Atos 22
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 “Mennah, breedah un feddah, heichet moll vass ich habb zu sawwa fa mich selvaht.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Vo di leit keaht henn es eah Hebrayish shvetzt, voahra si noch even shtillah. Eah hott no ksawt,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ich binn en Yiddishah mann, geboahra in Tarsus, en shtatt in Cilicia, avvah ich voah ufgezowwa in dee do shtatt. Ich binn pinklich gland vadda veyyich di foah-feddah iahra Ksetz beim Gamaliel, un voah eahnshtlich fa Gott, grawt vi diah sind heit.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ich habb deah Vayk fafolkt biss an da doht, un habb mennah un veibsleit gebunna un si eikshtekt.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Da hohchen-preeshtah un awl di eldishti gevva zeiknis zu demm. Ich habb aw breefa grikt funn eena fa di breedah funn Damascus kfanga nemma, un binn no ganga fa di gebunnana an Jerusalem bringa fa si shtrohfa.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 No vi ich uf em vayk voah ay middawk nayksht an Damascus, uf aymol sheind en grohs licht fumm Himmel um mich rumm.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ich binn no uf da bodda kfalla un habb en shtimm keaht shvetza zu miah, ‘Saul, Saul, favass fafolksht du mich?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ich habb no andvat gevva, ‘Hah, veah bisht du?’ Eah hott no ksawt zu miah, ‘Ich binn Jesus funn Nazareth, deah es du fafolksht.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Dee vo bei miah voahra henn's licht ksenna un henn sich kfeicht, avvah si henn di shtimm nett keaht funn eem vo kshvetzt hott zu miah.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ich habb no kfrohkt, ‘Hah, vass soll ich du?’ No hott da Hah ksawt zu miah, ‘Shtay uf un gay in Damascus. Datt vatt's diah ksawt funn alles es du noch zu du hosht.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Veil ich nett sayna habb kenna veyyich's hell licht, henn selli vo bei miah voahra mich kfiaht bei di hand. Sellah vayk binn ich zu Damascus kumma.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Es voah en Gott-firchtichah mann noch em Ksetz datt, es Ananias kaysa hott. Eah voah nuff gegukt ditzu bei awl di Yudda vo datt gvoond henn.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Eah is zu miah kumma, fannich miah kshtanna un hott ksawt, ‘Broodah Saul, sayn nau viddah.’ Grawt no havvich een ohgegukt un een ksenna.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Eah hott no veidah ksawt, ‘Da Gott funn unsah foah-feddah hott dich raus groofa es du sei villa vissa solsht, sellah Gerecht sayna solsht, un di shtimm funn seim maul heahra.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Du solsht en zeiya sei fa een, zu alli-ebbah funn alles es du ksenna un keaht hosht.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Un nau, vass bisht am voahra druff? Shtay uf un loss dich dawfa. Vesh dei sinda vekk vi du roofsht uf em Hah sei nohma.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Vo ich zrikk an Jerusalem kumma binn un im tempel voah am bayda, havvich da Hah ksenna in en vision.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Un eah hott ksawt zu miah, ‘Dummel dich un gay dabbah aus Jerusalem. Dei zeiknis veyyich miah zayla si nett ohnemma.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 No havvich ksawt, ‘Hah, si vissa es ich in awl di Yudda gmayna ganga binn un habb dee eikshtekt un faglobt vo an dich geglawbt henn.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Vo dei zeiya, da Stephen, umgebrocht is vadda, havvich dibei kshtanna un mei vatt ditzu gevva fa een doht macha. Ich habb acht gevva uf di glaydah funn denna vo een umgebrocht henn.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Eah hott noch ksawt zu miah, ‘Gay on, ich zayl dich veit vekk shikka zu di Heida.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Di drubb leit hott een abkeicht biss eah dess ksawt hott. No henn si naus gegrisha, “Butzet so en kall ab funn di eaht, so ebbah is nett fitt fa layva.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Vi si gegrisha henn, henn si iahra glaydah farissa un shtawb in di luft kshmissa.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Da hauptmann hott no ksawt si sella een in di greeks-gnechta iahra haus nemma, un eah soll unnah-ksucht vadda bei gegaysheld vadda. Dess voah so es eah ausfinna kann favass di leit so naus gegrisha henn geyyich da Paulus.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Un vi si am een binna voahra mitt leddah bendel hott da Paulus ksawt zumm unnah-hauptmann vo nayksht dibei kshtanna hott, “Is es recht es diah en mann gayshla daufet es en Raymah is, un es nett shuldich kfunna is bei di Raymah?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Vo da unnah-hauptmann dess keaht hott, is eah ganga un zumm hauptmann ksawt, “Gebb du acht vass du dusht, deah mann is en Raymah.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Da hauptmann is no kumma un hott ksawt zumm Paulus, “Sawk miah moll, bisht du en Raymah?” Da Paulus hott ksawt, “Yau.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Da hauptmann hott andvat gevva, “Ich habb feel geld betzawld fa dee freiheit greeya.” Da Paulus hott no ksawt, “Yau, avvah ich voah frei geboahra.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Grawt no, sinn dee vo da Paulus unnah-sucha henn vella, vekk funn eem. Dinohch es da hauptmann keaht hott es eah en Raymah is, hott eah sich aw kfeicht veil eah een gebunna katt hott.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Veil eah vissa hott vella vass di uahsach is es di Yudda da Paulus so pshuldicht henn, hott eah da neksht dawk da Paulus lohs gmacht funn sei banda un hott di hohchen-preeshtah un di gans Council kaysa fa sich fasamla. No hott eah da Paulus runnah gebrocht un fannich si ksetzt.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.