Atos 22
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 “Mennah, breedah un feddah, heichet moll vass ich habb zu sawwa fa mich selvaht.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Vo di leit keaht henn es eah Hebrayish shvetzt, voahra si noch even shtillah. Eah hott no ksawt,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ich binn en Yiddishah mann, geboahra in Tarsus, en shtatt in Cilicia, avvah ich voah ufgezowwa in dee do shtatt. Ich binn pinklich gland vadda veyyich di foah-feddah iahra Ksetz beim Gamaliel, un voah eahnshtlich fa Gott, grawt vi diah sind heit.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ich habb deah Vayk fafolkt biss an da doht, un habb mennah un veibsleit gebunna un si eikshtekt.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Da hohchen-preeshtah un awl di eldishti gevva zeiknis zu demm. Ich habb aw breefa grikt funn eena fa di breedah funn Damascus kfanga nemma, un binn no ganga fa di gebunnana an Jerusalem bringa fa si shtrohfa.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 No vi ich uf em vayk voah ay middawk nayksht an Damascus, uf aymol sheind en grohs licht fumm Himmel um mich rumm.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ich binn no uf da bodda kfalla un habb en shtimm keaht shvetza zu miah, ‘Saul, Saul, favass fafolksht du mich?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ich habb no andvat gevva, ‘Hah, veah bisht du?’ Eah hott no ksawt zu miah, ‘Ich binn Jesus funn Nazareth, deah es du fafolksht.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Dee vo bei miah voahra henn's licht ksenna un henn sich kfeicht, avvah si henn di shtimm nett keaht funn eem vo kshvetzt hott zu miah.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ich habb no kfrohkt, ‘Hah, vass soll ich du?’ No hott da Hah ksawt zu miah, ‘Shtay uf un gay in Damascus. Datt vatt's diah ksawt funn alles es du noch zu du hosht.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Veil ich nett sayna habb kenna veyyich's hell licht, henn selli vo bei miah voahra mich kfiaht bei di hand. Sellah vayk binn ich zu Damascus kumma.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Es voah en Gott-firchtichah mann noch em Ksetz datt, es Ananias kaysa hott. Eah voah nuff gegukt ditzu bei awl di Yudda vo datt gvoond henn.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Eah is zu miah kumma, fannich miah kshtanna un hott ksawt, ‘Broodah Saul, sayn nau viddah.’ Grawt no havvich een ohgegukt un een ksenna.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Eah hott no veidah ksawt, ‘Da Gott funn unsah foah-feddah hott dich raus groofa es du sei villa vissa solsht, sellah Gerecht sayna solsht, un di shtimm funn seim maul heahra.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Du solsht en zeiya sei fa een, zu alli-ebbah funn alles es du ksenna un keaht hosht.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Un nau, vass bisht am voahra druff? Shtay uf un loss dich dawfa. Vesh dei sinda vekk vi du roofsht uf em Hah sei nohma.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Vo ich zrikk an Jerusalem kumma binn un im tempel voah am bayda, havvich da Hah ksenna in en vision.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Un eah hott ksawt zu miah, ‘Dummel dich un gay dabbah aus Jerusalem. Dei zeiknis veyyich miah zayla si nett ohnemma.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 No havvich ksawt, ‘Hah, si vissa es ich in awl di Yudda gmayna ganga binn un habb dee eikshtekt un faglobt vo an dich geglawbt henn.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Vo dei zeiya, da Stephen, umgebrocht is vadda, havvich dibei kshtanna un mei vatt ditzu gevva fa een doht macha. Ich habb acht gevva uf di glaydah funn denna vo een umgebrocht henn.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Eah hott noch ksawt zu miah, ‘Gay on, ich zayl dich veit vekk shikka zu di Heida.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Di drubb leit hott een abkeicht biss eah dess ksawt hott. No henn si naus gegrisha, “Butzet so en kall ab funn di eaht, so ebbah is nett fitt fa layva.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Vi si gegrisha henn, henn si iahra glaydah farissa un shtawb in di luft kshmissa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Da hauptmann hott no ksawt si sella een in di greeks-gnechta iahra haus nemma, un eah soll unnah-ksucht vadda bei gegaysheld vadda. Dess voah so es eah ausfinna kann favass di leit so naus gegrisha henn geyyich da Paulus.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Un vi si am een binna voahra mitt leddah bendel hott da Paulus ksawt zumm unnah-hauptmann vo nayksht dibei kshtanna hott, “Is es recht es diah en mann gayshla daufet es en Raymah is, un es nett shuldich kfunna is bei di Raymah?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Vo da unnah-hauptmann dess keaht hott, is eah ganga un zumm hauptmann ksawt, “Gebb du acht vass du dusht, deah mann is en Raymah.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Da hauptmann is no kumma un hott ksawt zumm Paulus, “Sawk miah moll, bisht du en Raymah?” Da Paulus hott ksawt, “Yau.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Da hauptmann hott andvat gevva, “Ich habb feel geld betzawld fa dee freiheit greeya.” Da Paulus hott no ksawt, “Yau, avvah ich voah frei geboahra.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Grawt no, sinn dee vo da Paulus unnah-sucha henn vella, vekk funn eem. Dinohch es da hauptmann keaht hott es eah en Raymah is, hott eah sich aw kfeicht veil eah een gebunna katt hott.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Veil eah vissa hott vella vass di uahsach is es di Yudda da Paulus so pshuldicht henn, hott eah da neksht dawk da Paulus lohs gmacht funn sei banda un hott di hohchen-preeshtah un di gans Council kaysa fa sich fasamla. No hott eah da Paulus runnah gebrocht un fannich si ksetzt.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.