Êxodo 12

Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ

Sair da comparação
1 No hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron im land funn Egypta,
1 E o SENHOR falou a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 “Deah moonet soll da ohfang funn moonada sei, es soll da eahsht moonet fumm yoah sei fa eich.
2 Este mês será para vós o começo dos meses; será o primeiro mês do ano para vós.
3 Shvetzet zu awl di leit funn Israel un sawwet, ‘Uf em zeyyet funn demm moonet soll alli-ebbah en lamm nemma fa sei family, ayns fa yaydah haus-halding.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: No décimo dia deste mês, tomará cada homem para si um cordeiro, segundo a casa de seus pais, um cordeiro para cada casa.
4 Nau vann en haus-halding zu glay is fa en gans lamm, no sella si's fadayla mitt iahra naykshtah nochbah, so es es recht raus kumd fa di nambah leit vo datt sinn. Diah sellet's lamm fadayla so es yaydah ebbah sei dayl hott fa essa.
4 E se a família for muito pequena para um cordeiro, que ele e seu vizinho mais próximo o tomem segundo o número de almas. Cada homem conforme o seu comer fará a conta para o cordeiro.
5 Es lamm es diah nemmet muss en bekli sei un en yoah ald. Diah kennet's nemma funn di shohf adda di gays avvah's muss ksund sei, un's dauf goah nix letz sei mitt.
5 Vosso cordeiro será sem defeito, um macho de um ano. Vós o tomareis das ovelhas ou das cabras.
6 Diah sellet's lamm halda biss da fatzayt dawk fumm moonet. No sellah ohvet am dushbah soll alli-ebbah in Israel iahra lamm doht macha.
6 E o guardareis até o décimo quarto dia do mesmo mês; e toda a assembleia da congregação de Israel o matará à tarde.
7 No sella si samm fumm bloot nemma un's uf di zvay seida un ovva uf's deahra-fraym du funn di heisah es si's lamm drinn essa.
7 E tomarão do sangue, e o colocarão nas duas ombreiras e na verga da porta das casas em que o comerem.
8 Selli saym nacht sella si's flaysh rohshta mitt feiyah un's essa mitt unksavvaht-broht un biddahri greidah.
8 E comerão a carne naquela noite, assada no fogo, e pão ázimo e com ervas amargas o comerão.
9 Doond's flaysh nett roh essa adda's kocha in vassah, avvah rohshtet's alles mitt feiya—da kobb, di bay un di deahm.
9 Não comereis dele cru, nem cozido com água, mas assado com fogo, a sua cabeça com os pés, e suas entranhas.
10 Diah sellet kens difunn ivvahrich lossa biss meiyets. Vann ennichs ivvahrich is biss meiyets dann misset diah's fabrenna im feiyah.
10 E não deixareis nada do que restar até a manhã seguinte; e o que restar disso até a manhã seguinte queimareis com fogo.
11 Dess is vi diah's essa sellet: Zeeyet eiyah glaydah ruff grisht fa gay, doond eiyah shoo oh un nemmet eiyah shtokk in eiyah hand. Diah sellet's kshvind essa. Dess is em Hah sei Passa-Fesht.
11 E assim o comereis: com vossos lombos cingidos, vossas sandálias nos vossos pés e vosso cajado na vossa mão. E o comereis com pressa. É a Páscoa do SENHOR.
12 Selli nacht gayn ich deich's land funn Egypta un shlakk awl di eahsht-geboahrani mensha un diahra nunnah, un bring richtes uf awl di abgettah funn Egypta. Ich binn da Hah!
12 Porque eu passarei por toda a terra do Egito nesta noite, e ferirei todos os primogênitos na terra do Egito, tanto do homem como do animal. E contra todos os deuses do Egito executarei o juízo: Eu sou o SENHOR.
13 Un's bloot soll en zaycha sei fa eich uf di heisah vo diah sind. Vann ich's bloot sayn dann gayn ich ivvah eich. Kenn dohdes-blohk kumd uf eich vann ich moll Egypta-Land shlakk.
13 E o sangue vos será um sinal sobre as casas em que estiverdes. E quando eu vir o sangue, passarei sobre vós, e a praga não estará sobre vós para vos destruir, quando eu ferir a terra do Egito.
