Atos 7
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 No hott da hohchen-preeshtah kfrohkt, “Sinn dee sacha so?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Da Stephen hott ksawt, “Heichet moll, breedah un feddah, da Gott funn hallichkeit is zu unsah faddah Abraham kumma vo eah noch in Mesopotamia voah, eb eah in Haran gvoond hott.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Gott hott ksawt zu eem, ‘Gay vekk funn dei landshaft, aus dei freindshaft, un kumm in en land es ich diah veisa vill.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 No is eah aus em land funn di Chaldayah ganga, un hott in Haran gvoond, biss sei daett kshtauva voah. Funn datt hott Gott een rivvah gebrocht in dess land vo diah nau voonet.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Gott hott eem kenn eahbshaft gevva in demm land, nett even so feel es eah sei foos druff du hott kenna. Avvah eah hott eem fashprocha es eah gebt dess land zu eem un sei nohch-kummashaft. Dess hott Gott eem ksawt vo eah noch kenn kind katt hott.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Gott hott aw veidah ksawt es sei nohch-kummashaft zayld in en fremd land voona. Datt zayla si veesht gyoost vadda fa fiah hunnaht yoah, un zayla deensht-gnechta sei unni betzawld vadda.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Avvah Gott hott ksawt, ich zayl di leit richta vo di foah-feddah kfanga gnumma henn. No zayla mei leit viddah zrikk kumma un mich deena do vo miah nau sinn.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Un Gott hott eem da bund funn beshneidung gevva. Da Abraham is da faddah vadda fumm Isaac un hott een beshnidda vo eah acht dawk ald voah; un da Isaac is da faddah vadda fumm Jakob, un da Jakob funn di zvelf foah-feddah.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Di foah-feddah henn fagunsht katt geyyich iahra broodah Joseph un henn een fakawft nivvah in Egypta, avvah Gott voah bei eem.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Gott hott eem raus kolfa in awl sei druvla, un hott eem veisheit gevva es da Pharao, da kaynich funn Egypta, feel gedenkt hott funn eem. Eah hott een govvenah gmacht ivvah Egypta un ivvah sei gansi haus-haldung.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Nau is es oahrich drukka vadda in di lendah funn Egypta un Kanaan, un di leit henn oahrich ksoffaht. Unsah foah-feddah henn kenn ess-sach may finna kenna.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Avvah vo da Jakob keaht hott es ess-sach in Egypta voah, hott eah unsah foah-feddah kshikt samm hohla.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Vo di breedah's zvett moll in Egypta kumma sinn hott da Joseph sich bekand gmacht zu eena, un hott em Pharao aw ksawt veah sei freindshaft is.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 No hott da Joseph kshikt un hott sei daett, da Jakob, un awl sei freindshaft hohla glost. Es voahra fimf un sivvatzich leit.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 So is da Jakob nunnah in Egypta ganga. Eah un unsah feddah sinn datt kshtauva.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Si henn si nivvah gedrawwa zu Sychem. Datt henn si si fagrawva im grawb vo da Abraham gekawft katt hott fa samm geld fumm Hemor sei boova datt an Sychem.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 No vo di zeit funn di fashpreching nayksht voah, es Gott kshvoahra katt hott zumm Abraham, sinn di leit als may un may vadda in Egypta,
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 biss en anrah kaynich uf kumma is vo nix gvist hott fumm Joseph.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Mitt shlichtichi veyya hott deah kaynich's besht grikt funn unsah freindshaft un hott unsah feddah veesht gyoost, so es si di glenna kinnah naus du henn missa vekk funn sich selvaht, un es si nett layva henn kenna.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 An di do zeit voah da Mosi geboahra. Eah voah en shay kind un ohgnumma bei Gott. Eah voah drei moonet faseikt in seim faddah sei haus.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Un vo si een naus gedu henn, hott em Pharao sei maydel een gnumma un hott een faseikt es vann eah iahra ayknah boo gvest veah.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Da Mosi voah gland in awl di veisheit funn di Egyptah un voah mechtich in vadda un verka.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Nau vo eah fatzich yoah ald voah, hott eah gedenkt eah sett nohch sayna vi's gayt bei sei breedah, di kinnah funn Israel.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Vo eah ksenna hott es ayns funn eena letz gyoost voah, hott eah eem bei-kshtanna. Eah hott eem helfa vella ayva kumma un hott da Egyptah doht kshlauwa.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Da Mosi hott gedenkt sei freindshaft dayda fashtay es Gott deich sei hand, si raus fiahra dayt, avvah si henn's nett fashtanna.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Da neksht dawk is eah ditzu kumma vo zvay am fechta voahra. Eah hott vella fridda macha un hott ksawt zu eena, ‘Leevi mennah, diah sind yoh funn di saym nohch-kummashaft, favass vellet diah nannah vay du?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Avvah deah vo sei nochbah vay du hott vella, hott da Mosi vekk kshohva un hott ksawt, ‘Veah hott dich zu en ivvah-saynah un richtah gmacht ivvah uns;
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 vitt du mich doht macha so vi du sellah Egyptah hosht geshtah?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Vo eah dess ksawt hott is da Mosi difunn ganga, un voah en fremdah mann im land Midian. Datt voahra zvay boova geboahra zu eem.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Un vo fatzich yoah rumm voah is en engel fumm Hah zu eem kumma in di vildahnis am Berg Sinai. Da engel voah in en flamm funn feiyah im hekka-putsha.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Vo da Mosi's ksenna hott, hott eah sich favunnaht veyyich dee kshicht. Vi eah naychah kumma is fa's vatsha is di shtimm fumm Hah zu eem kumma.
