Atos 7
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 No hott da hohchen-preeshtah kfrohkt, “Sinn dee sacha so?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Da Stephen hott ksawt, “Heichet moll, breedah un feddah, da Gott funn hallichkeit is zu unsah faddah Abraham kumma vo eah noch in Mesopotamia voah, eb eah in Haran gvoond hott.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Gott hott ksawt zu eem, ‘Gay vekk funn dei landshaft, aus dei freindshaft, un kumm in en land es ich diah veisa vill.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 No is eah aus em land funn di Chaldayah ganga, un hott in Haran gvoond, biss sei daett kshtauva voah. Funn datt hott Gott een rivvah gebrocht in dess land vo diah nau voonet.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Gott hott eem kenn eahbshaft gevva in demm land, nett even so feel es eah sei foos druff du hott kenna. Avvah eah hott eem fashprocha es eah gebt dess land zu eem un sei nohch-kummashaft. Dess hott Gott eem ksawt vo eah noch kenn kind katt hott.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Gott hott aw veidah ksawt es sei nohch-kummashaft zayld in en fremd land voona. Datt zayla si veesht gyoost vadda fa fiah hunnaht yoah, un zayla deensht-gnechta sei unni betzawld vadda.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Avvah Gott hott ksawt, ich zayl di leit richta vo di foah-feddah kfanga gnumma henn. No zayla mei leit viddah zrikk kumma un mich deena do vo miah nau sinn.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Un Gott hott eem da bund funn beshneidung gevva. Da Abraham is da faddah vadda fumm Isaac un hott een beshnidda vo eah acht dawk ald voah; un da Isaac is da faddah vadda fumm Jakob, un da Jakob funn di zvelf foah-feddah.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Di foah-feddah henn fagunsht katt geyyich iahra broodah Joseph un henn een fakawft nivvah in Egypta, avvah Gott voah bei eem.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Gott hott eem raus kolfa in awl sei druvla, un hott eem veisheit gevva es da Pharao, da kaynich funn Egypta, feel gedenkt hott funn eem. Eah hott een govvenah gmacht ivvah Egypta un ivvah sei gansi haus-haldung.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Nau is es oahrich drukka vadda in di lendah funn Egypta un Kanaan, un di leit henn oahrich ksoffaht. Unsah foah-feddah henn kenn ess-sach may finna kenna.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Avvah vo da Jakob keaht hott es ess-sach in Egypta voah, hott eah unsah foah-feddah kshikt samm hohla.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Vo di breedah's zvett moll in Egypta kumma sinn hott da Joseph sich bekand gmacht zu eena, un hott em Pharao aw ksawt veah sei freindshaft is.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 No hott da Joseph kshikt un hott sei daett, da Jakob, un awl sei freindshaft hohla glost. Es voahra fimf un sivvatzich leit.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 So is da Jakob nunnah in Egypta ganga. Eah un unsah feddah sinn datt kshtauva.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Si henn si nivvah gedrawwa zu Sychem. Datt henn si si fagrawva im grawb vo da Abraham gekawft katt hott fa samm geld fumm Hemor sei boova datt an Sychem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 No vo di zeit funn di fashpreching nayksht voah, es Gott kshvoahra katt hott zumm Abraham, sinn di leit als may un may vadda in Egypta,
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 biss en anrah kaynich uf kumma is vo nix gvist hott fumm Joseph.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Mitt shlichtichi veyya hott deah kaynich's besht grikt funn unsah freindshaft un hott unsah feddah veesht gyoost, so es si di glenna kinnah naus du henn missa vekk funn sich selvaht, un es si nett layva henn kenna.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 An di do zeit voah da Mosi geboahra. Eah voah en shay kind un ohgnumma bei Gott. Eah voah drei moonet faseikt in seim faddah sei haus.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Un vo si een naus gedu henn, hott em Pharao sei maydel een gnumma un hott een faseikt es vann eah iahra ayknah boo gvest veah.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Da Mosi voah gland in awl di veisheit funn di Egyptah un voah mechtich in vadda un verka.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Nau vo eah fatzich yoah ald voah, hott eah gedenkt eah sett nohch sayna vi's gayt bei sei breedah, di kinnah funn Israel.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Vo eah ksenna hott es ayns funn eena letz gyoost voah, hott eah eem bei-kshtanna. Eah hott eem helfa vella ayva kumma un hott da Egyptah doht kshlauwa.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Da Mosi hott gedenkt sei freindshaft dayda fashtay es Gott deich sei hand, si raus fiahra dayt, avvah si henn's nett fashtanna.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Da neksht dawk is eah ditzu kumma vo zvay am fechta voahra. Eah hott vella fridda macha un hott ksawt zu eena, ‘Leevi mennah, diah sind yoh funn di saym nohch-kummashaft, favass vellet diah nannah vay du?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Avvah deah vo sei nochbah vay du hott vella, hott da Mosi vekk kshohva un hott ksawt, ‘Veah hott dich zu en ivvah-saynah un richtah gmacht ivvah uns;
