaht in da drohk, is zrikk kshprunga an da brunna fa may greeya, un hott grikt fa awl sei kamayla.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Da mann hott see gvatsht un hott nix ksawt. Eah voah am vunnahra eb dess di vann voah es da Hah gevvah hott fa sei sach ausrichta.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 No vo di kamayla faddich voahra drinka hott da mann en goldichah ring raus gnumma es en halvah shekkel gvohwa hott, un zvay rings fa iahra eahm es zeyya shekkels gvohwa henn,
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 un hott kfrohkt, “Vemm sei maydel bisht du? Sawk miah's. Henn diah blatz in deim faddah sei haus fa uns uf du ivvah-nacht?”
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 See hott no ksawt, “Ich binn em Bethuel sei maydel. Eah voah geboahra zu di Milka un em Nahor.”
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 No hott see ksawt, “Miah henn blendi shtroh un foodah, un aw blatz fa eich uf du ivvah-nacht.”
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Da mann hott sich no niddah gebohwa un hott da Hah gedeend,
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 un hott ksawt, “Ksaykend sei da Hah, da Gott funn mei meishtah Abraham, deah vo sei bamhatzichkeit un voahheit nett vekk gnumma hott funn mei meishtah. Un da Hah hott mich an's haus funn mei meishtah sei freindshaft kfiaht.”
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 No is es maydel kshprunga un hott alli-ebbah's ksawt in iahra maemm iahra haus-halding.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Di Rebekka hott en broodah katt es Laban kaysa hott, un eah is naus kshprunga zumm mann am brunna.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Eah is ganga nochdem es eah da ring un di eahm-rings ksenna hott uf sei shveshtah iahra eahm, un hott keaht vass da mann ksawt katt hott zu iahra. No is eah zumm mann ganga. Un shuah genunk, datt hott eah am brunna kshtanna mitt sei kamayla.
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 Da Laban hott no ksawt zu eem, “Kumm un bleib bei uns, du vo ksaykend bisht beim Hah. Favass shtaysht du do haus? Ich habb's haus grisht un en blatz fa dei kamayla.”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 So is da gnecht in's haus ganga un da Laban hott di kamayla abglawda un hott shtroh un foodah gevva zu eena. No hott da Laban vassah grikt so es da gnecht un sei mennah iahra fees vesha henn kenna.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 No vo ess-sach fannich een gedu voah, hott eah ksawt, “Ich vill nett essa biss ich ksawt habb vass ich nohch binn.” Un da Laban hott ksawt, “Sawk's zu uns.”
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 Eah hott ksawt, “Ich binn em Abraham sei gnecht.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Da Hah hott mei meishtah oahrich ksaykend un eah is reich vadda. Eah hott eem shohf un kee, silvah un gold, gnechta un mawda, un kamayla un aysla gevva.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Di Sara, mei meishtah sei fraw, hott en boo katt bei mei meishtah vo see moll ald voah, un eah hott em boo alles gevva es eah aykend.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Mei meishtah hott mich gmacht shveahra un hott ksawt, ‘Du solsht kenn fraw greeya fa mei boo funn di Kanaaniddishi mayt do im land vo ich voon.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Avvah du solsht zu mei faddah sei haymet, un zu mei aykni freindshaft gay un en fraw greeya fa mei boo.’
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 No habb ich mei meishtah kfrohkt, ‘Vass vann di fraw nett mitt miah gay vill?’
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Eah hott ksawt zu miah, ‘Da Hah, fannich demm es ich lawf, eah shikt sei engel fannich diah heah fa alles ausrichta uf deim vayk. Un deich dess kansht du en fraw greeya fa mei boo funn mei aykni freindshaft un funn mei faddah sei haus.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 No bisht du nimmi gebunna zu vass du kshvoahra hosht, noch demm es du zu mei freindshaft gaysht un si gevva see nett zu diah. Du bisht no frei funn vass du kshvoahra hosht ditzu.’
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 So binn ich heit an da brunna kumma un habb ksawt, ‘Oh Hah, da Gott funn meim meishtah Abraham, vann du vitt, richt alles goot aus uf em vayk es ich gay.
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Gukk moll, do binn ich am shtay nayvich demm brunna. Nau vann en maydel bei kumd fa vassah greeya, un ich sawk zu iahra, “Loss mich samm vassah havva funn dei tsheah,”
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 loss es sei es see sawkt, “Drink, un ich grikk aw vassah fa dei kamayla.” No loss dess di vann sei es da Hah raus glaysa hott fa mei meishtah sei boo.’
