Atos 4
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Un vo si am shvetza voahra zu di leit, sinn di preeshtah, un da hauptmann fumm tempel, un di Sadduzayah aw ditzu kumma.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Dee henn dess shlecht geglicha es si di leit gland henn, un es si gebreddicht henn veyya uf shtay funn di dohda deich Jesus.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Un si henn da Petrus un da Johannes fesht gnumma un henn si eikshtekt biss da neksht meiya, veil's nau ohvets voah.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Avvah feel funn eena es dess vatt keaht henn, henn geglawbt. Un dee vo geglawbt henn voahra baut fimf dausend mennah.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Da neksht meiya henn di foah-gengah, un eldishti, un shrift-geleahrah sich fasammeld in Jerusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Da Hannas da hohchen-preeshtah, un da Kaiphas, un da Johannes, un da Alexander, un awl funn iahra freindshaft voahra datt.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Si henn da Petrus un da Johannes in di mitt kshteld, un henn si kfrohkt, “Aus vass fa graft adda in vass fa nohma hend diah dess gedu?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Da Petrus voah kfild mitt em Heilicha Geisht, un eah hott ksawt zu eena, “Diah foah-gengah funn di leit, un eldishti in Israel!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Vann miah heit ausbroviaht vadda veyyich di goot sach es gedu is vadda zu demm granka mann, sell is, vi eah kayld is vadda,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 dann sellet diah un awl di leit funn Israel vissa es deich da nohma funn Jesus Christus funn Nazareth, deah vo diah gegreitzicht hend, un vo uf gvekt voah funn di dohda bei Gott—deich deah Jesus dutt deah mann do fannich eich shtay un is kayld.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 ‘Dess is da shtay vo diah shaff-leit zrikk kshmissa hend,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Es is kenn saylichkeit in ennich ebbahm shunsht, veil kenn anrah nohma unnich em Himmel zu di mensha gevva is es miah saylich vadda kenna dideich.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Vo di hohchen-preeshtah ksenna henn es da Petrus un da Johannes kshvetzt henn unni furcht dann voahra si fashtaund. Si henn gvist es si nett gland voahra im Ksetz un es si yusht kammeni leit voahra. Deich sell henn si fanumma es si bei Jesus gvest voahra.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Di preeshtah henn da mann ksenna dibei shtay vo kayld voah. Un si henn yusht nix sawwa kenna digeyya.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Si henn no da Petrus un da Johannes gmacht aus di Council-shtubb gay, un henn dee sach fashvetzt unnich nannah. Si henn ksawt,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 “Vass vella miah du zu dee mennah? Dess is voahlich en vundahboahrah zaycha es gedu voah deich si, un alli-ebbah es an Jerusalem voond vayst difunn. Dess kenna miah nett falaykla.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Avvah so es dess kshvetz nett veidah gayt unnich di leit, vella miah si hatt vanna es si nimmi zu ennich ebbahm shvetza veyyich demm nohma.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 No henn si da Petrus, un da Johannes, rei kohld un henn si fabodda es si nett in ennichah vayk shvetza zu leit im nohma funn Jesus.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Avvah da Petrus un da Johannes henn andvat gevva, un henn ksawt, “Diah kennet dess selvaht richta, eb's recht is fannich Gott fa eich heicha leevah es Gott.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Miah kenna yusht nett shtill sei, un nett shvetza veyyich di sacha es miah ksenna un keaht henn.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Di preeshtah henn si noch may favand un henn si no gay glost. Si henn nix kfunna es si si shtrohfa kenda difoah veil awl di leit Gott glohbt henn veyyich di sach es gedu voah.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Deah mann voah ivvah fatzich yoah ald vo deah zaycha gedu voah ditzu es eah kayld voah.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Un vo si da Petrus un da Johannes gay glost henn sinn si zu iahra aykni leit kumma un henn eena alles fazayld vass di hohchen-preeshtah un di eldishti eena ksawt henn.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Vo iahra leit dess keaht henn, henn si awl mitt-nannah laut gebayda zu Gott un henn ksawt, “Hah, du bisht da Gott vo alles gmacht hott; da Himmel un di eaht, da say, un alles vass datt drinn is.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Du hosht ksawt deich dei gnecht, da Dawfit,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Di kaynicha funn di eaht sinn ufkshtanna geyyich een,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Voahlich, do in Jerusalem henn si sich fasammeld geyyich dei Heilichah Sohn Jesus, vo du ksalbt hosht. Da Herodes, un da Pontius Pilawtus mitt di Heida, un di leit funn Israel,
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 henn gedu vass dei hand un dei villa difoah ausgmacht katt henn fa du.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Un nau, Hah, heich moll vi si droiya doon, un helf dei gnechta es si sich nett feicha fa grawt raus shvetza veyyich dei Vatt.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Un shtrekk dei hand raus fa hayla, so es zaycha un vundahra gedu vadda deich da nohma funn deim heilicha Sohn Jesus.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Vo si gebayda katt henn, hott da blatz kshiddeld vo si fasammeld voahra, un si voahra awl kfild mitt em Heilicha Geisht un henn sich nett kfeicht fa's Vatt Gottes fazayla.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Un di grohs drubb es glawvich voah, hott mitt ay hatz, un ay sayl geglawbt. Un nimmand hott ksawt es ennich ebbes es eah katt hott sei ayknes voah, avvah si henn alles mitt-nannah katt.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Di aposhtla henn mitt grohsi graft zeiknis gevva es da Hah Jesus uf kshtanna is funn di dohda, un grohsi gnawdi voah bei eena awl.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Es voah nimmand unnich eena es noht katt hott, veil awl dee vo land adda heisah katt henn, henn si fakawft un henn's geld gebrocht funn di sacha es so fakawft voahra.
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Si henn dess geld zu di aposhtla gebrocht, un no is es ausgedayld vadda zu yaydah ebbah so vi si's gebraucht henn.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Da Joses es di aposhtla aw Barnabas kaysa henn, (dess maynd aynah vo drohsht gevva dutt) voah en Lefitt fumm land Cyprus.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Eah hott samm land katt. Eah hott dess land fakawft un hott's geld gebrocht un hott's an di aposhtla iahra fees glaykt.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.