Atos 7
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 No hott da hohchen-preeshtah kfrohkt, “Sinn dee sacha so?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Da Stephen hott ksawt, “Heichet moll, breedah un feddah, da Gott funn hallichkeit is zu unsah faddah Abraham kumma vo eah noch in Mesopotamia voah, eb eah in Haran gvoond hott.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Gott hott ksawt zu eem, ‘Gay vekk funn dei landshaft, aus dei freindshaft, un kumm in en land es ich diah veisa vill.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 No is eah aus em land funn di Chaldayah ganga, un hott in Haran gvoond, biss sei daett kshtauva voah. Funn datt hott Gott een rivvah gebrocht in dess land vo diah nau voonet.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Gott hott eem kenn eahbshaft gevva in demm land, nett even so feel es eah sei foos druff du hott kenna. Avvah eah hott eem fashprocha es eah gebt dess land zu eem un sei nohch-kummashaft. Dess hott Gott eem ksawt vo eah noch kenn kind katt hott.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Gott hott aw veidah ksawt es sei nohch-kummashaft zayld in en fremd land voona. Datt zayla si veesht gyoost vadda fa fiah hunnaht yoah, un zayla deensht-gnechta sei unni betzawld vadda.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Avvah Gott hott ksawt, ich zayl di leit richta vo di foah-feddah kfanga gnumma henn. No zayla mei leit viddah zrikk kumma un mich deena do vo miah nau sinn.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Un Gott hott eem da bund funn beshneidung gevva. Da Abraham is da faddah vadda fumm Isaac un hott een beshnidda vo eah acht dawk ald voah; un da Isaac is da faddah vadda fumm Jakob, un da Jakob funn di zvelf foah-feddah.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Di foah-feddah henn fagunsht katt geyyich iahra broodah Joseph un henn een fakawft nivvah in Egypta, avvah Gott voah bei eem.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Gott hott eem raus kolfa in awl sei druvla, un hott eem veisheit gevva es da Pharao, da kaynich funn Egypta, feel gedenkt hott funn eem. Eah hott een govvenah gmacht ivvah Egypta un ivvah sei gansi haus-haldung.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Nau is es oahrich drukka vadda in di lendah funn Egypta un Kanaan, un di leit henn oahrich ksoffaht. Unsah foah-feddah henn kenn ess-sach may finna kenna.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Avvah vo da Jakob keaht hott es ess-sach in Egypta voah, hott eah unsah foah-feddah kshikt samm hohla.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Vo di breedah's zvett moll in Egypta kumma sinn hott da Joseph sich bekand gmacht zu eena, un hott em Pharao aw ksawt veah sei freindshaft is.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 No hott da Joseph kshikt un hott sei daett, da Jakob, un awl sei freindshaft hohla glost. Es voahra fimf un sivvatzich leit.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 So is da Jakob nunnah in Egypta ganga. Eah un unsah feddah sinn datt kshtauva.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Si henn si nivvah gedrawwa zu Sychem. Datt henn si si fagrawva im grawb vo da Abraham gekawft katt hott fa samm geld fumm Hemor sei boova datt an Sychem.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 No vo di zeit funn di fashpreching nayksht voah, es Gott kshvoahra katt hott zumm Abraham, sinn di leit als may un may vadda in Egypta,
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 biss en anrah kaynich uf kumma is vo nix gvist hott fumm Joseph.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Mitt shlichtichi veyya hott deah kaynich's besht grikt funn unsah freindshaft un hott unsah feddah veesht gyoost, so es si di glenna kinnah naus du henn missa vekk funn sich selvaht, un es si nett layva henn kenna.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 An di do zeit voah da Mosi geboahra. Eah voah en shay kind un ohgnumma bei Gott. Eah voah drei moonet faseikt in seim faddah sei haus.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Un vo si een naus gedu henn, hott em Pharao sei maydel een gnumma un hott een faseikt es vann eah iahra ayknah boo gvest veah.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Da Mosi voah gland in awl di veisheit funn di Egyptah un voah mechtich in vadda un verka.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Nau vo eah fatzich yoah ald voah, hott eah gedenkt eah sett nohch sayna vi's gayt bei sei breedah, di kinnah funn Israel.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Vo eah ksenna hott es ayns funn eena letz gyoost voah, hott eah eem bei-kshtanna. Eah hott eem helfa vella ayva kumma un hott da Egyptah doht kshlauwa.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Da Mosi hott gedenkt sei freindshaft dayda fashtay es Gott deich sei hand, si raus fiahra dayt, avvah si henn's nett fashtanna.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Da neksht dawk is eah ditzu kumma vo zvay am fechta voahra. Eah hott vella fridda macha un hott ksawt zu eena, ‘Leevi mennah, diah sind yoh funn di saym nohch-kummashaft, favass vellet diah nannah vay du?’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Avvah deah vo sei nochbah vay du hott vella, hott da Mosi vekk kshohva un hott ksawt, ‘Veah hott dich zu en ivvah-saynah un richtah gmacht ivvah uns;
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 vitt du mich doht macha so vi du sellah Egyptah hosht geshtah?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Vo eah dess ksawt hott is da Mosi difunn ganga, un voah en fremdah mann im land Midian. Datt voahra zvay boova geboahra zu eem.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Un vo fatzich yoah rumm voah is en engel fumm Hah zu eem kumma in di vildahnis am Berg Sinai. Da engel voah in en flamm funn feiyah im hekka-putsha.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Vo da Mosi's ksenna hott, hott eah sich favunnaht veyyich dee kshicht. Vi eah naychah kumma is fa's vatsha is di shtimm fumm Hah zu eem kumma.