14 Deah dawk soll en zrikk-denkes sei fa eich. Diah sellet en zrikk-denkes fesht macha zumm Hah. Diah un eiyah nohch-kummashaft sellet's halda funn nau on fa'immah.
14 E este dia vos será por memorial, e fareis dele uma festa ao SENHOR por todas as vossas gerações: fareis dele uma festa por ordenança eterna.
15 Fa sivva dawk sella diah unksavvaht-broht essa. Da eahsht dawk sella diah's savvah-dayk aus eiyah heisah du. Ennich ebbah es ebbes est mitt savvah-dayk fumm eahshta dawk biss da sivvet soll abkshnidda sei funn Israel.
15 Sete dias comereis pães ázimos. Até o primeiro dia, afastarás o fermento das vossas casas; porque todo aquele que come pão levedado desde o primeiro dia até o sétimo dia, essa alma será cortada de Israel.
16 Da eahsht dawk soll en heilichi fasamling sei. Un da sivvet dawk soll aw en heilichi fasamling sei. Kenn eahvet soll gedu sei in selli dawwa unni yusht vass gedu sei muss fa rishta fa's essa fa alli-ebbah. Sell is alles es diah du sellet.
16 E no primeiro dia haverá uma santa convocação, e no sétimo dia haverá uma santa convocação para vós. Nenhum tipo de trabalho será feito neles, exceto aquilo que todo homem precisar comer, só isto poderá ser feito por vós.
17 Diah sellet aw's Unksavvaht-Broht-Fesht essa, veil ich eiyah folk aus Egypta gebrocht habb uf demm sayma dawk. Fa sell soll eiyah nohch-kummashaft deah dawk halda fa en adning fa'immah.
17 E observareis a festa do pão ázimo, porque nesse mesmo dia eu tirei vossos exércitos da terra do Egito. Por isso observareis este dia nas vossas gerações por ordenança eterna.
18 Im eahshta moonet, uf em ohvet fumm fatzayda dawk fumm moonet, biss da ohvet fumm ayna zvansishta dawk, sellet diah unksavvaht-broht essa.
18 No primeiro mês, no décimo quarto dia do mês à tarde, comereis pão ázimo, até o vigésimo primeiro dia do mês à tarde.
19 Es soll kenn savvah-dayk kfunna sei in eiyah heisah fa sivva dawk. Veah evvah es ennich ebbes est mitt savvah-dayk drinn, sellah mensh soll abkshnidda vadda fumm folk Israel. Dess is eb eah en fremdah is adda eb eah geboahra voah im land.
19 Sete dias não se achará fermento em vossas casas, porque todo aquele que comer o que estiver levedado, essa alma será cortada da congregação de Israel, seja estrangeiro ou nascido na terra.
20 Diah sellet nix essa mitt savvah-dayk drinn. Vo-evvah es diah voonet sella diah unksavvaht-broht essa.’”
20 Não comereis nada levedado; em vossas habitações comereis pão ázimo.
21 No hott da Mosi awl di eldishti funn Israel zammah groofa, un hott ksawt zu eena, “Gaynd un greeyet lemmah fa eiyah families un shlachtet's Passa-Lamm.
21 Então Moisés chamou todos os anciãos de Israel, e lhes disse: Escolhei e tomai um cordeiro segundo vossas famílias, e matai a Páscoa.
22 Nemmet en bundel hyssop un dunkets in di shissel mitt em bloot. No doond samm fumm bloot ovva druff un uf di seida funn di deahra-frayms. Un nimmand soll naus deich di deah funn sei haus gay biss da neksht meiya.
22 E tomareis um molho de hissopo, e o molhareis no sangue que está na bacia, e passareis na verga e nas duas ombreiras da porta, com o sangue que está na bacia. E nenhum de vós sairá pela porta da sua casa até a manhã.
23 Vann da Hah deich's land gayt fa di Egyptah shlauwa mitt em dohdes-blohk dann saynd eah's bloot ovva un uf di seits funn di deahra-frayms. No gayt eah ovva drivvah un lost sellah vo doht macht nett in eiyah haus kumma un eich nunnah shlauwa.
23 Porque o SENHOR passará para ferir os egípcios. E quando ele vir o sangue na verga e nas duas ombreiras, o SENHOR passará sobre a porta, e não deixará o destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.
