Atos 4

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Un vo si am shvetza voahra zu di leit, sinn di preeshtah, un da hauptmann fumm tempel, un di Sadduzayah aw ditzu kumma.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Dee henn dess shlecht geglicha es si di leit gland henn, un es si gebreddicht henn veyya uf shtay funn di dohda deich Jesus.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Un si henn da Petrus un da Johannes fesht gnumma un henn si eikshtekt biss da neksht meiya, veil's nau ohvets voah.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Avvah feel funn eena es dess vatt keaht henn, henn geglawbt. Un dee vo geglawbt henn voahra baut fimf dausend mennah.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Da neksht meiya henn di foah-gengah, un eldishti, un shrift-geleahrah sich fasammeld in Jerusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Da Hannas da hohchen-preeshtah, un da Kaiphas, un da Johannes, un da Alexander, un awl funn iahra freindshaft voahra datt.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Si henn da Petrus un da Johannes in di mitt kshteld, un henn si kfrohkt, “Aus vass fa graft adda in vass fa nohma hend diah dess gedu?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Da Petrus voah kfild mitt em Heilicha Geisht, un eah hott ksawt zu eena, “Diah foah-gengah funn di leit, un eldishti in Israel!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Vann miah heit ausbroviaht vadda veyyich di goot sach es gedu is vadda zu demm granka mann, sell is, vi eah kayld is vadda,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 dann sellet diah un awl di leit funn Israel vissa es deich da nohma funn Jesus Christus funn Nazareth, deah vo diah gegreitzicht hend, un vo uf gvekt voah funn di dohda bei Gott—deich deah Jesus dutt deah mann do fannich eich shtay un is kayld.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 ‘Dess is da shtay vo diah shaff-leit zrikk kshmissa hend,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Es is kenn saylichkeit in ennich ebbahm shunsht, veil kenn anrah nohma unnich em Himmel zu di mensha gevva is es miah saylich vadda kenna dideich.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Vo di hohchen-preeshtah ksenna henn es da Petrus un da Johannes kshvetzt henn unni furcht dann voahra si fashtaund. Si henn gvist es si nett gland voahra im Ksetz un es si yusht kammeni leit voahra. Deich sell henn si fanumma es si bei Jesus gvest voahra.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Di preeshtah henn da mann ksenna dibei shtay vo kayld voah. Un si henn yusht nix sawwa kenna digeyya.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Si henn no da Petrus un da Johannes gmacht aus di Council-shtubb gay, un henn dee sach fashvetzt unnich nannah. Si henn ksawt,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Vass vella miah du zu dee mennah? Dess is voahlich en vundahboahrah zaycha es gedu voah deich si, un alli-ebbah es an Jerusalem voond vayst difunn. Dess kenna miah nett falaykla.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Avvah so es dess kshvetz nett veidah gayt unnich di leit, vella miah si hatt vanna es si nimmi zu ennich ebbahm shvetza veyyich demm nohma.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 No henn si da Petrus, un da Johannes, rei kohld un henn si fabodda es si nett in ennichah vayk shvetza zu leit im nohma funn Jesus.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Avvah da Petrus un da Johannes henn andvat gevva, un henn ksawt, “Diah kennet dess selvaht richta, eb's recht is fannich Gott fa eich heicha leevah es Gott.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Miah kenna yusht nett shtill sei, un nett shvetza veyyich di sacha es miah ksenna un keaht henn.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Di preeshtah henn si noch may favand un henn si no gay glost. Si henn nix kfunna es si si shtrohfa kenda difoah veil awl di leit Gott glohbt henn veyyich di sach es gedu voah.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Deah mann voah ivvah fatzich yoah ald vo deah zaycha gedu voah ditzu es eah kayld voah.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Un vo si da Petrus un da Johannes gay glost henn sinn si zu iahra aykni leit kumma un henn eena alles fazayld vass di hohchen-preeshtah un di eldishti eena ksawt henn.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Vo iahra leit dess keaht henn, henn si awl mitt-nannah laut gebayda zu Gott un henn ksawt, “Hah, du bisht da Gott vo alles gmacht hott; da Himmel un di eaht, da say, un alles vass datt drinn is.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Du hosht ksawt deich dei gnecht, da Dawfit,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Di kaynicha funn di eaht sinn ufkshtanna geyyich een,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Voahlich, do in Jerusalem henn si sich fasammeld geyyich dei Heilichah Sohn Jesus, vo du ksalbt hosht. Da Herodes, un da Pontius Pilawtus mitt di Heida, un di leit funn Israel,
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 henn gedu vass dei hand un dei villa difoah ausgmacht katt henn fa du.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Un nau, Hah, heich moll vi si droiya doon, un helf dei gnechta es si sich nett feicha fa grawt raus shvetza veyyich dei Vatt.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Un shtrekk dei hand raus fa hayla, so es zaycha un vundahra gedu vadda deich da nohma funn deim heilicha Sohn Jesus.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Vo si gebayda katt henn, hott da blatz kshiddeld vo si fasammeld voahra, un si voahra awl kfild mitt em Heilicha Geisht un henn sich nett kfeicht fa's Vatt Gottes fazayla.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Un di grohs drubb es glawvich voah, hott mitt ay hatz, un ay sayl geglawbt. Un nimmand hott ksawt es ennich ebbes es eah katt hott sei ayknes voah, avvah si henn alles mitt-nannah katt.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Di aposhtla henn mitt grohsi graft zeiknis gevva es da Hah Jesus uf kshtanna is funn di dohda, un grohsi gnawdi voah bei eena awl.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Es voah nimmand unnich eena es noht katt hott, veil awl dee vo land adda heisah katt henn, henn si fakawft un henn's geld gebrocht funn di sacha es so fakawft voahra.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Si henn dess geld zu di aposhtla gebrocht, un no is es ausgedayld vadda zu yaydah ebbah so vi si's gebraucht henn.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Da Joses es di aposhtla aw Barnabas kaysa henn, (dess maynd aynah vo drohsht gevva dutt) voah en Lefitt fumm land Cyprus.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Eah hott samm land katt. Eah hott dess land fakawft un hott's geld gebrocht un hott's an di aposhtla iahra fees glaykt.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.