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 Di shtimm hott ksawt, ‘Ich binn da Gott funn dei foah-feddah; da Gott fumm Abraham, da Gott fumm Isaac, un da Gott fumm Jakob.’ Da Mosi hott sich so kfeicht es eah geziddaht hott un hott nimmi gedraut vatsha.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 No hott da Hah ksawt zu eem, ‘Du dei shoo aus. Da blatz vo du shtaysht is heilichah grund.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ich habb ksenna vi mei leit leida missa in Egypta, un ich habb si keaht yammahra. Ich binn kumma fa si raus fiahra. Nau kumm, ich zayl dich noch Egypta shikka.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Deah Mosi, deah vo si falaykeld henn, un henn ksawt, ‘Veah hott dich en ivvah-saynah un richtah gmacht?’ deah saym mann hott Gott kshikt fa en ivvah-saynah un frei-drayyah sei deich di hand fumm engel vo eah ksenna hott im hekka-putsha.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Da Mosi hott si raus gebrocht. Eah hott eena vundahra un zaycha gvissa in Egypta un am Rohda Say, un in di vildahnis fa fatzich yoah.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Dess is deah Mosi vo ksawt hott zu di kinnah funn Israel, ‘En brofayt zayld da Hah, eiyah Gott, ufshtella aus eiyah nohch-kummashaft es is vi ich. Deah sellet diah heahra.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Dess is da vann vo in di gmay voah in di vildahnis bei unsah foah-feddah un em engel. Da engel hott kshvetzt zu eem am Berg Sinai, un eah hott levendichi vadda grikt fa uns gevva.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Unsah foah-feddah henn eem nett keicht, un henn nix zu du havva vella mitt eem, avvah in iahra hatza henn si gvinsht si kenda zrikk gay zu Egypta.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Si henn ksawt zumm Aaron, ‘Mach uns gettah fa fannich uns heah gay. Deah Mosi vo uns aus Egypta gebrocht hott, miah vissa nett vass es gevva hott mitt eem.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 An selli zeit henn si en gleichnis gmacht vi en hamli. Si henn opfah gebrocht zu demm abgott, un voahra fraylich ivvah di eahvet funn iahra aykni hend.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 No hott Gott sich vekk gedrayt un hott si ivvah-gevva fa di sunn, da moon un di shtanna deena, so vi's kshrivva is im buch funn di brofayda,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Nay, diah hend da tent fumm Moloch,
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Unsah foah-feddah henn da tent funn zeiknis katt in di vildahnis so vi Gott gebott gevva hott zumm Mosi. Gott hott ksawt eah soll en macha so vi's mushtah es eah ksenna katt hott.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Gott hott di Heida raus gyawkt fannich unsah foah-feddah. Da Joshua un unsah foah-feddah henn da tent funn zeiknis rei gebrocht in's land funn di Heida es si ivvah-gnumma katt henn, un es datt voahra biss an di zeit fumm Dawfit.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Da Dawfit hott di gnawt funn Gott katt, un hott kfrohkt fa en blatz macha es da Gott fumm Jakob drinn voona kann.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Avvah da Solomon hott eem en haus gebaut.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Da Alli-Haychsht voond avvah nett in tempels es gmacht sinn mitt mensha hend, so vi da brofayt ksawt hott,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Da Himmel is mei kaynich-shtool,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Hott nett mei hand awl dee sacha gmacht?’
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Diah sind dikk-kebbich un eiyah hatza un oahra sinn nett bekeaht. Diah doond immah shaffa geyyich da Heilich Geisht; so vi eiyah foah-feddah henn, so doond diah.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Voahra's ennichs funn di brofayda es eiyah foah-feddah nett fafolkt henn? Un si henn dee doht gmacht vo fanna naus ksawt henn es Deah Gerecht kumma zayld. Diah sind nau hee kumma es diah Deah Gerecht farohda hend un en doht gmacht.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Di engel henn's auskfiaht es diah dess Ksetz grikt hend, un diah hend's nett kalda.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Vo di eldishti un preeshtah dee sacha keaht henn, sinn si innahlich bays vadda, un henn di zay zammah gebissa veyyich eem.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Avvah da Stephen voah foll fumm Heilicha Geisht, un eah hott grawt nuff in da Himmel gegukt. Eah hott di hallichkeit funn Gott ksenna un hott Jesus ksenna shtay an di rechts seit funn Gott.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Un eah hott ksawt, “Ich sayn es da Himmel uf gmacht is, un da Mensha Sohn shtayt an di rechts seit funn Gott.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Di eldishti un preeshtah henn no gegrisha mitt en laudi shtimm. Si henn iahra oahra zu kohva un sinn awl mitt-nannah uf een kshprunga.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Si henn een aus di shtatt kshmissa un henn een kshtaynicht. Di zeiya henn iahra glaydah an en yungah mann sei fees glaykt es Saul kaysa hott.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Un vi si da Stephen kshtaynicht henn, hott eah Gott ohgroofa un ksawt, “Hah Jesus, nemm mei geisht zu diah.”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Da Stephen is nunnah gegneet un hott laut groofa, “Hah, du nett di shuld fa dee sind uf si.” Un vo eah dess ksawt katt hott is eah eikshlohfa.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.