24 Un diah sellet dee adning halda fa dich un dei kinnah fa'immah.
24 E observareis isto por ordenança para ti e para os teus filhos para sempre.
25 Vann diah moll in's land kummet es da Hah eich gevva zayld vi eah fashprocha hott, dann sellet diah dee adning halda.
25 E acontecerá, quando estiverdes na terra que o SENHOR vos dará, segundo o que ele prometeu, que guardareis este culto.
26 Un vann eiyah kinnah eich frohwa, ‘Vass maynd dee adning?’
26 E acontecerá, quando vossos filhos vos disserem: O que quereis dizer com este culto?
27 dann sella diah sawwa, ‘Es is es Passa-Opfah zumm Hah, deah vo ivvah di heisah funn di Kinnah-Israel ganga is in Egypta vo eah di Egyptah nunnah kshlauwa hott un hott unsah heisah nett gedroffa.’” Di leit henn no iahra kebb nunnah gebikt un gebayda.
27 Que direis: Este é o sacrifício da Páscoa do SENHOR, que passou sobre as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios, e livrou as nossas casas. E o povo curvou a cabeça e adorou.
28 Di Kinnah-Israel sinn no ganga un henn grawt gedu vi da Hah em Mosi un em Aaron di gebodda gevva katt hott.
28 E os filhos de Israel foram e fizeram como o SENHOR ordenara a Moisés e Arão, assim fizeram.
29 No an mitt-nacht hott da Hah awl di eahsht-geboahrana nunnah kshlauwa in Egypta, fumm eahsht-geboahra sohn fumm Pharao es uf em kaynich-shtool kokt hott, biss an da eahsht-geboahra sohn fumm kfangana in di jail, un aw awl di eahsht-geboahrana fumm fee.
29 E aconteceu que, à meia-noite, o SENHOR feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó que estava assentado no seu trono até o primogênito do cativo que estava na masmorra, e todos os primogênitos do gado.
30 Da Pharao, awl sei gnechta un awl di Egyptah sinn uf kshtanna deich di nacht, un's voah vundahboah laut heiles in Egypta. Fa's voah kenn haymet datt es nett ebbah doht voah.
30 E Faraó se levantou à noite, ele e todos os seus servos, e todos os egípcios. E houve grande clamor no Egito, porque não havia uma casa em que não houvesse um morto.
31 Deich di nacht hott da Pharao da Mosi un da Aaron bei groofa un hott ksawt, “Shtaynd uf un greeyet eich fatt funn mei leit, diah un aw di Kinnah-Israel. Gaynd un deenet da Hah vi diah ksawt hend.
31 E então chamou a Moisés e a Arão à noite e disse: Levantai-vos, e saí dentre o meu povo, tanto vós como os filhos de Israel, e ide, servi ao SENHOR, como tendes dito.
32 Un nemmet awl eiyah shohf un kee vi diah ksawt hend un gaynd. Un sayknet mich aw.”
32 Também levai vossos rebanhos e vosso gado, como tendes dito, e saí, e abençoai-me também.
33 Di Egyptah henn di leit ksawt fa sich dumla un's land falossa, fa si henn ksawt, “Miah zayla awl shtauva.”
33 E os egípcios apressaram o povo, para que os lançassem fora da terra com pressa, porque diziam: Seremos todos mortos.
34 So henn di leit iahra broht-dayk gnumma eb da dayk fasavvaht voah un henn en uf iahra shuldra gedrawwa in dayk-shisla es in glaydah gvikkeld voahra.
34 E o povo tomou sua massa antes que levedasse, e suas amassadeiras amarradas em suas roupas sobre os seus ombros.
35 Di Kinnah-Israel henn no gedu vi da Mosi ksawt hott, un henn di Egyptah kfrohkt fa iahra sacha es gmacht voah funn silvah un gold, un aw fa glaydah.
35 E os filhos de Israel fizeram conforme a palavra de Moisés, e pediram dos egípcios joias de prata, e joias de ouro, e vestimentas,
36 Da Hah hott di leit kfellich gmacht in di awwa funn di Egyptah un si henn eena gevvah vass si kfrohkt henn difoah. So henn di Israeliddah alli sadda deiyah sach gnumma funn di Egyptah.
