Atos 4
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 Un vo si am shvetza voahra zu di leit, sinn di preeshtah, un da hauptmann fumm tempel, un di Sadduzayah aw ditzu kumma.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Dee henn dess shlecht geglicha es si di leit gland henn, un es si gebreddicht henn veyya uf shtay funn di dohda deich Jesus.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Un si henn da Petrus un da Johannes fesht gnumma un henn si eikshtekt biss da neksht meiya, veil's nau ohvets voah.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Avvah feel funn eena es dess vatt keaht henn, henn geglawbt. Un dee vo geglawbt henn voahra baut fimf dausend mennah.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Da neksht meiya henn di foah-gengah, un eldishti, un shrift-geleahrah sich fasammeld in Jerusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Da Hannas da hohchen-preeshtah, un da Kaiphas, un da Johannes, un da Alexander, un awl funn iahra freindshaft voahra datt.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Si henn da Petrus un da Johannes in di mitt kshteld, un henn si kfrohkt, “Aus vass fa graft adda in vass fa nohma hend diah dess gedu?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Da Petrus voah kfild mitt em Heilicha Geisht, un eah hott ksawt zu eena, “Diah foah-gengah funn di leit, un eldishti in Israel!
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Vann miah heit ausbroviaht vadda veyyich di goot sach es gedu is vadda zu demm granka mann, sell is, vi eah kayld is vadda,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 dann sellet diah un awl di leit funn Israel vissa es deich da nohma funn Jesus Christus funn Nazareth, deah vo diah gegreitzicht hend, un vo uf gvekt voah funn di dohda bei Gott—deich deah Jesus dutt deah mann do fannich eich shtay un is kayld.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 ‘Dess is da shtay vo diah shaff-leit zrikk kshmissa hend,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Es is kenn saylichkeit in ennich ebbahm shunsht, veil kenn anrah nohma unnich em Himmel zu di mensha gevva is es miah saylich vadda kenna dideich.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Vo di hohchen-preeshtah ksenna henn es da Petrus un da Johannes kshvetzt henn unni furcht dann voahra si fashtaund. Si henn gvist es si nett gland voahra im Ksetz un es si yusht kammeni leit voahra. Deich sell henn si fanumma es si bei Jesus gvest voahra.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Di preeshtah henn da mann ksenna dibei shtay vo kayld voah. Un si henn yusht nix sawwa kenna digeyya.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Si henn no da Petrus un da Johannes gmacht aus di Council-shtubb gay, un henn dee sach fashvetzt unnich nannah. Si henn ksawt,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 “Vass vella miah du zu dee mennah? Dess is voahlich en vundahboahrah zaycha es gedu voah deich si, un alli-ebbah es an Jerusalem voond vayst difunn. Dess kenna miah nett falaykla.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Avvah so es dess kshvetz nett veidah gayt unnich di leit, vella miah si hatt vanna es si nimmi zu ennich ebbahm shvetza veyyich demm nohma.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 No henn si da Petrus, un da Johannes, rei kohld un henn si fabodda es si nett in ennichah vayk shvetza zu leit im nohma funn Jesus.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Avvah da Petrus un da Johannes henn andvat gevva, un henn ksawt, “Diah kennet dess selvaht richta, eb's recht is fannich Gott fa eich heicha leevah es Gott.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Miah kenna yusht nett shtill sei, un nett shvetza veyyich di sacha es miah ksenna un keaht henn.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Di preeshtah henn si noch may favand un henn si no gay glost. Si henn nix kfunna es si si shtrohfa kenda difoah veil awl di leit Gott glohbt henn veyyich di sach es gedu voah.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Deah mann voah ivvah fatzich yoah ald vo deah zaycha gedu voah ditzu es eah kayld voah.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Un vo si da Petrus un da Johannes gay glost henn sinn si zu iahra aykni leit kumma un henn eena alles fazayld vass di hohchen-preeshtah un di eldishti eena ksawt henn.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Vo iahra leit dess keaht henn, henn si awl mitt-nannah laut gebayda zu Gott un henn ksawt, “Hah, du bisht da Gott vo alles gmacht hott; da Himmel un di eaht, da say, un alles vass datt drinn is.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Du hosht ksawt deich dei gnecht, da Dawfit,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Di kaynicha funn di eaht sinn ufkshtanna geyyich een,
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Voahlich, do in Jerusalem henn si sich fasammeld geyyich dei Heilichah Sohn Jesus, vo du ksalbt hosht. Da Herodes, un da Pontius Pilawtus mitt di Heida, un di leit funn Israel,
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 henn gedu vass dei hand un dei villa difoah ausgmacht katt henn fa du.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Un nau, Hah, heich moll vi si droiya doon, un helf dei gnechta es si sich nett feicha fa grawt raus shvetza veyyich dei Vatt.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Un shtrekk dei hand raus fa hayla, so es zaycha un vundahra gedu vadda deich da nohma funn deim heilicha Sohn Jesus.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Vo si gebayda katt henn, hott da blatz kshiddeld vo si fasammeld voahra, un si voahra awl kfild mitt em Heilicha Geisht un henn sich nett kfeicht fa's Vatt Gottes fazayla.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Un di grohs drubb es glawvich voah, hott mitt ay hatz, un ay sayl geglawbt. Un nimmand hott ksawt es ennich ebbes es eah katt hott sei ayknes voah, avvah si henn alles mitt-nannah katt.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Di aposhtla henn mitt grohsi graft zeiknis gevva es da Hah Jesus uf kshtanna is funn di dohda, un grohsi gnawdi voah bei eena awl.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Es voah nimmand unnich eena es noht katt hott, veil awl dee vo land adda heisah katt henn, henn si fakawft un henn's geld gebrocht funn di sacha es so fakawft voahra.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Si henn dess geld zu di aposhtla gebrocht, un no is es ausgedayld vadda zu yaydah ebbah so vi si's gebraucht henn.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Da Joses es di aposhtla aw Barnabas kaysa henn, (dess maynd aynah vo drohsht gevva dutt) voah en Lefitt fumm land Cyprus.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Eah hott samm land katt. Eah hott dess land fakawft un hott's geld gebrocht un hott's an di aposhtla iahra fees glaykt.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.