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 Di shtimm hott ksawt, ‘Ich binn da Gott funn dei foah-feddah; da Gott fumm Abraham, da Gott fumm Isaac, un da Gott fumm Jakob.’ Da Mosi hott sich so kfeicht es eah geziddaht hott un hott nimmi gedraut vatsha.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 No hott da Hah ksawt zu eem, ‘Du dei shoo aus. Da blatz vo du shtaysht is heilichah grund.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ich habb ksenna vi mei leit leida missa in Egypta, un ich habb si keaht yammahra. Ich binn kumma fa si raus fiahra. Nau kumm, ich zayl dich noch Egypta shikka.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Deah Mosi, deah vo si falaykeld henn, un henn ksawt, ‘Veah hott dich en ivvah-saynah un richtah gmacht?’ deah saym mann hott Gott kshikt fa en ivvah-saynah un frei-drayyah sei deich di hand fumm engel vo eah ksenna hott im hekka-putsha.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Da Mosi hott si raus gebrocht. Eah hott eena vundahra un zaycha gvissa in Egypta un am Rohda Say, un in di vildahnis fa fatzich yoah.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Dess is deah Mosi vo ksawt hott zu di kinnah funn Israel, ‘En brofayt zayld da Hah, eiyah Gott, ufshtella aus eiyah nohch-kummashaft es is vi ich. Deah sellet diah heahra.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Dess is da vann vo in di gmay voah in di vildahnis bei unsah foah-feddah un em engel. Da engel hott kshvetzt zu eem am Berg Sinai, un eah hott levendichi vadda grikt fa uns gevva.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Unsah foah-feddah henn eem nett keicht, un henn nix zu du havva vella mitt eem, avvah in iahra hatza henn si gvinsht si kenda zrikk gay zu Egypta.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Si henn ksawt zumm Aaron, ‘Mach uns gettah fa fannich uns heah gay. Deah Mosi vo uns aus Egypta gebrocht hott, miah vissa nett vass es gevva hott mitt eem.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 An selli zeit henn si en gleichnis gmacht vi en hamli. Si henn opfah gebrocht zu demm abgott, un voahra fraylich ivvah di eahvet funn iahra aykni hend.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 No hott Gott sich vekk gedrayt un hott si ivvah-gevva fa di sunn, da moon un di shtanna deena, so vi's kshrivva is im buch funn di brofayda,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Nay, diah hend da tent fumm Moloch,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Unsah foah-feddah henn da tent funn zeiknis katt in di vildahnis so vi Gott gebott gevva hott zumm Mosi. Gott hott ksawt eah soll en macha so vi's mushtah es eah ksenna katt hott.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Gott hott di Heida raus gyawkt fannich unsah foah-feddah. Da Joshua un unsah foah-feddah henn da tent funn zeiknis rei gebrocht in's land funn di Heida es si ivvah-gnumma katt henn, un es datt voahra biss an di zeit fumm Dawfit.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Da Dawfit hott di gnawt funn Gott katt, un hott kfrohkt fa en blatz macha es da Gott fumm Jakob drinn voona kann.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Avvah da Solomon hott eem en haus gebaut.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Da Alli-Haychsht voond avvah nett in tempels es gmacht sinn mitt mensha hend, so vi da brofayt ksawt hott,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Da Himmel is mei kaynich-shtool,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Hott nett mei hand awl dee sacha gmacht?’
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Diah sind dikk-kebbich un eiyah hatza un oahra sinn nett bekeaht. Diah doond immah shaffa geyyich da Heilich Geisht; so vi eiyah foah-feddah henn, so doond diah.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Voahra's ennichs funn di brofayda es eiyah foah-feddah nett fafolkt henn? Un si henn dee doht gmacht vo fanna naus ksawt henn es Deah Gerecht kumma zayld. Diah sind nau hee kumma es diah Deah Gerecht farohda hend un en doht gmacht.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Di engel henn's auskfiaht es diah dess Ksetz grikt hend, un diah hend's nett kalda.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Vo di eldishti un preeshtah dee sacha keaht henn, sinn si innahlich bays vadda, un henn di zay zammah gebissa veyyich eem.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Avvah da Stephen voah foll fumm Heilicha Geisht, un eah hott grawt nuff in da Himmel gegukt. Eah hott di hallichkeit funn Gott ksenna un hott Jesus ksenna shtay an di rechts seit funn Gott.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Un eah hott ksawt, “Ich sayn es da Himmel uf gmacht is, un da Mensha Sohn shtayt an di rechts seit funn Gott.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Di eldishti un preeshtah henn no gegrisha mitt en laudi shtimm. Si henn iahra oahra zu kohva un sinn awl mitt-nannah uf een kshprunga.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Si henn een aus di shtatt kshmissa un henn een kshtaynicht. Di zeiya henn iahra glaydah an en yungah mann sei fees glaykt es Saul kaysa hott.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Un vi si da Stephen kshtaynicht henn, hott eah Gott ohgroofa un ksawt, “Hah Jesus, nemm mei geisht zu diah.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Da Stephen is nunnah gegneet un hott laut groofa, “Hah, du nett di shuld fa dee sind uf si.” Un vo eah dess ksawt katt hott is eah eikshlohfa.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.