36 e o SENHOR deu ao povo favor à vista dos egípcios, de maneira que estes lhe davam o que pediam. E eles despojaram os egípcios.
37 Di Israeliddah sinn no funn Raemses zu Sukkoth ganga. Es voahra baut sex hunnaht dausend mennah am lawfa, unni noch di kinnah.
37 E os filhos de Israel viajaram de Ramessés para Sucote, cerca de seiscentos mil homens a pé, além das crianças.
38 Feel anri leit sinn mitt eena ganga, un aw feel fee so vi shohf un kee.
38 E uma multidão mista também subiu com eles, e rebanhos, e vacadas, e muito gado.
39 Si henn no unksavvahdi kucha gebakka mitt em dayk es si gebrocht henn funn Egypta. Da dayk hott nett zeit katt fa fasavvahra veil si aus Egypta gyawkt voahra, un si henn nett zeit katt fa essa rishta fa sich selvaht.
39 E assaram bolos ázimos da massa que haviam trazido do Egito, porque não estava levedada; porque foram lançados fora do Egito, e não podiam demorar, nem haviam preparado para si alimento algum.
40 Nau di zeit es di Kinnah-Israel in Egypta gvoond henn voah fiah hunnaht un dreisich yoah.
40 Ora, a permanência dos filhos de Israel, que habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Am end funn di fiah hunnaht un dreisich yoah, grawt uf da dawk, is awl's folk fumm Hah aus em land funn Egypta ganga.
41 E aconteceu que, ao final dos quatrocentos e trinta anos, aconteceu nesse exato dia, que todos os exércitos do SENHOR saíram da terra do Egito.
42 Veil da Hah ivvah si gvatsht hott un si aus em land Egypta gebrocht hott, dann soll dee nacht kalda sei fa da Hah eahra bei awl di Kinnah-Israel un iahra nohch-kummashaft fa'immah.
42 Esta é uma noite a ser bem observada para o SENHOR por tê-los tirado do Egito; esta é aquela noite do SENHOR a ser observada por todos os filhos de Israel nas suas gerações.
43 No hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron,
43 E o SENHOR disse a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa: Nenhum estrangeiro comerá dela,
44 Avvah alli-ebbah sei gnecht es gekawft voah kann essa difunn vann eah beshnidda is.
44 mas o servo de cada homem comprado por dinheiro, depois que o tiveres circuncidado, dela comerá.
45 En fremdah un en gnecht es gedunga is soll nett essa difunn.
45 O estrangeiro e o servo assalariado não comerão dela.
46 Es muss gessa sei in aym haus; diah sellet kens fumm flaysh aus em haus bringa, un diah sellet kens funn di gnocha fabrecha.
46 Em uma casa se deverá comê-la; não levarás coisa alguma da carne para fora da casa, nem quebrareis seu osso.
47 Es gans folk funn Israel soll's halda.
47 Toda a congregação de Israel deverá celebrá-la.
48 Vann en fremdah bei eich bleibt, un vill's Passa-Fesht zumm Hah halda, dann sella awl di mennah bei eem beshnidda vadda. No kann eah nayksht kumma un's halda. Eah soll sei es vi ebbah es im land geboahra voah. Avvah nimmand es nett beshnidda is dauf essa difunn.
48 E quando um estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa do SENHOR, que todo o homem seja circuncidado, e depois, que ele se aproxime e a celebre. E ele será como aquele que é nascido na terra; porquanto nenhum incircuncidado comerá dela.
49 Es soll yusht ay ksetz sei fa sellah es geboahra is im land un sellah es en fremdah is vo bei eich bleibt.”
49 Uma lei haverá para o que é nascido na terra, e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 No henn awl di Kinnah-Israel so gedu. Si henn grawt gedu vi da Hah em Mosi un em Aaron gebodda katt hott.
50 Assim fizeram todos os filhos de Israel; conforme o SENHOR havia ordenado a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 So hott da Hah in sellah saym dawk di Kinnah-Israel aus Egypta gebrocht vi si fadayld voahra bei iahra freindshaft.
51 E aconteceu que, no mesmo dia, o SENHOR tirou os filhos de Israel da terra do Egito, por seus exércitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.