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 vitt du mich doht macha so vi du sellah Egyptah hosht geshtah?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Vo eah dess ksawt hott is da Mosi difunn ganga, un voah en fremdah mann im land Midian. Datt voahra zvay boova geboahra zu eem.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Un vo fatzich yoah rumm voah is en engel fumm Hah zu eem kumma in di vildahnis am Berg Sinai. Da engel voah in en flamm funn feiyah im hekka-putsha.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Vo da Mosi's ksenna hott, hott eah sich favunnaht veyyich dee kshicht. Vi eah naychah kumma is fa's vatsha is di shtimm fumm Hah zu eem kumma.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Di shtimm hott ksawt, ‘Ich binn da Gott funn dei foah-feddah; da Gott fumm Abraham, da Gott fumm Isaac, un da Gott fumm Jakob.’ Da Mosi hott sich so kfeicht es eah geziddaht hott un hott nimmi gedraut vatsha.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 No hott da Hah ksawt zu eem, ‘Du dei shoo aus. Da blatz vo du shtaysht is heilichah grund.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ich habb ksenna vi mei leit leida missa in Egypta, un ich habb si keaht yammahra. Ich binn kumma fa si raus fiahra. Nau kumm, ich zayl dich noch Egypta shikka.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Deah Mosi, deah vo si falaykeld henn, un henn ksawt, ‘Veah hott dich en ivvah-saynah un richtah gmacht?’ deah saym mann hott Gott kshikt fa en ivvah-saynah un frei-drayyah sei deich di hand fumm engel vo eah ksenna hott im hekka-putsha.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Da Mosi hott si raus gebrocht. Eah hott eena vundahra un zaycha gvissa in Egypta un am Rohda Say, un in di vildahnis fa fatzich yoah.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Dess is deah Mosi vo ksawt hott zu di kinnah funn Israel, ‘En brofayt zayld da Hah, eiyah Gott, ufshtella aus eiyah nohch-kummashaft es is vi ich. Deah sellet diah heahra.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Dess is da vann vo in di gmay voah in di vildahnis bei unsah foah-feddah un em engel. Da engel hott kshvetzt zu eem am Berg Sinai, un eah hott levendichi vadda grikt fa uns gevva.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Unsah foah-feddah henn eem nett keicht, un henn nix zu du havva vella mitt eem, avvah in iahra hatza henn si gvinsht si kenda zrikk gay zu Egypta.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Si henn ksawt zumm Aaron, ‘Mach uns gettah fa fannich uns heah gay. Deah Mosi vo uns aus Egypta gebrocht hott, miah vissa nett vass es gevva hott mitt eem.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 An selli zeit henn si en gleichnis gmacht vi en hamli. Si henn opfah gebrocht zu demm abgott, un voahra fraylich ivvah di eahvet funn iahra aykni hend.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 No hott Gott sich vekk gedrayt un hott si ivvah-gevva fa di sunn, da moon un di shtanna deena, so vi's kshrivva is im buch funn di brofayda,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Nay, diah hend da tent fumm Moloch,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Unsah foah-feddah henn da tent funn zeiknis katt in di vildahnis so vi Gott gebott gevva hott zumm Mosi. Gott hott ksawt eah soll en macha so vi's mushtah es eah ksenna katt hott.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Gott hott di Heida raus gyawkt fannich unsah foah-feddah. Da Joshua un unsah foah-feddah henn da tent funn zeiknis rei gebrocht in's land funn di Heida es si ivvah-gnumma katt henn, un es datt voahra biss an di zeit fumm Dawfit.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Da Dawfit hott di gnawt funn Gott katt, un hott kfrohkt fa en blatz macha es da Gott fumm Jakob drinn voona kann.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Avvah da Solomon hott eem en haus gebaut.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Da Alli-Haychsht voond avvah nett in tempels es gmacht sinn mitt mensha hend, so vi da brofayt ksawt hott,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Da Himmel is mei kaynich-shtool,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Hott nett mei hand awl dee sacha gmacht?’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Diah sind dikk-kebbich un eiyah hatza un oahra sinn nett bekeaht. Diah doond immah shaffa geyyich da Heilich Geisht; so vi eiyah foah-feddah henn, so doond diah.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Voahra's ennichs funn di brofayda es eiyah foah-feddah nett fafolkt henn? Un si henn dee doht gmacht vo fanna naus ksawt henn es Deah Gerecht kumma zayld. Diah sind nau hee kumma es diah Deah Gerecht farohda hend un en doht gmacht.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Di engel henn's auskfiaht es diah dess Ksetz grikt hend, un diah hend's nett kalda.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Vo di eldishti un preeshtah dee sacha keaht henn, sinn si innahlich bays vadda, un henn di zay zammah gebissa veyyich eem.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Avvah da Stephen voah foll fumm Heilicha Geisht, un eah hott grawt nuff in da Himmel gegukt. Eah hott di hallichkeit funn Gott ksenna un hott Jesus ksenna shtay an di rechts seit funn Gott.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Un eah hott ksawt, “Ich sayn es da Himmel uf gmacht is, un da Mensha Sohn shtayt an di rechts seit funn Gott.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Di eldishti un preeshtah henn no gegrisha mitt en laudi shtimm. Si henn iahra oahra zu kohva un sinn awl mitt-nannah uf een kshprunga.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Si henn een aus di shtatt kshmissa un henn een kshtaynicht. Di zeiya henn iahra glaydah an en yungah mann sei fees glaykt es Saul kaysa hott.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Un vi si da Stephen kshtaynicht henn, hott eah Gott ohgroofa un ksawt, “Hah Jesus, nemm mei geisht zu diah.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Da Stephen is nunnah gegneet un hott laut groofa, “Hah, du nett di shuld fa dee sind uf si.” Un vo eah dess ksawt katt hott is eah eikshlohfa.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.