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Eb ich faddich voah shvetza in mei hatz, grawt is di Rebekka raus kumma mitt em tsheah uf iahra shuldah, is nunnah in da brunna ganga un hott vassah grikt. No havvich ksawt, ‘Gebb miah fa drinka.’
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 See hott kshvind da tsheah funn iahra shuldah gedu un hott ksawt, ‘Drink, un ich grikk aw vassah fa dei kamayla.’ No habb ich gedrunka un see hott di kamayla aw gedrenkt.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Ich habb see no kfrohkt un habb ksawt, ‘Vemm sei maydel bisht du?’ See hott ksawt, ‘Ich binn em Bethuel sei maydel. Eah is em Nahor un di Milka iahra boo.’ No habb ich da ring an iahra ksicht un di eahm-rings uf iahra eahm.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 Ich habb mich no nunnah gebikt un habb da Hah gedeend. Ich habb da Hah, da Gott funn meim meishtah Abraham glohbt, deah vo mich uf em rechta vayk kfiaht hott fa's maydel funn mei meishtah sei broodah greeya fa sei boo sei fraw sei.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Nau vann diah bamhatzichkeit un voahheit veiset zu meim meishtah, sawwet miah's. Un vann nett, sawwet miah's aw, so es ich vays vellah vayk fa drayya.”
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 No hott da Laban un da Bethuel andvat gevva un henn ksawt, “Dee sacha kumma fumm Hah, so kenna miah nett ay vayk adda da annah sawwa.
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Gukk moll, do is di Rebekka. Nemm see un gay. Un loss see di fraw sei funn dei meishtah sei boo, vi da Hah ksawt hott.”
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Vo em Abraham sei gnecht dess keaht hott, hott eah sich nunnah gebikt uf da bodda fannich em Hah.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Da gnecht hott no sacha funn silvah un sacha funn gold, un glaydah raus gebrocht un hott si zu di Rebekka gevva. Eah hott aw deiyah shtoft zu iahra broodah un maemm gevva.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 No hott eah un di mennah bei eem, gessa un gedrunka, un voahra datt ivvah-nacht. Vo si ufkshtanna sinn da neksht meiya, hott eah ksawt, “Shikk mich zrikk zu mei meishtah.”
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Avvah iahra broodah un iahra maemm henn ksawt, “Loss dess maydel bei uns bleiva fa zeyya dawk adda so, no kennet diah gay.”
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Avvah eah hott ksawt, “Hayvet mich nett uf, siddah es da Hah mei vayk ksaykend hott so veit. Shikket mich uf mei vayk so es ich zu mei meishtah gay kann.”
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 No henn si ksawt, “Miah roofes maydel un frohwa see diveyya.”
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Si henn no di Rebekka groofa un henn see kfrohkt, “Vitt du mitt demm mann gay?” See hott ksawt, “Ich gay mitt eem.”
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 So henn si iahra shveshtah di Rebekka un iahra heet-mawt mitt em Abraham sei gnecht un sei mennah kshikt.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Si henn di Rebekka ksaykend un henn ksawt zu iahra,
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 No henn di Rebekka un iahra mawda sich grisht, sinn uf di kamayla un sinn mitt em mann. So hott da gnecht di Rebekka gnumma un is ganga.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Nau da Isaac hott sauda drunna gvoond un eah voah yusht zrikk kumma fumm brunna, Lahai-Roi.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Da Isaac is no naus in's feld ganga geyya ohvet fa bayda. Datt hott eah ufgegukt, un uf aymol saynd eah kamayla am kumma.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Di Rebekka hott aw ufgegukt un hott da Isaac ksenna. See is runnah funn iahra kamayl,
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 un hott da gnecht kfrohkt, “Veah is sellah mann im feld am kumma uns ohdreffa?” Da gnecht hott ksawt, “Eah is mei meishtah.” No hott see iahra kobb-duch gnumma un hott sich zu gedekt.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Da gnecht hott no em Isaac alles fazayld es eah gedu katt hott.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 No hott da Isaac see in sei muddah di Sara iahra tent gebrocht, hott di Rebekka gnumma un see is sei fraw vadda. Eah hott see leeb katt, un dess hott een gedraysht noch demm es sei maemm kshtauva voah.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.